Romanos 3

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ إِ خنِّي، مَانْ ڒفْضڒْ غَارْ وُوذَاينْ، نِيغْ مَانْ ثِيزِي ن وخْثَانْ؟

¹ Que vantagem, pois, tem o judeu? ou qual a utilidade da circuncisão?

² أَطَّاسْ خْ كُوڒْ إِغزْذِيسنْ! خنِّي غَارْ ؤُمزْوَارْ مّوْشنْ أَسنْ ‬وَاوَاڒنْ نْ‮ ‬أَربِّي.

² Muita, em todo sentido; primeiramente, porque lhe foram confiados os oráculos de Deus.

³ مَاغَارْ مَاڒَا ثُوغَا شَا زَّايْسنْ وَارْ ؤُمِيننْ شَا، مَا خنِّي بضْڒنْ نِيثْنِي ڒَامَانْ ن أَربِّي زِي سِّيبّثْ ن بْڒَا لْ-إِيمَانْ نْسنْ؟

³ Pois quê? Se alguns foram infiéis, porventura a sua infidelidade anulará a fidelidade de Deus?

⁴ عمَّارْصْ! مَاغَارْ أَربِّي ذ ثِيذتّْ ؤُشَا كُوڒْ بْنَاذمْ ذ بُو-إِخَارِّيقنْ، أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

⁴ De modo nenhum; antes seja Deus verdadeiro, e todo homem mentiroso; como está escrito: Para que sejas justificado em tuas palavras, e venças quando fores julgado.

⁵ مَاشَا مَاڒَا مِينْ وَارْ إِسّڭّْذنْ ذَايْنغْ أَقَا إِسّْبيّنْ ثَاسڭْذَا ن أَربِّي، مِينْ غَا نِينِي عَاذْ خنِّي؟ مَا أَربِّي وَارْ غَارسْ بُو ڒْحقّْ ؤُمِي خَانغْ إِڭَّا أَغْضَابْ نّسْ؟ نشّْ سَّاوَاڒغْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَمذْنُوبْ.

⁵ E, se a nossa injustiça prova a justiça de Deus, que diremos? Acaso Deus, que castiga com ira, é injusto? {Falo como homem.}

⁶ وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ! مَامّشْ إِ غَا إِحَاسبْ أَربِّي دُّونشْثْ ڒخْذنِّي؟

⁶ De modo nenhum; do contrário, como julgará Deus o mundo?

⁷ مَامّشْ مَاڒَا ثْفيّضْ ثِيذتّْ ن أَربِّي غَارْ ؤُعُودْجِي نّسْ س ؤُخَارِّيقْ إِنُو، مَايمِّي عَاذْ إِ غَا تّْوَاحَاسْبغْ أَمْ ؤُمذْنُوبْ؟

⁷ Mas, se pela minha mentira abundou mais a verdade de Deus para sua glória, por que sou eu ainda julgado como pecador?

⁸ وَارْ إِعدّڒْ أَقَا ثَامسْڒَاشْثْ ثدْجَا أَمْ مَامّشْ قَّارنْ إِنِّي ذَايْنغْ إِشقّْفنْ بلِّي نشِّينْ نقَّارْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نڭّْ ثُوعفّْنَا، حِيمَا أَذْ زَّايسْ د-يكّْ مِينْ إِشْنَانْ!“؟، إِنِّي أَقَا ڒْحُوكْمْ خَاسنْ أَذْ إِتّْوَاخمّڒْ أَڒْ شّْرعْ إِسڭّْذنْ.

⁸ E por que não dizemos: Façamos o mal para que venha o bem?-como alguns caluniosamente afirmam que dizemos; a condenação dos quais é justa.

⁹ إِ خنِّي مَامّشْ؟ مَا نشِّينْ حْسنْ؟ قْبڒْ أَقَا نُوفَا أَقَا ؤُذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ مَارَّا سَاذُو دّنْبْ،

⁹ Pois quê? Somos melhores do que eles? De maneira nenhuma, pois já demonstramos que, tanto judeus como gregos, todos estão debaixo do pecado;

¹⁰ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

¹⁰ como está escrito: Não há justo, nem sequer um.

¹¹ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِفهّمْ،

¹¹ Não há quem entenda; não há quem busque a Deus.

¹² مَارَّا فّْغنْ زڭْ وبْرِيذْ، مّنْضَارنْ،

¹² Todos se extraviaram; juntamente se fizeram inúteis. Não há quem faça o bem, não há nem um só.

¹³ ثْمِيجَّاوِينْ نْسنْ ذ إِمضْڒَانْ يَارزْمنْ،

¹³ A sua garganta é um sepulcro aberto; com as suas línguas tratam enganosamente; peçonha de áspides está debaixo dos seus lábios;

¹⁴ أَقمُّومْ نْسنْ إِشُّورْ س نّعْڒثْ ذ ثَارْزُوڭِي،

¹⁴ a sua boca está cheia de maldição e amargura.

¹⁵ س إِضَارنْ نْسنْ تّْقدْجِيقنْ

¹⁵ Os seus pés são ligeiros para derramar sangue.

¹⁶ أَريّبْ ذ ثَامَارَا ذڭْ إِبْرِيذنْ نْسنْ،

¹⁶ Nos seus caminhos há destruição e miséria;

¹⁷ أَبْرِيذْ ن ڒهْنَا وَارْ ث سِّيننْ شَا،

¹⁷ e não conheceram o caminho da paz.

¹⁸ ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي

¹⁸ Não há temor de Deus diante dos seus olhos.

¹⁹ نشِّينْ نسّنْ بلِّي مَارَّا مِينْ ثقَّارْ شَّارِيعَا، أَقَا ثقَّارْ إِ-ث إِ يِينِّي إِدْجَانْ سَاذُو شَّارِيعَا، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاقّنْ كُوڒْ أَقمُّومْ ؤُشَا أَذْ ثذْوڒْ مَارَّا دُّونشْثْ ذَايسْ ڒْعِيبْ زَّاثْ إِ أَربِّي،

¹⁹ Ora, nós sabemos que tudo o que a lei diz, aos que estão debaixo da lei o diz, para que se cale toda boca e todo o mundo fique sujeito ao juízo de Deus;

²⁰ مَاغَارْ زِي ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا وَارْ إِتّْوَاسڭّذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ قِيبَاتْشْ نّسْ، مِينْزِي س شَّارِيعَا أَقَا تّْوَاسّْننْ دّْنُوبْ.

²⁰ porquanto pelas obras da lei nenhum homem será justificado diante dele; pois o que vem pela lei é o pleno conhecimento do pecado.

²¹ مَاشَا ڒخُّو أَقَا ثضْهَارْ-د ثْسڭْذَا ن أَربِّي بْڒَا شَّارِيعَا، ثْشهّذْ خَاسْ شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ،

²¹ Mas agora, sem lei, tem-se manifestado a justiça de Deus, que é atestada pela lei e pelos profetas;

²² أَقَا ثَاسڭْذَا ن أَربِّي زِي لْ-إِيمَانْ ن يَاسُوع لْمَاسِيحْ غَارْ مَارَّا ؤُ خْ مَارَّا إِنِّي زَّايسْ يُومْننْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ بُو ڒْفَارْزْ.

²² isto é, a justiça de Deus pela fé em Jesus Cristo para todos os que crêem; pois não há distinção.

²³ مِينْزِي مَارَّا خْضَانْ ؤُشَا إِنقْصْ إِ-ثنْ ؤُعُودْجِي ن أَربِّي،

²³ Porque todos pecaram e destituídos estão da glória de Deus;

²⁴ ؤُشَا تّْوَاسڭّْذنْ بَاطڒْ س أَرْضَا نّسْ س ؤُفكِّي إِ إِدْجَانْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²⁴ sendo justificados gratuitamente pela sua graça, mediante a redenção que há em Cristo Jesus,

²⁵ أَربِّي إِڭَّا إِ-ث ذ أَصْڒَاحْ قْبڒْ سْ لْ-إِيمَانْ ذڭْ إِذَامّنْ نّسْ، ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ نّغْ نِّي ثُوغَا نڭَّا زِيشْ ذِي ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ إِ ذ أَنغْ إِوْشَا أَربِّي س تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ نّسْ، حِيمَا أَذْ إِسّْشنْ ثَاسڭْذَا نّسْ ذِي ڒْوقْثْ-أَ،

²⁵ ao qual Deus propôs como propiciação, pela fé, no seu sangue, para demonstração da sua justiça por ter ele na sua paciência, deixado de lado os delitos outrora cometidos;

²⁶ مَاحنْذْ ذِي ثْسڭْذَا أَذْ يَارّْ ذ أَمْسڭَّاذْ وِي إِدْجَانْ ذِي لْ-إِيمَانْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²⁶ para demonstração da sua justiça neste tempo presente, para que ele seja justo e também justificador daquele que tem fé em Jesus.

²⁷ مَانِي إِدْجَا خنِّي ؤُسمْغَارْ؟ وَارْ خَاسْ نسِّيوِيڒْ. س مَانْ شَّارِيعَا؟ س مَانْ ڒخْذَايمْ؟عمَّارْصْ، مَاشَا س شَّارِيعَا ن لْ-إِيمَانْ.

²⁷ Onde está logo a jactância? Foi excluída. Por que lei? Das obras? Não; mas pela lei da fé.

²⁸ س ؤُيَا نحْسبْ بلِّي بْنَاذمْ أَذْ إِتّْوَاسڭّذْ س لْ-إِيمَانْ، وَارْ إِدْجِي س ڒخْذَايمْ ن شَّارِيعَا.

²⁸ concluímos pois que o homem é justificado pela fé sem as obras da lei.

²⁹ نِيغْ أَربِّي ن وُوذَاينْ وَاهَا، وَارْ إِدْجِي ن ڒڭْنُوسْ عَاوذْ؟ وَاهْ، ؤُڒَا ن ڒڭْنُوسْ!

²⁹ É porventura Deus somente dos judeus? Não é também dos gentios? Também dos gentios, certamente,

³⁰ مِينْزِي أَربِّي ذ إِجّنْ ونِّي إِ غَا إِسڭّْذنْ إِنِّي إِتّْوَاخثْننْ س لْ-إِيمَانْ، ؤُ عَاوذْ إِنِّي وَارْ إِتّْوَاخْثِيننْ س لْ-إِيمَانْ.

³⁰ se é que Deus é um só, que pela fé há de justificar a circuncisão, e também por meio da fé a incircuncisão.

³¹ مَا نْبطّڒْ شَّارِيعَا س لْ-إِيمَانْ؟ وَايَّاوْ، س ڒمْقْڒُوبْ، نشِّينْ أَذْ نضْمنْ شَّارِيعَا.

³¹ Anulamos, pois, a lei pela fé? De modo nenhum; antes estabelecemos a lei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →