Romanos 3

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ إِ خنِّي، مَانْ ڒفْضڒْ غَارْ وُوذَاينْ، نِيغْ مَانْ ثِيزِي ن وخْثَانْ؟

¹ Que vantagem então tem o judeu? Ou que proveito há na circuncisão?

² أَطَّاسْ خْ كُوڒْ إِغزْذِيسنْ! خنِّي غَارْ ؤُمزْوَارْ مّوْشنْ أَسنْ ‬وَاوَاڒنْ نْ‮ ‬أَربِّي.

² Muita, sob todos os aspectos: Principalmente, porque, foram-lhes confiados os oráculos de Deus.

³ مَاغَارْ مَاڒَا ثُوغَا شَا زَّايْسنْ وَارْ ؤُمِيننْ شَا، مَا خنِّي بضْڒنْ نِيثْنِي ڒَامَانْ ن أَربِّي زِي سِّيبّثْ ن بْڒَا لْ-إِيمَانْ نْسنْ؟

³ E se alguns deles não creram? A sua incredulidade anulará a fidelidade de Deus?

⁴ عمَّارْصْ! مَاغَارْ أَربِّي ذ ثِيذتّْ ؤُشَا كُوڒْ بْنَاذمْ ذ بُو-إِخَارِّيقنْ، أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

⁴ De forma alguma! Sim, que Deus seja verdadeiro, e todo o homem mentiroso; como está escrito: Para que sejas justificado em tuas palavras, e venças quando fores julgado.

⁵ مَاشَا مَاڒَا مِينْ وَارْ إِسّڭّْذنْ ذَايْنغْ أَقَا إِسّْبيّنْ ثَاسڭْذَا ن أَربِّي، مِينْ غَا نِينِي عَاذْ خنِّي؟ مَا أَربِّي وَارْ غَارسْ بُو ڒْحقّْ ؤُمِي خَانغْ إِڭَّا أَغْضَابْ نّسْ؟ نشّْ سَّاوَاڒغْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَمذْنُوبْ.

⁵ Mas se a nossa injustiça ressalta a justiça de Deus, o que nós diremos? Seria Deus injusto por tomar a vingança? (eu falo como homem).

⁶ وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ! مَامّشْ إِ غَا إِحَاسبْ أَربِّي دُّونشْثْ ڒخْذنِّي؟

⁶ De forma alguma! Pois então como Deus julgará o mundo?

⁷ مَامّشْ مَاڒَا ثْفيّضْ ثِيذتّْ ن أَربِّي غَارْ ؤُعُودْجِي نّسْ س ؤُخَارِّيقْ إِنُو، مَايمِّي عَاذْ إِ غَا تّْوَاحَاسْبغْ أَمْ ؤُمذْنُوبْ؟

⁷ Pois, se a minha mentira fez abundar a verdade de Deus para sua glória, por que sou eu ainda julgado também como um pecador?

⁸ وَارْ إِعدّڒْ أَقَا ثَامسْڒَاشْثْ ثدْجَا أَمْ مَامّشْ قَّارنْ إِنِّي ذَايْنغْ إِشقّْفنْ بلِّي نشِّينْ نقَّارْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نڭّْ ثُوعفّْنَا، حِيمَا أَذْ زَّايسْ د-يكّْ مِينْ إِشْنَانْ!“؟، إِنِّي أَقَا ڒْحُوكْمْ خَاسنْ أَذْ إِتّْوَاخمّڒْ أَڒْ شّْرعْ إِسڭّْذنْ.

⁸ E por que não dizemos (como somos caluniosamente reportados, e como alguns afirmam que dizemos): Façamos o mal, para que venha o bem? A condenação dos tais é justa.

⁹ إِ خنِّي مَامّشْ؟ مَا نشِّينْ حْسنْ؟ قْبڒْ أَقَا نُوفَا أَقَا ؤُذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ مَارَّا سَاذُو دّنْبْ،

⁹ Então o quê? Somos melhores do que eles? Não, de maneira nenhuma, pois nós já provamos antes que, tanto judeus como gentios, todos eles estão debaixo do pecado,

¹⁰ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

¹⁰ como está escrito: Não há nenhum justo, não, nem um.

¹¹ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِفهّمْ،

¹¹ Não há ninguém que entenda; não há ninguém que busque a Deus.

¹² مَارَّا فّْغنْ زڭْ وبْرِيذْ، مّنْضَارنْ،

¹² Todos se desviaram do caminho, e juntamente se tornaram inúteis. Não há quem faça o bem, não há nem um.

¹³ ثْمِيجَّاوِينْ نْسنْ ذ إِمضْڒَانْ يَارزْمنْ،

¹³ A sua garganta é um sepulcro aberto; com as suas línguas enganam; veneno de áspides está debaixo de seus lábios,

¹⁴ أَقمُّومْ نْسنْ إِشُّورْ س نّعْڒثْ ذ ثَارْزُوڭِي،

¹⁴ cuja boca está cheia de maldição e amargura;

¹⁵ س إِضَارنْ نْسنْ تّْقدْجِيقنْ

¹⁵ os seus pés são velozes para derramar sangue;

¹⁶ أَريّبْ ذ ثَامَارَا ذڭْ إِبْرِيذنْ نْسنْ،

¹⁶ em seus caminhos há destruição e miséria;

¹⁷ أَبْرِيذْ ن ڒهْنَا وَارْ ث سِّيننْ شَا،

¹⁷ e eles não conhecem o caminho da paz;

¹⁸ ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي

¹⁸ não há temor de Deus diante de seus olhos.

¹⁹ نشِّينْ نسّنْ بلِّي مَارَّا مِينْ ثقَّارْ شَّارِيعَا، أَقَا ثقَّارْ إِ-ث إِ يِينِّي إِدْجَانْ سَاذُو شَّارِيعَا، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاقّنْ كُوڒْ أَقمُّومْ ؤُشَا أَذْ ثذْوڒْ مَارَّا دُّونشْثْ ذَايسْ ڒْعِيبْ زَّاثْ إِ أَربِّي،

¹⁹ Ora, nós sabemos que todas as coisas que diz a lei, ela o diz aos que estão debaixo da lei, para que toda a boca se cale, e todo o mundo se torne culpado diante de Deus.

²⁰ مَاغَارْ زِي ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا وَارْ إِتّْوَاسڭّذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ قِيبَاتْشْ نّسْ، مِينْزِي س شَّارِيعَا أَقَا تّْوَاسّْننْ دّْنُوبْ.

²⁰ Por isso, pelas obras da lei, nenhuma carne será justificada à sua vista, porque por meio da lei vem o conhecimento do pecado.

²¹ مَاشَا ڒخُّو أَقَا ثضْهَارْ-د ثْسڭْذَا ن أَربِّي بْڒَا شَّارِيعَا، ثْشهّذْ خَاسْ شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ،

²¹ Mas agora a justiça de Deus se manifestou sem a lei, tendo o testemunho da lei e dos profetas;

²² أَقَا ثَاسڭْذَا ن أَربِّي زِي لْ-إِيمَانْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ غَارْ مَارَّا ؤُ خْ مَارَّا إِنِّي زَّايسْ يُومْننْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ بُو ڒْفَارْزْ.

²² a justiça de Deus, que é pela fé de Jesus Cristo para todos, e sobre todos os que creem; porque não há diferença;

²³ مِينْزِي مَارَّا خْضَانْ ؤُشَا إِنقْصْ إِ-ثنْ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي،

²³ porque todos pecaram e estão privados da glória de Deus.

²⁴ ؤُشَا تّْوَاسڭّْذنْ بَاطڒْ س أَرْضَا نّسْ س ؤُفكِّي إِ إِدْجَانْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²⁴ Sendo justificados livremente pela sua graça através da redenção que há em Cristo Jesus;

²⁵ أَربِّي إِڭَّا إِ-ث ذ أَصْڒَاحْ قْبڒْ سْ لْ-إِيمَانْ ذڭْ إِذَامّنْ نّسْ، ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ نّغْ نِّي ثُوغَا نڭَّا زِيشْ ذِي ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ إِ ذ أَنغْ إِوْشَا أَربِّي س تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِسّْشنْ ثَاسڭْذَا نّسْ ذِي ڒْوقْثْ-أَ،

²⁵ a quem Deus estabeleceu para ser uma propiciação através da fé no seu sangue, para declarar a sua justiça pela remissão dos pecados que são passados, na paciência de Deus;

²⁶ مَاحنْذْ ذِي ثْسڭْذَا أَذْ يَارّْ ذ أَمْسڭَّاذْ وِي إِدْجَانْ ذِي لْ-إِيمَانْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²⁶ para declarar, eu digo, a sua justiça neste tempo, para que ele seja justo e justificador daquele que crê em Jesus.

²⁷ مَانِي إِدْجَا خنِّي ؤُسمْغَارْ؟ وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ. س مَانْ شَّارِيعَا؟ س مَانْ ڒخْذَايمْ؟عمَّارْصْ، مَاشَا س شَّارِيعَا ن لْ-إِيمَانْ.

²⁷ Onde está então a vanglória? É excluída. Por qual lei? Das obras? Não; mas pela lei da fé.

²⁸ س ؤُيَا نحْسبْ بلِّي بْنَاذمْ أَذْ إِتّْوَاسڭّذْ س لْ-إِيمَانْ، وَارْ إِدْجِي س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا.

²⁸ Portanto, concluímos que o homem é justificado pela fé sem as obras da lei.

²⁹ نِيغْ أَربِّي ن وُوذَاينْ وَاهَا، وَارْ إِدْجِي ن ڒڭْنُوسْ عَاوذْ؟ وَاهْ، ؤُڒَا ن ڒڭْنُوسْ!

²⁹ É ele Deus somente dos judeus? Não é ele também dos gentios? Sim, também dos gentios;

³⁰ مِينْزِي أَربِّي ذ إِجّنْ ونِّي إِ غَا إِسڭّْذنْ إِنِّي إِتّْوَاخثْننْ س لْ-إِيمَانْ، ؤُ عَاوذْ إِنِّي وَارْ إِتّْوَاخْثِيننْ س لْ-إِيمَانْ.

³⁰ visto que há um só Deus, que justifica a circuncisão pela fé, e a incircuncisão por meio da fé.

³¹ مَا نْبطّڒْ شَّارِيعَا س لْ-إِيمَانْ؟ وَايَّاوْ، س ڒمْقْڒُوبْ، نشِّينْ أَذْ نضْمنْ شَّارِيعَا.

³¹ Anulamos, então, a lei pela fé? De forma alguma! Antes estabelecemos a lei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →