Mateus 21

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ڒَامِي د-قَارّْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، إِوْضنْ غَارْ بَايْثْ-فَاجِي، غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ن زِّيثُونْ، إِسّكّْ يَاسُوع ثْنَاينْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹ Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:

² ”رُوحمْ غَارْ ذْشَارْ نِّي قِيبَاتْشْ نْومْ. ذغْيَا أَذْ ثَافمْ إِشْثْ ن ثغْيُوتْشْ ثقّنْ ذ إِجّْ ن وسْنُوسْ أَكِيذسْ. فسْيمْ أَسنْ، ثَاوْيمْ ثنْ-د غَارِي.

² Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.

³ مَاڒَا إِنَّا أَومْ حذْ شَا، أَرّمْ خَاسْ أَمُّو: ’أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْذَاجْ إِ-ثنْ. نتَّا أَذْ ثنْ د-يَارّْ ذغْيَا.‘ “

³ E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.

⁴ مَانْ أَيَا قَاعْ إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مَارَّا مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي أَمْ إِنَّا:

⁴ Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:

⁵ ”إِنِيمْ إِ يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ:

⁵ Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.

⁶ رُوحنْ إِمحْضَارنْ ؤُشَا ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ يُومُورْ يَاسُوع.

⁶ Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,

⁷ إِوْينْ-د أَغْيُوڒْ ذ وسْنُوسْ، سَارْسنْ أَرُّوضْ نْسنْ خْ وسْنُوسْ ؤُشَا إِنْيَا خَاسْ يَاسُوع.

⁷ trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.

⁸ أَطَّاسْ زِي ڒْغَاشِي سُّونْ أَرُّوضْ نْسنْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُ إِنّغْنِي قسّنْ ڒفْرُوعْ زِي ثْشجُّورَا، نْضَارنْ ثنْ ذڭْ وبْرِيذْ.

⁸ E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.

⁹ ؤُشَا أَبَارُّو ن ڒْغَاشِي نِّي ذ أَسْ إِزْوَارنْ ذ يِينِّي إِ-ث-إِ-د إِضْفَارنْ، ثُوغَا سْغُويُّونْ، نَّانْ:

⁹ E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!

¹⁰ ڒَامِي يُوذفْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ثْهَاجْ ثنْذِينْثْ قَاعْ، إِوْذَانْ نَّانْ: ”مِينْ إِعْنَا وَا؟“

¹⁰ E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?

¹¹ ڒْغَاشِي إِنَّا: ”ذ وَا ذ أَنَابِي يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا ذِي لْجَالِيلْ.“

¹¹ E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!

¹² يُوذفْ يَاسُوع غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن أَربِّي، إِسُّوفّغْ مَارَّا إِنِّي إِزّْنُوزَانْ ذ يِينِّي إِسَّاغنْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا إِقْڒبْ طّْوَابڒْ ن إِصَارَّافنْ ن ثنْعَاشِينْ ذ ڒكْرَاسِي ن يِينِّي إِزّْنُوزَانْ إِذْبِيرنْ.

¹² Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.

¹³ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ثُورَا: ’ثَادَّارْثْ إِنُو أَذْ ثتّْوَاسمَّا ’ثَادَّارْثْ ن ثْژَادْجِيثْ‘، مَاشَا كنِّيوْ ثَارِّيمْ ت ذ إِفْرِي ن إِشفَّارنْ.‘ “

¹³ E disse-lhes: Está escrito:

¹⁴ إِوْينْ-د غَارسْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِنعْضَابنْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ثنْ.

¹⁴ Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.

¹⁵ ؤُمِي ژْرِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ لْمُوعْجِيزَاثْ إِ يڭَّا ؤُ أَقَا إِحنْجِيرنْ تّْڒَاغَانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، قَّارنْ: ”ؤُصَانَّا إِ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“، خيّْقنْ أَطَّاسْ،

¹⁵ Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:

¹⁶ نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسْڒِيذْ مِينْ قَّارنْ يِينَا؟“ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”وَاهْ، مَا وَارْ ثغْرِيمْعمَّارْصْ: ’زڭْ إِقمُّومنْ ن إِحنْجِيرنْ ذ إِسيْمَانْ ثسّْوجْذذْ شكْ تّسْبِيحْ‘؟“

¹⁶ Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:

¹⁷ ڒخْذنِّي إِسْمحْ ذَايْسنْ، إِفّغْ بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ غَارْ بَايْثْ-عَانْيَا، إِنْسَا ذِينْ.

¹⁷ E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.

¹⁸ غَارْ صّْبحْ زِيشْ ڒَامِي د-إِذْوڒْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ثُوغَا ذَايسْ ڒَاژْ.

¹⁸ Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;

¹⁹ إِژْرَا إِجّْ ن وَارْثُو خْ وبْرِيذْ، إِرُوحْ غَارسْ، وَارْ ذَايسْ يُوفِي مْغِيرْ ثِيفْرَايْ وَاهَا. خنِّي إِنَّا إِ وَارْثُو: ”وَارْ زَّايكْ تّفّغْ ڒْغِيدْجثْعمَّارْصْ.“ ڒخْذنِّي يُوژغْ وَارْثُو ذغْيَا.

¹⁹ e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.

²⁰ ؤُمِي ژْرِينْ إِمحْضَارنْ مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، نَّانْ: ”مَامّشْ إِڭَّا وَارْثُو يُوژغْ ذغْيَا؟“

²⁰ Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!

²¹ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَاڒَا ذَايْومْ لْ-إِيمَانْ ؤُ وَارْ ثْشكِّيمْ شَا، أَقَا وَارْ ثتّڭّمْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ وَارْثُو وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ مَاڒَا ثنَّامْ إِ وذْرَارْ-أَ: ’مكْسِي، وْضَا ذِي ڒبْحَارْ!‘، أَذْ يِيڒِي.

²¹ Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;

²² ذ قَاعْ مِينْ غَا ثتَّارمْ ذِي ثْژَادْجِيثْ س لْ-إِيمَانْ، أَذْ ث ثطّْفمْ.“

²² e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.

²³ ڒَامِي يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ أَمْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ، نَّانْ: ”س مَانْ صُّولْطَا إِ ثڭِّيذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ؟ وِي ذ أَشْ إِوْشِينْ صُّولْطَا-يَا؟“

²³ Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?

²⁴ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ كنِّيوْ سّقْسِيغْ إِجّْ ن ؤُسقْسِي ؤُ مَاڒَا ثَارِّيمْ-د خَافِي ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ س مَانْ صُّولْطَا إِ تّڭّغْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ.

²⁴ E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.

²⁵ أَسغْضَاصْ ن يُوحَانَّا، مَانِيسْ نتَّا؟ زڭْ ؤُجنَّا نِيغْ زڭْ إِوْذَانْ؟“ مْشَاوَارنْ نِيثْنِي جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ”مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ ؤُجنَّا!‘، أَذْ أَنغْ إِنِي: ’مَايمِّي وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ؟‘،

²⁵ Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?

²⁶ ؤُ مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ إِوْذَانْ!‘، خنِّي ذَايْنغْ ثِيڭّْوُوذِي زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي مَارَّا حسّْبنْ يُوحَانَّا ذ أَنَابِي.“

²⁶ E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.

²⁷ أَرِّينْ-د، نَّانْ: ”وَارْ نسِّينْ.“ إِنَّا أَسنْ نتَّا: ”خنِّي ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ ذ أَومْ قَّارغْ س مَانْ صُّولْطَا إِ تّڭّغْ مَانْ أَيَا.“

²⁷ Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

²⁸ ”مِينْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ كنِّيوْ؟ إِجّْ ن ورْيَازْ ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ. إِڒَاغَا خْ ؤُمزْوَارُو، إِنَّا: ’أَ مِّي، ؤُيُورْ، أَسّْ-أَ أَذْ ثْخذْمذْ ذڭْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ!‘

²⁸ E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.

²⁹ نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ’نشّْ وَارْ خْسغْ شَا!‘، مَاشَا أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِنْذمْ ؤُشَا إِرُوحْ ذِينْ.

²⁹ Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.

³⁰ ؤُشَا يُوسَا-د نتَّا غَارْ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا أَسْ أَمنِّي بعْذَا. وَانِيثَا يَارَّا-د خَاسْ: ’وَاهْ، أَ سِيذِي!‘، مَاشَا وَارْ إِرُوحْ شَا!

³⁰ Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.

³¹ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ إِڭِّينْ ڒْخَاضَارْ إِ بَابَاسْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”ونِّي ذ أَمزْوَارُو.“ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ ثمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ أَذْ أَومْ إِزْوَارنْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

³¹ Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.

³² مِينْزِي يُوحَانَّا يُوسَا-د غَارْومْ ذڭْ وبْرِيذْ ن ثْسڭْذَا، كنِّيوْ وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ، مَاشَا أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ ثمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ أَقَا نِيثْنِي ؤُمْننْ زَّايسْ. ڒَامِي ثژْرِيمْ مَانْ أَيَا، وَارْ ثثُوبمْ شَا غَارْ ؤُنڭَّارُو، مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ ثَامْنمْ.“

³² Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.

³³ ”سْڒمْ عَاوذْ إِ يِيجّْ ن ؤُمذْيَا نّغْنِي. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، إِژُّو ذَايسْ ثِيزَايَارِينْ. نتَّا إِقُووَّارْ أَسْ-د س يِيجّْ ن وفْرَايْ، إِغْزَا ذَايسْ ثَاسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا إِبْنَا ذَايسْ إِشْثْ ن صُّومْعثْ. خنِّي يَارْهنْ أَمَارْجعْ نِّي ن ؤُضِيڒْ إِ شَا ن إِخمَّاسنْ ؤُشَا إِسَافَارْ.

³³ Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.

³⁴ ؤُمِي د-ثِيوضْ ڒْوقْثْ ن صَّابثْ ن ڒْغِيدْجثْ، إِسّكّْ إِمْسخَّارنْ نّسْ غَارْ إِخمَّاسنْ نِّي حِيمَا أَذْ د-أَوْينْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ.

³⁴ Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.

³⁵ إِخمَّاسنْ طّْفنْ إِمْسخَّارنْ نّسْ، وْثِينْ إِجّنْ، نْغِينْ نّغْنِي ؤُشَا أَرجْمنْ عَاوذْ إِجّنْ نّغْنِي.

³⁵ E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.

³⁶ عَاوذْ إِسّكّْ إِمْسخَّارنْ نّغْنِي، كْثَارْ زڭْ ؤُمزْوَارُو، ؤُشَا ڭِّينْ ذَايْسنْ عَاوذْ أَمنِّي.

³⁶ Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.

³⁷ غَارْ ؤُنڭَّارْ إِسّكّْ أَسنْ-د مِّيسْ، إِنَّا: ’نِيشَانْ أَذْ وقَّارنْ مِّي‘.

³⁷ E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.

³⁸ مَاشَا ڒَامِي ژْرِينْ إِخمَّاسنْ مِّيسْ، نَّانْ جَارْ أَسنْ: ’أَقَا ذ أَوْرِيثْ، زِيذمْ، أَذْ ث ننغْ، أَذْ أَسْ نكّسْ ڒْوَارْثْ إِ نشِّينْ.‘

³⁸ Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.

³⁹ طّْفنْ ث، نْضَارنْ ث بَارَّا إِ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا نْغِينْ ث.

³⁹ E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.

⁴⁰ مَاڒَا يُوسَا-د بَابْ ن ؤُمَارْجعْ نِّي، مِينْ غَا يڭّْ ذڭْ إِخمَّاسنْ نِّي؟“

⁴⁰ Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?

⁴¹ نَّانْ أَسْ: ”أَذْ يَاردّدْجْ إِعفَّاننْ نِّي قَاعْ، ؤُشَا أَذْ إِوْشْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ إِخمَّاسنْ نّغْنِي إِنِّي ذ أَسْ إِ غَا إِوْشنْ ڒْغِيدْجثْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ.“

⁴¹ Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.

⁴² يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثغْرِيمْعمَّارْصْ ذڭْ إِذْلِيسنْ:

⁴² Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:

⁴³ س ؤُينِّي أَذْ أَومْ إِنِيغْ، بلِّي ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَذْ أَومْ ثتّْوَاكّسْ ؤُشَا أَذْ ثمّوْشْ إِ يِيجّْ ن ڒْڭنْسْ إِ غَا إِوْشنْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ.

⁴³ Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.

⁴⁴ وِي غَا إِوْضَانْ خْ وژْرُو-يَا، أَذْ إِتّْوَاڒْبزْ، ؤُ وِي خفْ إِ غَا إِوْضَا، أَذْ ث إِڒْبزْ.“

⁴⁴ Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.

⁴⁵ ڒَامِي سْڒِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ إِمذْيَا نّسْ، فهْمنْ بلِّي إِسَّاوَاڒْ خَاسنْ.

⁴⁵ Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;

⁴⁶ أَرزُّونْ أَذْ ث طّْفنْ، مَاشَا ڭّْوذنْ زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي ڒْغَاشِي ثُوغَا إِحسّبْ إِ-ث ذ إِجّْ ن ؤُنَابِي.

⁴⁶ e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →