Romanos 3

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ إِ خنِّي، مَانْ ڒفْضڒْ غَارْ وُوذَاينْ، نِيغْ مَانْ ثِيزِي ن وخْثَانْ؟

¹ Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?

² أَطَّاسْ خْ كُوڒْ إِغزْذِيسنْ! خنِّي غَارْ ؤُمزْوَارْ مّوْشنْ أَسنْ ‬وَاوَاڒنْ نْ‮ ‬أَربِّي.

² Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.

³ مَاغَارْ مَاڒَا ثُوغَا شَا زَّايْسنْ وَارْ ؤُمِيننْ شَا، مَا خنِّي بضْڒنْ نِيثْنِي ڒَامَانْ ن أَربِّي زِي سِّيبّثْ ن بْڒَا لْ-إِيمَانْ نْسنْ؟

³ É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?

⁴ عمَّارْصْ! مَاغَارْ أَربِّي ذ ثِيذتّْ ؤُشَا كُوڒْ بْنَاذمْ ذ بُو-إِخَارِّيقنْ، أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

⁴ De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.

⁵ مَاشَا مَاڒَا مِينْ وَارْ إِسّڭّْذنْ ذَايْنغْ أَقَا إِسّْبيّنْ ثَاسڭْذَا ن أَربِّي، مِينْ غَا نِينِي عَاذْ خنِّي؟ مَا أَربِّي وَارْ غَارسْ بُو ڒْحقّْ ؤُمِي خَانغْ إِڭَّا أَغْضَابْ نّسْ؟ نشّْ سَّاوَاڒغْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَمذْنُوبْ.

⁵ Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)

⁶ وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ! مَامّشْ إِ غَا إِحَاسبْ أَربِّي دُّونشْثْ ڒخْذنِّي؟

⁶ Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?

⁷ مَامّشْ مَاڒَا ثْفيّضْ ثِيذتّْ ن أَربِّي غَارْ ؤُعُودْجِي نّسْ س ؤُخَارِّيقْ إِنُو، مَايمِّي عَاذْ إِ غَا تّْوَاحَاسْبغْ أَمْ ؤُمذْنُوبْ؟

⁷ Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.

⁸ وَارْ إِعدّڒْ أَقَا ثَامسْڒَاشْثْ ثدْجَا أَمْ مَامّشْ قَّارنْ إِنِّي ذَايْنغْ إِشقّْفنْ بلِّي نشِّينْ نقَّارْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نڭّْ ثُوعفّْنَا، حِيمَا أَذْ زَّايسْ د-يكّْ مِينْ إِشْنَانْ!“؟، إِنِّي أَقَا ڒْحُوكْمْ خَاسنْ أَذْ إِتّْوَاخمّڒْ أَڒْ شّْرعْ إِسڭّْذنْ.

⁸ E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.

⁹ إِ خنِّي مَامّشْ؟ مَا نشِّينْ حْسنْ؟ قْبڒْ أَقَا نُوفَا أَقَا ؤُذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ مَارَّا سَاذُو دّنْبْ،

⁹ Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.

¹⁰ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

¹⁰ Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.

¹¹ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِفهّمْ،

¹¹ Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.

¹² مَارَّا فّْغنْ زڭْ وبْرِيذْ، مّنْضَارنْ،

¹² Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”

¹³ ثْمِيجَّاوِينْ نْسنْ ذ إِمضْڒَانْ يَارزْمنْ،

¹³ “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”

¹⁴ أَقمُّومْ نْسنْ إِشُّورْ س نّعْڒثْ ذ ثَارْزُوڭِي،

¹⁴ “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”

¹⁵ س إِضَارنْ نْسنْ تّْقدْجِيقنْ

¹⁵ “Apressam-se em cometer homicídio;

¹⁶ أَريّبْ ذ ثَامَارَا ذڭْ إِبْرِيذنْ نْسنْ،

¹⁶ por onde passam, deixam destruição e sofrimento.

¹⁷ أَبْرِيذْ ن ڒهْنَا وَارْ ث سِّيننْ شَا،

¹⁷ Não sabem onde encontrar paz.”

¹⁸ ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي

¹⁸ “Não têm o menor temor de Deus.”

¹⁹ نشِّينْ نسّنْ بلِّي مَارَّا مِينْ ثقَّارْ شَّارِيعَا، أَقَا ثقَّارْ إِ-ث إِ يِينِّي إِدْجَانْ سَاذُو شَّارِيعَا، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاقّنْ كُوڒْ أَقمُّومْ ؤُشَا أَذْ ثذْوڒْ مَارَّا دُّونشْثْ ذَايسْ ڒْعِيبْ زَّاثْ إِ أَربِّي،

¹⁹ É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.

²⁰ مَاغَارْ زِي ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا وَارْ إِتّْوَاسڭّذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ قِيبَاتْشْ نّسْ، مِينْزِي س شَّارِيعَا أَقَا تّْوَاسّْننْ دّْنُوبْ.

²⁰ Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.

²¹ مَاشَا ڒخُّو أَقَا ثضْهَارْ-د ثْسڭْذَا ن أَربِّي بْڒَا شَّارِيعَا، ثْشهّذْ خَاسْ شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ،

²¹ Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:

²² أَقَا ثَاسڭْذَا ن أَربِّي زِي لْ-إِيمَانْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ غَارْ مَارَّا ؤُ خْ مَارَّا إِنِّي زَّايسْ يُومْننْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ بُو ڒْفَارْزْ.

²² somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.

²³ مِينْزِي مَارَّا خْضَانْ ؤُشَا إِنقْصْ إِ-ثنْ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي،

²³ Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,

²⁴ ؤُشَا تّْوَاسڭّْذنْ بَاطڒْ س أَرْضَا نّسْ س ؤُفكِّي إِ إِدْجَانْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²⁴ mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.

²⁵ أَربِّي إِڭَّا إِ-ث ذ أَصْڒَاحْ قْبڒْ سْ لْ-إِيمَانْ ذڭْ إِذَامّنْ نّسْ، ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ نّغْ نِّي ثُوغَا نڭَّا زِيشْ ذِي ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ إِ ذ أَنغْ إِوْشَا أَربِّي س تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِسّْشنْ ثَاسڭْذَا نّسْ ذِي ڒْوقْثْ-أَ،

²⁵ Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,

²⁶ مَاحنْذْ ذِي ثْسڭْذَا أَذْ يَارّْ ذ أَمْسڭَّاذْ وِي إِدْجَانْ ذِي لْ-إِيمَانْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²⁶ pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.

²⁷ مَانِي إِدْجَا خنِّي ؤُسمْغَارْ؟ وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ. س مَانْ شَّارِيعَا؟ س مَانْ ڒخْذَايمْ؟عمَّارْصْ، مَاشَا س شَّارِيعَا ن لْ-إِيمَانْ.

²⁷ Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.

²⁸ س ؤُيَا نحْسبْ بلِّي بْنَاذمْ أَذْ إِتّْوَاسڭّذْ س لْ-إِيمَانْ، وَارْ إِدْجِي س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا.

²⁸ Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.

²⁹ نِيغْ أَربِّي ن وُوذَاينْ وَاهَا، وَارْ إِدْجِي ن ڒڭْنُوسْ عَاوذْ؟ وَاهْ، ؤُڒَا ن ڒڭْنُوسْ!

²⁹ Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!

³⁰ مِينْزِي أَربِّي ذ إِجّنْ ونِّي إِ غَا إِسڭّْذنْ إِنِّي إِتّْوَاخثْننْ س لْ-إِيمَانْ، ؤُ عَاوذْ إِنِّي وَارْ إِتّْوَاخْثِيننْ س لْ-إِيمَانْ.

³⁰ Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.

³¹ مَا نْبطّڒْ شَّارِيعَا س لْ-إِيمَانْ؟ وَايَّاوْ، س ڒمْقْڒُوبْ، نشِّينْ أَذْ نضْمنْ شَّارِيعَا.

³¹ Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →