Mateus 21

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ڒَامِي د-قَارّْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، إِوْضنْ غَارْ بَايْثْ-فَاجِي، غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ن زِّيثُونْ، إِسّكّْ يَاسُوع ثْنَاينْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹ Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,

² ”رُوحمْ غَارْ ذْشَارْ نِّي قِيبَاتْشْ نْومْ. ذغْيَا أَذْ ثَافمْ إِشْثْ ن ثغْيُوتْشْ ثقّنْ ذ إِجّْ ن وسْنُوسْ أَكِيذسْ. فسْيمْ أَسنْ، ثَاوْيمْ ثنْ-د غَارِي.

² com a seguinte ordem:

³ مَاڒَا إِنَّا أَومْ حذْ شَا، أَرّمْ خَاسْ أَمُّو: ’أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْذَاجْ إِ-ثنْ. نتَّا أَذْ ثنْ د-يَارّْ ذغْيَا.‘ “

³ Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.

⁴ مَانْ أَيَا قَاعْ إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مَارَّا مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي أَمْ إِنَّا:

⁴ Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:

⁵ ”إِنِيمْ إِ يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ:

⁵ “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”

⁶ رُوحنْ إِمحْضَارنْ ؤُشَا ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ يُومُورْ يَاسُوع.

⁶ Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.

⁷ إِوْينْ-د أَغْيُوڒْ ذ وسْنُوسْ، سَارْسنْ أَرُّوضْ نْسنْ خْ وسْنُوسْ ؤُشَا إِنْيَا خَاسْ يَاسُوع.

⁷ Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.

⁸ أَطَّاسْ زِي ڒْغَاشِي سُّونْ أَرُّوضْ نْسنْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُ إِنّغْنِي قسّنْ ڒفْرُوعْ زِي ثْشجُّورَا، نْضَارنْ ثنْ ذڭْ وبْرِيذْ.

⁸ Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.

⁹ ؤُشَا أَبَارُّو ن ڒْغَاشِي نِّي ذ أَسْ إِزْوَارنْ ذ يِينِّي إِ-ث-إِ-د إِضْفَارنْ، ثُوغَا سْغُويُّونْ، نَّانْ:

⁹ Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!

¹⁰ ڒَامِي يُوذفْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ثْهَاجْ ثنْذِينْثْ قَاعْ، إِوْذَانْ نَّانْ: ”مِينْ إِعْنَا وَا؟“

¹⁰ Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?

¹¹ ڒْغَاشِي إِنَّا: ”ذ وَا ذ أَنَابِي يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا ذِي لْجَالِيلْ.“

¹¹ A multidão respondia: — Este é o

¹² يُوذفْ يَاسُوع غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن أَربِّي، إِسُّوفّغْ مَارَّا إِنِّي إِزّْنُوزَانْ ذ يِينِّي إِسَّاغنْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا إِقْڒبْ طّْوَابڒْ ن إِصَارَّافنْ ن ثنْعَاشِينْ ذ ڒكْرَاسِي ن يِينِّي إِزّْنُوزَانْ إِذْبِيرنْ.

¹² Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.

¹³ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ثُورَا: ’ثَادَّارْثْ إِنُو أَذْ ثتّْوَاسمَّا ’ثَادَّارْثْ ن ثْژَادْجِيثْ‘، مَاشَا كنِّيوْ ثَارِّيمْ ت ذ إِفْرِي ن إِشفَّارنْ.‘ “

¹³ Ele lhes disse:

¹⁴ إِوْينْ-د غَارسْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِنعْضَابنْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ثنْ.

¹⁴ Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.

¹⁵ ؤُمِي ژْرِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ لْمُوعْجِيزَاثْ إِ يڭَّا ؤُ أَقَا إِحنْجِيرنْ تّْڒَاغَانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، قَّارنْ: ”ؤُصَانَّا إِ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“، خيّْقنْ أَطَّاسْ،

¹⁵ Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —

¹⁶ نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسْڒِيذْ مِينْ قَّارنْ يِينَا؟“ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”وَاهْ، مَا وَارْ ثغْرِيمْعمَّارْصْ: ’زڭْ إِقمُّومنْ ن إِحنْجِيرنْ ذ إِسيْمَانْ ثسّْوجْذذْ شكْ تّسْبِيحْ‘؟“

¹⁶ E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:

¹⁷ ڒخْذنِّي إِسْمحْ ذَايْسنْ، إِفّغْ بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ غَارْ بَايْثْ-عَانْيَا، إِنْسَا ذِينْ.

¹⁷ Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.

¹⁸ غَارْ صّْبحْ زِيشْ ڒَامِي د-إِذْوڒْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ثُوغَا ذَايسْ ڒَاژْ.

¹⁸ No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.

¹⁹ إِژْرَا إِجّْ ن وَارْثُو خْ وبْرِيذْ، إِرُوحْ غَارسْ، وَارْ ذَايسْ يُوفِي مْغِيرْ ثِيفْرَايْ وَاهَا. خنِّي إِنَّا إِ وَارْثُو: ”وَارْ زَّايكْ تّفّغْ ڒْغِيدْجثْعمَّارْصْ.“ ڒخْذنِّي يُوژغْ وَارْثُو ذغْيَا.

¹⁹ Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.

²⁰ ؤُمِي ژْرِينْ إِمحْضَارنْ مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، نَّانْ: ”مَامّشْ إِڭَّا وَارْثُو يُوژغْ ذغْيَا؟“

²⁰ Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!

²¹ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَاڒَا ذَايْومْ لْ-إِيمَانْ ؤُ وَارْ ثْشكِّيمْ شَا، أَقَا وَارْ ثتّڭّمْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ وَارْثُو وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ مَاڒَا ثنَّامْ إِ وذْرَارْ-أَ: ’مكْسِي، وْضَا ذِي ڒبْحَارْ!‘، أَذْ يِيڒِي.

²¹ Então Jesus disse:

²² ذ قَاعْ مِينْ غَا ثتَّارمْ ذِي ثْژَادْجِيثْ س لْ-إِيمَانْ، أَذْ ث ثطّْفمْ.“

²² Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.

²³ ڒَامِي يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ أَمْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ، نَّانْ: ”س مَانْ صُّولْطَا إِ ثڭِّيذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ؟ وِي ذ أَشْ إِوْشِينْ صُّولْطَا-يَا؟“

²³ Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?

²⁴ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ كنِّيوْ سّقْسِيغْ إِجّْ ن ؤُسقْسِي ؤُ مَاڒَا ثَارِّيمْ-د خَافِي ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ س مَانْ صُّولْطَا إِ تّڭّغْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ.

²⁴ Jesus respondeu:

²⁵ أَسغْضَاصْ ن يُوحَانَّا، مَانِيسْ نتَّا؟ زڭْ ؤُجنَّا نِيغْ زڭْ إِوْذَانْ؟“ مْشَاوَارنْ نِيثْنِي جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ”مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ ؤُجنَّا!‘، أَذْ أَنغْ إِنِي: ’مَايمِّي وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ؟‘،

²⁵ Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”

²⁶ ؤُ مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ إِوْذَانْ!‘، خنِّي ذَايْنغْ ثِيڭّْوُوذِي زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي مَارَّا حسّْبنْ يُوحَانَّا ذ أَنَابِي.“

²⁶ Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .

²⁷ أَرِّينْ-د، نَّانْ: ”وَارْ نسِّينْ.“ إِنَّا أَسنْ نتَّا: ”خنِّي ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ ذ أَومْ قَّارغْ س مَانْ صُّولْطَا إِ تّڭّغْ مَانْ أَيَا.“

²⁷ Por isso responderam: — Não sabemos.

²⁸ ”مِينْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ كنِّيوْ؟ إِجّْ ن ورْيَازْ ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ. إِڒَاغَا خْ ؤُمزْوَارُو، إِنَّا: ’أَ مِّي، ؤُيُورْ، أَسّْ-أَ أَذْ ثْخذْمذْ ذڭْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ!‘

²⁸ Jesus continuou:

²⁹ نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ’نشّْ وَارْ خْسغْ شَا!‘، مَاشَا أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِنْذمْ ؤُشَا إِرُوحْ ذِينْ.

²⁹ — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.

³⁰ ؤُشَا يُوسَا-د نتَّا غَارْ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا أَسْ أَمنِّي بعْذَا. وَانِيثَا يَارَّا-د خَاسْ: ’وَاهْ، أَ سِيذِي!‘، مَاشَا وَارْ إِرُوحْ شَا!

³⁰ — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.

³¹ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ إِڭِّينْ ڒْخَاضَارْ إِ بَابَاسْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”ونِّي ذ أَمزْوَارُو.“ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ ثمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ أَذْ أَومْ إِزْوَارنْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

³¹ — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:

³² مِينْزِي يُوحَانَّا يُوسَا-د غَارْومْ ذڭْ وبْرِيذْ ن ثْسڭْذَا، كنِّيوْ وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ، مَاشَا أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ ثمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ أَقَا نِيثْنِي ؤُمْننْ زَّايسْ. ڒَامِي ثژْرِيمْ مَانْ أَيَا، وَارْ ثثُوبمْ شَا غَارْ ؤُنڭَّارُو، مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ ثَامْنمْ.“

³² Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.

³³ ”سْڒمْ عَاوذْ إِ يِيجّْ ن ؤُمذْيَا نّغْنِي. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، إِژُّو ذَايسْ ثِيزَايَارِينْ. نتَّا إِقُووَّارْ أَسْ-د س يِيجّْ ن وفْرَايْ، إِغْزَا ذَايسْ ثَاسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا إِبْنَا ذَايسْ إِشْثْ ن صُّومْعثْ. خنِّي يَارْهنْ أَمَارْجعْ نِّي ن ؤُضِيڒْ إِ شَا ن إِخمَّاسنْ ؤُشَا إِسَافَارْ.

³³ Jesus disse:

³⁴ ؤُمِي د-ثِيوضْ ڒْوقْثْ ن صَّابثْ ن ڒْغِيدْجثْ، إِسّكّْ إِمْسخَّارنْ نّسْ غَارْ إِخمَّاسنْ نِّي حِيمَا أَذْ د-أَوْينْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ.

³⁴ Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.

³⁵ إِخمَّاسنْ طّْفنْ إِمْسخَّارنْ نّسْ، وْثِينْ إِجّنْ، نْغِينْ نّغْنِي ؤُشَا أَرجْمنْ عَاوذْ إِجّنْ نّغْنِي.

³⁵ Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.

³⁶ عَاوذْ إِسّكّْ إِمْسخَّارنْ نّغْنِي، كْثَارْ زڭْ ؤُمزْوَارُو، ؤُشَا ڭِّينْ ذَايْسنْ عَاوذْ أَمنِّي.

³⁶ Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.

³⁷ غَارْ ؤُنڭَّارْ إِسّكّْ أَسنْ-د مِّيسْ، إِنَّا: ’نِيشَانْ أَذْ وقَّارنْ مِّي‘.

³⁷ Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”

³⁸ مَاشَا ڒَامِي ژْرِينْ إِخمَّاسنْ مِّيسْ، نَّانْ جَارْ أَسنْ: ’أَقَا ذ أَوْرِيثْ، زِيذمْ، أَذْ ث ننغْ، أَذْ أَسْ نكّسْ ڒْوَارْثْ إِ نشِّينْ.‘

³⁸ Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”

³⁹ طّْفنْ ث، نْضَارنْ ث بَارَّا إِ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا نْغِينْ ث.

³⁹ — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.

⁴⁰ مَاڒَا يُوسَا-د بَابْ ن ؤُمَارْجعْ نِّي، مِينْ غَا يڭّْ ذڭْ إِخمَّاسنْ نِّي؟“

⁴⁰ Aí Jesus perguntou:

⁴¹ نَّانْ أَسْ: ”أَذْ يَاردّدْجْ إِعفَّاننْ نِّي قَاعْ، ؤُشَا أَذْ إِوْشْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ إِخمَّاسنْ نّغْنِي إِنِّي ذ أَسْ إِ غَا إِوْشنْ ڒْغِيدْجثْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ.“

⁴¹ Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.

⁴² يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثغْرِيمْعمَّارْصْ ذڭْ إِذْلِيسنْ:

⁴² Jesus então perguntou:

⁴³ س ؤُينِّي أَذْ أَومْ إِنِيغْ، بلِّي ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَذْ أَومْ ثتّْوَاكّسْ ؤُشَا أَذْ ثمّوْشْ إِ يِيجّْ ن ڒْڭنْسْ إِ غَا إِوْشنْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ.

⁴³ E Jesus terminou:

⁴⁴ وِي غَا إِوْضَانْ خْ وژْرُو-يَا، أَذْ إِتّْوَاڒْبزْ، ؤُ وِي خفْ إِ غَا إِوْضَا، أَذْ ث إِڒْبزْ.“

⁴⁴ Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.

⁴⁵ ڒَامِي سْڒِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ إِمذْيَا نّسْ، فهْمنْ بلِّي إِسَّاوَاڒْ خَاسنْ.

⁴⁵ Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.

⁴⁶ أَرزُّونْ أَذْ ث طّْفنْ، مَاشَا ڭّْوذنْ زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي ڒْغَاشِي ثُوغَا إِحسّبْ إِ-ث ذ إِجّْ ن ؤُنَابِي.

⁴⁶ Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →