Lucas 14
Біблія про закарпатцько романо чіб (RMC_ZRB) vs BKJ
1 Єкгвар сомбатоне ачіля авка, гой Ісус заавля андро кгєр ко єкг баредер фарісєй про дийлос, а оне дикгєнас пал Лесте.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Анґлал Ісус бешелас о мануш, насвало про панєскєро насвалібе.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Акор Ісус пгучля ле танітовен Законоскєрен те ле фарісєєн: — Чі шай те сасарен сомбатоне, вай наа?
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Оне ціхісаліле. Акор Ісус хундяпес ко мануш, сасардя лес і одмукля лес.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Паліш Ов ленґє пгендя: — Те кє варекасте тумендар о чаворо чі ґурув перела андре ханік, чі тумен на цірдена лес аврі єкгваресте, те ода ейла сомбат?
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Оне ніч на бійрінде пре када те отпгенен.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Акор Ісус кєздиндя те вакєрен о вакєрібе ко ізвічіме мануша, бо дикгля, сар сако пескє роделас анґлуне тгана. Ов пгендя ленґє:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 — Кана тут вареко вічінела про біяв, на беш про першо тган, бо шай ачел авка, гой машкар вічіме гіно вареко, ко патіваледер, сар ту.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 І акор о хулай, саво вічіндя тут те лес, подавела кє туте і пгенела: «Одмук о тган кадале манушескє». І тукє кампела андре ладж те захуден єкг палуно тган.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Важ ода, кана тут вічінен, джя, беш тукє палал, гой о хулай мі подавел і те пгенел тукє: «Баратона, преджя про федер тган». Акор ейла тукє сікадо баро патів анґлал саворе гості.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Бо сако єкг, ко вазделпес опре, дикгєна лес тейле, а ко дикгєлапес тейле, ода ейла ваздно опре.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 І акор Ісус пгендя ле хулаєскє: — Кана кєрес о дийлос чі раті, на вічін пескєре баратен, ле пгрален, ані пескєро файтос, ані ле барвале сомсійден, важ ода гой оне паліш тут те на вічінен і авка туга те на потіненпес аврі.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Кана ту кєрега гостіна, вічін пре лесте ле чорен, калікєн, банґєн, ле корен.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Акор ту ейга бахтало, бо оне на бійрінен те вісарен тукє, і ту худега награда, кана чачібнаскєре джівдісальона.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Кана єкг одалендар, саве ханас о дийлос, шундя када, ов пгендя ле Ісусоскє: — Бахтало ода, ко хала о маро андро Краліпе ле Девлескєро!
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Ісус лескє пгендя: — Єкг мануш кєрдя барі гостіна і вічіндя бутджянен.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Кана авля овра, гой те бешен пажо скамін, ов бічадя пескєре совґас ко вічіме те пгенен: «Авен, бо іма саворо кійсно».
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Акор саворе сар єкг кєздинде те отпгененпес. Першо лескє пгендя: «Ме ціндьом е малі, і манґє кампел те джян те дикгєн ла. Манґав тут, пребачін манґє».
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Дуйто пгендя: «Ме ціндьом панч парі ґурува і канакє джяв те пробалінен лен аврі. Манґав тут, пребачін манґє».
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Тріто пгендя: «Ме ільом манґє ромня і важ ода на бійрінав те авен».
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 О совґас вісаліля і розвакєрдя саворо пескєре хулаєскє. Акор о хулай ле кгєрескєро холісаліля і пгендя ле совґаскє: «Джя сіґєредер пало баре те пало цікне уці і ан аде ле чорен, ле калікєн, ле корен те банґєн».
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 І пгендя о совґас: «Хулай, саворо кєрдьом авка, сар ту манґє пгендял, та гін минґ аде о тгана».
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Акор пгендя о хулай ле совґаскє: «Джя пало дрома те пало саворе аґора фовроскєре і преманґ саворен, те авен пре гостіна, гой мієл пгердо мійро кгєр.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Пгенав туменґє, гой одале манушендар, савен ме вічінавас анґлал ада, ніко на хала манца о дийлос».
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ле Ісусога джянас бут мануша, і Ов вісаліля кє ленде і пгендя:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 — Те вареко авел кє Манде, но камел пескєре дадес, да, ле ромня, ле чавен, ле пгрален, ле пгєнєн, а минґ пескєро джівіпе бутер, сар Ман, ода наший ейл Мійро сікадо.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Ода, ко на ліджял пескєро кєрестос і на авел пал Манде, наший ейл Мійро сікадо.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Представінен туменґє, со вареко тумендар камел те строїнен е башня. Чі на бешела ов анґлал і на подиґєнела, кєці лестар джяна о лове, чі гін лес айці, гой те доліджян ко аґор оди бувті?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Бо сар ов тговела фундаментос, а дуредер на бійрінела те докєрен стройка ко аґор, акор саворе, ко дикгєла ода, асана лес аврі.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 І пгенена: «Хундял те строїнен, а те доліджян ко аґор на бійрінел».
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Саво краліс, кана джял про марібе про авер краліс, на бешела анґлал, гой те обвакєрен, чі шай джял ов деш езеренца про ода, саво джял пре лесте біше езеренца?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Те наший джял, та кана ода минґ дур, бічавел пескєре манушен те манґєн пало мірос.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Авка те ода ко тумендар на отпгенелапес саворестар, со лес гін, наший ейл Мійро сікадо.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Лон гіно лачо, но кана лон нашавел пескєро лондіпе, акор, со шай тє кєрен ле лондіпнага?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ой нане валовшно ані андре пгув, ані андре гнойоскєрі копа, а чак те чівен ла аврі. Кас гін кгана те шунен, мі шунел!
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.