Zacarias 11
rifa (RIFA) vs BKJ
1 ”أَرْزمْ ثِيوُّورَا نّشْ، \+tl أَ\+tl* لُوبْنَانْ،
1 Abre as tuas portas, ó Líbano, para que o fogo devore os teus cedros.
2 رُو، \+tl أَ ثَاشجَّارْثْ\+tl* ن ؤُمرْزِي،
2 Geme, ó cipreste, pois o cedro caiu, porque os poderosos são destruídos; geme, ó carvalhos de Basã, pois a floresta densa é derrubada.
3 ”\+tl سْڒمْ\+tl* إِ ڒْحسّْ ن ثْغُويِّيثْ ن إِمكْسَاونْ،
3 Há uma voz de uivo dos pastores, pois sua glória foi destruída; uma voz de bramido dos filhos de leões, pois o orgulho do Jordão foi destruído.
4 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي إِنُو: ’أَرْوسْ ؤُدْجِي نِّي ؤُمِي غَا غَارْصنْ،
4 Assim diz o SENHOR meu Deus: Alimenta as ovelhas da matança,
5 إِنِّي ثنْ إِملّْكنْ نقّنْ ثنْ بْڒَا مَا أَذْ تّْوَاعَاقْبنْ، إِنِّي ثنْ إِملّْكنْ زّنْزنْ ثنْ، قَّارنْ: أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَقَا نشّْ ذوْڒغْ غَارِي أَڭْڒَا! إِمكْسَاونْ نْسنْ وَارْ ذ أَسنْ زِّيدْجِيزنْ.‘ “
5 cujos possuidores as matam, e não se têm por culpados; e aqueles que as vendem dizem: Bendito seja o SENHOR, pois estou rico; e os seus próprios pastores não têm piedade delas.
6 ”خنِّي نشّْ وَارْ ذ أَيِي زِّيدْجِيزنْ عَاذْ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ، إِقَّارْ سِيذِي. خْزَارْ، نشّْ أَذْ وْشغْ إِ إِوْذَانْ كُوڒْ إِجّْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن جَّارْ نّسْ ؤُ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ نّسْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْعفْسنْ خْ ثمُّورْثْ ؤُ نشّْ وَارْ ثنْ تّْفكّغْ شَا زڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ.“
6 Por isso não terei mais piedade dos habitantes da terra, diz o SENHOR; mas, eis que entregarei os homens, cada um, na mão do seu vizinho, e na mão do seu rei; e eles ferirão a terra, e da mão deles eu não os livrarei.
7 ”نشّْ أَروْسغْ ؤُدْجِي ثِينِّي ؤُمِي غَا غَارْصنْ، مَاغَارْ نِيثنْثِي ذ ؤُدْجِي إِتّْوَاحْسَارنْ. نشّْ كْسِيغْ إِ يِيخفْ إِنُو ثْنَاينْ ن ثغَّارْينْ. إِشْثْ ڭِّيغْ أَسْ ’ڒْْخَاضَارْ!‘ ؤُ ثنّغْنِي ڭِّيغْ أَسْ ’ثَاغْرُوضْثْ!‘، ؤُ أَمُّو إِ أَرْوْسغْ نشّْ ؤُدْجِي.“
7 Eu alimentarei as ovelhas da matança, até vós, ó pobres do rebanho. E tomei para mim duas varas: A uma chamei Beleza, e à outra chamei União; e alimentei o rebanho.
8 ”ذڭْ إِجّْ ن ؤُيُورْ تّحِّيغْ ثْڒَاثَا زڭْ إِمكْسَاونْ. ڒعْمَارْ إِنُو وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ ثَارْبُو عَاذْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ڒعْمَارْ نْسنْ إِشَارْهْ أَيِي عَاوذْ.
8 E também cortarei três pastores em um mês; e minha alma enojou-se deles, e suas almas também me abominaram.
9 نشّْ نِّيغْ: نشّْ وَارْ كنِّيوْ أَركّْوْسغْ! مِينْ إِمُّوثنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِمّثْ ؤُ مِينْ إِهلّْكنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِتّْوَاهلّكْ، ؤُ جّمْ إِنِّي إِقِّيمنْ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ إِجّْ ن ونّغْنِي.
9 Então eu disse: Não vos alimentarei mais; aquela que morrer, morra; a que for cortada, seja cortada; e que o resto coma cada uma a carne da outra.
10 نشّْ كْسِيغْ ثَاغَّارْشْثْ إِنُو ’رْخَاضَارْ‘، ؤُشَا أَرْژِيغْ ت مَاحنْذْ أَذْ أَرْژغْ أَمُّو ڒْعَاهْذْ إِنُو نِّي ڭِّيغْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒڭْنُوسْ.
10 E tomei a minha vara, Beleza, e a cortei em pedaços, para quebrar o meu pacto, que tinha feito com todo o povo.
11 ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ڒْْعَاهْذْ يَارّژْ ؤُ أَمُّو إِ سّْننْ وُودْجِي إِتّْوَاحْصَارنْ نِّي ذ أَيِي إِحطَّانْ، أَقَا أَيَا ثُوغَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“
11 E foi quebrada naquele dia; e assim os pobres do rebanho, que esperavam por mim, souberam que isto era a palavra do SENHOR.
12 ”نشّْ نِّيغْ أَسنْ: ’مَاڒَا أَيَا مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ، وْشمْ أَيِي ڒْمُونثْ إِنُو، ؤُ مَاڒَا لَّا، جّمْ ث!‘ خنِّي وزْننْ ڒْمُونثْ إِنُو: ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ.
12 E eu lhes disse: Se achardes bom, dai-me o meu preço; se não, deixai-o. E pesaram o meu preço, trinta peças de prata.
13 خنِّي إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’نْضَارْ ڒْْمُونثْ نِّي غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ، تَّامَانْ نِّي ’إِصبْحنْ‘ إِنِّي ذ أَيِي ڭِّينْ تَّامَانْ!‘ ؤُ نشّْ كْسِيغْ ثْڒَاثِينْ نْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُشَا نْضَارغْ ثنْثْ غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.
13 E o SENHOR me disse: Lança isto ao oleiro, um belo preço pelo qual me avaliaram. E tomei as trinta peças de prata, e os lancei ao oleiro na casa do SENHOR.
14 ڒخْذنِّي أَرْژِيغْ نشّْ ثَاغَّارْشْثْ إِنُو نّغْنِي ثنِّي ڭِّيغْ أَسْ ’ثَاغْرُوضْثْ‘ مَاحنْذْ أَذْ أَرْژغْ أَمُّو ثَاوْمَاثْ جَارْ يَاهُوذَا ذ إِسْرَائِيل.“
14 Então cortei em pedaços a minha outra vara, União, para quebrar a irmandade entre Judá e Israel.
15 ”سِيذِي إِنَّا أَيِي: ’كْسِي ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ دُّوزَانْ ن إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ أَبُوهَاڒِي،
15 E o SENHOR disse-me: Toma ainda para ti os instrumentos de um pastor tolo.
16 مَاغَارْ نشّْ أَذْ جّغْ أَذْ د-إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ ذِي ثمُّورْثْ: مِينْ إِرُوحنْ وَارْ يَارزُّو، مِينْ إِمْطَارّْشنْ وَارْ ث يَارزُّو، مِينْ يَارْژنْ وَارْ ث إِسّْڭنْفِي ؤُ مِينْ إِقِّيمنْ إِبدّْ، وَارْ ث إِحطِّي نتَّا. مَاشَا نتَّا أَذْ يشّْ أَيْسُومْ ن ڒبْهَايمْ إِصحّنْ ؤُ أَذْ أَسنْثْ إِكّسْ ثِيشضْيِينْ.‘ “
16 Porque, eis que levantarei um pastor na terra que não visitará aquelas que estão perdidas, nem buscará a pequena, e nem curará a que está ferida, nem alimentará a que está de pé; mas comerá a carne da gorda, e lhe despedaçará as unhas.
17 ”ؤُشْثْ خْ ؤُمكْسَاوْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ،
17 Ai do pastor ídolo, que abandona o rebanho! A espada estará sobre o seu braço e sobre o seu olho direito; o seu braço se secará completamente, e o seu olho direito se escurecerá completamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.