Mateus 9

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، إِژْوَا ڒبْحَارْ، يِيوضْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ.

¹ Jesus tomou de novo a barca, passou o lago e veio para a sua cidade.

² ؤُشَا إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ إِ ثُوغَا إِزّْڒنْ ذِي ثَاسُّوثْ. ڒَْامِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ مِّي، دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ!“

² Eis que lhe apresentaram um paralítico estendido numa padiola. Jesus, vendo a fé daquela gente, disse ao paralítico: "Meu filho, coragem! Teus pecados te são perdoados."

³ ؤُشَا خْزَارْ، شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ نَّانْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ: ”وَانِيثَا إِتّْشقَّافْ ذِي أَربِّي.“

³ Ouvindo isto, alguns escribas murmuraram entre si: "Este homem blasfema."

⁴ يَاسُوع، ؤُمِي إِسّنْ مِينْ ذِي ثُوغَا تّْفكَّارنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثتّْخمَّاممْ ذِي مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

⁴ Jesus, penetrando-lhes os pensamentos, perguntou-lhes: "Por que pensais mal em vossos corações?

⁵ مَاغَارْ مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ إِ وَانِيثَا: ’دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ!‘، نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، ؤُيُورْ‘؟

⁵ Que é mais fácil dizer: Teus pecados te são perdoados, ou: Levanta-te e anda?

⁶ مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا ذِي ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ، أَذْ إِنِيغْ إِ ؤُنعْضَابْ-أَ: ”كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثَاركّْوحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!“

⁶ Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra o poder de perdoar os pecados: Levanta-te - disse ele ao paralítico -, toma a tua maca e volta para tua casa."

⁷ خنِّي إِكَّارْ، إِرُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁷ Levantou-se aquele homem e foi para sua casa.

⁸ ڒَامِي إِژْرَا ڒْغَاشِي مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، سّْعُودْجنْ أَربِّي ونِّي إِوْشِينْ صُّولْطَا أَمْ ثَانِيثَا إِ إِوْذَانْ.

⁸ Vendo isto, a multidão encheu-se de medo e glorificou a Deus por ter dado tal poder aos homens.

⁹ ڒَامِي سّنِّي إِكَّا يَاسُوع، إِژْرَا أَرْيَازْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ مَاتَّا، إِقِّيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ضَّارِيبَا. إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“ ؤُشَا إِكَّارْ، إِضْفَارْ إِ-ث.

⁹ Partindo dali, Jesus viu um homem chamado Mateus, que estava sentado no posto do pagamento das taxas. Disse-lhe: Segue-me. O homem levantou-se e o seguiu.

¹⁰ ڒَامِي قِّيمنْ نِيثْنِي غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثَادَّارْثْ، ؤُسِينْ-د وَاطَّاسْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ، قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا أَكْ-ذ يَاسُوع ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹⁰ Como Jesus estivesse à mesa na casa desse homem, numerosos publicanos e pecadores vieram e sentaram-se com ele e seus discípulos.

¹¹ ڒَْامِي ژْرِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَانْ أَيَا، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي إِتّتّْ ؤُمْسڒْمَاذْ نْومْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“

¹¹ Vendo isto, os fariseus disseram aos discípulos: "Por que come vosso mestre com os publicanos e com os pecadores?"

¹² ؤُمِي إِسْڒَا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ، وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ.

¹² Jesus, ouvindo isto, respondeu-lhes: "Não são os que estão bem que precisam de médico, mas sim os doentes.

¹³ رُوحمْ، أَذْ ثْڒمْذمْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وَاوَاڒْ-أَ: ’خْسغْ أَرّحْمثْ، وَارْ خْسغْ شَا ثَاغَارْصْثْ!‘، مِينْزِي نشّْ وَارْ د-ؤُسِيغْ، حِيمَا أَذْ ڒَاغِيغْ خْ إِمْسڭَّاذنْ، مَاشَا خْ إِمذْنَابْ.“

¹³ Ide e aprendei o que significam estas palavras: Eu quero a misericórdia e não o sacrifício {Os 6,6}. Eu não vim chamar os justos, mas os pecadores."

¹⁴ خنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي نتّْژُومَّا نشِّينْ ذ إِفَارِيسِييّنْ أَطَّاسْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّشْ وَارْ تّْژُومِّينْ شَا؟“

¹⁴ Então os discípulos de João, dirigindo-se a ele, perguntaram: "Por que jejuamos nós e os fariseus, e os teus discípulos não?"

¹⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا إِزمَّارْ أَذْ شضْننْ ڒحْبَابْ ن ؤُمُوڒَايْ ؤُمِي أَمُوڒَايْ عَاذْ أَكِيذْسنْ؟ أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ أَذْ خَاسنْ إِمّكْسِي ؤُمُوڒَايْ، خنِّي أَذْ ژُومّنْ.

¹⁵ Jesus respondeu: Podem os amigos do esposo afligir-se enquanto o esposo está com eles? Dias virão em que lhes será tirado o esposo. Então eles jejuarão.

¹⁶ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّڭّْ ثَانقِّيتْشْ ن ثْشُوقّثْ ن جْذِيذْ خْ وَارُّوضْ أَقْذِيمْ، حِيمَا وَارْ ثْقدْجِيعْ ثْنقِّيتْشْ زڭْ وَارُّوضْ ؤُشَا أَذْ إِقَّارْصْ وَارُّوضْ كْثَارْ.

¹⁶ Ninguém põe um remendo de pano novo numa veste velha, porque arrancaria uma parte da veste e o rasgão ficaria pior.

¹⁷ ؤُڒَا ذ بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْوَاڭّْ شَا ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيبُوڒَايْ، حِيمَا وَارْ دُّوقُّوزنْثْ ثْخُونْشَايْ، أَذْ إِزدْجعْ بِينُو ؤُشَا ثِيخُونْشَايْ أَذْ ضيّْعنْثْ. إِتّْخصَّا أَذْ تّڭّنْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاخمّْڒنْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ.“

¹⁷ Não se coloca tampouco vinho novo em odres velhos; do contrário, os odres se rompem, o vinho se derrama e os odres se perdem. Coloca-se, porém, o vinho novo em odres novos, e assim tanto um como outro se conservam.

¹⁸ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ، يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِسْجذْ أَسْ، إِنَّا: ”ڒخُّو يدْجِي بْحْڒَا ثمُّوثْ، مَاشَا أَسْ-د، سَارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّشْ ؤُشَا أَذْ ثدَّارْ عَاوذْ.“

¹⁸ Falava ele ainda, quando se apresentou um chefe da sinagoga. Prostrou-se diante dele e lhe disse: Senhor, minha filha acaba de morrer. Mas vem, impõe-lhe as mãos e ela viverá.

¹⁹ يَاسُوع إِكَّارْ، إِضْفَارْ إِ-ث أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹⁹ Jesus levantou-se e o foi seguindo com seus discípulos.

²⁰ ؤُشَا خْزَارْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثُوغَا تَّازّْڒنْ زَّايسْ إِذَامّنْ ڒْمِيجَاڒْ ن ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، ثكَّا أَسْ-د غَارْ ضفَّارْ ؤُشَا ثْحَاذَا أَبحْڒُوڒْ ن ؤُجدْجَابْ نّسْ،

²⁰ Ora, uma mulher atormentada por um fluxo de sangue, havia doze anos, aproximou-se dele por trás e tocou-lhe a orla do manto.

²¹ مِينْزِي نتَّاثْ ثُوغَا ثنَّا ذڭْ إِخفْ نّسْ: ”إِشْفَا مْغِيرْ أَذْ حَاذِيغْ أَجدْجَابْ نّسْ، أَذْ ڭّنْفِيغْ!“

²¹ Dizia consigo: Se eu somente tocar na sua vestimenta, serei curada.

²² مَاشَا إِنّقْڒبْ-د يَاسُوع، إِژْرَا إِ-ت، إِنَّا: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ يدْجِي، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّمْ إِ شمْ إِسّْنجْمنْ!“ ؤُشَا ثتّْوَاسّْڭّنْفَا ثمْغَارْثْ نِّي ذِي ثْسَاعّثْ نِّي.

²² Jesus virou-se, viu-a e disse-lhe: Tem confiança, minha filha, tua fé te salvou. E a mulher ficou curada instantaneamente.

²³ خنِّي يُوسَا-د يَاسُوع غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِژْرَا إِغيَّاضنْ ذ ڒْغَاشِي سْغُويُّونْ.

²³ Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus os tocadores de flauta e uma multidão alvoroçada. Disse-lhes:

²⁴ إِنَّا أَسنْ: ”فّْغمْ سَّا! ثَاحنْجِيرْثْ وَارْ ثمُّوثْ شَا، أَقَا ثطّصْ!“ نِيثْنِي ضحْشنْ ذَايسْ.

²⁴ Retirai-vos, porque a menina não está morta; ela dorme. Eles, porém, zombavam dele.

²⁵ أَڒَامِي إِسُّوفّغْ ڒْغَاشِي، يُوذفْ غَارْ ذَاخڒْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، خنِّي ثكَّارْ ثْحنْجِيرْثْ.

²⁵ Tendo saído a multidão, ele entrou, tomou a menina pela mão e ela levantou-se.

²⁶ ؤُشَا إِفّغْ ڒخْبَارْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي مَارَّا.

²⁶ Esta notícia espalhou-se por toda a região.

²⁷ ڒَامِي سّنِّي إِكَّا يَاسُوع، ضْفَارنْ ث ثْنَاينْ ن إِذَارْغَاڒنْ، تّْڒَاغَانْ، قَّارنْ: ”أَرْحمْ أَنغْ، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“

²⁷ Partindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: Filho de Davi, tem piedade de nós!

²⁸ أَڒَامِي يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِذَارْغَاڒنْ نِّي. يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثُومْنمْ بلِّي زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ مَانْ أَيَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِيثْنغْ!“

²⁸ Jesus entrou numa casa e os cegos aproximaram-se dele. Disse-lhes: Credes que eu posso fazer isso? Sim, Senhor, responderam eles.

²⁹ ڒخْذنِّي إِحَاذَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، إِنَّا: ”أَذْ غَارْومْ يِيڒِي عْلَاحْسَابْ لْ-إِيمَانْ نْومْ!“

²⁹ Então ele tocou-lhes nos olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo vossa fé.

³⁰ ڒخْذنِّي تّْوَارزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ. خنِّي إِحَارّمْ إِ-ثنْ يَاسُوع، إِنَّا: ”غَارْومْ، وَارْ سَّارْڭَابمْ حذْ!“

³⁰ No mesmo instante, os seus olhos se abriram. Recomendou-lhes Jesus em tom severo: Vede que ninguém o saiba.

³¹ مَاشَا نِيثْنِي، أَڒَامِي رُوحنْ، سُّوفّْغنْ خَاسْ ڒخْبَارْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ!

³¹ Mas apenas haviam saído, espalharam a sua fama por toda a região.

³² ڒَامِي د-فّْغنْ نِيثْنِي، إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ورْيَازْ أَيْنَاوْ، ذَايسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ.

³² Logo que se foram, apresentaram-lhe um mudo, possuído do demônio.

³³ ڒَامِي زَّايسْ إِفّغْ شِّيطَانْ نِّي، إِسِّيوڒْ ويْنَاوْ. ثُوغَا إِتّبْهثْ ڒْغَاشِي، نَّانْ: ”عمَّارْصْ وَارْ نژْرِي أَمْ وَانِيثَا ذِي إِسْرَائِيل!“

³³ O demônio foi expulso, o mudo falou e a multidão exclamava com admiração: Jamais se viu algo semelhante em Israel.

³⁴ مَاشَا إِفَارِيسِييّنْ نَّانْ: ”س ؤُمقّْرَانْ ن شّْوَاطنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ!“

³⁴ Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.

³⁵ يشُّو ثُوغَا إِتّنّضْ خْ مَارَّا ثِيندَّامْ ذ ذْشُورَاثْ، إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ نْسنْ. ثُوغَا إِتّْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن ثْڭلْذِيثْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا مَارَّا ڒهْڒَاشَاثْ ذ ڒعْيُوبْ ن ڒْڭنْسْ.

³⁵ Jesus percorria todas as cidades e aldeias. Ensinava nas sinagogas, pregando o Evangelho do Reino e curando todo mal e toda enfermidade.

³⁶ ڒَامِي إِژْرَا يَاسُوع ڒْغَاشِي، إِحِينّْ خَاسنْ، مِينْزِي ؤُحْڒنْ نّْهوْڒنْ أَمْ وُودْجِي إِ وَارْ غَارْ إِدْجِي ؤُمكْسَاوْ.

³⁶ Vendo a multidão, ficou tomado de compaixão, porque estava enfraquecida e abatida como ovelhas sem pastor.

³⁷ خنِّي إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”ثَاميْرَا ثمْغَارْ أَطَّاسْ، مَاشَا أَقَا ذِينْ ذْرُوسْ ن إِشوَّاڒنْ.

³⁷ Disse, então, aos seus discípulos: A messe é grande, mas os operários são poucos.

³⁸ س ؤُينِّي تَّارمْ إِ بَابْ ن ثْميْرَا، أَذْ د-إِسّكّْ إِشوَّاڒنْ إِ ثْميْرَا نّسْ.“

³⁸ Pedi, pois, ao Senhor da messe que envie operários para sua messe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →