Romanos 3

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ إِ خنِّي، مَانْ ڒفْضڒْ غَارْ وُوذَاينْ، نِيغْ مَانْ ثِيزِي ن وخْثَانْ؟

¹ Qual é, pois, a vantagem do judeu? Ou qual a utilidade da circuncisão?

² أَطَّاسْ خْ كُوڒْ إِغزْذِيسنْ! خنِّي غَارْ ؤُمزْوَارْ مّوْشنْ أَسنْ ‬وَاوَاڒنْ نْ‮ ‬أَربِّي.

² Muita, sob todos os aspectos. Principalmente porque aos judeus foram confiados os oráculos de Deus.

³ مَاغَارْ مَاڒَا ثُوغَا شَا زَّايْسنْ وَارْ ؤُمِيننْ شَا، مَا خنِّي بضْڒنْ نِيثْنِي ڒَامَانْ ن أَربِّي زِي سِّيبّثْ ن بْڒَا لْ-إِيمَانْ نْسنْ؟

³ E daí? Se alguns não creram, a incredulidade deles virá desfazer a fidelidade de Deus?

⁴ عمَّارْصْ! مَاغَارْ أَربِّي ذ ثِيذتّْ ؤُشَا كُوڒْ بْنَاذمْ ذ بُو-إِخَارِّيقنْ، أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

⁴ De maneira nenhuma! Seja Deus verdadeiro, e mentiroso, todo homem, segundo está escrito: Para seres justificado nas tuas palavras e venhas a vencer quando fores julgado.

⁵ مَاشَا مَاڒَا مِينْ وَارْ إِسّڭّْذنْ ذَايْنغْ أَقَا إِسّْبيّنْ ثَاسڭْذَا ن أَربِّي، مِينْ غَا نِينِي عَاذْ خنِّي؟ مَا أَربِّي وَارْ غَارسْ بُو ڒْحقّْ ؤُمِي خَانغْ إِڭَّا أَغْضَابْ نّسْ؟ نشّْ سَّاوَاڒغْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَمذْنُوبْ.

⁵ Mas, se a nossa injustiça traz a lume a justiça de Deus, que diremos? Porventura, será Deus injusto por aplicar a sua ira? (Falo como homem.)

⁶ وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ! مَامّشْ إِ غَا إِحَاسبْ أَربِّي دُّونشْثْ ڒخْذنِّي؟

⁶ Certo que não. Do contrário, como julgará Deus o mundo?

⁷ مَامّشْ مَاڒَا ثْفيّضْ ثِيذتّْ ن أَربِّي غَارْ ؤُعُودْجِي نّسْ س ؤُخَارِّيقْ إِنُو، مَايمِّي عَاذْ إِ غَا تّْوَاحَاسْبغْ أَمْ ؤُمذْنُوبْ؟

⁷ E, se por causa da minha mentira, fica em relevo a verdade de Deus para a sua glória, por que sou eu ainda condenado como pecador?

⁸ وَارْ إِعدّڒْ أَقَا ثَامسْڒَاشْثْ ثدْجَا أَمْ مَامّشْ قَّارنْ إِنِّي ذَايْنغْ إِشقّْفنْ بلِّي نشِّينْ نقَّارْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نڭّْ ثُوعفّْنَا، حِيمَا أَذْ زَّايسْ د-يكّْ مِينْ إِشْنَانْ!“؟، إِنِّي أَقَا ڒْحُوكْمْ خَاسنْ أَذْ إِتّْوَاخمّڒْ أَڒْ شّْرعْ إِسڭّْذنْ.

⁸ E por que não dizemos, como alguns, caluniosamente, afirmam que o fazemos: Pratiquemos males para que venham bens? A condenação destes é justa.

⁹ إِ خنِّي مَامّشْ؟ مَا نشِّينْ حْسنْ؟ قْبڒْ أَقَا نُوفَا أَقَا ؤُذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ مَارَّا سَاذُو دّنْبْ،

⁹ Que se conclui? Temos nós qualquer vantagem? Não, de forma nenhuma; pois já temos demonstrado que todos, tanto judeus como gregos, estão debaixo do pecado;

¹⁰ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

¹⁰ como está escrito: Não há justo, nem um sequer,

¹¹ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِفهّمْ،

¹¹ não há quem entenda, não há quem busque a Deus;

¹² مَارَّا فّْغنْ زڭْ وبْرِيذْ، مّنْضَارنْ،

¹² todos se extraviaram, à uma se fizeram inúteis; não há quem faça o bem, não há nem um sequer.

¹³ ثْمِيجَّاوِينْ نْسنْ ذ إِمضْڒَانْ يَارزْمنْ،

¹³ A garganta deles é sepulcro aberto; com a língua, urdem engano, veneno de víbora está nos seus lábios,

¹⁴ أَقمُّومْ نْسنْ إِشُّورْ س نّعْڒثْ ذ ثَارْزُوڭِي،

¹⁴ a boca, eles a têm cheia de maldição e de amargura;

¹⁵ س إِضَارنْ نْسنْ تّْقدْجِيقنْ

¹⁵ são os seus pés velozes para derramar sangue,

¹⁶ أَريّبْ ذ ثَامَارَا ذڭْ إِبْرِيذنْ نْسنْ،

¹⁶ nos seus caminhos, há destruição e miséria;

¹⁷ أَبْرِيذْ ن ڒهْنَا وَارْ ث سِّيننْ شَا،

¹⁷ desconheceram o caminho da paz.

¹⁸ ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي

¹⁸ Não há temor de Deus diante de seus olhos.

¹⁹ نشِّينْ نسّنْ بلِّي مَارَّا مِينْ ثقَّارْ شَّارِيعَا، أَقَا ثقَّارْ إِ-ث إِ يِينِّي إِدْجَانْ سَاذُو شَّارِيعَا، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاقّنْ كُوڒْ أَقمُّومْ ؤُشَا أَذْ ثذْوڒْ مَارَّا دُّونشْثْ ذَايسْ ڒْعِيبْ زَّاثْ إِ أَربِّي،

¹⁹ Ora, sabemos que tudo o que a lei diz, aos que vivem na lei o diz para que se cale toda boca, e todo o mundo seja culpável perante Deus,

²⁰ مَاغَارْ زِي ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا وَارْ إِتّْوَاسڭّذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ قِيبَاتْشْ نّسْ، مِينْزِي س شَّارِيعَا أَقَا تّْوَاسّْننْ دّْنُوبْ.

²⁰ visto que ninguém será justificado diante dele por obras da lei, em razão de que pela lei vem o pleno conhecimento do pecado.

²¹ مَاشَا ڒخُّو أَقَا ثضْهَارْ-د ثْسڭْذَا ن أَربِّي بْڒَا شَّارِيعَا، ثْشهّذْ خَاسْ شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ،

²¹ Mas agora, sem lei, se manifestou a justiça de Deus testemunhada pela lei e pelos profetas;

²² أَقَا ثَاسڭْذَا ن أَربِّي زِي لْ-إِيمَانْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ غَارْ مَارَّا ؤُ خْ مَارَّا إِنِّي زَّايسْ يُومْننْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ بُو ڒْفَارْزْ.

²² justiça de Deus mediante a fé em Jesus Cristo, para todos [e sobre todos] os que creem; porque não há distinção,

²³ مِينْزِي مَارَّا خْضَانْ ؤُشَا إِنقْصْ إِ-ثنْ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي،

²³ pois todos pecaram e carecem da glória de Deus,

²⁴ ؤُشَا تّْوَاسڭّْذنْ بَاطڒْ س أَرْضَا نّسْ س ؤُفكِّي إِ إِدْجَانْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²⁴ sendo justificados gratuitamente, por sua graça, mediante a redenção que há em Cristo Jesus,

²⁵ أَربِّي إِڭَّا إِ-ث ذ أَصْڒَاحْ قْبڒْ سْ لْ-إِيمَانْ ذڭْ إِذَامّنْ نّسْ، ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ نّغْ نِّي ثُوغَا نڭَّا زِيشْ ذِي ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ إِ ذ أَنغْ إِوْشَا أَربِّي س تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِسّْشنْ ثَاسڭْذَا نّسْ ذِي ڒْوقْثْ-أَ،

²⁵ a quem Deus propôs, no seu sangue, como propiciação, mediante a fé, para manifestar a sua justiça, por ter Deus, na sua tolerância, deixado impunes os pecados anteriormente cometidos;

²⁶ مَاحنْذْ ذِي ثْسڭْذَا أَذْ يَارّْ ذ أَمْسڭَّاذْ وِي إِدْجَانْ ذِي لْ-إِيمَانْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²⁶ tendo em vista a manifestação da sua justiça no tempo presente, para ele mesmo ser justo e o justificador daquele que tem fé em Jesus.

²⁷ مَانِي إِدْجَا خنِّي ؤُسمْغَارْ؟ وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ. س مَانْ شَّارِيعَا؟ س مَانْ ڒخْذَايمْ؟عمَّارْصْ، مَاشَا س شَّارِيعَا ن لْ-إِيمَانْ.

²⁷ Onde, pois, a jactância? Foi de todo excluída. Por que lei? Das obras? Não; pelo contrário, pela lei da fé.

²⁸ س ؤُيَا نحْسبْ بلِّي بْنَاذمْ أَذْ إِتّْوَاسڭّذْ س لْ-إِيمَانْ، وَارْ إِدْجِي س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا.

²⁸ Concluímos, pois, que o homem é justificado pela fé, independentemente das obras da lei.

²⁹ نِيغْ أَربِّي ن وُوذَاينْ وَاهَا، وَارْ إِدْجِي ن ڒڭْنُوسْ عَاوذْ؟ وَاهْ، ؤُڒَا ن ڒڭْنُوسْ!

²⁹ É, porventura, Deus somente dos judeus? Não o é também dos gentios? Sim, também dos gentios,

³⁰ مِينْزِي أَربِّي ذ إِجّنْ ونِّي إِ غَا إِسڭّْذنْ إِنِّي إِتّْوَاخثْننْ س لْ-إِيمَانْ، ؤُ عَاوذْ إِنِّي وَارْ إِتّْوَاخْثِيننْ س لْ-إِيمَانْ.

³⁰ visto que Deus é um só, o qual justificará, por fé, o circunciso e, mediante a fé, o incircunciso.

³¹ مَا نْبطّڒْ شَّارِيعَا س لْ-إِيمَانْ؟ وَايَّاوْ، س ڒمْقْڒُوبْ، نشِّينْ أَذْ نضْمنْ شَّارِيعَا.

³¹ Anulamos, pois, a lei pela fé? Não, de maneira nenhuma! Antes, confirmamos a lei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →