Lucas 18
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ARA
1 Акор Ісус розвакєрдя ленґє єкг вакєрібе пал ода, со кампел міндик те модліненпес і те на мукєн тейле о васта:
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 — Андро єкг фоврос есас судзас, саво Девлестар на даралас а ле манушендар на ладжялас.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Андро ода фоврос есас вдова, саві пгірелас кє лесте і вакєрелас: «Заач важ манде мійре врагостар».
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Ов буталік на камелас, а паліш пгендя коркоро андре песте: «Хоч ме ле Девлестар на дарав, а ле манушендар на ладжяв,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 та важ ода, кай кади вдова на дел манґє смійром, заачава важ лате, гой те преачел те пгірен кє манде, те мучінен ман».
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 І пгендя о Рай: — Тумен шунен, со вакєрел када біпатівало судзас?
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 А о Дейл? На заачела важ одала, кас Ов кіндя аврі, саве вічінен кє Лесте дівесе те ратяга? Чі Ов буталік ужарела?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Пгенав туменґє, со Ов сіґ заачела важ ленде. Та кана авела о Ча Манушенґєро, чі аракгєла патябе пре пгув?
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Одаленґє, ко есас бійзошно андро пескєро чачібен і дикгєнас тейле саворен манушен, Ісус розвакєрдя айсо вакєрібе:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 — Дуй мануша авле андре храмос те модліненпес — єкг есас фарісєй, а дуйто ода, саво іскідел налогі.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Фарісєй тердьолас і модліндяпес важ песте авка: «Девла, палікєрав Тукє, кай ме на сом айсо, сар авер мануша: човраша, напатівале, одала, саве кєрен лубіпен, або сар када мануш, саво іскідел налогі.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Дувар про курко лікєрав о постос, а саворестар, со зародав, дав дештато».
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 А ода, саво іскіделас налогі, тердьолас пре сийра і даралас те вазден пескєре якга про нєбос, мареласпес андро колін і вакєрелас: «Девла, посаїн ман, бійношнес».
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Пгенав туменґє, со чак када мануш ґейля кгєйре оправдіме, а на першо. Сако, ко ваздел пескє опре, дикгєна лес тейле, а ко дикгєлпес тейле, ода ейла ваздно опре.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Ко Ісус анде цікне чавен, гой Ов те тговел Пескєре васта пре ленде. Та кана дикгле сікаде када, на каменас лен те домукєн.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Акор Ісус вічіндя лен і пгендя: — Мукєн ле чавен, мі авен кє Манде. На запріщінен ленґє те авен, бо Краліпе Девлескєро гіно ленґєро.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Чачібе вакєрав туменґє: ко на прелела Краліпе Девлескєро, сар о чаворо, на заджяла андре лесте.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Єкг ле пгуредер манушендар пгучля Лестар: — Лачо танітов, со манґє те кєрен, гой те худав вечно джівіпе?
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ісус лескє пгендя: — Соске ту вічінес Ман лачо? Ніко нане лачо, ча єкг о Дейл.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ту джянес е заповіді: на кєр лубіпен, на мурдар, на човр, на свідчін начачібе, кам пескєре дадес те пескєра да.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ов Лескє пгендя: — Саворо акада ме долікєрав мійре терне бершендар.
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Сар шундя када, Ісус пгендя лескє: — Єкг тукє хібінел — саворо, со тут гін, бікєн і розде ле чоренґє, і ейла тут барваліпе про нєбос. Акор ав пал Манде.
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Сар ов шундя саворо када, забаїндяпес, бо есас іґєн барвало.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Ісус дикгля, со ов забаїндяпес, і пгендя: — Сар пгарес барваленґє те заджян андро Краліпе ле Девлескєро!
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ловкєдер верблюдоскє те преджян пріґ сувакєро кганоро, сар барвалескє те заджян андо Краліпе Девлескєро.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Одала, ко ода шунелас, пгучле: — Акор ко шай ратинелпес?
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ісус ленґє отпгендя: — Ода, со наший манушенґє, ода шай ле Девлескє.
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Акор Петро пгендя: — Дикг, саворо, со кє аменде есас, амен муклям і ґейлям пал Туте.
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Ісус пгендя ленґє: — Чачібе пгенав туменґє: сако, ко мукля пескєро кгєр, вай ромня, вай ле пгрален, вай ле даден, вай ле чавен важо Краліпе ле Девлескєро,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 худела бутередер андре аді овра, а андро авер векос — вечно джівіпе.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Акор Ов вічіндя пескєре дешудуєн сікаден і пгендя ленґє: — Канакє амен джяс андро Єрусалім, і обачелапес одя саворо, со гін пісіме пріґ пророка пало Ча ле Манушенґєро.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Ов ейла отдино манушенґє, саве на джянен ле Девлес. Оне асана Лес аврі, джюнґлярена Лес і чунґаркєрена пре Лесте,
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 а пало марібе ле чупняга мурдарена Лес, та про тріто дівес Ов джівдісальола.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Сікаде ніч одалестар на ахаліле, бо када лав есас запганло лендар, і оне на джяненас, пал состе джялас вакєрібе.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Кана Ісус авелас пашедер ко Єріхон, єкг коро мануш бешелас пажо дром і манґєлас о лове.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Сар шундя, со паж лесте преджял нийпос, пгучля лендар: — Со пес обачіля?
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Лескє пгенде: — Ісус андал Назарет преджял.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Акор о коро завріскіндя: — Ісус, о Ча ле Давідоскєро, посаїн ман!
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 А одала, саве джянас анґлал, кєздинде те вакєрен лескє, гой ов те ціхісальол, та о коро минґ федер вріскінелас: — Ча Давідоскєро, посаїн ман!
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Ісус терділя і пгендя: — Анен лес кє Манде. Кана ов подавля кє Лесте, Ісус пгучля лестар:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 — Со ту камес, гой Ме тукє те кєрав? А о коро Лескє пгендя: — Раєя! Камав те дикгєн!
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Ісус лескє пгендя: — Пгутер о якга! Тийро патябе сасардя тут аврі!
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Коро єкгваресте ачіля те дикгєн і ґейля пало Ісус, ле ашаріпнага ле Девлес. А саворо нийпос, саво дикгля када, ашарелас ле Девлес.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.