Mateus 9

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، إِژْوَا ڒبْحَارْ، يِيوضْ غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ.

¹ E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.

² ؤُشَا إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ؤُنعْضَابْ إِ ثُوغَا إِزّْڒنْ ذِي ثَاسُّوثْ. ڒَْامِي إِژْرَا يَاسُوع لْ-إِيمَانْ نْسنْ، إِنَّا إِ ؤُنعْضَابْ: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ مِّي، دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ!“

² E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.

³ ؤُشَا خْزَارْ، شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ نَّانْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ: ”وَانِيثَا إِتّْشقَّافْ ذِي أَربِّي.“

³ E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.

⁴ يَاسُوع، ؤُمِي إِسّنْ مِينْ ذِي ثُوغَا تّْفكَّارنْ، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي ثتّْخمَّاممْ ذِي مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ ذڭْ وُوڒَاونْ نْومْ؟

⁴ Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?

⁵ مَاغَارْ مِينْ إِهوْننْ أَذْ إِنِيغْ إِ وَانِيثَا: ’دّْنُوبْ نّشْ تّْوَاغْفَارنْ!‘، نِيغْ أَذْ إِنِيغْ: ’كَّارْ، ؤُيُورْ‘؟

⁵ Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?

⁶ مَاشَا حِيمَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي مِّيسْ ن بْنَاذمْ غَارسْ صُّولْطَا ذِي ثمُّورْثْ حِيمَا أَذْ إِغْفَارْ دّْنُوبْ، أَذْ إِنِيغْ إِ ؤُنعْضَابْ-أَ: ”كَّارْ، كْسِي ثَاسُّوثْ نّشْ، ثَاركّْوحذْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّشْ!“

⁶ Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.

⁷ خنِّي إِكَّارْ، إِرُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁷ E ele levantando-se, foi para sua casa.

⁸ ڒَامِي إِژْرَا ڒْغَاشِي مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، سّْعُودْجنْ أَربِّي ونِّي إِوْشِينْ صُّولْطَا أَمْ ثَانِيثَا إِ إِوْذَانْ.

⁸ Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.

⁹ ڒَامِي سّنِّي إِكَّا يَاسُوع، إِژْرَا أَرْيَازْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ مَاتَّا، إِقِّيمْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ضَّارِيبَا. إِنَّا أَسْ: ”ضْفَارْ أَيِي-د!“ ؤُشَا إِكَّارْ، إِضْفَارْ إِ-ث.

⁹ E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.

¹⁰ ڒَامِي قِّيمنْ نِيثْنِي غَارْ طَّابْڒَا ذِي ثَادَّارْثْ، ؤُسِينْ-د وَاطَّاسْ ن أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ، قِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا أَكْ-ذ يَاسُوع ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹⁰ E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.

¹¹ ڒَْامِي ژْرِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَانْ أَيَا، نَّانْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَايمِّي إِتّتّْ ؤُمْسڒْمَاذْ نْومْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ إِمذْنَابْ؟“

¹¹ E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?

¹² ؤُمِي إِسْڒَا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِنَّا أَسنْ: ”إِنِّي إِصحّنْ، وَارْ حْذِيجنْ شَا أَضْبِيبْ، مَاشَا إِمهْڒَاشْ.

¹² Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.

¹³ رُوحمْ، أَذْ ثْڒمْذمْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وَاوَاڒْ-أَ: ’خْسغْ أَرّحْمثْ، وَارْ خْسغْ شَا ثَاغَارْصْثْ!‘، مِينْزِي نشّْ وَارْ د-ؤُسِيغْ، حِيمَا أَذْ ڒَاغِيغْ خْ إِمْسڭَّاذنْ، مَاشَا خْ إِمذْنَابْ.“

¹³ Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.

¹⁴ خنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ ن يُوحَانَّا، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي نتّْژُومَّا نشِّينْ ذ إِفَارِيسِييّنْ أَطَّاسْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّشْ وَارْ تّْژُومِّينْ شَا؟“

¹⁴ Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?

¹⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا إِزمَّارْ أَذْ شضْننْ ڒحْبَابْ ن ؤُمُوڒَايْ ؤُمِي أَمُوڒَايْ عَاذْ أَكِيذْسنْ؟ أَذْ د-أَسنْ وُوسَّانْ أَذْ خَاسنْ إِمّكْسِي ؤُمُوڒَايْ، خنِّي أَذْ ژُومّنْ.

¹⁵ E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.

¹⁶ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّڭّْ ثَانقِّيتْشْ ن ثْشُوقّثْ ن جْذِيذْ خْ وَارُّوضْ أَقْذِيمْ، حِيمَا وَارْ ثْقدْجِيعْ ثْنقِّيتْشْ زڭْ وَارُّوضْ ؤُشَا أَذْ إِقَّارْصْ وَارُّوضْ كْثَارْ.

¹⁶ Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.

¹⁷ ؤُڒَا ذ بِينُو ن جْذِيذْ وَارْ إِتّْوَاڭّْ شَا ذِي ثْخُونْشَايْ ثِيبُوڒَايْ، حِيمَا وَارْ دُّوقُّوزنْثْ ثْخُونْشَايْ، أَذْ إِزدْجعْ بِينُو ؤُشَا ثِيخُونْشَايْ أَذْ ضيّْعنْثْ. إِتّْخصَّا أَذْ تّڭّنْ بِينُو ن جْذِيذْ ذِي ثْخُونْشَايْ ن جْذِيذْ، حِيمَا أَذْ تّْوَاخمّْڒنْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ.“

¹⁷ Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.

¹⁸ أَمْ ثُوغَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ، يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِسْجذْ أَسْ، إِنَّا: ”ڒخُّو يدْجِي بْحْڒَا ثمُّوثْ، مَاشَا أَسْ-د، سَارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّشْ ؤُشَا أَذْ ثدَّارْ عَاوذْ.“

¹⁸ Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.

¹⁹ يَاسُوع إِكَّارْ، إِضْفَارْ إِ-ث أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹⁹ Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.

²⁰ ؤُشَا خْزَارْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، ثُوغَا تَّازّْڒنْ زَّايسْ إِذَامّنْ ڒْمِيجَاڒْ ن ثنْعَاشْ ن إِسڭّْوُوسَا، ثكَّا أَسْ-د غَارْ ضفَّارْ ؤُشَا ثْحَاذَا أَبحْڒُوڒْ ن ؤُجدْجَابْ نّسْ،

²⁰ E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.

²¹ مِينْزِي نتَّاثْ ثُوغَا ثنَّا ذڭْ إِخفْ نّسْ: ”إِشْفَا مْغِيرْ أَذْ حَاذِيغْ أَجدْجَابْ نّسْ، أَذْ ڭّنْفِيغْ!“

²¹ Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.

²² مَاشَا إِنّقْڒبْ-د يَاسُوع، إِژْرَا إِ-ت، إِنَّا: ”أڭّْ ؤُڒْ، أَ يدْجِي، أَقَا لْ-إِيمَانْ نّمْ إِ شمْ إِسّْنجْمنْ!“ ؤُشَا ثتّْوَاسّْڭّنْفَا ثمْغَارْثْ نِّي ذِي ثْسَاعّثْ نِّي.

²² Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.

²³ خنِّي يُوسَا-د يَاسُوع غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمقّْرَانْ، إِژْرَا إِغيَّاضنْ ذ ڒْغَاشِي سْغُويُّونْ.

²³ E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,

²⁴ إِنَّا أَسنْ: ”فّْغمْ سَّا! ثَاحنْجِيرْثْ وَارْ ثمُّوثْ شَا، أَقَا ثطّصْ!“ نِيثْنِي ضحْشنْ ذَايسْ.

²⁴ disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.

²⁵ أَڒَامِي إِسُّوفّغْ ڒْغَاشِي، يُوذفْ غَارْ ذَاخڒْ ؤُشَا إِطّفْ إِ-ت زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، خنِّي ثكَّارْ ثْحنْجِيرْثْ.

²⁵ Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.

²⁶ ؤُشَا إِفّغْ ڒخْبَارْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي مَارَّا.

²⁶ E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.

²⁷ ڒَامِي سّنِّي إِكَّا يَاسُوع، ضْفَارنْ ث ثْنَاينْ ن إِذَارْغَاڒنْ، تّْڒَاغَانْ، قَّارنْ: ”أَرْحمْ أَنغْ، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“

²⁷ E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.

²⁸ أَڒَامِي يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِذَارْغَاڒنْ نِّي. يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا ثُومْنمْ بلِّي زمَّارغْ أَذْ ڭّغْ مَانْ أَيَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِيثْنغْ!“

²⁸ E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.

²⁹ ڒخْذنِّي إِحَاذَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، إِنَّا: ”أَذْ غَارْومْ يِيڒِي عْلَاحْسَابْ لْ-إِيمَانْ نْومْ!“

²⁹ Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.

³⁰ ڒخْذنِّي تّْوَارزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ. خنِّي إِحَارّمْ إِ-ثنْ يَاسُوع، إِنَّا: ”غَارْومْ، وَارْ سَّارْڭَابمْ حذْ!“

³⁰ E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.

³¹ مَاشَا نِيثْنِي، أَڒَامِي رُوحنْ، سُّوفّْغنْ خَاسْ ڒخْبَارْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ!

³¹ Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.

³² ڒَامِي د-فّْغنْ نِيثْنِي، إِوْينْ أَسْ-د إِجّْ ن ورْيَازْ أَيْنَاوْ، ذَايسْ إِجّْ ن شِّيطَانْ.

³² Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.

³³ ڒَامِي زَّايسْ إِفّغْ شِّيطَانْ نِّي، إِسِّيوڒْ ويْنَاوْ. ثُوغَا إِتّبْهثْ ڒْغَاشِي، نَّانْ: ”عمَّارْصْ وَارْ نژْرِي أَمْ وَانِيثَا ذِي إِسْرَائِيل!“

³³ E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.

³⁴ مَاشَا إِفَارِيسِييّنْ نَّانْ: ”س ؤُمقّْرَانْ ن شّْوَاطنْ إِسُّوفُّوغْ شّْوَاطنْ!“

³⁴ Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.

³⁵ يشُّو ثُوغَا إِتّنّضْ خْ مَارَّا ثِيندَّامْ ذ ذْشُورَاثْ، إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ نْسنْ. ثُوغَا إِتّْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن ثْڭلْذِيثْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا مَارَّا ڒهْڒَاشَاثْ ذ ڒعْيُوبْ ن ڒْڭنْسْ.

³⁵ E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.

³⁶ ڒَامِي إِژْرَا يَاسُوع ڒْغَاشِي، إِحِينّْ خَاسنْ، مِينْزِي ؤُحْڒنْ نّْهوْڒنْ أَمْ وُودْجِي إِ وَارْ غَارْ إِدْجِي ؤُمكْسَاوْ.

³⁶ E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.

³⁷ خنِّي إِنَّا إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”ثَاميْرَا ثمْغَارْ أَطَّاسْ، مَاشَا أَقَا ذِينْ ذْرُوسْ ن إِشوَّاڒنْ.

³⁷ Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.

³⁸ س ؤُينِّي تَّارمْ إِ بَابْ ن ثْميْرَا، أَذْ د-إِسّكّْ إِشوَّاڒنْ إِ ثْميْرَا نّسْ.“

³⁸ Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →