Neemias 6

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ؤُمِي خبَّارنْ إِ سَانْبَالَّاطْ ذ طُوبِييَا ذ وعْرَابْ جَاشَامْ ذ ڒْعذْيَانْ نّغْنِي، أَقَا نشّْ بْنِيغْ ڒْحِيضْ عَاوذْ ؤُ وَارْ ثُوغِي ذَايسْ ثقِّيمْ ثَازِّيثْ عَاذْ، أَقَا زعْمَا نشّْ ثُوغَا أَيِي عَاذْ وَارْ أَركّْبغْ ثِيوُّورَا، خنِّي إِمْسَارْ،

¹ Quando Sambalate, Tobias, Gesém, o árabe, e o resto dos nossos inimigos ouviram que eu tinha reconstruído a muralha e que nela já não havia brecha nenhuma, ainda que até este tempo eu ainda não tivesse colocado os portões no seu lugar,

² أَقَا سَانْبَالَّاطْ ذ جَاشَامْ سّكّنْ-د غَارِي ڒخْبَارْ، نَّانْ: ”أَسْ-د، أَذْ نمّْژَارْ ذِي ذْشُورَاثْ ذِي ڒوْضَا ن ؤُنُو.“ نِيثْنِي مَاشَا ثُوغَا نْوَانْ أَذْ ڭّنْ ثَاعفَّانْثْ أَكِيذِي.

² Sambalate e Gesém mandaram dizer a mim: “Venha, vamos nos encontrar numa das aldeias do vale de Ono.” Na verdade, o que eles queriam era me fazer mal.

³ نشّْ سّكّغْ غَارْسنْ إِرقَّاسنْ أَذْ إِنِينْ: ”نشّْ خدّْمغْ ڒخُّو ذِي ڒْخذْمثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ، خْ ؤُيَا وَارْ زمَّارغْ أَذْ د-أَسغْ. مَايمِّي غَا ثْبدّْ ڒْخذْمثْ-أَ مَاڒَا جِّيغْ ت، هْوِيغْ-د غَارْومْ؟“

³ Por isso enviei-lhes mensageiros para dizer: — Estou fazendo uma grande obra e não posso descer até aí. Por que devo parar a obra para ir me encontrar com vocês?

⁴ نِيثْنِي سّكّنْ أَيِي-د ثَابْرَاثْ-أَ أَربْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ؤُ نشّْ أَرِّيغْ-د خَاسنْ ڒبْذَا س وبْرِيذْ ذ إِجّنْ.

⁴ Quatro vezes eles fizeram o mesmo pedido, mas eu lhes dei sempre a mesma resposta.

⁵ خنِّي إِسّكّْ-د غَارِي سَانْبَالَّاطْ ڒخْبَارْ-أَ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ خمْسَا. أَمْسخَّارْ نّسْ ثُوغَا غَارسْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ ثَارْزْمنْ س ؤُفُوسْ نّسْ،

⁵ Então Sambalate me enviou pela quinta vez o seu servo, que trazia na mão uma carta aberta.

⁶ يُورَا ذَايسْ: ”أَقَا إِذْوڒْ إِتّْوَاسّنْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ جَاشْمُو إِقَّارْ: ’شكْ ذ وُوذَاينْ ثخْسمْ أَذْ ثْغوّْغمْ. خْ ؤُيَا ثسّْبدّمْ ڒْحِيضْ!‘، ؤُ شكْ ثخْسذْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَجدْجِيذْ نْسنْ خْ ڒحْسَابْ أَوَاڒنْ-أَ.“

⁶ Nela estava escrito o seguinte: “Entre os gentios se ouviu, e Gesém também está dizendo, que você e os judeus estão querendo se rebelar e que, por isso, você está reconstruindo a muralha. Também, segundo se diz, você quer ser o rei deles,

⁷ شكْ عَاوذْ ثَاڒقْمذْ إِنَابِييّنْ، مَاحنْذْ أَذْ خَاكْ د-بَارّْحنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، أَذْ إِنِينْ: ’نتَّا ذ أَجدْجِيذْ ذِي يَاهُوذَا!‘ أَوَاڒنْ-أَ أَذْ أَوْضنْ مَاشَا إِ ؤُجدْجِيذْ. س ؤُيَا أَسْ-د ڒخُّو، أَذْ نمْشَاوَارْ.“

⁷ e pôs alguns profetas para falarem a respeito de você em Jerusalém, dizendo: ‘Ele é o rei de Judá.’ Ora, isso certamente vai chegar aos ouvidos do rei. Portanto, venha agora e vamos, em conjunto, conversar a respeito disso.”

⁸ نشّْ مَاشَا سّكّغْ أَسْ ثَابْرَاثْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِنِيغْ: ”ثِيمسْڒَايِينْ-أَ إِ ثنِّيذْ، وَارْ دْجِينْثْ شَا ذ ثِيذتّْ، مَاشَا شكْ ثڭِّيذْ ثنْثْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ.“

⁸ Mandei dizer-lhe: — Nada disso que você está dizendo aconteceu. Você está inventando tudo.

⁹ مِينْزِي نِيثْنِي مَارَّا خْسنْ أَذْ أَنغْ سِّيڭّْوْذنْ، نَّانْ: ”نِيثْنِي أَذْ كّْسنْ إِفَاسّنْ نْسنْ زِي ڒْخذْمثْ، مَاحنْذْ وَارْ ت تّڭّنْ.“ خنِّي ڒخُّو، سجْهذْ إِفَاسّنْ إِنُو!

⁹ O que todos eles queriam era nos amedrontar. Eles diziam: “As mãos deles largarão a obra, e ela não será concluída.” “Agora, pois, ó Deus, fortalece as minhas mãos.”

¹⁰ نشّْ ؤُذْفغْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن شَامْعِييَا، مِّيسْ ن ذَالَايَا، مِّيسْ ن مَاهِيطَابْ‘إِلْ. نتَّا ثُوغَا إِبلّعْ خْ إِخفْ نّسْ ذِينِّي، إِنَّا: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْمُونْ ذِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، ذِي ڒْوسْطْ ن زَّاوشْثْ، أَذْ نْبلّعْ ثِيوُّورَا ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، مَاغَارْ أَذْ د-أَسنْ نِيثْنِي، حِيمَا أَذْ شكْ نْغنْ، وَاهْ، أَذْ د-أَسنْ ذِي دْجِيڒثْ حِيمَا أَذْ شكْ نْغنْ.“

¹⁰ Quando fui à casa de Semaías, filho de Delaías, filho de Meetabel, que estava impedido de sair de casa, ele me disse: — Vamos nos encontrar na Casa de Deus, dentro do templo. Vamos fechar as portas do templo, porque virão matar você. De noite eles virão matar você.

¹¹ مَاشَا نشّْ نِّيغْ: ”مَا نشّْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ إِ ثَاروْڒَا؟ مَا إِجّنْ أَمْ نشّْ أَذْ يَاذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا أَذْ إِقِّيمْ إِدَّارْ؟ وَارْ ت تَّاذْفغْ.“

¹¹ Porém eu disse: — Você acha que um homem como eu fugiria? Alguém como eu entraria no templo para salvar a vida? De maneira nenhuma entrarei.

¹² مِينْزِي أَرْڭْبغْ ؤُ ژْرِيغْ، أَقَا وَارْ إِدْجِي ذ أَربِّي إِ ثُوغَا ث-إِ-د-إِسّكّنْ، مَاشَا نتَّا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ نُّوبُووَا-يَا خَافِي، مِينْزِي طُوبِييَا ذ سَانْبَالَّاطْ ثُوغَا شْرَانْ ث.

¹² Então percebi que não era Deus quem o tinha enviado, mas que ele falou tal profecia contra mim porque Tobias e Sambalate o haviam subornado.

¹³ ثُوغَا شْرَانْ ث، مَاحنْذْ أَذْ ڭّْوذغْ أَذْ ڭّغْ أَمنِّي ؤُشَا أَذْ خْضِيغْ، مَاحنْذْ أَذْ غَارْسنْ يِيڒِي شَا إِ زِي ذَايِي إِ غَا ڭّنْ إِسمْ ذ أَعفَّانْ، حِيمَا أَذْ أَيِيعيَّارنْ.

¹³ Para isto o subornaram, para me amedrontar e para que, fazendo isso, eu viesse a pecar, para que pudessem atacar a minha reputação e me afrontar.

¹⁴ أَ سِيذِي إِنُو، إِذَارْ إِ طُوبِييَا ذ سَانْبَالَّاطْ، مِينْ ڭِّينْ، ؤُڒَا ذ ثَانَابِيثْ نُوعَاذْيَا ذ إِنَابِييّنْ نّغْنِي إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ أَذْ أَيِي سِّيڭّْوْذنْ.

¹⁴ “Lembra-te, meu Deus, de Tobias e de Sambalate, segundo as coisas que fizeram, e também da profetisa Noadia e dos outros profetas que quiseram me amedrontar.”

¹⁵ إِتّْوَاكمّڒْ ڒْحِيضْ أَوَارْنِي إِ ثْنَاينْ ؤُ-خمْسِينْ ن وُوسَّانْ، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن ؤُيُورْ ن إِلُولْ.

¹⁵ A reconstrução da muralha foi terminada aos vinte e cinco dias do mês de elul, em cinquenta e dois dias.

¹⁶ ؤُمِي سْڒِينْ مَارَّا ڒْعذْيَانْ نّغْ مَانْ أَيَا، ؤُشَا ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒڭْنُوسْ إِ ذ أَنغْ د-إِنّْضنْ ژْرِينْ ث، ذوْڒنْ نِيثْنِي ذ إِمُوقْڒِيڒنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن يِيخفْ نْسنْ، ؤُشِينْ أَقَا ذ أَربِّي إِ ثُوغَا إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ-أَ.

¹⁶ Quando todos os nossos inimigos ouviram isso, todos os gentios à nossa volta temeram e decaíram muito no seu próprio conceito, porque reconheceram que foi por intervenção do nosso Deus que fizemos esta obra.

¹⁷ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ؤُرِينْ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ ن يَاهُوذَا أَطَّاسْ ن ثبْرَاثِينْ، سكّنْ ثنْثْ إِ طُوبِييَا ؤُشَا أَقَا ذِينْ ؤُڒَا ذ ثِينِّي إِفّْغنْ زِي طُوبِييَا غَارْسنْ.

¹⁷ Também naqueles dias alguns nobres de Judá escreveram muitas cartas a Tobias, e cartas de Tobias vinham para eles.

¹⁸ مَاغَارْ أَطَّاسْ ذِي يَاهُوذَا ثُوغَا جُّودْجنْ أَسْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا ذ أَضڭّْوَاڒْ ن شَاخَانْيَا، مِّيسْ ن أَرَاحْ، ؤُ مِّيسْ نّسْ يُوحَانَانْ ثُوغَا يِيوِي يدْجِيسْ ن مَاشُولَّامْ، مِّيسْ ن بَارَاخْيَا، ذ ثَامْغَارْثْ.

¹⁸ Pois muitos em Judá eram aliados dele, porque era genro de Secanias, filho de Ará. E o seu filho Joanã havia casado com a filha de Mesulão, filho de Berequias.

¹⁹ عَاوذْ سِّيوْڒنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو خْ ثْمڭَّا نّسْ ثِيصبْحَانِينْ ؤُ سِّيوْضنْ أَوَاڒنْ إِنُو غَارسْ. ؤُ طُوبِييَا ثُوغَا إِ ذ أَيِي د-إِسّكَّانْ ثِيبْرَاثِينْ حِيمَا أَذْ أَيِي إِسِّيڭّْوذْ.

¹⁹ Também falavam das suas boas ações na minha presença, e levavam a ele as minhas palavras. Tobias escrevia cartas para me amedrontar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Neemias 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →