Romanos 3

rifa (RIFA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 إِ خنِّي، مَانْ ڒفْضڒْ غَارْ وُوذَاينْ، نِيغْ مَانْ ثِيزِي ن وخْثَانْ؟
1 Qual é logo a vantagem do judeu? Ou qual a utilidade da circuncisão?
2 أَطَّاسْ خْ كُوڒْ إِغزْذِيسنْ! خنِّي غَارْ ؤُمزْوَارْ مّوْشنْ أَسنْ ‬وَاوَاڒنْ نْ‮ ‬أَربِّي.
2 Muita, em toda a maneira, porque, primeiramente, as palavras de Deus lhe foram confiadas.
3 مَاغَارْ مَاڒَا ثُوغَا شَا زَّايْسنْ وَارْ ؤُمِيننْ شَا، مَا خنِّي بضْڒنْ نِيثْنِي ڒَامَانْ ن أَربِّي زِي سِّيبّثْ ن بْڒَا لْ-إِيمَانْ نْسنْ؟
3 Pois quê? Se alguns foram incrédulos, a sua incredulidade aniquilará a fidelidade de Deus?
4 عمَّارْصْ! مَاغَارْ أَربِّي ذ ثِيذتّْ ؤُشَا كُوڒْ بْنَاذمْ ذ بُو-إِخَارِّيقنْ، أَمْ مَامّشْ ثُورَا:
4 De maneira nenhuma; sempre seja Deus verdadeiro, e todo o homem mentiroso; como está escrito:Para que sejas justificado em tuas palavras,E venças quando fores julgado.
5 مَاشَا مَاڒَا مِينْ وَارْ إِسّڭّْذنْ ذَايْنغْ أَقَا إِسّْبيّنْ ثَاسڭْذَا ن أَربِّي، مِينْ غَا نِينِي عَاذْ خنِّي؟ مَا أَربِّي وَارْ غَارسْ بُو ڒْحقّْ ؤُمِي خَانغْ إِڭَّا أَغْضَابْ نّسْ؟ نشّْ سَّاوَاڒغْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَمذْنُوبْ.
5 E, se a nossa injustiça for causa da justiça de Deus, que diremos? Porventura será Deus injusto, trazendo ira sobre nós? (Falo como homem. )
6 وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ! مَامّشْ إِ غَا إِحَاسبْ أَربِّي دُّونشْثْ ڒخْذنِّي؟
6 De maneira nenhuma; de outro modo, como julgará Deus o mundo?
7 مَامّشْ مَاڒَا ثْفيّضْ ثِيذتّْ ن أَربِّي غَارْ ؤُعُودْجِي نّسْ س ؤُخَارِّيقْ إِنُو، مَايمِّي عَاذْ إِ غَا تّْوَاحَاسْبغْ أَمْ ؤُمذْنُوبْ؟
7 Mas, se pela minha mentira abundou mais a verdade de Deus para glória sua, por que sou eu ainda julgado também como pecador?
8 وَارْ إِعدّڒْ أَقَا ثَامسْڒَاشْثْ ثدْجَا أَمْ مَامّشْ قَّارنْ إِنِّي ذَايْنغْ إِشقّْفنْ بلِّي نشِّينْ نقَّارْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نڭّْ ثُوعفّْنَا، حِيمَا أَذْ زَّايسْ د-يكّْ مِينْ إِشْنَانْ!“؟، إِنِّي أَقَا ڒْحُوكْمْ خَاسنْ أَذْ إِتّْوَاخمّڒْ أَڒْ شّْرعْ إِسڭّْذنْ.
8 E por que não dizemos (como somos blasfemados, e como alguns dizem que dizemos): Façamos males, para que venham bens? A condenação desses é justa.
9 إِ خنِّي مَامّشْ؟ مَا نشِّينْ حْسنْ؟ قْبڒْ أَقَا نُوفَا أَقَا ؤُذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ مَارَّا سَاذُو دّنْبْ،
9 Pois quê? Somos nós mais excelentes? De maneira nenhuma, pois já dantes demonstramos que, tanto judeus como gregos, todos estão debaixo do pecado;
10 أَمْ مَامّشْ ثُورَا:
10 Como está escrito:Não há um justo, nem um sequer.
11 ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِفهّمْ،
11 Não há ninguém que entenda;Não há ninguém que busque a Deus.
12 مَارَّا فّْغنْ زڭْ وبْرِيذْ، مّنْضَارنْ،
12 Todos se extraviaram, e juntamente se fizeram inúteis.Não há quem faça o bem, não há nem um só.
13 ثْمِيجَّاوِينْ نْسنْ ذ إِمضْڒَانْ يَارزْمنْ،
13 A sua garganta é um sepulcro aberto;Com as suas línguas tratam enganosamente;Peçonha de áspides está debaixo de seus lábios;
14 أَقمُّومْ نْسنْ إِشُّورْ س نّعْڒثْ ذ ثَارْزُوڭِي،
14 Cuja boca está cheia de maldição e amargura.
15 س إِضَارنْ نْسنْ تّْقدْجِيقنْ
15 Os seus pés são ligeiros para derramar sangue.
16 أَريّبْ ذ ثَامَارَا ذڭْ إِبْرِيذنْ نْسنْ،
16 Em seus caminhos há destruição e miséria;
17 أَبْرِيذْ ن ڒهْنَا وَارْ ث سِّيننْ شَا،
17 E não conheceram o caminho da paz.
18 ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي
18 Não há temor de Deus diante de seus olhos.
19 نشِّينْ نسّنْ بلِّي مَارَّا مِينْ ثقَّارْ شَّارِيعَا، أَقَا ثقَّارْ إِ-ث إِ يِينِّي إِدْجَانْ سَاذُو شَّارِيعَا، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاقّنْ كُوڒْ أَقمُّومْ ؤُشَا أَذْ ثذْوڒْ مَارَّا دُّونشْثْ ذَايسْ ڒْعِيبْ زَّاثْ إِ أَربِّي،
19 Ora, nós sabemos que tudo o que a lei diz, aos que estão debaixo da lei o diz, para que toda a boca esteja fechada e todo o mundo seja condenável diante de Deus.
20 مَاغَارْ زِي ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا وَارْ إِتّْوَاسڭّذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ قِيبَاتْشْ نّسْ، مِينْزِي س شَّارِيعَا أَقَا تّْوَاسّْننْ دّْنُوبْ.
20 Por isso nenhuma carne será justificada diante dele pelas obras da lei, porque pela lei vem o conhecimento do pecado.
21 مَاشَا ڒخُّو أَقَا ثضْهَارْ-د ثْسڭْذَا ن أَربِّي بْڒَا شَّارِيعَا، ثْشهّذْ خَاسْ شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ،
21 Mas agora se manifestou sem a lei a justiça de Deus, tendo o testemunho da lei e dos profetas;
22 أَقَا ثَاسڭْذَا ن أَربِّي زِي لْ-إِيمَانْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ غَارْ مَارَّا ؤُ خْ مَارَّا إِنِّي زَّايسْ يُومْننْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ بُو ڒْفَارْزْ.
22 Isto é, a justiça de Deus pela fé em Jesus Cristo para todos e sobre todos os que crêem; porque não há diferença.
23 مِينْزِي مَارَّا خْضَانْ ؤُشَا إِنقْصْ إِ-ثنْ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي،
23 Porque todos pecaram e destituídos estão da glória de Deus;
24 ؤُشَا تّْوَاسڭّْذنْ بَاطڒْ س أَرْضَا نّسْ س ؤُفكِّي إِ إِدْجَانْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ.
24 Sendo justificados gratuitamente pela sua graça, pela redenção que há em Cristo Jesus.
25 أَربِّي إِڭَّا إِ-ث ذ أَصْڒَاحْ قْبڒْ سْ لْ-إِيمَانْ ذڭْ إِذَامّنْ نّسْ، ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ نّغْ نِّي ثُوغَا نڭَّا زِيشْ ذِي ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ إِ ذ أَنغْ إِوْشَا أَربِّي س تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِسّْشنْ ثَاسڭْذَا نّسْ ذِي ڒْوقْثْ-أَ،
25 Ao qual Deus propôs para propiciação pela fé no seu sangue, para demonstrar a sua justiça pela remissão dos pecados dantes cometidos, sob a paciência de Deus;
26 مَاحنْذْ ذِي ثْسڭْذَا أَذْ يَارّْ ذ أَمْسڭَّاذْ وِي إِدْجَانْ ذِي لْ-إِيمَانْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.
26 Para demonstração da sua justiça neste tempo presente, para que ele seja justo e justificador daquele que tem fé em Jesus.
27 مَانِي إِدْجَا خنِّي ؤُسمْغَارْ؟ وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ. س مَانْ شَّارِيعَا؟ س مَانْ ڒخْذَايمْ؟عمَّارْصْ، مَاشَا س شَّارِيعَا ن لْ-إِيمَانْ.
27 Onde está logo a jactância? É excluída. Por qual lei? Das obras? Não; mas pela lei da fé.
28 س ؤُيَا نحْسبْ بلِّي بْنَاذمْ أَذْ إِتّْوَاسڭّذْ س لْ-إِيمَانْ، وَارْ إِدْجِي س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا.
28 Concluímos, pois, que o homem é justificado pela fé sem as obras da lei.
29 نِيغْ أَربِّي ن وُوذَاينْ وَاهَا، وَارْ إِدْجِي ن ڒڭْنُوسْ عَاوذْ؟ وَاهْ، ؤُڒَا ن ڒڭْنُوسْ!
29 É porventura Deus somente dos judeus? E não o é também dos gentios? Também dos gentios, certamente,
30 مِينْزِي أَربِّي ذ إِجّنْ ونِّي إِ غَا إِسڭّْذنْ إِنِّي إِتّْوَاخثْننْ س لْ-إِيمَانْ، ؤُ عَاوذْ إِنِّي وَارْ إِتّْوَاخْثِيننْ س لْ-إِيمَانْ.
30 Visto que Deus é um só, que justifica pela fé a circuncisão, e por meio da fé a incircuncisão.
31 مَا نْبطّڒْ شَّارِيعَا س لْ-إِيمَانْ؟ وَايَّاوْ، س ڒمْقْڒُوبْ، نشِّينْ أَذْ نضْمنْ شَّارِيعَا.
31 Anulamos, pois, a lei pela fé? De maneira nenhuma, antes estabelecemos a lei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.