Mateus 9

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، إِژْوَا ڒبْحَارْ، يِيوضْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ.

¹ Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.

² ؤُشَا إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ إِ ثُوغَا إِزّْڒنْ ذِي ثَاسُّوثْ. ڒَْامِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ مِّي، دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ!“

² E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.

³ ؤُشَا خْزَارْ، شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ نَّانْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ: ”وَانِيثَا إِتّْشقَّافْ ذِي أَربِّي.“

³ Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.

⁴ يَاسُوع، ؤُمِي إِسّنْ مِينْ ذِي ثُوغَا تّْفكَّارنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثتّْخمَّاممْ ذِي مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

⁴ Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?

⁵ مَاغَارْ مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ إِ وَانِيثَا: ’دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ!‘، نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، ؤُيُورْ‘؟

⁵ Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?

⁶ مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا ذِي ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ، أَذْ إِنِيغْ إِ ؤُنعْضَابْ-أَ: ”كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثَاركّْوحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!“

⁶ Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.

⁷ خنِّي إِكَّارْ، إِرُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁷ E, levantando-se, partiu para sua casa.

⁸ ڒَامِي إِژْرَا ڒْغَاشِي مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، سّْعُودْجنْ أَربِّي ونِّي إِوْشِينْ صُّولْطَا أَمْ ثَانِيثَا إِ إِوْذَانْ.

⁸ Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.

⁹ ڒَامِي سّنِّي إِكَّا يَاسُوع، إِژْرَا أَرْيَازْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ مَاتَّا، إِقِّيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ضَّارِيبَا. إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“ ؤُشَا إِكَّارْ، إِضْفَارْ إِ-ث.

⁹ Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.

¹⁰ ڒَامِي قِّيمنْ نِيثْنِي غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثَادَّارْثْ، ؤُسِينْ-د وَاطَّاسْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ، قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا أَكْ-ذ يَاسُوع ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹⁰ E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.

¹¹ ڒَْامِي ژْرِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَانْ أَيَا، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي إِتّتّْ ؤُمْسڒْمَاذْ نْومْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“

¹¹ Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?

¹² ؤُمِي إِسْڒَا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ، وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ.

¹² Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.

¹³ رُوحمْ، أَذْ ثْڒمْذمْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وَاوَاڒْ-أَ: ’خْسغْ أَرّحْمثْ، وَارْ خْسغْ شَا ثَاغَارْصْثْ!‘، مِينْزِي نشّْ وَارْ د-ؤُسِيغْ، حِيمَا أَذْ ڒَاغِيغْ خْ إِمْسڭَّاذنْ، مَاشَا خْ إِمذْنَابْ.“

¹³ Ide, porém, e aprendei o que significa:

¹⁴ خنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي نتّْژُومَّا نشِّينْ ذ إِفَارِيسِييّنْ أَطَّاسْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّشْ وَارْ تّْژُومِّينْ شَا؟“

¹⁴ Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?

¹⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا إِزمَّارْ أَذْ شضْننْ ڒحْبَابْ ن ؤُمُوڒَايْ ؤُمِي أَمُوڒَايْ عَاذْ أَكِيذْسنْ؟ أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ أَذْ خَاسنْ إِمّكْسِي ؤُمُوڒَايْ، خنِّي أَذْ ژُومّنْ.

¹⁵ Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.

¹⁶ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّڭّْ ثَانقِّيتْشْ ن ثْشُوقّثْ ن جْذِيذْ خْ وَارُّوضْ أَقْذِيمْ، حِيمَا وَارْ ثْقدْجِيعْ ثْنقِّيتْشْ زڭْ وَارُّوضْ ؤُشَا أَذْ إِقَّارْصْ وَارُّوضْ كْثَارْ.

¹⁶ Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.

¹⁷ ؤُڒَا ذ بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْوَاڭّْ شَا ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيبُوڒَايْ، حِيمَا وَارْ دُّوقُّوزنْثْ ثْخُونْشَايْ، أَذْ إِزدْجعْ بِينُو ؤُشَا ثِيخُونْشَايْ أَذْ ضيّْعنْثْ. إِتّْخصَّا أَذْ تّڭّنْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاخمّْڒنْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ.“

¹⁷ Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.

¹⁸ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ، يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِسْجذْ أَسْ، إِنَّا: ”ڒخُّو يدْجِي بْحْڒَا ثمُّوثْ، مَاشَا أَسْ-د، سَارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّشْ ؤُشَا أَذْ ثدَّارْ عَاوذْ.“

¹⁸ Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.

¹⁹ يَاسُوع إِكَّارْ، إِضْفَارْ إِ-ث أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹⁹ E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.

²⁰ ؤُشَا خْزَارْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثُوغَا تَّازّْڒنْ زَّايسْ إِذَامّنْ ڒْمِيجَاڒْ ن ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، ثكَّا أَسْ-د غَارْ ضفَّارْ ؤُشَا ثْحَاذَا أَبحْڒُوڒْ ن ؤُجدْجَابْ نّسْ،

²⁰ E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;

²¹ مِينْزِي نتَّاثْ ثُوغَا ثنَّا ذڭْ إِخفْ نّسْ: ”إِشْفَا مْغِيرْ أَذْ حَاذِيغْ أَجدْجَابْ نّسْ، أَذْ ڭّنْفِيغْ!“

²¹ porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.

²² مَاشَا إِنّقْڒبْ-د يَاسُوع، إِژْرَا إِ-ت، إِنَّا: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ يدْجِي، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّمْ إِ شمْ إِسّْنجْمنْ!“ ؤُشَا ثتّْوَاسّْڭّنْفَا ثمْغَارْثْ نِّي ذِي ثْسَاعّثْ نِّي.

²² E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.

²³ خنِّي يُوسَا-د يَاسُوع غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِژْرَا إِغيَّاضنْ ذ ڒْغَاشِي سْغُويُّونْ.

²³ Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:

²⁴ إِنَّا أَسنْ: ”فّْغمْ سَّا! ثَاحنْجِيرْثْ وَارْ ثمُّوثْ شَا، أَقَا ثطّصْ!“ نِيثْنِي ضحْشنْ ذَايسْ.

²⁴ Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.

²⁵ أَڒَامِي إِسُّوفّغْ ڒْغَاشِي، يُوذفْ غَارْ ذَاخڒْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، خنِّي ثكَّارْ ثْحنْجِيرْثْ.

²⁵ Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.

²⁶ ؤُشَا إِفّغْ ڒخْبَارْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي مَارَّا.

²⁶ E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.

²⁷ ڒَامِي سّنِّي إِكَّا يَاسُوع، ضْفَارنْ ث ثْنَاينْ ن إِذَارْغَاڒنْ، تّْڒَاغَانْ، قَّارنْ: ”أَرْحمْ أَنغْ، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“

²⁷ Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!

²⁸ أَڒَامِي يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِذَارْغَاڒنْ نِّي. يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثُومْنمْ بلِّي زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ مَانْ أَيَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِيثْنغْ!“

²⁸ Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!

²⁹ ڒخْذنِّي إِحَاذَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، إِنَّا: ”أَذْ غَارْومْ يِيڒِي عْلَاحْسَابْ لْ-إِيمَانْ نْومْ!“

²⁹ Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.

³⁰ ڒخْذنِّي تّْوَارزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ. خنِّي إِحَارّمْ إِ-ثنْ يَاسُوع، إِنَّا: ”غَارْومْ، وَارْ سَّارْڭَابمْ حذْ!“

³⁰ E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.

³¹ مَاشَا نِيثْنِي، أَڒَامِي رُوحنْ، سُّوفّْغنْ خَاسْ ڒخْبَارْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ!

³¹ Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.

³² ڒَامِي د-فّْغنْ نِيثْنِي، إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ورْيَازْ أَيْنَاوْ، ذَايسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ.

³² Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.

³³ ڒَامِي زَّايسْ إِفّغْ شِّيطَانْ نِّي، إِسِّيوڒْ ويْنَاوْ. ثُوغَا إِتّبْهثْ ڒْغَاشِي، نَّانْ: ”عمَّارْصْ وَارْ نژْرِي أَمْ وَانِيثَا ذِي إِسْرَائِيل!“

³³ E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!

³⁴ مَاشَا إِفَارِيسِييّنْ نَّانْ: ”س ؤُمقّْرَانْ ن شّْوَاطنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ!“

³⁴ Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.

³⁵ يشُّو ثُوغَا إِتّنّضْ خْ مَارَّا ثِيندَّامْ ذ ذْشُورَاثْ، إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ نْسنْ. ثُوغَا إِتّْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن ثْڭلْذِيثْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا مَارَّا ڒهْڒَاشَاثْ ذ ڒعْيُوبْ ن ڒْڭنْسْ.

³⁵ E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.

³⁶ ڒَامِي إِژْرَا يَاسُوع ڒْغَاشِي، إِحِينّْ خَاسنْ، مِينْزِي ؤُحْڒنْ نّْهوْڒنْ أَمْ وُودْجِي إِ وَارْ غَارْ إِدْجِي ؤُمكْسَاوْ.

³⁶ Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.

³⁷ خنِّي إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”ثَاميْرَا ثمْغَارْ أَطَّاسْ، مَاشَا أَقَا ذِينْ ذْرُوسْ ن إِشوَّاڒنْ.

³⁷ E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.

³⁸ س ؤُينِّي تَّارمْ إِ بَابْ ن ثْميْرَا، أَذْ د-إِسّكّْ إِشوَّاڒنْ إِ ثْميْرَا نّسْ.“

³⁸ Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →