Neemias 6

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ؤُمِي خبَّارنْ إِ سَانْبَالَّاطْ ذ طُوبِييَا ذ وعْرَابْ جَاشَامْ ذ ڒْعذْيَانْ نّغْنِي، أَقَا نشّْ بْنِيغْ ڒْحِيضْ عَاوذْ ؤُ وَارْ ثُوغِي ذَايسْ ثقِّيمْ ثَازِّيثْ عَاذْ، أَقَا زعْمَا نشّْ ثُوغَا أَيِي عَاذْ وَارْ أَركّْبغْ ثِيوُّورَا، خنِّي إِمْسَارْ،

¹ Tendo ouvido Sambalate, Tobias, Gesém, o arábio, e o resto dos nossos inimigos que eu tinha edificado o muro e que nele já não havia brecha nenhuma, ainda que até este tempo não tinha posto as portas nos portais,

² أَقَا سَانْبَالَّاطْ ذ جَاشَامْ سّكّنْ-د غَارِي ڒخْبَارْ، نَّانْ: ”أَسْ-د، أَذْ نمّْژَارْ ذِي ذْشُورَاثْ ذِي ڒوْضَا ن ؤُنُو.“ نِيثْنِي مَاشَا ثُوغَا نْوَانْ أَذْ ڭّنْ ثَاعفَّانْثْ أَكِيذِي.

² Sambalate e Gesém mandaram dizer-me: Vem, encontremo-nos, nas aldeias, no vale de Ono. Porém intentavam fazer-me mal.

³ نشّْ سّكّغْ غَارْسنْ إِرقَّاسنْ أَذْ إِنِينْ: ”نشّْ خدّْمغْ ڒخُّو ذِي ڒْخذْمثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ، خْ ؤُيَا وَارْ زمَّارغْ أَذْ د-أَسغْ. مَايمِّي غَا ثْبدّْ ڒْخذْمثْ-أَ مَاڒَا جِّيغْ ت، هْوِيغْ-د غَارْومْ؟“

³ Enviei-lhes mensageiros a dizer: Estou fazendo grande obra, de modo que não poderei descer; por que cessaria a obra, enquanto eu a deixasse e fosse ter convosco?

⁴ نِيثْنِي سّكّنْ أَيِي-د ثَابْرَاثْ-أَ أَربْعَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ؤُ نشّْ أَرِّيغْ-د خَاسنْ ڒبْذَا س وبْرِيذْ ذ إِجّنْ.

⁴ Quatro vezes me enviaram o mesmo pedido; eu, porém, lhes dei sempre a mesma resposta.

⁵ خنِّي إِسّكّْ-د غَارِي سَانْبَالَّاطْ ڒخْبَارْ-أَ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ خمْسَا. أَمْسخَّارْ نّسْ ثُوغَا غَارسْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ ثَارْزْمنْ س ؤُفُوسْ نّسْ،

⁵ Então, Sambalate me enviou pela quinta vez o seu moço, o qual trazia na mão uma carta aberta,

⁶ يُورَا ذَايسْ: ”أَقَا إِذْوڒْ إِتّْوَاسّنْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ جَاشْمُو إِقَّارْ: ’شكْ ذ وُوذَاينْ ثخْسمْ أَذْ ثْغوّْغمْ. خْ ؤُيَا ثسّْبدّمْ ڒْحِيضْ!‘، ؤُ شكْ ثخْسذْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَجدْجِيذْ نْسنْ خْ ڒحْسَابْ أَوَاڒنْ-أَ.“

⁶ do teor seguinte: Entre as gentes se ouviu, e Gesém diz que tu e os judeus intentais revoltar-vos; por isso, reedificas o muro, e, segundo se diz, queres ser o rei deles,

⁷ شكْ عَاوذْ ثَاڒقْمذْ إِنَابِييّنْ، مَاحنْذْ أَذْ خَاكْ د-بَارّْحنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، أَذْ إِنِينْ: ’نتَّا ذ أَجدْجِيذْ ذِي يَاهُوذَا!‘ أَوَاڒنْ-أَ أَذْ أَوْضنْ مَاشَا إِ ؤُجدْجِيذْ. س ؤُيَا أَسْ-د ڒخُّو، أَذْ نمْشَاوَارْ.“

⁷ e puseste profetas para falarem a teu respeito em Jerusalém, dizendo: Este é rei em Judá. Ora, o rei ouvirá isso, segundo essas palavras. Vem, pois, agora, e consultemos juntamente.

⁸ نشّْ مَاشَا سّكّغْ أَسْ ثَابْرَاثْ مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِنِيغْ: ”ثِيمسْڒَايِينْ-أَ إِ ثنِّيذْ، وَارْ دْجِينْثْ شَا ذ ثِيذتّْ، مَاشَا شكْ ثڭِّيذْ ثنْثْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ.“

⁸ Mandei dizer-lhe: De tudo o que dizes coisa nenhuma sucedeu; tu, do teu coração, é que o inventas.

⁹ مِينْزِي نِيثْنِي مَارَّا خْسنْ أَذْ أَنغْ سِّيڭّْوْذنْ، نَّانْ: ”نِيثْنِي أَذْ كّْسنْ إِفَاسّنْ نْسنْ زِي ڒْخذْمثْ، مَاحنْذْ وَارْ ت تّڭّنْ.“ خنِّي ڒخُّو، سجْهذْ إِفَاسّنْ إِنُو!

⁹ Porque todos eles procuravam atemorizar-nos, dizendo: As suas mãos largarão a obra, e não se efetuará. Agora, pois, ó Deus, fortalece as minhas mãos.

¹⁰ نشّْ ؤُذْفغْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن شَامْعِييَا، مِّيسْ ن ذَالَايَا، مِّيسْ ن مَاهِيطَابْ‘إِلْ. نتَّا ثُوغَا إِبلّعْ خْ إِخفْ نّسْ ذِينِّي، إِنَّا: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نْمُونْ ذِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، ذِي ڒْوسْطْ ن زَّاوشْثْ، أَذْ نْبلّعْ ثِيوُّورَا ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، مَاغَارْ أَذْ د-أَسنْ نِيثْنِي، حِيمَا أَذْ شكْ نْغنْ، وَاهْ، أَذْ د-أَسنْ ذِي دْجِيڒثْ حِيمَا أَذْ شكْ نْغنْ.“

¹⁰ Tendo eu ido à casa de Semaías, filho de Delaías, filho de Meetabel (que estava encerrado), disse ele: Vamos juntamente à Casa de Deus, ao meio do templo, e fechemos as portas do templo; porque virão matar-te; aliás, de noite virão matar-te.

¹¹ مَاشَا نشّْ نِّيغْ: ”مَا نشّْ ذ إِجّْ ن ورْيَازْ إِ ثَاروْڒَا؟ مَا إِجّنْ أَمْ نشّْ أَذْ يَاذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا أَذْ إِقِّيمْ إِدَّارْ؟ وَارْ ت تَّاذْفغْ.“

¹¹ Porém eu disse: homem como eu fugiria? E quem há, como eu, que entre no templo para que viva? De maneira nenhuma entrarei.

¹² مِينْزِي أَرْڭْبغْ ؤُ ژْرِيغْ، أَقَا وَارْ إِدْجِي ذ أَربِّي إِ ثُوغَا ث-إِ-د-إِسّكّنْ، مَاشَا نتَّا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ نُّوبُووَا-يَا خَافِي، مِينْزِي طُوبِييَا ذ سَانْبَالَّاطْ ثُوغَا شْرَانْ ث.

¹² Então, percebi que não era Deus quem o enviara; tal profecia falou ele contra mim, porque Tobias e Sambalate o subornaram.

¹³ ثُوغَا شْرَانْ ث، مَاحنْذْ أَذْ ڭّْوذغْ أَذْ ڭّغْ أَمنِّي ؤُشَا أَذْ خْضِيغْ، مَاحنْذْ أَذْ غَارْسنْ يِيڒِي شَا إِ زِي ذَايِي إِ غَا ڭّنْ إِسمْ ذ أَعفَّانْ، حِيمَا أَذْ أَيِيعيَّارنْ.

¹³ Para isto o subornaram, para me atemorizar, e para que eu, assim, viesse a proceder e a pecar, para que tivessem motivo de me infamar e me vituperassem.

¹⁴ أَ سِيذِي إِنُو، إِذَارْ إِ طُوبِييَا ذ سَانْبَالَّاطْ، مِينْ ڭِّينْ، ؤُڒَا ذ ثَانَابِيثْ نُوعَاذْيَا ذ إِنَابِييّنْ نّغْنِي إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ أَذْ أَيِي سِّيڭّْوْذنْ.

¹⁴ Lembra-te, meu Deus, de Tobias e de Sambalate, no tocante a estas suas obras, e também da profetisa Noadia e dos mais profetas que procuraram atemorizar-me.

¹⁵ إِتّْوَاكمّڒْ ڒْحِيضْ أَوَارْنِي إِ ثْنَاينْ ؤُ-خمْسِينْ ن وُوسَّانْ، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن ؤُيُورْ ن إِلُولْ.

¹⁵ Acabou-se, pois, o muro aos vinte e cinco dias do mês de elul, em cinquenta e dois dias.

¹⁶ ؤُمِي سْڒِينْ مَارَّا ڒْعذْيَانْ نّغْ مَانْ أَيَا، ؤُشَا ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒڭْنُوسْ إِ ذ أَنغْ د-إِنّْضنْ ژْرِينْ ث، ذوْڒنْ نِيثْنِي ذ إِمُوقْڒِيڒنْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن يِيخفْ نْسنْ، ؤُشِينْ أَقَا ذ أَربِّي إِ ثُوغَا إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ-أَ.

¹⁶ Sucedeu que, ouvindo-o todos os nossos inimigos, temeram todos os gentios nossos circunvizinhos e decaíram muito no seu próprio conceito; porque reconheceram que por intervenção de nosso Deus é que fizemos esta obra.

¹⁷ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ؤُرِينْ ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ ن يَاهُوذَا أَطَّاسْ ن ثبْرَاثِينْ، سكّنْ ثنْثْ إِ طُوبِييَا ؤُشَا أَقَا ذِينْ ؤُڒَا ذ ثِينِّي إِفّْغنْ زِي طُوبِييَا غَارْسنْ.

¹⁷ Também naqueles dias alguns nobres de Judá escreveram muitas cartas, que iam para Tobias, e cartas de Tobias vinham para eles.

¹⁸ مَاغَارْ أَطَّاسْ ذِي يَاهُوذَا ثُوغَا جُّودْجنْ أَسْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا ذ أَضڭّْوَاڒْ ن شَاخَانْيَا، مِّيسْ ن أَرَاحْ، ؤُ مِّيسْ نّسْ يُوحَانَانْ ثُوغَا يِيوِي يدْجِيسْ ن مَاشُولَّامْ، مِّيسْ ن بَارَاخْيَا، ذ ثَامْغَارْثْ.

¹⁸ Pois muitos em Judá lhe eram ajuramentados porque era genro de Secanias, filho de Ará; e seu filho Joanã se casara com a filha de Mesulão, filho de Berequias.

¹⁹ عَاوذْ سِّيوْڒنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو خْ ثْمڭَّا نّسْ ثِيصبْحَانِينْ ؤُ سِّيوْضنْ أَوَاڒنْ إِنُو غَارسْ. ؤُ طُوبِييَا ثُوغَا إِ ذ أَيِي د-إِسّكَّانْ ثِيبْرَاثِينْ حِيمَا أَذْ أَيِي إِسِّيڭّْوذْ.

¹⁹ Também das suas boas ações falavam na minha presença, e as minhas palavras lhe levavam a ele; Tobias escrevia cartas para me atemorizar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Neemias 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →