Neemias 6
rifa (RIFA) vs BKJ
1 ؤُمِي خبَّارنْ إِ سَانْبَالَّاطْ ذ طُوبِييَا ذ وعْرَابْ جَاشَامْ ذ ڒْعذْيَانْ نّغْنِي، أَقَا نشّْ بْنِيغْ ڒْحِيضْ عَاوذْ ؤُ وَارْ ثُوغِي ذَايسْ ثقِّيمْ ثَازِّيثْ عَاذْ، أَقَا زعْمَا نشّْ ثُوغَا أَيِي عَاذْ وَارْ أَركّْبغْ ثِيوُّورَا، خنِّي إِمْسَارْ،
1 Ora, sucedeu que, quando Sambalate, e Tobias, e Gesém, o árabe, e o restante dos nossos inimigos, ouviram que eu havia edificado a muralha, e que não havia fenda (embora naquele tempo eu não tivesse posto as portas nos portões);
2 أَقَا سَانْبَالَّاطْ ذ جَاشَامْ سّكّنْ-د غَارِي ڒخْبَارْ، نَّانْ: ”أَسْ-د، أَذْ نمّْژَارْ ذِي ذْشُورَاثْ ذِي ڒوْضَا ن ؤُنُو.“ نِيثْنِي مَاشَا ثُوغَا نْوَانْ أَذْ ڭّنْ ثَاعفَّانْثْ أَكِيذِي.
2 que Sambalate e Gesém mandaram dizer-me: Vem, reunamo-nos em algumas das aldeias da planície de Ono. No entanto, eles pensavam em me fazer mal.
3 نشّْ سّكّغْ غَارْسنْ إِرقَّاسنْ أَذْ إِنِينْ: ”نشّْ خدّْمغْ ڒخُّو ذِي ڒْخذْمثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ، خْ ؤُيَا وَارْ زمَّارغْ أَذْ د-أَسغْ. مَايمِّي غَا ثْبدّْ ڒْخذْمثْ-أَ مَاڒَا جِّيغْ ت، هْوِيغْ-د غَارْومْ؟“
3 E enviei-lhes mensageiros, dizendo: Estou fazendo uma grande obra, de modo que não posso descer; por que cessaria a obra, enquanto eu a deixo e desço até vós?
4 نِيثْنِي سّكّنْ أَيِي-د ثَابْرَاثْ-أَ أَربْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ؤُ نشّْ أَرِّيغْ-د خَاسنْ ڒبْذَا س وبْرِيذْ ذ إِجّنْ.
4 Todavia, desta forma enviaram a mim quatro vezes; e da mesma maneira lhes respondi.
5 خنِّي إِسّكّْ-د غَارِي سَانْبَالَّاطْ ڒخْبَارْ-أَ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ خمْسَا. أَمْسخَّارْ نّسْ ثُوغَا غَارسْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ ثَارْزْمنْ س ؤُفُوسْ نّسْ،
5 Então Sambalate, da mesma maneira, pela quinta vez, me enviou o seu servo com uma carta aberta na sua mão;
6 يُورَا ذَايسْ: ”أَقَا إِذْوڒْ إِتّْوَاسّنْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ جَاشْمُو إِقَّارْ: ’شكْ ذ وُوذَاينْ ثخْسمْ أَذْ ثْغوّْغمْ. خْ ؤُيَا ثسّْبدّمْ ڒْحِيضْ!‘، ؤُ شكْ ثخْسذْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَجدْجِيذْ نْسنْ خْ ڒحْسَابْ أَوَاڒنْ-أَ.“
6 Na qual estava escrito: É relatado entre os pagãos, e Gesém o disse, que tu e os judeus pensam em se rebelar; por esta causa tu edificas a muralha, para que possas ser o seu rei, segundo estas palavras.
7 شكْ عَاوذْ ثَاڒقْمذْ إِنَابِييّنْ، مَاحنْذْ أَذْ خَاكْ د-بَارّْحنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، أَذْ إِنِينْ: ’نتَّا ذ أَجدْجِيذْ ذِي يَاهُوذَا!‘ أَوَاڒنْ-أَ أَذْ أَوْضنْ مَاشَا إِ ؤُجدْجِيذْ. س ؤُيَا أَسْ-د ڒخُّو، أَذْ نمْشَاوَارْ.“
7 E tu também indicaste profetas para pregarem de ti em Jerusalém, dizendo: Há um rei em Judá; e agora isto será relatado ao rei, segundo estas palavras. Vem, portanto, agora, e consultemos juntamente.
8 نشّْ مَاشَا سّكّغْ أَسْ ثَابْرَاثْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِنِيغْ: ”ثِيمسْڒَايِينْ-أَ إِ ثنِّيذْ، وَارْ دْجِينْثْ شَا ذ ثِيذتّْ، مَاشَا شكْ ثڭِّيذْ ثنْثْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ.“
8 Então mandei dizer-lhe: De tudo o que dizes coisa nenhuma sucedeu; mas tu as inventas do teu próprio coração.
9 مِينْزِي نِيثْنِي مَارَّا خْسنْ أَذْ أَنغْ سِّيڭّْوْذنْ، نَّانْ: ”نِيثْنِي أَذْ كّْسنْ إِفَاسّنْ نْسنْ زِي ڒْخذْمثْ، مَاحنْذْ وَارْ ت تّڭّنْ.“ خنِّي ڒخُّو، سجْهذْ إِفَاسّنْ إِنُو!
9 Porque todos eles nos fizeram temerosos, dizendo: As suas mãos serão enfraquecidas da obra, para que ela não seja feita. Agora, portanto, ó Deus, fortalece as minhas mãos.
10 نشّْ ؤُذْفغْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن شَامْعِييَا، مِّيسْ ن ذَالَايَا، مِّيسْ ن مَاهِيطَابْ‘إِلْ. نتَّا ثُوغَا إِبلّعْ خْ إِخفْ نّسْ ذِينِّي، إِنَّا: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْمُونْ ذِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، ذِي ڒْوسْطْ ن زَّاوشْثْ، أَذْ نْبلّعْ ثِيوُّورَا ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، مَاغَارْ أَذْ د-أَسنْ نِيثْنِي، حِيمَا أَذْ شكْ نْغنْ، وَاهْ، أَذْ د-أَسنْ ذِي دْجِيڒثْ حِيمَا أَذْ شكْ نْغنْ.“
10 Depois eu fui à casa de Semaías, o filho de Delaías, o filho de Meetabel, que estava recluso; e ele disse: Reunamo-nos na casa de Deus, dentro do templo, e fechemos as portas do templo; porque eles virão te matar; sim, à noite virão matar-te.
11 مَاشَا نشّْ نِّيغْ: ”مَا نشّْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ إِ ثَاروْڒَا؟ مَا إِجّنْ أَمْ نشّْ أَذْ يَاذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا أَذْ إِقِّيمْ إِدَّارْ؟ وَارْ ت تَّاذْفغْ.“
11 E eu disse: Deveria um homem como eu fugir? E quem há que, sendo como eu sou entraria no templo para salvar a sua vida? Eu não entrarei.
12 مِينْزِي أَرْڭْبغْ ؤُ ژْرِيغْ، أَقَا وَارْ إِدْجِي ذ أَربِّي إِ ثُوغَا ث-إِ-د-إِسّكّنْ، مَاشَا نتَّا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ نُّوبُووَا-يَا خَافِي، مِينْزِي طُوبِييَا ذ سَانْبَالَّاطْ ثُوغَا شْرَانْ ث.
12 E eis que eu percebi que Deus não o havia mandado; mas que ele pronunciava esta profecia contra mim; porquanto Tobias e Sambalate lhe haviam contratado.
13 ثُوغَا شْرَانْ ث، مَاحنْذْ أَذْ ڭّْوذغْ أَذْ ڭّغْ أَمنِّي ؤُشَا أَذْ خْضِيغْ، مَاحنْذْ أَذْ غَارْسنْ يِيڒِي شَا إِ زِي ذَايِي إِ غَا ڭّنْ إِسمْ ذ أَعفَّانْ، حِيمَا أَذْ أَيِيعيَّارنْ.
13 Para isso ele foi contratado, para que eu ficasse temeroso, e assim fizesse, e pecasse, e para que pudessem ter assunto para um mau relato, para que eles pudessem me afrontar.
14 أَ سِيذِي إِنُو، إِذَارْ إِ طُوبِييَا ذ سَانْبَالَّاطْ، مِينْ ڭِّينْ، ؤُڒَا ذ ثَانَابِيثْ نُوعَاذْيَا ذ إِنَابِييّنْ نّغْنِي إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ أَذْ أَيِي سِّيڭّْوْذنْ.
14 Lembra-te, meu Deus, de Tobias e de Sambalate, conforme estas suas obras, e da profetisa Noadias, e do restante dos profetas, que quiseram me atemorizar.
15 إِتّْوَاكمّڒْ ڒْحِيضْ أَوَارْنِي إِ ثْنَاينْ ؤُ-خمْسِينْ ن وُوسَّانْ، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن ؤُيُورْ ن إِلُولْ.
15 Assim, foi terminada a muralha no vigésimo quinto dia do mês de elul, em cinquenta e dois dias.
16 ؤُمِي سْڒِينْ مَارَّا ڒْعذْيَانْ نّغْ مَانْ أَيَا، ؤُشَا ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒڭْنُوسْ إِ ذ أَنغْ د-إِنّْضنْ ژْرِينْ ث، ذوْڒنْ نِيثْنِي ذ إِمُوقْڒِيڒنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن يِيخفْ نْسنْ، ؤُشِينْ أَقَا ذ أَربِّي إِ ثُوغَا إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ-أَ.
16 E sucedeu que, tendo ouvido todos os nossos inimigos, e todos os pagãos que estavam junto a nós, ficaram mui desanimados aos seus próprios olhos; porque perceberam que esta obra fora feita pelo nosso Deus.
17 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ؤُرِينْ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ ن يَاهُوذَا أَطَّاسْ ن ثبْرَاثِينْ، سكّنْ ثنْثْ إِ طُوبِييَا ؤُشَا أَقَا ذِينْ ؤُڒَا ذ ثِينِّي إِفّْغنْ زِي طُوبِييَا غَارْسنْ.
17 Além disso, naqueles dias os nobres de Judá enviaram muitas cartas a Tobias, e as cartas de Tobias vinham para eles.
18 مَاغَارْ أَطَّاسْ ذِي يَاهُوذَا ثُوغَا جُّودْجنْ أَسْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا ذ أَضڭّْوَاڒْ ن شَاخَانْيَا، مِّيسْ ن أَرَاحْ، ؤُ مِّيسْ نّسْ يُوحَانَانْ ثُوغَا يِيوِي يدْجِيسْ ن مَاشُولَّامْ، مِّيسْ ن بَارَاخْيَا، ذ ثَامْغَارْثْ.
18 Porquanto havia muitos em Judá aliados a ele, porque ele era o genro de Secanias, o filho Ará; e o seu filho Joanã havia tomado a filha de Mesulão, o filho de Berequias.
19 عَاوذْ سِّيوْڒنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو خْ ثْمڭَّا نّسْ ثِيصبْحَانِينْ ؤُ سِّيوْضنْ أَوَاڒنْ إِنُو غَارسْ. ؤُ طُوبِييَا ثُوغَا إِ ذ أَيِي د-إِسّكَّانْ ثِيبْرَاثِينْ حِيمَا أَذْ أَيِي إِسِّيڭّْوذْ.
19 Eles também relataram as suas boas obras diante de mim, e proferiram as minhas palavras a ele. E Tobias enviava cartas para me atemorizar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.