Mateus 9

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، إِژْوَا ڒبْحَارْ، يِيوضْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ.

¹ E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico, deitado numa cama.

² ؤُشَا إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ إِ ثُوغَا إِزّْڒنْ ذِي ثَاسُّوثْ. ڒَْامِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ مِّي، دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ!“

² E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, perdoados te são os teus pecados.

³ ؤُشَا خْزَارْ، شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ نَّانْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ: ”وَانِيثَا إِتّْشقَّافْ ذِي أَربِّي.“

³ E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.

⁴ يَاسُوع، ؤُمِي إِسّنْ مِينْ ذِي ثُوغَا تّْفكَّارنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثتّْخمَّاممْ ذِي مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

⁴ Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?

⁵ مَاغَارْ مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ إِ وَانِيثَا: ’دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ!‘، نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، ؤُيُورْ‘؟

⁵ Pois, qual é mais fácil? dizer: Perdoados te são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?

⁶ مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا ذِي ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ، أَذْ إِنِيغْ إِ ؤُنعْضَابْ-أَ: ”كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثَاركّْوحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!“

⁶ Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados (disse então ao paralítico): Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.

⁷ خنِّي إِكَّارْ، إِرُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁷ E, levantando-se, foi para sua casa.

⁸ ڒَامِي إِژْرَا ڒْغَاشِي مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، سّْعُودْجنْ أَربِّي ونِّي إِوْشِينْ صُّولْطَا أَمْ ثَانِيثَا إِ إِوْذَانْ.

⁸ E a multidão, vendo isto, maravilhou-se, e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.

⁹ ڒَامِي سّنِّي إِكَّا يَاسُوع، إِژْرَا أَرْيَازْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ مَاتَّا، إِقِّيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ضَّارِيبَا. إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“ ؤُشَا إِكَّارْ، إِضْفَارْ إِ-ث.

⁹ E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.

¹⁰ ڒَامِي قِّيمنْ نِيثْنِي غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثَادَّارْثْ، ؤُسِينْ-د وَاطَّاسْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ، قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا أَكْ-ذ يَاسُوع ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹⁰ E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.

¹¹ ڒَْامِي ژْرِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَانْ أَيَا، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي إِتّتّْ ؤُمْسڒْمَاذْ نْومْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“

¹¹ E os fariseus, vendo isto, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?

¹² ؤُمِي إِسْڒَا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ، وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ.

¹² Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas, sim, os doentes.

¹³ رُوحمْ، أَذْ ثْڒمْذمْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وَاوَاڒْ-أَ: ’خْسغْ أَرّحْمثْ، وَارْ خْسغْ شَا ثَاغَارْصْثْ!‘، مِينْزِي نشّْ وَارْ د-ؤُسِيغْ، حِيمَا أَذْ ڒَاغِيغْ خْ إِمْسڭَّاذنْ، مَاشَا خْ إِمذْنَابْ.“

¹³ Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício. Porque eu nào vim a chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.

¹⁴ خنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي نتّْژُومَّا نشِّينْ ذ إِفَارِيسِييّنْ أَطَّاسْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّشْ وَارْ تّْژُومِّينْ شَا؟“

¹⁴ Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós e os fariseus muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?

¹⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا إِزمَّارْ أَذْ شضْننْ ڒحْبَابْ ن ؤُمُوڒَايْ ؤُمِي أَمُوڒَايْ عَاذْ أَكِيذْسنْ؟ أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ أَذْ خَاسنْ إِمّكْسِي ؤُمُوڒَايْ، خنِّي أَذْ ژُومّنْ.

¹⁵ E disse-lhes Jesus: Podem porventura andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão, em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.

¹⁶ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّڭّْ ثَانقِّيتْشْ ن ثْشُوقّثْ ن جْذِيذْ خْ وَارُّوضْ أَقْذِيمْ، حِيمَا وَارْ ثْقدْجِيعْ ثْنقِّيتْشْ زڭْ وَارُّوضْ ؤُشَا أَذْ إِقَّارْصْ وَارُّوضْ كْثَارْ.

¹⁶ Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha, porque semelhante remendo rompe a roupa, e faz-se maior a rotura.

¹⁷ ؤُڒَا ذ بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْوَاڭّْ شَا ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيبُوڒَايْ، حِيمَا وَارْ دُّوقُّوزنْثْ ثْخُونْشَايْ، أَذْ إِزدْجعْ بِينُو ؤُشَا ثِيخُونْشَايْ أَذْ ضيّْعنْثْ. إِتّْخصَّا أَذْ تّڭّنْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاخمّْڒنْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ.“

¹⁷ Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.

¹⁸ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ، يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِسْجذْ أَسْ، إِنَّا: ”ڒخُّو يدْجِي بْحْڒَا ثمُّوثْ، مَاشَا أَسْ-د، سَارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّشْ ؤُشَا أَذْ ثدَّارْ عَاوذْ.“

¹⁸ Dizendo-lhes ele estas coisas, eis que chegou um chefe, e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.

¹⁹ يَاسُوع إِكَّارْ، إِضْفَارْ إِ-ث أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹⁹ E Jesus, levantando-se, seguiu-o, ele e os seus discípulos.

²⁰ ؤُشَا خْزَارْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثُوغَا تَّازّْڒنْ زَّايسْ إِذَامّنْ ڒْمِيجَاڒْ ن ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، ثكَّا أَسْ-د غَارْ ضفَّارْ ؤُشَا ثْحَاذَا أَبحْڒُوڒْ ن ؤُجدْجَابْ نّسْ،

²⁰ E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla de sua roupa;

²¹ مِينْزِي نتَّاثْ ثُوغَا ثنَّا ذڭْ إِخفْ نّسْ: ”إِشْفَا مْغِيرْ أَذْ حَاذِيغْ أَجدْجَابْ نّسْ، أَذْ ڭّنْفِيغْ!“

²¹ Porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar a sua roupa, ficarei sã.

²² مَاشَا إِنّقْڒبْ-د يَاسُوع، إِژْرَا إِ-ت، إِنَّا: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ يدْجِي، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّمْ إِ شمْ إِسّْنجْمنْ!“ ؤُشَا ثتّْوَاسّْڭّنْفَا ثمْغَارْثْ نِّي ذِي ثْسَاعّثْ نِّي.

²² E Jesus, voltando-se, e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.

²³ خنِّي يُوسَا-د يَاسُوع غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِژْرَا إِغيَّاضنْ ذ ڒْغَاشِي سْغُويُّونْ.

²³ E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas, e o povo em alvoroço,

²⁴ إِنَّا أَسنْ: ”فّْغمْ سَّا! ثَاحنْجِيرْثْ وَارْ ثمُّوثْ شَا، أَقَا ثطّصْ!“ نِيثْنِي ضحْشنْ ذَايسْ.

²⁴ Disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.

²⁵ أَڒَامِي إِسُّوفّغْ ڒْغَاشِي، يُوذفْ غَارْ ذَاخڒْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، خنِّي ثكَّارْ ثْحنْجِيرْثْ.

²⁵ E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus, e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.

²⁶ ؤُشَا إِفّغْ ڒخْبَارْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي مَارَّا.

²⁶ E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.

²⁷ ڒَامِي سّنِّي إِكَّا يَاسُوع، ضْفَارنْ ث ثْنَاينْ ن إِذَارْغَاڒنْ، تّْڒَاغَانْ، قَّارنْ: ”أَرْحمْ أَنغْ، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“

²⁷ E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando, e dizendo: Tem compaixão de nós, filho de Davi.

²⁸ أَڒَامِي يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِذَارْغَاڒنْ نِّي. يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثُومْنمْ بلِّي زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ مَانْ أَيَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِيثْنغْ!“

²⁸ E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.

²⁹ ڒخْذنِّي إِحَاذَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، إِنَّا: ”أَذْ غَارْومْ يِيڒِي عْلَاحْسَابْ لْ-إِيمَانْ نْومْ!“

²⁹ Tocou então os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.

³⁰ ڒخْذنِّي تّْوَارزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ. خنِّي إِحَارّمْ إِ-ثنْ يَاسُوع، إِنَّا: ”غَارْومْ، وَارْ سَّارْڭَابمْ حذْ!“

³⁰ E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém o saiba.

³¹ مَاشَا نِيثْنِي، أَڒَامِي رُوحنْ، سُّوفّْغنْ خَاسْ ڒخْبَارْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ!

³¹ Mas, tendo eles saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.

³² ڒَامِي د-فّْغنْ نِيثْنِي، إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ورْيَازْ أَيْنَاوْ، ذَايسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ.

³² E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.

³³ ڒَامِي زَّايسْ إِفّغْ شِّيطَانْ نِّي، إِسِّيوڒْ ويْنَاوْ. ثُوغَا إِتّبْهثْ ڒْغَاشِي، نَّانْ: ”عمَّارْصْ وَارْ نژْرِي أَمْ وَانِيثَا ذِي إِسْرَائِيل!“

³³ E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.

³⁴ مَاشَا إِفَارِيسِييّنْ نَّانْ: ”س ؤُمقّْرَانْ ن شّْوَاطنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ!“

³⁴ Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.

³⁵ يشُّو ثُوغَا إِتّنّضْ خْ مَارَّا ثِيندَّامْ ذ ذْشُورَاثْ، إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ نْسنْ. ثُوغَا إِتّْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن ثْڭلْذِيثْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا مَارَّا ڒهْڒَاشَاثْ ذ ڒعْيُوبْ ن ڒْڭنْسْ.

³⁵ E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.

³⁶ ڒَامِي إِژْرَا يَاسُوع ڒْغَاشِي، إِحِينّْ خَاسنْ، مِينْزِي ؤُحْڒنْ نّْهوْڒنْ أَمْ وُودْجِي إِ وَارْ غَارْ إِدْجِي ؤُمكْسَاوْ.

³⁶ E, vendo as multidões, teve grande compaixão delas, porque andavam cansadas e desgarradas, como ovelhas que não têm pastor.

³⁷ خنِّي إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”ثَاميْرَا ثمْغَارْ أَطَّاسْ، مَاشَا أَقَا ذِينْ ذْرُوسْ ن إِشوَّاڒنْ.

³⁷ Então, disse aos seus discípulos: A seara é realmente grande, mas poucos os ceifeiros.

³⁸ س ؤُينِّي تَّارمْ إِ بَابْ ن ثْميْرَا، أَذْ د-إِسّكّْ إِشوَّاڒنْ إِ ثْميْرَا نّسْ.“

³⁸ Rogai, pois, ao Senhor da seara, que mande ceifeiros para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →