Lucas 15
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ARA
1 Ле Ісус авенас те шунен саворе, ко іскіделас налогі, те авер бійношне мануша.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 А фарісєї те танітова Законоскєре дудріненас і вакєренас: — Ов прелел бійношне манушен і хал андре єкг ленца.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Акор Ов розвакєрдя ленґє єкг вакєрібе:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 — Пгенага авка, со кана кє туменде гін шел бакре і єкг лендар нашадяпес. Чі на мукєла ов ейнявардеш те ейня андре пустиня і чі на джяла те роден ола, саві пес нашадя, джі акор, адик на аракгєла?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Кана ов аракгєла ла, акор ле радишаґога лела ла про пескєре пійкє.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 І кана авела кгєйре, вічінела пескєрен баратен те сомсійден і пгенела ленґє: «Радисальон манца, бо ме аракгльом мійре нашаде бакрес!»
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Пгенав туменґє, со про нєбос ейла бутер радишаґос важо єкг бійношно мануш, саво пес каїнел, сар важо ейнявардеш те ейня чачібнаскєре, саве на нуждиненпес андро покаяніє.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Те кє ромні гін деш драхмі, і ой нашавела єкг лендар, чі на залабарела лампа, чі на шулавела аврі саворо кгєр, чі на родела, адик на аракгєла ла?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 А сар аракгєла ла, вічінела пескєре камараткен те ле сомсійден і пгенела: «Радисальон манца, бо ме аракгльом драхма, саві ме нашадьом!»
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Канакє Ме пгенав туменґє, со Девлескєре анґєла радисальон важо сако єкг бійношно мануш, саво пес каїнел.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ісус дуредер вакєрелас: — Ко єкг мануш есас дуй мурша.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Тернедер пгендя ле дадескє: «Даде, де манґє мійро котор барваліпнастар, саво ейла мійро». Акор о дад розуладя машкар ленде о хулаїпе.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Пріґ варесаве дівеса тернедер чаворо іскіндяпес і ґейля дур пре авер пгув. Одя ов розкєрдя саворо пескєро барваліпе, авка сар ліджялас тровґеріко джівіпе.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Кана кє лесте іма на ачіляпес ніч, пре оди пгув кєздиндяпес барі бокг, і ов ачіля андро баро чоріпе.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Акор ов ґейля і манґляпес пре бувті ко єкг мануш, саво джівелас пре оди пгув, а ов бічадя лес пре пескєре маля те додикгєн пало бале.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ов авка бокгальолас, кай радо есас те пгердярен пескєрі дьомра ле ціпенца, саве денас ле баленґє, та лескє минґ те ода на денас.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Кана ахаліля, со кєрдя, пгендя: «Кєці гін бувтякєре андро кгєр ко мійро дад, і кє ленде те хан пгердо, а ме аде мерав ле бокгатар!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ушава, джява манґє ко мійро дад і пгенава лескє: "Даде! Кєрдьом бійнос анґлал о нєбос те анґлал туте.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ме бутер на сом достойно те вічіненпес тийре чаворега. Ліджяпес манца авка, сар єкгєга пескєре совґендар"».
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ов ушіля і ґейля ко пескєро дад. Кана ов есас минґ дур, дад дикгля і іґєн фес посаїндя ле чаворес. Ов подденашля кє лесте, обхундя і кєздиндя те чумідкєрен лес.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 О ча лескє пгендя: «Даде! Кєрдьом бійнос анґлал о нєбос те анґлал туте. Ме бутер на сом достойно те вічіненпес тийре чаворега».
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Та о дад пгендя пескєре совґенґє: «Джян сіґєредер, анен єкг федер голмі і кіден лес. Тговен анґрушні про лескєро анґушто і урен лес андро камашлі.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Анен годовіме целятос, дочінен лес. Канакє хага те радисалювага!
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Бо када мійро чаворо есас мувло, а канакє джівдо, нашліля, а канакє аракгляпес!» І оне кєздинде те радисальон.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 А пгуредер ча есас акор пре маля. Кана ов подавля пашедер ко кгєр, шундя ґіля те о кгелібе.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ов вічіндя єкгєс совґас і пгучля лестар: «Со пес аде обачіля?»
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ов лескє пгендя: «Тийро пграл авля, і тийро дад дочіндя годовіме целятос, бо лескєро ча вісаліля джівдо те здраво».
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Та пгуредер ча холісаліля і на камелас те заджян андро кгєр. Акор о дад авля аврі і преманґєлас лес.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Та ов отпгендя пескєре дадескє: «Ме айці берш кєравас пре туте, сар совґас, і міндик кєравас ода, со ту манґє пгенегас. Ту ніґда на динял манґє минґ козльонкос, гой ме те радисалював ле баратенца.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 А сар вісаліля акада тийро чаворо, саво прехаля саворо тийро барваліпе ле лубнєнца, ту дочіндял прекал лесте годовіме аврі целятос!»
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Та о дад лескє пгендя: «Чаворея, ту сал міндик манца, і саворо, со гін кє манде, ода саворо тийро.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Амен маїнас те кгєлен і те радисальон, бо тийро пграл есас мувло, а канакє джівдо, есас нашадо, а канакє аракгляпес!»
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.