Zacarias 11
rifa (RIFA) vs ARA
1 ”أَرْزمْ ثِيوُّورَا نّشْ، \+tl أَ\+tl* لُوبْنَانْ،
1 Abre, ó Líbano, as tuas portas, para que o fogo consuma os teus cedros.
2 رُو، \+tl أَ ثَاشجَّارْثْ\+tl* ن ؤُمرْزِي،
2 Geme, ó cipreste, porque os cedros caíram, porque as mais excelentes árvores são destruídas; gemei, ó carvalhos de Basã, porque o denso bosque foi derribado.
3 ”\+tl سْڒمْ\+tl* إِ ڒْحسّْ ن ثْغُويِّيثْ ن إِمكْسَاونْ،
3 Eis o uivo dos pastores, porque a sua glória é destruída! Eis o bramido dos filhos de leões, porque foi destruída a soberba do Jordão!
4 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي إِنُو: ’أَرْوسْ ؤُدْجِي نِّي ؤُمِي غَا غَارْصنْ،
4 Assim diz o Senhor , meu Deus: Apascenta as ovelhas destinadas para a matança.
5 إِنِّي ثنْ إِملّْكنْ نقّنْ ثنْ بْڒَا مَا أَذْ تّْوَاعَاقْبنْ، إِنِّي ثنْ إِملّْكنْ زّنْزنْ ثنْ، قَّارنْ: أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَقَا نشّْ ذوْڒغْ غَارِي أَڭْڒَا! إِمكْسَاونْ نْسنْ وَارْ ذ أَسنْ زِّيدْجِيزنْ.‘ “
5 Aqueles que as compram matam-nas e não são punidos; os que as vendem dizem: Louvado seja o Senhor , porque me tornei rico; e os seus pastores não se compadecem delas.
6 ”خنِّي نشّْ وَارْ ذ أَيِي زِّيدْجِيزنْ عَاذْ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ، إِقَّارْ سِيذِي. خْزَارْ، نشّْ أَذْ وْشغْ إِ إِوْذَانْ كُوڒْ إِجّْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن جَّارْ نّسْ ؤُ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ نّسْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْعفْسنْ خْ ثمُّورْثْ ؤُ نشّْ وَارْ ثنْ تّْفكّغْ شَا زڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ.“
6 Certamente, já não terei piedade dos moradores desta terra, diz o Senhor ; eis, porém, que entregarei os homens, cada um nas mãos do seu próximo e nas mãos do seu rei; eles ferirão a terra, e eu não os livrarei das mãos deles.
7 ”نشّْ أَروْسغْ ؤُدْجِي ثِينِّي ؤُمِي غَا غَارْصنْ، مَاغَارْ نِيثنْثِي ذ ؤُدْجِي إِتّْوَاحْسَارنْ. نشّْ كْسِيغْ إِ يِيخفْ إِنُو ثْنَاينْ ن ثغَّارْينْ. إِشْثْ ڭِّيغْ أَسْ ’ڒْْخَاضَارْ!‘ ؤُ ثنّغْنِي ڭِّيغْ أَسْ ’ثَاغْرُوضْثْ!‘، ؤُ أَمُّو إِ أَرْوْسغْ نشّْ ؤُدْجِي.“
7 Apascentai, pois, as ovelhas destinadas para a matança, as pobres ovelhas do rebanho. Tomei para mim duas varas: a uma chamei Graça, e à outra, União; e apascentei as ovelhas.
8 ”ذڭْ إِجّْ ن ؤُيُورْ تّحِّيغْ ثْڒَاثَا زڭْ إِمكْسَاونْ. ڒعْمَارْ إِنُو وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ ثَارْبُو عَاذْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ڒعْمَارْ نْسنْ إِشَارْهْ أَيِي عَاوذْ.
8 Dei cabo dos três pastores num mês. Então, perdi a paciência com as ovelhas, e também elas estavam cansadas de mim.
9 نشّْ نِّيغْ: نشّْ وَارْ كنِّيوْ أَركّْوْسغْ! مِينْ إِمُّوثنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِمّثْ ؤُ مِينْ إِهلّْكنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِتّْوَاهلّكْ، ؤُ جّمْ إِنِّي إِقِّيمنْ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ إِجّْ ن ونّغْنِي.
9 Então, disse eu: não vos apascentarei; o que quer morrer, morra, o que quer ser destruído, seja, e os que restarem, coma cada um a carne do seu próximo.
10 نشّْ كْسِيغْ ثَاغَّارْشْثْ إِنُو ’رْخَاضَارْ‘، ؤُشَا أَرْژِيغْ ت مَاحنْذْ أَذْ أَرْژغْ أَمُّو ڒْعَاهْذْ إِنُو نِّي ڭِّيغْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒڭْنُوسْ.
10 Tomei a vara chamada Graça e a quebrei, para anular a minha aliança, que eu fizera com todos os povos.
11 ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ڒْْعَاهْذْ يَارّژْ ؤُ أَمُّو إِ سّْننْ وُودْجِي إِتّْوَاحْصَارنْ نِّي ذ أَيِي إِحطَّانْ، أَقَا أَيَا ثُوغَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“
11 Foi, pois, anulada naquele dia; e as pobres do rebanho, que fizeram caso de mim, reconheceram que isto era palavra do Senhor .
12 ”نشّْ نِّيغْ أَسنْ: ’مَاڒَا أَيَا مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ، وْشمْ أَيِي ڒْمُونثْ إِنُو، ؤُ مَاڒَا لَّا، جّمْ ث!‘ خنِّي وزْننْ ڒْمُونثْ إِنُو: ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ.
12 Eu lhes disse: se vos parece bem, dai-me o meu salário; e, se não, deixai-o. Pesaram, pois, por meu salário trinta moedas de prata.
13 خنِّي إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’نْضَارْ ڒْْمُونثْ نِّي غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ، تَّامَانْ نِّي ’إِصبْحنْ‘ إِنِّي ذ أَيِي ڭِّينْ تَّامَانْ!‘ ؤُ نشّْ كْسِيغْ ثْڒَاثِينْ نْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُشَا نْضَارغْ ثنْثْ غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.
13 Então, o Senhor me disse: Arroja isso ao oleiro, esse magnífico preço em que fui avaliado por eles. Tomei as trinta moedas de prata e as arrojei ao oleiro, na Casa do Senhor .
14 ڒخْذنِّي أَرْژِيغْ نشّْ ثَاغَّارْشْثْ إِنُو نّغْنِي ثنِّي ڭِّيغْ أَسْ ’ثَاغْرُوضْثْ‘ مَاحنْذْ أَذْ أَرْژغْ أَمُّو ثَاوْمَاثْ جَارْ يَاهُوذَا ذ إِسْرَائِيل.“
14 Então, quebrei a segunda vara, chamada União, para romper a irmandade entre Judá e Israel.
15 ”سِيذِي إِنَّا أَيِي: ’كْسِي ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ دُّوزَانْ ن إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ أَبُوهَاڒِي،
15 O Senhor me disse: Toma ainda os petrechos de um pastor insensato,
16 مَاغَارْ نشّْ أَذْ جّغْ أَذْ د-إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ ذِي ثمُّورْثْ: مِينْ إِرُوحنْ وَارْ يَارزُّو، مِينْ إِمْطَارّْشنْ وَارْ ث يَارزُّو، مِينْ يَارْژنْ وَارْ ث إِسّْڭنْفِي ؤُ مِينْ إِقِّيمنْ إِبدّْ، وَارْ ث إِحطِّي نتَّا. مَاشَا نتَّا أَذْ يشّْ أَيْسُومْ ن ڒبْهَايمْ إِصحّنْ ؤُ أَذْ أَسنْثْ إِكّسْ ثِيشضْيِينْ.‘ “
16 porque eis que suscitarei um pastor na terra, o qual não cuidará das que estão perecendo, não buscará a desgarrada, não curará a que foi ferida, nem apascentará a sã; mas comerá a carne das gordas e lhes arrancará até as unhas.
17 ”ؤُشْثْ خْ ؤُمكْسَاوْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ،
17 Ai do pastor inútil, que abandona o rebanho! A espada lhe cairá sobre o braço e sobre o olho direito; o braço, completamente, se lhe secará, e o olho direito, de todo, se escurecerá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.