Mateus 9

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، إِژْوَا ڒبْحَارْ، يِيوضْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ.

¹ E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.

² ؤُشَا إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ إِ ثُوغَا إِزّْڒنْ ذِي ثَاسُّوثْ. ڒَْامِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ مِّي، دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ!“

² E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.

³ ؤُشَا خْزَارْ، شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ نَّانْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ: ”وَانِيثَا إِتّْشقَّافْ ذِي أَربِّي.“

³ E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.

⁴ يَاسُوع، ؤُمِي إِسّنْ مِينْ ذِي ثُوغَا تّْفكَّارنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثتّْخمَّاممْ ذِي مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

⁴ Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?

⁵ مَاغَارْ مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ إِ وَانِيثَا: ’دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ!‘، نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، ؤُيُورْ‘؟

⁵ Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?

⁶ مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا ذِي ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ، أَذْ إِنِيغْ إِ ؤُنعْضَابْ-أَ: ”كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثَاركّْوحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!“

⁶ Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.

⁷ خنِّي إِكَّارْ، إِرُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁷ E este, levantando-se, foi para sua casa.

⁸ ڒَامِي إِژْرَا ڒْغَاشِي مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، سّْعُودْجنْ أَربِّي ونِّي إِوْشِينْ صُّولْطَا أَمْ ثَانِيثَا إِ إِوْذَانْ.

⁸ E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.

⁹ ڒَامِي سّنِّي إِكَّا يَاسُوع، إِژْرَا أَرْيَازْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ مَاتَّا، إِقِّيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ضَّارِيبَا. إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“ ؤُشَا إِكَّارْ، إِضْفَارْ إِ-ث.

⁹ Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.

¹⁰ ڒَامِي قِّيمنْ نِيثْنِي غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثَادَّارْثْ، ؤُسِينْ-د وَاطَّاسْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ، قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا أَكْ-ذ يَاسُوع ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹⁰ Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.

¹¹ ڒَْامِي ژْرِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَانْ أَيَا، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي إِتّتّْ ؤُمْسڒْمَاذْ نْومْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“

¹¹ E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?

¹² ؤُمِي إِسْڒَا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ، وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ.

¹² Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.

¹³ رُوحمْ، أَذْ ثْڒمْذمْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وَاوَاڒْ-أَ: ’خْسغْ أَرّحْمثْ، وَارْ خْسغْ شَا ثَاغَارْصْثْ!‘، مِينْزِي نشّْ وَارْ د-ؤُسِيغْ، حِيمَا أَذْ ڒَاغِيغْ خْ إِمْسڭَّاذنْ، مَاشَا خْ إِمذْنَابْ.“

¹³ Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.

¹⁴ خنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي نتّْژُومَّا نشِّينْ ذ إِفَارِيسِييّنْ أَطَّاسْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّشْ وَارْ تّْژُومِّينْ شَا؟“

¹⁴ Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?

¹⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا إِزمَّارْ أَذْ شضْننْ ڒحْبَابْ ن ؤُمُوڒَايْ ؤُمِي أَمُوڒَايْ عَاذْ أَكِيذْسنْ؟ أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ أَذْ خَاسنْ إِمّكْسِي ؤُمُوڒَايْ، خنِّي أَذْ ژُومّنْ.

¹⁵ Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.

¹⁶ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّڭّْ ثَانقِّيتْشْ ن ثْشُوقّثْ ن جْذِيذْ خْ وَارُّوضْ أَقْذِيمْ، حِيمَا وَارْ ثْقدْجِيعْ ثْنقِّيتْشْ زڭْ وَارُّوضْ ؤُشَا أَذْ إِقَّارْصْ وَارُّوضْ كْثَارْ.

¹⁶ Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.

¹⁷ ؤُڒَا ذ بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْوَاڭّْ شَا ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيبُوڒَايْ، حِيمَا وَارْ دُّوقُّوزنْثْ ثْخُونْشَايْ، أَذْ إِزدْجعْ بِينُو ؤُشَا ثِيخُونْشَايْ أَذْ ضيّْعنْثْ. إِتّْخصَّا أَذْ تّڭّنْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاخمّْڒنْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ.“

¹⁷ Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.

¹⁸ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ، يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِسْجذْ أَسْ، إِنَّا: ”ڒخُّو يدْجِي بْحْڒَا ثمُّوثْ، مَاشَا أَسْ-د، سَارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّشْ ؤُشَا أَذْ ثدَّارْ عَاوذْ.“

¹⁸ Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.

¹⁹ يَاسُوع إِكَّارْ، إِضْفَارْ إِ-ث أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹⁹ Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.

²⁰ ؤُشَا خْزَارْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثُوغَا تَّازّْڒنْ زَّايسْ إِذَامّنْ ڒْمِيجَاڒْ ن ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، ثكَّا أَسْ-د غَارْ ضفَّارْ ؤُشَا ثْحَاذَا أَبحْڒُوڒْ ن ؤُجدْجَابْ نّسْ،

²⁰ E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;

²¹ مِينْزِي نتَّاثْ ثُوغَا ثنَّا ذڭْ إِخفْ نّسْ: ”إِشْفَا مْغِيرْ أَذْ حَاذِيغْ أَجدْجَابْ نّسْ، أَذْ ڭّنْفِيغْ!“

²¹ porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.

²² مَاشَا إِنّقْڒبْ-د يَاسُوع، إِژْرَا إِ-ت، إِنَّا: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ يدْجِي، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّمْ إِ شمْ إِسّْنجْمنْ!“ ؤُشَا ثتّْوَاسّْڭّنْفَا ثمْغَارْثْ نِّي ذِي ثْسَاعّثْ نِّي.

²² Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.

²³ خنِّي يُوسَا-د يَاسُوع غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِژْرَا إِغيَّاضنْ ذ ڒْغَاشِي سْغُويُّونْ.

²³ Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,

²⁴ إِنَّا أَسنْ: ”فّْغمْ سَّا! ثَاحنْجِيرْثْ وَارْ ثمُّوثْ شَا، أَقَا ثطّصْ!“ نِيثْنِي ضحْشنْ ذَايسْ.

²⁴ disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.

²⁵ أَڒَامِي إِسُّوفّغْ ڒْغَاشِي، يُوذفْ غَارْ ذَاخڒْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، خنِّي ثكَّارْ ثْحنْجِيرْثْ.

²⁵ Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.

²⁶ ؤُشَا إِفّغْ ڒخْبَارْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي مَارَّا.

²⁶ E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.

²⁷ ڒَامِي سّنِّي إِكَّا يَاسُوع، ضْفَارنْ ث ثْنَاينْ ن إِذَارْغَاڒنْ، تّْڒَاغَانْ، قَّارنْ: ”أَرْحمْ أَنغْ، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“

²⁷ Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.

²⁸ أَڒَامِي يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِذَارْغَاڒنْ نِّي. يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثُومْنمْ بلِّي زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ مَانْ أَيَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِيثْنغْ!“

²⁸ E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.

²⁹ ڒخْذنِّي إِحَاذَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، إِنَّا: ”أَذْ غَارْومْ يِيڒِي عْلَاحْسَابْ لْ-إِيمَانْ نْومْ!“

²⁹ Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.

³⁰ ڒخْذنِّي تّْوَارزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ. خنِّي إِحَارّمْ إِ-ثنْ يَاسُوع، إِنَّا: ”غَارْومْ، وَارْ سَّارْڭَابمْ حذْ!“

³⁰ E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.

³¹ مَاشَا نِيثْنِي، أَڒَامِي رُوحنْ، سُّوفّْغنْ خَاسْ ڒخْبَارْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ!

³¹ Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.

³² ڒَامِي د-فّْغنْ نِيثْنِي، إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ورْيَازْ أَيْنَاوْ، ذَايسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ.

³² Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.

³³ ڒَامِي زَّايسْ إِفّغْ شِّيطَانْ نِّي، إِسِّيوڒْ ويْنَاوْ. ثُوغَا إِتّبْهثْ ڒْغَاشِي، نَّانْ: ”عمَّارْصْ وَارْ نژْرِي أَمْ وَانِيثَا ذِي إِسْرَائِيل!“

³³ E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.

³⁴ مَاشَا إِفَارِيسِييّنْ نَّانْ: ”س ؤُمقّْرَانْ ن شّْوَاطنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ!“

³⁴ Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.

³⁵ يشُّو ثُوغَا إِتّنّضْ خْ مَارَّا ثِيندَّامْ ذ ذْشُورَاثْ، إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ نْسنْ. ثُوغَا إِتّْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن ثْڭلْذِيثْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا مَارَّا ڒهْڒَاشَاثْ ذ ڒعْيُوبْ ن ڒْڭنْسْ.

³⁵ E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.

³⁶ ڒَامِي إِژْرَا يَاسُوع ڒْغَاشِي، إِحِينّْ خَاسنْ، مِينْزِي ؤُحْڒنْ نّْهوْڒنْ أَمْ وُودْجِي إِ وَارْ غَارْ إِدْجِي ؤُمكْسَاوْ.

³⁶ Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.

³⁷ خنِّي إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”ثَاميْرَا ثمْغَارْ أَطَّاسْ، مَاشَا أَقَا ذِينْ ذْرُوسْ ن إِشوَّاڒنْ.

³⁷ Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.

³⁸ س ؤُينِّي تَّارمْ إِ بَابْ ن ثْميْرَا، أَذْ د-إِسّكّْ إِشوَّاڒنْ إِ ثْميْرَا نّسْ.“

³⁸ Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →