Mateus 2
rifa (RIFA) vs NTLH
1 ڒَامِي د-إِخْڒقْ يَاسُوع ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذِييَّا ذڭْ وُوسَّانْ ن ؤُجدْجِيذْ هِيرُوذُوسْ، ؤُسِينْ-د شَا ن إِمُوسْنَاونْ ن إِثْرَانْ زِي مَانِيسْ ذ ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.
1 Jesus nasceu na cidade de Belém, na região da Judeia, quando Herodes era rei da terra de Israel. Nesse tempo alguns homens que estudavam as estrelas vieram do Oriente e chegaram a Jerusalém.
2 نَّانْ: ”مَانِي إِدْجَا ونِّي د-إِخڒْقنْ ذ أَجدْجِيذْ ن وُوذَاينْ؟ أَقَا نژْرَا إِثْرِي نّسْ ذِي شَّارْقْ، نُوسَا-د أَذْ أَسْ نسْجذْ.“
2 Eles perguntaram: — Onde está o menino que nasceu para ser o rei dos judeus? Nós vimos a estrela dele no Oriente e viemos adorá-lo.
3 ڒَْامِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ هِيرُوذُوسْ مَانْ أَيَا، إِنّحْوڒْ نتَّا ذ قَاعْ ؤُرْشَالِيمْ أَكِيذسْ.
3 Quando o rei Herodes soube disso, ficou muito preocupado, e todo o povo de Jerusalém também ficou.
4 إِسّْمُونْ-د زِي ڒْڭنْسْ مَارَّا إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ؤُشَا إِسّقْسَا ثنْ خْ مَانِي غَا إِخْڒقْ لْمَاسِيحْ.
4 Então Herodes reuniu os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei e perguntou onde devia nascer o Messias .
5 نَّانْ: ”ذِي بَايْثْ-لَاحْمْ ذِي يَاهُوذِييَّا، مِينْزِي ذ مَانْ أَيَا إِ يُورَانْ س ؤُفُوسْ ن ؤُنَابِي:
5 Eles responderam: — Na cidade de Belém, na região da Judeia, pois o
6 ’ؤُڒَا ذ شمْ، بَايْثْ-لَاحْمْ
6 “Você, Belém, da terra de Judá, de modo nenhum é a menor entre as principais cidades de Judá, pois de você sairá o líder que guiará o meu povo de Israel.”
7 ڒخْذنِّي إِڒَاغَا هِيرُوذُوسْ خْ إِمُوسْنَاونْ ن إِثْرَانْ س ثْنُوفّْرَا ؤُشَا يِيوضْ أَذْ زَّايْسنْ إِسّنْ ڒْوقْثْ إِ ذِي ثُوغَا ذ أَسنْ د-إِفّغْ إِثْرِي.
7 Então Herodes chamou os visitantes do Oriente para uma reunião secreta e perguntou qual o tempo exato em que a estrela havia aparecido; e eles disseram.
8 خنِّي إِسّكّْ إِ-ثنْ غَارْ بَايْثْ-لَاحْمْ، إِنَّا: ”رُوحمْ ذِينِّي، ثَارْزُومْ مْلِيحْ خْ ؤُحنْجِيرْ. مَاڒَا ثُوفِيمْ ث، أَسمْ-د، خبَّارمْ أَيِي، حِيمَا ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ د-أَسغْ، أَذْ أَسْ سجْذغْ.“
8 Depois os mandou a Belém com a seguinte ordem: — Vão e procurem informações bem certas sobre o menino. E, quando o encontrarem, me avisem, para eu também ir adorá-lo.
9 أَوَارْنِي ڒَامِي سْڒِينْ إِ وَاوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ، رُوحنْ ؤُشَا خْزَارْ، إِثْرِي إِ ژْرِينْ ذِي شَّارْقْ إِڭُّورْ زَّاثْسنْ أَڒَامِي د-يِيوضْ ؤُشَا إِبدّْ سنّجْ إِ ومْشَانْ مَانِي إِدْجَا ؤُحنْجِيرْ.
9 Depois de receberem a ordem do rei, os visitantes foram embora. No caminho viram a estrela, a mesma que tinham visto no Oriente. Ela foi adiante deles e parou acima do lugar onde o menino estava.
10 ڒَامِي ژْرِينْ إِثْرِي، فَارْحنْ س ڒفْرَاحثْ ثَامقّْرَانْثْ أَطَّاسْ.
10 Quando viram a estrela, eles ficaram muito alegres e felizes.
11 ؤُذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ، ژْرِينْ أَحنْجِيرْ أَكْ-ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ، وْضَانْ غَارْ ثمُّورْثْ ؤُشَا سجْذنْ أَسْ. خنِّي أَرزْمنْ ڒكْنُوزْ نْسنْ ؤُشَا قدّْمنْ أَسْ ثِيرْزِيفِينْ: ؤُرغْ، مِيرُّو ذ ڒفْوَاحثْ ن ڒبْخُورْ.
11 Entraram na casa e encontraram o menino com Maria, a sua mãe. Então se ajoelharam diante dele e o adoraram. Depois abriram os seus cofres e lhe ofereceram presentes: ouro, incenso e mirra .
12 ؤُمِي ذ أَسنْ د-إِوحَّا ذِي ثَارْجِيثْ حِيمَا وَارْ تّْعِيقِّيبنْ غَارْ هِيرُوذُوسْ،عقْبنْ غَارْ ثمُّورْثْ نْسنْ زڭْ إِجّْ ن وبْرِيذْ نّغْنِي.
12 E num sonho Deus os avisou que não voltassem para falar com Herodes. Por isso voltaram para a sua terra por outro caminho.
13 ؤُمِي رُوحنْ، إِضْهَارْ-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي غَارْ يُوسُوفْ ذِي ثَارْجِيثْ، إِنَّا: ”كَّارْ، أَوِي-د أَحنْجِيرْ ذ يمَّاسْ، أَرْوڒْ غَارْ مِيصْرَا ؤُ قِّيمْ ذِينْ أَڒْ شكْ إِ غَا خبَّارغْ، مِينْزِي هِيرُوذُوسْ يَارزُّو خْ ؤُحنْجِيرْ حِيمَا أَذْ ث إِسّْهلّكْ.“
13 Depois que os visitantes foram embora, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e fuja para o Egito. Fiquem lá até eu avisar, pois Herodes está procurando a criança para matá-la.
14 ؤُشَا إِكَّارْ-د يُوسُوفْ، يِيوِي أَحنْجِيرْ ذ يمَّاسْ س دْجِيڒثْ ؤُشَا يَارْوڒْ غَارْ مِيصْرَا.
14 Então José se levantou no meio da noite, pegou a criança e a sua mãe e fugiu para o Egito.
15 إِقِّيمْ ذِينِّي أَڒَامِي إِمُّوثْ هِيرُوذُوسْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مِينْ إِتّْوَانَّانْ زِي سِيذِي زڭْ ؤُنَابِي إِ إِنَّانْ: ”ڒَْاغِيغْ-د خْ مِّي حِيمَا أَذْ إِفّغْ زِي مِيصْرَا.“
15 E eles ficaram lá até a morte de Herodes. Isso aconteceu para se cumprir o que o Senhor tinha dito por meio do profeta : “Eu chamei o meu filho, que estava na terra do Egito.”
16 ڒَامِي إِژْرَا هِيرُوذُوسْ بلِّي إِمُوسْنَاونْ شمْثنْ ث، إِخيّقْ أَطَّاسْ، ؤُشَا إِسّكّْ، إِنْغَا مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن بَايْثْ-لَاحْمْ ذ قَاعْ جّْوَايهْ إِ ذ أَسْ د-يُوذْسنْ، مَارَّا إِحنْجِيرنْ زِي ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا سْوَادَّايْ عْلَاحْسَابْ ڒْوقْثْ إِ يِيوضْ أَذْ إِسّنْ زڭْ إِمُوسْنَاونْ.
16 Quando Herodes viu que os visitantes do Oriente o haviam enganado, ficou com muita raiva e mandou matar, em Belém e nas suas vizinhanças, todos os meninos de menos de dois anos. Ele fez isso de acordo com a informação que havia recebido sobre o tempo em que a estrela havia aparecido.
17 ڒخْذنِّي إِتّْوَاكمّڒْ مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي إِرْمِييَا، ؤُمِي إِنَّا:
17 Assim se cumpriu o que o profeta Jeremias tinha dito:
18 ”ثْمِيجَّا ثتّْوَاسڒْ ذِي رَامَا،
18 “Ouviu-se um som em Ramá, o som de um choro amargo. Era Raquel chorando pelos seus filhos; ela não quis ser consolada, pois todos estavam mortos.”
19 ڒَامِي إِمُّوثْ هِيرُوذُوسْ، إِضْهَارْ-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي ذِي ثَارْجِيثْ إِ يُوسُوفْ ذِي مِيصْرَا،
19 Depois que Herodes morreu, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José, no Egito,
20 إِنَّا: ”كَّارْ، أَوِي-د أَحنْجِيرْ ذ يمَّاسْ ؤُشَا رُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل، مِينْزِي إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ أَذْ نْغنْ أَحنْجِيرْ، أَقَا مُّوثنْ.“
20 e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e volte para a terra de Israel, pois as pessoas que queriam matar o menino já morreram.
21 ڒخْذنِّي إِكَّارْ، يِيوِي-د أَحنْجِيرْ ذ يمَّاسْ ؤُشَا يُوسَا-د غَارْ ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.
21 Então José se levantou, pegou a criança e a sua mãe e voltou para a terra de Israel.
22 مَاشَا أَڒَامِي إِسْڒَا بلِّي أَرْخِيلَاوُوسْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذِي يَاهُوذِييَّا ذڭْ ومْشَانْ ن بَابَاسْ هِيرُوذُوسْ، إِڭّْوذْ أَذْ إِرَاحْ ذِينِّي. خنِّي إِوحَّا أَسْ-د أَربِّي ذِي ثَارْجِيثْ مَاحنْذْ أَذْ إِرَاحْ غَارْ جّْوَايهْ ن لْجَالِيلْ.
22 Mas, quando ficou sabendo que Arquelau, filho do rei Herodes, estava governando a Judeia no lugar do seu pai, teve medo de ir morar lá. Depois de receber num sonho mais instruções, José foi para a região da Galileia
23 ڒَْامِي د-يِيوضْ، إِزْذغْ ذِي ثنْذِينْثْ قَّارنْ أَسْ نَّاصِيرَا، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي إِ إِنَّانْ: ”أَذْ ث سمَّانْ نَّاصِيرِي!“
23 e ficou morando numa cidade chamada Nazaré. Isso aconteceu para se cumprir o que os profetas tinham dito: “O Messias será chamado de Nazareno.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.