Zacarias 11
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ”أَرْزمْ ثِيوُّورَا نّشْ، \+tl أَ\+tl* لُوبْنَانْ،
1 Abre, ó Líbano, as tuas portas para que o fogo devore os teus cedros.
2 رُو، \+tl أَ ثَاشجَّارْثْ\+tl* ن ؤُمرْزِي،
2 Geme, ó cipreste, porque caiu o cedro, porque os mais excelentes são destruídos; gemei, ó carvalhos de Basã, porque o bosque forte é derrubado.
3 ”\+tl سْڒمْ\+tl* إِ ڒْحسّْ ن ثْغُويِّيثْ ن إِمكْسَاونْ،
3 Voz de uivo dos pastores! porque a sua glória é destruída; voz de bramido de leões novos! porque foi destruída a soberba do Jordão.
4 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي إِنُو: ’أَرْوسْ ؤُدْجِي نِّي ؤُمِي غَا غَارْصنْ،
4 Assim diz o Senhor meu Deus: Apascenta as ovelhas destinadas para a matança,
5 إِنِّي ثنْ إِملّْكنْ نقّنْ ثنْ بْڒَا مَا أَذْ تّْوَاعَاقْبنْ، إِنِّي ثنْ إِملّْكنْ زّنْزنْ ثنْ، قَّارنْ: أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَقَا نشّْ ذوْڒغْ غَارِي أَڭْڒَا! إِمكْسَاونْ نْسنْ وَارْ ذ أَسنْ زِّيدْجِيزنْ.‘ “
5 cujos compradores as matam, e não se têm por culpados; e cujos vendedores dizem: Louvado seja o Senhor, porque hei enriquecido; e os seus pastores não têm piedade delas.
6 ”خنِّي نشّْ وَارْ ذ أَيِي زِّيدْجِيزنْ عَاذْ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ، إِقَّارْ سِيذِي. خْزَارْ، نشّْ أَذْ وْشغْ إِ إِوْذَانْ كُوڒْ إِجّْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن جَّارْ نّسْ ؤُ ذڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ نّسْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْعفْسنْ خْ ثمُّورْثْ ؤُ نشّْ وَارْ ثنْ تّْفكّغْ شَا زڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ.“
6 Certamente não terei mais piedade dos moradores desta terra, diz o Senhor; mas, eis que entregarei os homens cada um na mão do seu próximo e na mão do seu rei; eles ferirão a terra, e eu não os livrarei da mão deles.
7 ”نشّْ أَروْسغْ ؤُدْجِي ثِينِّي ؤُمِي غَا غَارْصنْ، مَاغَارْ نِيثنْثِي ذ ؤُدْجِي إِتّْوَاحْسَارنْ. نشّْ كْسِيغْ إِ يِيخفْ إِنُو ثْنَاينْ ن ثغَّارْينْ. إِشْثْ ڭِّيغْ أَسْ ’ڒْْخَاضَارْ!‘ ؤُ ثنّغْنِي ڭِّيغْ أَسْ ’ثَاغْرُوضْثْ!‘، ؤُ أَمُّو إِ أَرْوْسغْ نشّْ ؤُدْجِي.“
7 Eu pois apascentei as ovelhas destinadas para a matança, as pobres ovelhas do rebanho. E tomei para mim duas varas: a uma chamei Graça, e à outra chamei União; e apascentei as ovelhas.
8 ”ذڭْ إِجّْ ن ؤُيُورْ تّحِّيغْ ثْڒَاثَا زڭْ إِمكْسَاونْ. ڒعْمَارْ إِنُو وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ ثَارْبُو عَاذْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ڒعْمَارْ نْسنْ إِشَارْهْ أَيِي عَاوذْ.
8 E destruí os três pastores num mês; porque me enfadei deles, e também eles se enfastiaram de mim.
9 نشّْ نِّيغْ: نشّْ وَارْ كنِّيوْ أَركّْوْسغْ! مِينْ إِمُّوثنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِمّثْ ؤُ مِينْ إِهلّْكنْ، أجّْ إِ-ث أَذْ إِتّْوَاهلّكْ، ؤُ جّمْ إِنِّي إِقِّيمنْ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ إِجّْ ن ونّغْنِي.
9 Então eu disse: Não vos apascentarei mais; o que morrer morra, e o que for destruído seja destruído; e os que restarem, comam cada um a carne do seu próximo.
10 نشّْ كْسِيغْ ثَاغَّارْشْثْ إِنُو ’رْخَاضَارْ‘، ؤُشَا أَرْژِيغْ ت مَاحنْذْ أَذْ أَرْژغْ أَمُّو ڒْعَاهْذْ إِنُو نِّي ڭِّيغْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒڭْنُوسْ.
10 E tomei a minha vara Graça, e a quebrei, para desfazer o meu pacto, que tinha estabelecido com todos os povos.
11 ذڭْ وَاسّْ نِّي إِذْوڒْ ڒْْعَاهْذْ يَارّژْ ؤُ أَمُّو إِ سّْننْ وُودْجِي إِتّْوَاحْصَارنْ نِّي ذ أَيِي إِحطَّانْ، أَقَا أَيَا ثُوغَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن سِيذِي.“
11 Foi, pois, anulado naquele dia; assim os pobres do rebanho que me respeitavam, reconheceram que isso era palavra do Senhor.
12 ”نشّْ نِّيغْ أَسنْ: ’مَاڒَا أَيَا مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ، وْشمْ أَيِي ڒْمُونثْ إِنُو، ؤُ مَاڒَا لَّا، جّمْ ث!‘ خنِّي وزْننْ ڒْمُونثْ إِنُو: ثْڒَاثِينْ ن ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ.
12 E eu lhes disse: Se parece bem aos vossos olhos, dai-me o que me é devido; e, se não, deixai-o. Pesaram, pois, por meu salário, trinta moedas de prata.
13 خنِّي إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’نْضَارْ ڒْْمُونثْ نِّي غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ، تَّامَانْ نِّي ’إِصبْحنْ‘ إِنِّي ذ أَيِي ڭِّينْ تَّامَانْ!‘ ؤُ نشّْ كْسِيغْ ثْڒَاثِينْ نْ ڒْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ ؤُشَا نْضَارغْ ثنْثْ غَارْ بُو-ثْڒَاخْثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.
13 Ora o Senhor disse-me: Arroja isso ao oleiro, esse belo preço em que fui avaliado por eles. E tomei as trinta moedas de prata, e as arrojei ao oleiro na casa do Senhor.
14 ڒخْذنِّي أَرْژِيغْ نشّْ ثَاغَّارْشْثْ إِنُو نّغْنِي ثنِّي ڭِّيغْ أَسْ ’ثَاغْرُوضْثْ‘ مَاحنْذْ أَذْ أَرْژغْ أَمُّو ثَاوْمَاثْ جَارْ يَاهُوذَا ذ إِسْرَائِيل.“
14 Então quebrei a minha segunda vara União, para romper a irmandade entre Judá e Israel.
15 ”سِيذِي إِنَّا أَيِي: ’كْسِي ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ دُّوزَانْ ن إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ أَبُوهَاڒِي،
15 Então o Senhor me disse: Toma ainda para ti os instrumentos de um pastor insensato.
16 مَاغَارْ نشّْ أَذْ جّغْ أَذْ د-إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمكْسَاوْ ذِي ثمُّورْثْ: مِينْ إِرُوحنْ وَارْ يَارزُّو، مِينْ إِمْطَارّْشنْ وَارْ ث يَارزُّو، مِينْ يَارْژنْ وَارْ ث إِسّْڭنْفِي ؤُ مِينْ إِقِّيمنْ إِبدّْ، وَارْ ث إِحطِّي نتَّا. مَاشَا نتَّا أَذْ يشّْ أَيْسُومْ ن ڒبْهَايمْ إِصحّنْ ؤُ أَذْ أَسنْثْ إِكّسْ ثِيشضْيِينْ.‘ “
16 Pois eis que suscitarei um pastor na terra, que não cuidará das que estão perecendo, não procurará as errantes, não curará a ferida, nem apascentará a sã; mas comerá a carne das gordas, e lhes despedaçará as unhas.
17 ”ؤُشْثْ خْ ؤُمكْسَاوْ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ،
17 Ai do pastor inútil, que abandona o rebanho! a espada lhe cairá sobre o braço e sobre o olho direito; o seu braço será de todo mirrado, e o seu olho direito será inteiramente escurecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.