Mateus 21

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ڒَامِي د-قَارّْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، إِوْضنْ غَارْ بَايْثْ-فَاجِي، غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ن زِّيثُونْ، إِسّكّْ يَاسُوع ثْنَاينْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹ Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,

² ”رُوحمْ غَارْ ذْشَارْ نِّي قِيبَاتْشْ نْومْ. ذغْيَا أَذْ ثَافمْ إِشْثْ ن ثغْيُوتْشْ ثقّنْ ذ إِجّْ ن وسْنُوسْ أَكِيذسْ. فسْيمْ أَسنْ، ثَاوْيمْ ثنْ-د غَارِي.

² dizendo-lhes:

³ مَاڒَا إِنَّا أَومْ حذْ شَا، أَرّمْ خَاسْ أَمُّو: ’أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْذَاجْ إِ-ثنْ. نتَّا أَذْ ثنْ د-يَارّْ ذغْيَا.‘ “

³ E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.

⁴ مَانْ أَيَا قَاعْ إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مَارَّا مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي أَمْ إِنَّا:

⁴ Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:

⁵ ”إِنِيمْ إِ يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ:

⁵ “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”

⁶ رُوحنْ إِمحْضَارنْ ؤُشَا ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ يُومُورْ يَاسُوع.

⁶ Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,

⁷ إِوْينْ-د أَغْيُوڒْ ذ وسْنُوسْ، سَارْسنْ أَرُّوضْ نْسنْ خْ وسْنُوسْ ؤُشَا إِنْيَا خَاسْ يَاسُوع.

⁷ trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.

⁸ أَطَّاسْ زِي ڒْغَاشِي سُّونْ أَرُّوضْ نْسنْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُ إِنّغْنِي قسّنْ ڒفْرُوعْ زِي ثْشجُّورَا، نْضَارنْ ثنْ ذڭْ وبْرِيذْ.

⁸ E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.

⁹ ؤُشَا أَبَارُّو ن ڒْغَاشِي نِّي ذ أَسْ إِزْوَارنْ ذ يِينِّي إِ-ث-إِ-د إِضْفَارنْ، ثُوغَا سْغُويُّونْ، نَّانْ:

⁹ E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”

¹⁰ ڒَامِي يُوذفْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ثْهَاجْ ثنْذِينْثْ قَاعْ، إِوْذَانْ نَّانْ: ”مِينْ إِعْنَا وَا؟“

¹⁰ E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?

¹¹ ڒْغَاشِي إِنَّا: ”ذ وَا ذ أَنَابِي يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا ذِي لْجَالِيلْ.“

¹¹ E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!

¹² يُوذفْ يَاسُوع غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن أَربِّي، إِسُّوفّغْ مَارَّا إِنِّي إِزّْنُوزَانْ ذ يِينِّي إِسَّاغنْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا إِقْڒبْ طّْوَابڒْ ن إِصَارَّافنْ ن ثنْعَاشِينْ ذ ڒكْرَاسِي ن يِينِّي إِزّْنُوزَانْ إِذْبِيرنْ.

¹² Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.

¹³ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ثُورَا: ’ثَادَّارْثْ إِنُو أَذْ ثتّْوَاسمَّا ’ثَادَّارْثْ ن ثْژَادْجِيثْ‘، مَاشَا كنِّيوْ ثَارِّيمْ ت ذ إِفْرِي ن إِشفَّارنْ.‘ “

¹³ E disse-lhes:

¹⁴ إِوْينْ-د غَارسْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِنعْضَابنْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ثنْ.

¹⁴ Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.

¹⁵ ؤُمِي ژْرِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ لْمُوعْجِيزَاثْ إِ يڭَّا ؤُ أَقَا إِحنْجِيرنْ تّْڒَاغَانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، قَّارنْ: ”ؤُصَانَّا إِ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“، خيّْقنْ أَطَّاسْ،

¹⁵ Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:

¹⁶ نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسْڒِيذْ مِينْ قَّارنْ يِينَا؟“ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”وَاهْ، مَا وَارْ ثغْرِيمْعمَّارْصْ: ’زڭْ إِقمُّومنْ ن إِحنْجِيرنْ ذ إِسيْمَانْ ثسّْوجْذذْ شكْ تّسْبِيحْ‘؟“

¹⁶ — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:

¹⁷ ڒخْذنِّي إِسْمحْ ذَايْسنْ، إِفّغْ بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ غَارْ بَايْثْ-عَانْيَا، إِنْسَا ذِينْ.

¹⁷ E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.

¹⁸ غَارْ صّْبحْ زِيشْ ڒَامِي د-إِذْوڒْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ثُوغَا ذَايسْ ڒَاژْ.

¹⁸ Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.

¹⁹ إِژْرَا إِجّْ ن وَارْثُو خْ وبْرِيذْ، إِرُوحْ غَارسْ، وَارْ ذَايسْ يُوفِي مْغِيرْ ثِيفْرَايْ وَاهَا. خنِّي إِنَّا إِ وَارْثُو: ”وَارْ زَّايكْ تّفّغْ ڒْغِيدْجثْعمَّارْصْ.“ ڒخْذنِّي يُوژغْ وَارْثُو ذغْيَا.

¹⁹ E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.

²⁰ ؤُمِي ژْرِينْ إِمحْضَارنْ مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، نَّانْ: ”مَامّشْ إِڭَّا وَارْثُو يُوژغْ ذغْيَا؟“

²⁰ Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!

²¹ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَاڒَا ذَايْومْ لْ-إِيمَانْ ؤُ وَارْ ثْشكِّيمْ شَا، أَقَا وَارْ ثتّڭّمْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ وَارْثُو وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ مَاڒَا ثنَّامْ إِ وذْرَارْ-أَ: ’مكْسِي، وْضَا ذِي ڒبْحَارْ!‘، أَذْ يِيڒِي.

²¹ Ao que Jesus lhes disse:

²² ذ قَاعْ مِينْ غَا ثتَّارمْ ذِي ثْژَادْجِيثْ س لْ-إِيمَانْ، أَذْ ث ثطّْفمْ.“

²² E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.

²³ ڒَامِي يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ أَمْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ، نَّانْ: ”س مَانْ صُّولْطَا إِ ثڭِّيذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ؟ وِي ذ أَشْ إِوْشِينْ صُّولْطَا-يَا؟“

²³ Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?

²⁴ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ كنِّيوْ سّقْسِيغْ إِجّْ ن ؤُسقْسِي ؤُ مَاڒَا ثَارِّيمْ-د خَافِي ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ س مَانْ صُّولْطَا إِ تّڭّغْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ.

²⁴ Jesus respondeu:

²⁵ أَسغْضَاصْ ن يُوحَانَّا، مَانِيسْ نتَّا؟ زڭْ ؤُجنَّا نِيغْ زڭْ إِوْذَانْ؟“ مْشَاوَارنْ نِيثْنِي جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ”مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ ؤُجنَّا!‘، أَذْ أَنغْ إِنِي: ’مَايمِّي وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ؟‘،

²⁵ De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”

²⁶ ؤُ مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ إِوْذَانْ!‘، خنِّي ذَايْنغْ ثِيڭّْوُوذِي زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي مَارَّا حسّْبنْ يُوحَانَّا ذ أَنَابِي.“

²⁶ Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.

²⁷ أَرِّينْ-د، نَّانْ: ”وَارْ نسِّينْ.“ إِنَّا أَسنْ نتَّا: ”خنِّي ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ ذ أَومْ قَّارغْ س مَانْ صُّولْطَا إِ تّڭّغْ مَانْ أَيَا.“

²⁷ Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:

²⁸ ”مِينْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ كنِّيوْ؟ إِجّْ ن ورْيَازْ ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ. إِڒَاغَا خْ ؤُمزْوَارُو، إِنَّا: ’أَ مِّي، ؤُيُورْ، أَسّْ-أَ أَذْ ثْخذْمذْ ذڭْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ!‘

²⁸ — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”

²⁹ نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ’نشّْ وَارْ خْسغْ شَا!‘، مَاشَا أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِنْذمْ ؤُشَا إِرُوحْ ذِينْ.

²⁹ Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.

³⁰ ؤُشَا يُوسَا-د نتَّا غَارْ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا أَسْ أَمنِّي بعْذَا. وَانِيثَا يَارَّا-د خَاسْ: ’وَاهْ، أَ سِيذِي!‘، مَاشَا وَارْ إِرُوحْ شَا!

³⁰ Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.

³¹ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ إِڭِّينْ ڒْخَاضَارْ إِ بَابَاسْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”ونِّي ذ أَمزْوَارُو.“ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ ثمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ أَذْ أَومْ إِزْوَارنْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

³¹ Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:

³² مِينْزِي يُوحَانَّا يُوسَا-د غَارْومْ ذڭْ وبْرِيذْ ن ثْسڭْذَا، كنِّيوْ وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ، مَاشَا أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ ثمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ أَقَا نِيثْنِي ؤُمْننْ زَّايسْ. ڒَامِي ثژْرِيمْ مَانْ أَيَا، وَارْ ثثُوبمْ شَا غَارْ ؤُنڭَّارُو، مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ ثَامْنمْ.“

³² Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.

³³ ”سْڒمْ عَاوذْ إِ يِيجّْ ن ؤُمذْيَا نّغْنِي. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، إِژُّو ذَايسْ ثِيزَايَارِينْ. نتَّا إِقُووَّارْ أَسْ-د س يِيجّْ ن وفْرَايْ، إِغْزَا ذَايسْ ثَاسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا إِبْنَا ذَايسْ إِشْثْ ن صُّومْعثْ. خنِّي يَارْهنْ أَمَارْجعْ نِّي ن ؤُضِيڒْ إِ شَا ن إِخمَّاسنْ ؤُشَا إِسَافَارْ.

³³ — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.

³⁴ ؤُمِي د-ثِيوضْ ڒْوقْثْ ن صَّابثْ ن ڒْغِيدْجثْ، إِسّكّْ إِمْسخَّارنْ نّسْ غَارْ إِخمَّاسنْ نِّي حِيمَا أَذْ د-أَوْينْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ.

³⁴ Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.

³⁵ إِخمَّاسنْ طّْفنْ إِمْسخَّارنْ نّسْ، وْثِينْ إِجّنْ، نْغِينْ نّغْنِي ؤُشَا أَرجْمنْ عَاوذْ إِجّنْ نّغْنِي.

³⁵ Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.

³⁶ عَاوذْ إِسّكّْ إِمْسخَّارنْ نّغْنِي، كْثَارْ زڭْ ؤُمزْوَارُو، ؤُشَا ڭِّينْ ذَايْسنْ عَاوذْ أَمنِّي.

³⁶ O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.

³⁷ غَارْ ؤُنڭَّارْ إِسّكّْ أَسنْ-د مِّيسْ، إِنَّا: ’نِيشَانْ أَذْ وقَّارنْ مِّي‘.

³⁷ Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”

³⁸ مَاشَا ڒَامِي ژْرِينْ إِخمَّاسنْ مِّيسْ، نَّانْ جَارْ أَسنْ: ’أَقَا ذ أَوْرِيثْ، زِيذمْ، أَذْ ث ننغْ، أَذْ أَسْ نكّسْ ڒْوَارْثْ إِ نشِّينْ.‘

³⁸ Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”

³⁹ طّْفنْ ث، نْضَارنْ ث بَارَّا إِ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا نْغِينْ ث.

³⁹ E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.

⁴⁰ مَاڒَا يُوسَا-د بَابْ ن ؤُمَارْجعْ نِّي، مِينْ غَا يڭّْ ذڭْ إِخمَّاسنْ نِّي؟“

⁴⁰ Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?

⁴¹ نَّانْ أَسْ: ”أَذْ يَاردّدْجْ إِعفَّاننْ نِّي قَاعْ، ؤُشَا أَذْ إِوْشْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ إِخمَّاسنْ نّغْنِي إِنِّي ذ أَسْ إِ غَا إِوْشنْ ڒْغِيدْجثْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ.“

⁴¹ Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.

⁴² يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثغْرِيمْعمَّارْصْ ذڭْ إِذْلِيسنْ:

⁴² Então Jesus perguntou:

⁴³ س ؤُينِّي أَذْ أَومْ إِنِيغْ، بلِّي ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَذْ أَومْ ثتّْوَاكّسْ ؤُشَا أَذْ ثمّوْشْ إِ يِيجّْ ن ڒْڭنْسْ إِ غَا إِوْشنْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ.

⁴³ — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.

⁴⁴ وِي غَا إِوْضَانْ خْ وژْرُو-يَا، أَذْ إِتّْوَاڒْبزْ، ؤُ وِي خفْ إِ غَا إِوْضَا، أَذْ ث إِڒْبزْ.“

⁴⁴ Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.

⁴⁵ ڒَامِي سْڒِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ إِمذْيَا نّسْ، فهْمنْ بلِّي إِسَّاوَاڒْ خَاسنْ.

⁴⁵ Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;

⁴⁶ أَرزُّونْ أَذْ ث طّْفنْ، مَاشَا ڭّْوذنْ زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي ڒْغَاشِي ثُوغَا إِحسّبْ إِ-ث ذ إِجّْ ن ؤُنَابِي.

⁴⁶ e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →