Zacarias 11
rifa (RIFA) vs VC
1 ”أَرْزمْ ثِيوُّورَا نّشْ، \+tl أَ\+tl* لُوبْنَانْ،
1 Abre, ó Líbano, as tuas portas, e o fogo devore os teus cedros; geme, cipreste, porque o cedro caiu.
2 رُو، \+tl أَ ثَاشجَّارْثْ\+tl* ن ؤُمرْزِي،
2 As mais belas árvores foram abatidas! Gemei, carvalhos de Basã, porque foi dizimada a floresta impenetrável.
3 ”\+tl سْڒمْ\+tl* إِ ڒْحسّْ ن ثْغُويِّيثْ ن إِمكْسَاونْ،
3 Ouve-se o pranto dos pastores porque foram arruinados os seus pastos, o seu orgulho. Ouve-se o rugir dos leõezinhos, porque foram devastadas as florestas do Jordão.
4 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي إِنُو: ’أَرْوسْ ؤُدْجِي نِّي ؤُمِي غَا غَارْصنْ،
4 Eis o que diz o Senhor meu Deus:
5 إِنِّي ثنْ إِملّْكنْ نقّنْ ثنْ بْڒَا مَا أَذْ تّْوَاعَاقْبنْ، إِنِّي ثنْ إِملّْكنْ زّنْزنْ ثنْ، قَّارنْ: أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَقَا نشّْ ذوْڒغْ غَارِي أَڭْڒَا! إِمكْسَاونْ نْسنْ وَارْ ذ أَسنْ زِّيدْجِيزنْ.‘ “
5 Apascenta estas ovelhas destinadas ao matadouro, que são compradas e degoladas impunemente, cujos vendedores dizem: Bendito seja o Senhor! Eis que estou rico! - sem que nenhum pastor tenha compaixão delas.
6 ”خنِّي نشّْ وَارْ ذ أَيِي زِّيدْجِيزنْ عَاذْ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ، إِقَّارْ سِيذِي. خْزَارْ، نشّْ أَذْ وْشغْ إِ إِوْذَانْ كُوڒْ إِجّْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن جَّارْ نّسْ ؤُ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ نّسْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْعفْسنْ خْ ثمُّورْثْ ؤُ نشّْ وَارْ ثنْ تّْفكّغْ شَا زڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ.“
6 Por minha vez, não pouparei mais os habitantes desta terra - oráculo do Senhor. Entregarei os homens uns aos outros e nas mãos de seu rei; devastarão o país e não livrarei ninguém de sua mão.
7 ”نشّْ أَروْسغْ ؤُدْجِي ثِينِّي ؤُمِي غَا غَارْصنْ، مَاغَارْ نِيثنْثِي ذ ؤُدْجِي إِتّْوَاحْسَارنْ. نشّْ كْسِيغْ إِ يِيخفْ إِنُو ثْنَاينْ ن ثغَّارْينْ. إِشْثْ ڭِّيغْ أَسْ ’ڒْْخَاضَارْ!‘ ؤُ ثنّغْنِي ڭِّيغْ أَسْ ’ثَاغْرُوضْثْ!‘، ؤُ أَمُّو إِ أَرْوْسغْ نشّْ ؤُدْجِي.“
7 Pus-me então a apascentar as ovelhas destinadas ao matadouro, as mais miseráveis do rebanho. Escolhi dois cajados, aos quais chamei respectivamente Benignidade e Liame, e comecei a apascentar o rebanho.
8 ”ذڭْ إِجّْ ن ؤُيُورْ تّحِّيغْ ثْڒَاثَا زڭْ إِمكْسَاونْ. ڒعْمَارْ إِنُو وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ ثَارْبُو عَاذْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ڒعْمَارْ نْسنْ إِشَارْهْ أَيِي عَاوذْ.
8 Despedi os três pastores desde o primeiro mês: eu estava cansado deles, e eles estavam desgostados de mim.
9 نشّْ نِّيغْ: نشّْ وَارْ كنِّيوْ أَركّْوْسغْ! مِينْ إِمُّوثنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِمّثْ ؤُ مِينْ إِهلّْكنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِتّْوَاهلّكْ، ؤُ جّمْ إِنِّي إِقِّيمنْ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ إِجّْ ن ونّغْنِي.
9 Eu declarei: Não quero mais saber do ofício de pastor. Pereça o que perecer, morra o que morrer! Os que restarem, que se devorem uns aos outros.
10 نشّْ كْسِيغْ ثَاغَّارْشْثْ إِنُو ’رْخَاضَارْ‘، ؤُشَا أَرْژِيغْ ت مَاحنْذْ أَذْ أَرْژغْ أَمُّو ڒْعَاهْذْ إِنُو نِّي ڭِّيغْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒڭْنُوسْ.
10 Tomando então Benignidade, meu cajado, quebrei-o, rompendo assim o pacto concluído com todos os povos.
11 ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ڒْْعَاهْذْ يَارّژْ ؤُ أَمُّو إِ سّْننْ وُودْجِي إِتّْوَاحْصَارنْ نِّي ذ أَيِي إِحطَّانْ، أَقَا أَيَا ثُوغَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“
11 Ele foi quebrado naquele dia e os mercadores de animais que me observavam, perceberam que aquilo indicava um oráculo do Senhor.
12 ”نشّْ نِّيغْ أَسنْ: ’مَاڒَا أَيَا مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ، وْشمْ أَيِي ڒْمُونثْ إِنُو، ؤُ مَاڒَا لَّا، جّمْ ث!‘ خنِّي وزْننْ ڒْمُونثْ إِنُو: ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ.
12 Eu disse-lhes: Dai-me o meu salário, se o julgais bem, ou então retende-o! Eles pagaram-me apenas trinta moedas de prata pelo meu salário.
13 خنِّي إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’نْضَارْ ڒْْمُونثْ نِّي غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ، تَّامَانْ نِّي ’إِصبْحنْ‘ إِنِّي ذ أَيِي ڭِّينْ تَّامَانْ!‘ ؤُ نشّْ كْسِيغْ ثْڒَاثِينْ نْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُشَا نْضَارغْ ثنْثْ غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.
13 O Senhor disse-me: Lança esse dinheiro no tesouro, esta bela soma, na qual estimaram os teus serviços. Tomei as trinta moedas de prata e lancei-as no tesouro da casa do Senhor.
14 ڒخْذنِّي أَرْژِيغْ نشّْ ثَاغَّارْشْثْ إِنُو نّغْنِي ثنِّي ڭِّيغْ أَسْ ’ثَاغْرُوضْثْ‘ مَاحنْذْ أَذْ أَرْژغْ أَمُّو ثَاوْمَاثْ جَارْ يَاهُوذَا ذ إِسْرَائِيل.“
14 Depois tomei o meu cajado Liame e quebrei-o, rompendo assim o pacto de fraternidade entre Judá e Israel.
15 ”سِيذِي إِنَّا أَيِي: ’كْسِي ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ دُّوزَانْ ن إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ أَبُوهَاڒِي،
15 O Senhor disse-me: Aparelha-te agora como um mau pastor.
16 مَاغَارْ نشّْ أَذْ جّغْ أَذْ د-إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ ذِي ثمُّورْثْ: مِينْ إِرُوحنْ وَارْ يَارزُّو، مِينْ إِمْطَارّْشنْ وَارْ ث يَارزُّو، مِينْ يَارْژنْ وَارْ ث إِسّْڭنْفِي ؤُ مِينْ إِقِّيمنْ إِبدّْ، وَارْ ث إِحطِّي نتَّا. مَاشَا نتَّا أَذْ يشّْ أَيْسُومْ ن ڒبْهَايمْ إِصحّنْ ؤُ أَذْ أَسنْثْ إِكّسْ ثِيشضْيِينْ.‘ “
16 Estou pronto a suscitar nesta terra um pastor que não terá cuidado das ovelhas que perecem, não buscará as que se desgarram, não curará a que for ferida, nem alimentará a sã; mas comerá a carne das melhores e lhes arrancará as unhas.
17 ”ؤُشْثْ خْ ؤُمكْسَاوْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ،
17 Ai do mau pastor que abandona o seu rebanho! Que a espada fira o seu braço e o seu olho direito! Que seque seu braço e seja coberto de trevas o seu olho direito!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.