Lucas 15
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs ARIB
1 Ле Ісус авенас те шунен саворе, ко іскіделас налогі, те авер бійношне мануша.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 А фарісєї те танітова Законоскєре дудріненас і вакєренас: — Ов прелел бійношне манушен і хал андре єкг ленца.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Акор Ов розвакєрдя ленґє єкг вакєрібе:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 — Пгенага авка, со кана кє туменде гін шел бакре і єкг лендар нашадяпес. Чі на мукєла ов ейнявардеш те ейня андре пустиня і чі на джяла те роден ола, саві пес нашадя, джі акор, адик на аракгєла?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Кана ов аракгєла ла, акор ле радишаґога лела ла про пескєре пійкє.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 І кана авела кгєйре, вічінела пескєрен баратен те сомсійден і пгенела ленґє: «Радисальон манца, бо ме аракгльом мійре нашаде бакрес!»
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Пгенав туменґє, со про нєбос ейла бутер радишаґос важо єкг бійношно мануш, саво пес каїнел, сар важо ейнявардеш те ейня чачібнаскєре, саве на нуждиненпес андро покаяніє.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Те кє ромні гін деш драхмі, і ой нашавела єкг лендар, чі на залабарела лампа, чі на шулавела аврі саворо кгєр, чі на родела, адик на аракгєла ла?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 А сар аракгєла ла, вічінела пескєре камараткен те ле сомсійден і пгенела: «Радисальон манца, бо ме аракгльом драхма, саві ме нашадьом!»
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Канакє Ме пгенав туменґє, со Девлескєре анґєла радисальон важо сако єкг бійношно мануш, саво пес каїнел.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ісус дуредер вакєрелас: — Ко єкг мануш есас дуй мурша.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Тернедер пгендя ле дадескє: «Даде, де манґє мійро котор барваліпнастар, саво ейла мійро». Акор о дад розуладя машкар ленде о хулаїпе.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Пріґ варесаве дівеса тернедер чаворо іскіндяпес і ґейля дур пре авер пгув. Одя ов розкєрдя саворо пескєро барваліпе, авка сар ліджялас тровґеріко джівіпе.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Кана кє лесте іма на ачіляпес ніч, пре оди пгув кєздиндяпес барі бокг, і ов ачіля андро баро чоріпе.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Акор ов ґейля і манґляпес пре бувті ко єкг мануш, саво джівелас пре оди пгув, а ов бічадя лес пре пескєре маля те додикгєн пало бале.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ов авка бокгальолас, кай радо есас те пгердярен пескєрі дьомра ле ціпенца, саве денас ле баленґє, та лескє минґ те ода на денас.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Кана ахаліля, со кєрдя, пгендя: «Кєці гін бувтякєре андро кгєр ко мійро дад, і кє ленде те хан пгердо, а ме аде мерав ле бокгатар!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ушава, джява манґє ко мійро дад і пгенава лескє: "Даде! Кєрдьом бійнос анґлал о нєбос те анґлал туте.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ме бутер на сом достойно те вічіненпес тийре чаворега. Ліджяпес манца авка, сар єкгєга пескєре совґендар"».
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ов ушіля і ґейля ко пескєро дад. Кана ов есас минґ дур, дад дикгля і іґєн фес посаїндя ле чаворес. Ов подденашля кє лесте, обхундя і кєздиндя те чумідкєрен лес.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 О ча лескє пгендя: «Даде! Кєрдьом бійнос анґлал о нєбос те анґлал туте. Ме бутер на сом достойно те вічіненпес тийре чаворега».
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Та о дад пгендя пескєре совґенґє: «Джян сіґєредер, анен єкг федер голмі і кіден лес. Тговен анґрушні про лескєро анґушто і урен лес андро камашлі.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Анен годовіме целятос, дочінен лес. Канакє хага те радисалювага!
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Бо када мійро чаворо есас мувло, а канакє джівдо, нашліля, а канакє аракгляпес!» І оне кєздинде те радисальон.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 А пгуредер ча есас акор пре маля. Кана ов подавля пашедер ко кгєр, шундя ґіля те о кгелібе.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ов вічіндя єкгєс совґас і пгучля лестар: «Со пес аде обачіля?»
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ов лескє пгендя: «Тийро пграл авля, і тийро дад дочіндя годовіме целятос, бо лескєро ча вісаліля джівдо те здраво».
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Та пгуредер ча холісаліля і на камелас те заджян андро кгєр. Акор о дад авля аврі і преманґєлас лес.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Та ов отпгендя пескєре дадескє: «Ме айці берш кєравас пре туте, сар совґас, і міндик кєравас ода, со ту манґє пгенегас. Ту ніґда на динял манґє минґ козльонкос, гой ме те радисалював ле баратенца.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 А сар вісаліля акада тийро чаворо, саво прехаля саворо тийро барваліпе ле лубнєнца, ту дочіндял прекал лесте годовіме аврі целятос!»
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Та о дад лескє пгендя: «Чаворея, ту сал міндик манца, і саворо, со гін кє манде, ода саворо тийро.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Амен маїнас те кгєлен і те радисальон, бо тийро пграл есас мувло, а канакє джівдо, есас нашадо, а канакє аракгляпес!»
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.