Lucas 15
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ACF
1 Ле Ісус авенас те шунен саворе, ко іскіделас налогі, те авер бійношне мануша.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 А фарісєї те танітова Законоскєре дудріненас і вакєренас: — Ов прелел бійношне манушен і хал андре єкг ленца.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Акор Ов розвакєрдя ленґє єкг вакєрібе:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 — Пгенага авка, со кана кє туменде гін шел бакре і єкг лендар нашадяпес. Чі на мукєла ов ейнявардеш те ейня андре пустиня і чі на джяла те роден ола, саві пес нашадя, джі акор, адик на аракгєла?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Кана ов аракгєла ла, акор ле радишаґога лела ла про пескєре пійкє.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 І кана авела кгєйре, вічінела пескєрен баратен те сомсійден і пгенела ленґє: «Радисальон манца, бо ме аракгльом мійре нашаде бакрес!»
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Пгенав туменґє, со про нєбос ейла бутер радишаґос важо єкг бійношно мануш, саво пес каїнел, сар важо ейнявардеш те ейня чачібнаскєре, саве на нуждиненпес андро покаяніє.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Те кє ромні гін деш драхмі, і ой нашавела єкг лендар, чі на залабарела лампа, чі на шулавела аврі саворо кгєр, чі на родела, адик на аракгєла ла?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 А сар аракгєла ла, вічінела пескєре камараткен те ле сомсійден і пгенела: «Радисальон манца, бо ме аракгльом драхма, саві ме нашадьом!»
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Канакє Ме пгенав туменґє, со Девлескєре анґєла радисальон важо сако єкг бійношно мануш, саво пес каїнел.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ісус дуредер вакєрелас: — Ко єкг мануш есас дуй мурша.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Тернедер пгендя ле дадескє: «Даде, де манґє мійро котор барваліпнастар, саво ейла мійро». Акор о дад розуладя машкар ленде о хулаїпе.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Пріґ варесаве дівеса тернедер чаворо іскіндяпес і ґейля дур пре авер пгув. Одя ов розкєрдя саворо пескєро барваліпе, авка сар ліджялас тровґеріко джівіпе.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Кана кє лесте іма на ачіляпес ніч, пре оди пгув кєздиндяпес барі бокг, і ов ачіля андро баро чоріпе.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Акор ов ґейля і манґляпес пре бувті ко єкг мануш, саво джівелас пре оди пгув, а ов бічадя лес пре пескєре маля те додикгєн пало бале.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ов авка бокгальолас, кай радо есас те пгердярен пескєрі дьомра ле ціпенца, саве денас ле баленґє, та лескє минґ те ода на денас.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Кана ахаліля, со кєрдя, пгендя: «Кєці гін бувтякєре андро кгєр ко мійро дад, і кє ленде те хан пгердо, а ме аде мерав ле бокгатар!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ушава, джява манґє ко мійро дад і пгенава лескє: "Даде! Кєрдьом бійнос анґлал о нєбос те анґлал туте.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Ме бутер на сом достойно те вічіненпес тийре чаворега. Ліджяпес манца авка, сар єкгєга пескєре совґендар"».
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Ов ушіля і ґейля ко пескєро дад. Кана ов есас минґ дур, дад дикгля і іґєн фес посаїндя ле чаворес. Ов подденашля кє лесте, обхундя і кєздиндя те чумідкєрен лес.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 О ча лескє пгендя: «Даде! Кєрдьом бійнос анґлал о нєбос те анґлал туте. Ме бутер на сом достойно те вічіненпес тийре чаворега».
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Та о дад пгендя пескєре совґенґє: «Джян сіґєредер, анен єкг федер голмі і кіден лес. Тговен анґрушні про лескєро анґушто і урен лес андро камашлі.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Анен годовіме целятос, дочінен лес. Канакє хага те радисалювага!
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Бо када мійро чаворо есас мувло, а канакє джівдо, нашліля, а канакє аракгляпес!» І оне кєздинде те радисальон.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 А пгуредер ча есас акор пре маля. Кана ов подавля пашедер ко кгєр, шундя ґіля те о кгелібе.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Ов вічіндя єкгєс совґас і пгучля лестар: «Со пес аде обачіля?»
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ов лескє пгендя: «Тийро пграл авля, і тийро дад дочіндя годовіме целятос, бо лескєро ча вісаліля джівдо те здраво».
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Та пгуредер ча холісаліля і на камелас те заджян андро кгєр. Акор о дад авля аврі і преманґєлас лес.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Та ов отпгендя пескєре дадескє: «Ме айці берш кєравас пре туте, сар совґас, і міндик кєравас ода, со ту манґє пгенегас. Ту ніґда на динял манґє минґ козльонкос, гой ме те радисалював ле баратенца.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 А сар вісаліля акада тийро чаворо, саво прехаля саворо тийро барваліпе ле лубнєнца, ту дочіндял прекал лесте годовіме аврі целятос!»
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Та о дад лескє пгендя: «Чаворея, ту сал міндик манца, і саворо, со гін кє манде, ода саворо тийро.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Амен маїнас те кгєлен і те радисальон, бо тийро пграл есас мувло, а канакє джівдо, есас нашадо, а канакє аракгляпес!»
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.