Romanos 2
rifa (RIFA) vs ARA
1 س ؤُينِّي أَقَا شكْ بْڒَا سْمَاحثْ، أَ بْنَاذمْ، شكْ ذ ونِّي إِحكّْمنْ خْ ونِّي ذ أَشْ يُوذْسنْ، مِينْزِي ذِي مِينْ ثْحكّْمذْ خْ ؤُمدُّوكّڒْ نّشْ، أَقَا ؤُڒَا ذ شكْ ذ بُو-ؤُمَارْوَاسْ ذِي مَانْ أَيَا، مَاغَارْ شكْ، ونِّي إِتّْحَاسَابنْ إِنّغْنِي، ڒسْقنْثْ غَاركْ ؤُڒَا ذ سِيمَانْثْ ن ثْمسْڒَايِينْ.
1 Portanto, és indesculpável, ó homem, quando julgas, quem quer que sejas; porque, no que julgas a outro, a ti mesmo te condenas; pois praticas as próprias coisas que condenas.
2 نشِّينْ نسّنْ بلِّي ڒْحُوكْمْ ن أَربِّي ذ ثِيذتّْ خْ يِينِّي غَارْ ثدْجَا ثسْغَارْثْ ذِي ثْمسْڒَايِينْ أَمْ ثِينَا.
2 Bem sabemos que o juízo de Deus é segundo a verdade contra os que praticam tais coisas.
3 مَاشَا مَايمِّي ذ أَشْ إِتّْغِيڒْ، أَ بْنَاذمْ، ونِّي إِحكّْمنْ خْ يِينِّي إِتّڭّنْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ أَمْ ؤُڒَا ذ شكْ ثتّڭّذْ ثنْثْ سِيمَانْثْ نّشْ، أَقَا ثْزمَّارذْ أَذْ ثَاروْڒذْ زِي ڒْحُوكْمْ ن أَربِّي؟
3 Tu, ó homem, que condenas os que praticam tais coisas e fazes as mesmas, pensas que te livrarás do juízo de Deus?
4 نِيغْ ثسّحْقَارَاذْ أَڭْڒَا ن ثْشُونِي نّسْ ذ تَّاسِيعْ ن ؤُرَاجِي نّسْ ذ تَّاسِيعْ إِ ذ أَشْ إِوْشِينْ، ؤُشَا وَارْ ثسِّينذْ شَا بلِّي ثْشُونِي ن أَربِّي أَقَا إِندّهْ إِ شكْ غَارْ تُّوبثْ؟
4 Ou desprezas a riqueza da sua bondade, e tolerância, e longanimidade, ignorando que a bondade de Deus é que te conduz ao arrependimento?
5 مَاشَا ذِي سِّيبّثْ ن ڒقْسَاحثْ ذ نُّوقْصَانْ ن تُّوبثْ ن وُوڒْ نّشْ، ثْيَارْوذْ إِ يِيخفْ نّشْ إِجّْ ن ڒقْذَارْ ن وغْضَابْ إِ وَاسّْ ن وغْضَابْ ؤُ إِ ؤُسَارْڭبْ ن ڒْحُوكْمْ إِسڭّْذنْ ن أَربِّي،
5 Mas, segundo a tua dureza e coração impenitente, acumulas contra ti mesmo ira para o dia da ira e da revelação do justo juízo de Deus,
6 ونِّي إِ غَا إِخدْجْصنْ كُوڒْ إِجّنْ عْلَاحْسَابْ ڒخْذَايمْ نّسْ:
6 que retribuirá a cada um segundo o seu procedimento:
7 ... إِ يِينِّي يَارزُّونْ أَعُودْجِي ذ شَّانْ ذ مِينْ وَارْ إِفنِّينْ أَمْ تّْصبَّارنْ نِيثْنِي ذِي ڒخْذَايمْ إِصبْحنْ، أَقَا أَذْ أَسنْ إِخدْجصْ س ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ،
7 a vida eterna aos que, perseverando em fazer o bem, procuram glória, honra e incorruptibilidade;
8 ... مَاشَا إِ يِينِّي إِتّْغوّْغنْ، إِنِّي وَارْ إِتّْنُومنْ تّطَّاعنْ إِ ثِيذتّْ، مَاشَا تّْنُومنْ تّطَّاعنْ إِ مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ، أَقَا أَذْ أَسنْ إِخدْجصْ س وغْضَابْ ذ ثفْقحْثْ،
8 mas ira e indignação aos facciosos, que desobedecem à verdade e obedecem à injustiça.
9 ... ؤُ س ڒْمحْنثْ ذ ڒحْسَارثْ أَذْ إِخدْجصْ كُوڒْ ڒعْمَارْ ن بْنَاذمْ إِ إِتّڭّنْ ڒْغَارْ، ؤُذَاينْ ذ أَمزْوَارْ، خنِّي إِرَامِييّنْ،
9 Tribulação e angústia virão sobre a alma de qualquer homem que faz o mal, ao judeu primeiro e também ao grego;
10 ... مَاشَا أَعُودْجِي ذ شَّانْ ذ ڒهْنَا أَذْ إِڒِينْ إِ مَارَّا وِي إِتّڭّنْ ثْشُونِي، إِ وُوذَاينْ ذ أَمزْوَارْ ؤُشَا خنِّي إِ إِرَامِييّنْ،
10 glória, porém, e honra, e paz a todo aquele que pratica o bem, ao judeu primeiro e também ao grego.
11 مِينْزِي أَربِّي وَارْ إِتّڭّْ شَا س وُوذْمَاونْ.
11 Porque para com Deus não há acepção de pessoas.
12 مِينْزِي مَارَّا إِنِّي غَا إِخْضَانْ بْڒَا شَّارِيعَا، بْڒَا شَّارِيعَا أَذْ تّْوَاهلّْكنْ ؤُشَا مَارَّا إِنِّي غَا إِخْضَانْ سَاذُو شَّارِيعَا، أَقَا س شَّارِيعَا أَذْ تّْوَاحَاسْبنْ
12 Assim, pois, todos os que pecaram sem lei também sem lei perecerão; e todos os que com lei pecaram mediante lei serão julgados.
13 مَاغَارْ وَارْ إِدْجِي إِنِّي إِتّسْڒَانْ إِ شَّارِيعَا نِيثْنِي ذ إِمْسڭَّاذنْ غَارْ أَربِّي، مَاشَا إِنِّي إِتّڭّنْ شَّارِيعَا أَقَا نِيثْنِي أَذْ تّْوَاسڭّْذنْ.
13 Porque os simples ouvidores da lei não são justos diante de Deus, mas os que praticam a lei hão de ser justificados.
14 مِينْزِي مَاڒَا ڒڭْنُوسْ نِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي بُو شَّارِيعَا، تّڭّنْ س طّْبِيعثْ مِينْ ذَايسْ ذِي شَّارِيعَا، أَقَا يِينَا ذ شَّارِيعَا إِ يِيخفْ نْسنْ، وَاخَّا نِيثْنِي وَارْ غَارْسنْ بُو شَّارِيعَا،
14 Quando, pois, os gentios, que não têm lei, procedem, por natureza, de conformidade com a lei, não tendo lei, servem eles de lei para si mesmos.
15 ؤُشَا سّْشَاننْ بلِّي ڒْخذْمثْ ن شَّارِيعَا ثُورَا ذڭْ وُوڒَاونْ نْسنْ، أَمْ ثشْهذْ عَاوذْ ثْنفْسشْثْ نْسنْ، أَمْ إِخَارِّيصنْ نْسنْ ذدْجنْ ؤُڒَا تّْذَافَاعنْ خْ يِيخفْ نْسنْ جَارْ أَسنْ
15 Estes mostram a norma da lei gravada no seu coração, testemunhando-lhes também a consciência e os seus pensamentos, mutuamente acusando-se ou defendendo-se,
16 ذڭْ وَاسّْ مِينْ ذِي إِ غَا إِحَاسبْ أَربِّي خْ مِينْ إِنُّوفَارنْ ذڭْ إِوْذَانْ س يَاسُوع لْمَاسِيحْ عْلَاحْسَابْ لْ-إِنْجِيلْ إِنُو.
16 no dia em que Deus, por meio de Cristo Jesus, julgar os segredos dos homens, de conformidade com o meu evangelho.
17 مَاشَا مَاڒَا شكْ، ؤُمِي ڒَاغَانْ ؤُذَايْ، ثْسنَّاذذْ خْ شَّارِيعَا ؤُ ثسّمْغَارذْ ذِي أَربِّي،
17 Se, porém, tu, que tens por sobrenome judeu, e repousas na lei, e te glorias em Deus;
18 أَقَا ثسّْنذْ مِينْ إِخْسْ نتَّا، ثْفَارّْزذْ مِينْ إِصبْحنْ، مِينْزِي ثتّْوَاسّْڒمْذذْ زِي شَّارِيعَا،
18 que conheces a sua vontade e aprovas as coisas excelentes, sendo instruído na lei;
19 ؤُ ثْحَاسْبذْ إِخفْ نّشْ ذ أَمْڭوّذْ ن إِذَارْغَاڒنْ ذ ثْفَاوْثْ إِ يِينِّي إِدْجَانْ ذِي ثَادْجسْثْ،
19 que estás persuadido de que és guia dos cegos, luz dos que se encontram em trevas,
20 ذ أَمْسڭّمْ يَاربَّانْ إِبُوهَاڒِييّنْ ذ أَمْسڒْمَاذْ ن إِحنْجِيرنْ، ؤُ أَقَا غَاركْ صِّيفثْ ن ثُوسّْنَا ذ ثِيذتّْ ذِي شَّارِيعَا،
20 instrutor de ignorantes, mestre de crianças, tendo na lei a forma da sabedoria e da verdade;
21 إِوَا شكْ ونِّي إِسّڒْمَاذنْ إِنّغْنِي، مَا وَارْ ثسّڒْمِيذذْ شَا إِخفْ نّشْ؟ شكْ ونِّي إِتّْبَارّْحنْ ’وَارْ تِّيشَارْ!‘، مَا ثتَّاشَارذْ؟
21 tu, pois, que ensinas a outrem, não te ensinas a ti mesmo? Tu, que pregas que não se deve furtar, furtas?
22 شكْ ونِّي إِقَّارنْ ’وَارْ زنِّي!‘، مَا ثْزنِّيذْ؟ شكْ ذ ونِّي إِشَارّْهنْ لْ-أَصْنَامْ، مَا ثَاشَارذْ زَّاوشْثْ نْسنْ إِقدّْسنْ؟
22 Dizes que não se deve cometer adultério e o cometes? Abominas os ídolos e lhes roubas os templos?
23 شكْ ونِّي إِسّمْغَارَانْ ذِي شَّارِيعَا، مَا ثْفضْحذْ أَربِّي ؤُمِي ثخْضِيذْ ذِي شَّارِيعَا؟
23 Tu, que te glorias na lei, desonras a Deus pela transgressão da lei?
24 مِينْزِي خْ سِّيبّثْ نْومْ تّْشقَّافنْ ذڭْ يِيسمْ ن أَربِّي جَارْ ڒڭْنُوسْ أَمْ مَامّشْ ثُورَا.
24 Pois, como está escrito, o nome de Deus é blasfemado entre os gentios por vossa causa.
25 أَقَا أَخْثَانْ إِنفّعْ مَاڒَا ثْضفَّارذْ شَّارِيعَا نِيشَانْ، مَاشَا مَاڒَا ثتّْعذِّيذْ خْ شَّارِيعَا، أَقَا أَخْثَانْ نّشْ إِتّْوَاحْسبْ بْڒَا أَخْثَانْ.
25 Porque a circuncisão tem valor se praticares a lei; se és, porém, transgressor da lei, a tua circuncisão já se tornou incircuncisão.
26 مَاڒَا ونِّي بْڒَا أَخْثَانْ إِتّطّفْ ذِي ڒُومَارْ إِسڭّْذنْ ن شَّارِيعَا، مَا خنِّي وَارْ إِحسّبْ بْڒَا أَخْثَانْ نّسْ ذ أَخْثَانْ؟
26 Se, pois, a incircuncisão observa os preceitos da lei, não será ela, porventura, considerada como circuncisão?
27 ونِّي إِضفَّارنْ شَّارِيعَا س طّْبِيعثْ أَمْ إِدْجَا بْڒَا أَخْثَانْ، أَذْ شكْ إِحَاسبْ، شكْ ونِّي إِتّْعدَّانْ خْ شَّارِيعَا س ثِيرَا ذ وخْثَانْ!
27 E, se aquele que é incircunciso por natureza cumpre a lei, certamente, ele te julgará a ti, que, não obstante a letra e a circuncisão, és transgressor da lei.
28 مِينْزِي ؤُذَايْ وَارْ إِدْجِي ذ ؤُذَايْ س وُوذمْ، ؤُ أَخْثَانْ س ثِيذتّْ وَارْ إِدْجِي مِينْ إِتّْبَاننْ ذڭْ ويْسُومْ،
28 Porque não é judeu quem o é apenas exteriormente, nem é circuncisão a que é somente na carne.
29 مَاشَا نتَّا ذ ؤُذَايْ ونِّي إِتِّيڒِينْ ذ ؤُذَايْ ذِي ثْنُوفّْرَا، ؤُ أَخْثَانْ أَقَا نتَّا ذ ونِّي ذڭْ وُوڒْ، س أَرُّوحْ، وَارْ إِدْجِي ذ ونِّي إِتّْوَاڭّنْ عْلَاحْسَابْ ثِيرَّا ن شَّارِيعَا، أَڒَامِي أَسمْغَارْ نّسْ وَارْ د-إِتِّيسْ شَا زڭْ إِوْذَانْ مَاشَا زِي أَربِّي.
29 Porém judeu é aquele que o é interiormente, e circuncisão, a que é do coração, no espírito, não segundo a letra, e cujo louvor não procede dos homens, mas de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.