Mateus 21

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ڒَامِي د-قَارّْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، إِوْضنْ غَارْ بَايْثْ-فَاجِي، غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن وذْرَارْ ن زِّيثُونْ، إِسّكّْ يَاسُوع ثْنَاينْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹ E, quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:

² ”رُوحمْ غَارْ ذْشَارْ نِّي قِيبَاتْشْ نْومْ. ذغْيَا أَذْ ثَافمْ إِشْثْ ن ثغْيُوتْشْ ثقّنْ ذ إِجّْ ن وسْنُوسْ أَكِيذسْ. فسْيمْ أَسنْ، ثَاوْيمْ ثنْ-د غَارِي.

² Ide à aldeia que

³ مَاڒَا إِنَّا أَومْ حذْ شَا، أَرّمْ خَاسْ أَمُّو: ’أَقَا سِيذِيثْنغْ إِحْذَاجْ إِ-ثنْ. نتَّا أَذْ ثنْ د-يَارّْ ذغْيَا.‘ “

³ E, se alguém vos disser alguma

⁴ مَانْ أَيَا قَاعْ إِمْسَارْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مَارَّا مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي أَمْ إِنَّا:

⁴ Ora, tudo isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:

⁵ ”إِنِيمْ إِ يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ:

⁵ Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem, humilde e assentado sobre uma jumenta e sobre um jumentinho, filho de animal de carga.

⁶ رُوحنْ إِمحْضَارنْ ؤُشَا ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ يُومُورْ يَاسُوع.

⁶ E, indo os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,

⁷ إِوْينْ-د أَغْيُوڒْ ذ وسْنُوسْ، سَارْسنْ أَرُّوضْ نْسنْ خْ وسْنُوسْ ؤُشَا إِنْيَا خَاسْ يَاسُوع.

⁷ trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.

⁸ أَطَّاسْ زِي ڒْغَاشِي سُّونْ أَرُّوضْ نْسنْ ذڭْ وبْرِيذْ ؤُ إِنّغْنِي قسّنْ ڒفْرُوعْ زِي ثْشجُّورَا، نْضَارنْ ثنْ ذڭْ وبْرِيذْ.

⁸ E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores e os espalhavam pelo caminho.

⁹ ؤُشَا أَبَارُّو ن ڒْغَاشِي نِّي ذ أَسْ إِزْوَارنْ ذ يِينِّي إِ-ث-إِ-د إِضْفَارنْ، ثُوغَا سْغُويُّونْ، نَّانْ:

⁹ E as multidões, tanto as que iam adiante como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!

¹⁰ ڒَامِي يُوذفْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ثْهَاجْ ثنْذِينْثْ قَاعْ، إِوْذَانْ نَّانْ: ”مِينْ إِعْنَا وَا؟“

¹⁰ E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?

¹¹ ڒْغَاشِي إِنَّا: ”ذ وَا ذ أَنَابِي يَاسُوع زِي نَّاصِيرَا ذِي لْجَالِيلْ.“

¹¹ E a multidão dizia: Este é Jesus, o Profeta de Nazaré da Galileia.

¹² يُوذفْ يَاسُوع غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن أَربِّي، إِسُّوفّغْ مَارَّا إِنِّي إِزّْنُوزَانْ ذ يِينِّي إِسَّاغنْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا إِقْڒبْ طّْوَابڒْ ن إِصَارَّافنْ ن ثنْعَاشِينْ ذ ڒكْرَاسِي ن يِينِّي إِزّْنُوزَانْ إِذْبِيرنْ.

¹² E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.

¹³ إِنَّا أَسنْ: ”أَقَا ثُورَا: ’ثَادَّارْثْ إِنُو أَذْ ثتّْوَاسمَّا ’ثَادَّارْثْ ن ثْژَادْجِيثْ‘، مَاشَا كنِّيوْ ثَارِّيمْ ت ذ إِفْرِي ن إِشفَّارنْ.‘ “

¹³ E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração. Mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.

¹⁴ إِوْينْ-د غَارسْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِنعْضَابنْ ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ثنْ.

¹⁴ E foram ter com ele ao templo cegos e coxos, e curou-os.

¹⁵ ؤُمِي ژْرِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ لْمُوعْجِيزَاثْ إِ يڭَّا ؤُ أَقَا إِحنْجِيرنْ تّْڒَاغَانْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، قَّارنْ: ”ؤُصَانَّا إِ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“، خيّْقنْ أَطَّاسْ،

¹⁵ Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se

¹⁶ نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسْڒِيذْ مِينْ قَّارنْ يِينَا؟“ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”وَاهْ، مَا وَارْ ثغْرِيمْعمَّارْصْ: ’زڭْ إِقمُّومنْ ن إِحنْجِيرنْ ذ إِسيْمَانْ ثسّْوجْذذْ شكْ تّسْبِيحْ‘؟“

¹⁶ e disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?

¹⁷ ڒخْذنِّي إِسْمحْ ذَايْسنْ، إِفّغْ بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ غَارْ بَايْثْ-عَانْيَا، إِنْسَا ذِينْ.

¹⁷ E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia e ali passou a noite.

¹⁸ غَارْ صّْبحْ زِيشْ ڒَامِي د-إِذْوڒْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ثُوغَا ذَايسْ ڒَاژْ.

¹⁸ E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome.

¹⁹ إِژْرَا إِجّْ ن وَارْثُو خْ وبْرِيذْ، إِرُوحْ غَارسْ، وَارْ ذَايسْ يُوفِي مْغِيرْ ثِيفْرَايْ وَاهَا. خنِّي إِنَّا إِ وَارْثُو: ”وَارْ زَّايكْ تّفّغْ ڒْغِيدْجثْعمَّارْصْ.“ ڒخْذنِّي يُوژغْ وَارْثُو ذغْيَا.

¹⁹ E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.

²⁰ ؤُمِي ژْرِينْ إِمحْضَارنْ مَانْ أَيَا، ثْبهْثنْ، نَّانْ: ”مَامّشْ إِڭَّا وَارْثُو يُوژغْ ذغْيَا؟“

²⁰ E os discípulos, vendo isso, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?

²¹ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: مَاڒَا ذَايْومْ لْ-إِيمَانْ ؤُ وَارْ ثْشكِّيمْ شَا، أَقَا وَارْ ثتّڭّمْ مِينْ إِمْسَارنْ إِ وَارْثُو وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ مَاڒَا ثنَّامْ إِ وذْرَارْ-أَ: ’مكْسِي، وْضَا ذِي ڒبْحَارْ!‘، أَذْ يِيڒِي.

²¹ Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e precipita-te no mar,

²² ذ قَاعْ مِينْ غَا ثتَّارمْ ذِي ثْژَادْجِيثْ س لْ-إِيمَانْ، أَذْ ث ثطّْفمْ.“

²² E tudo o que pedirdes na oração, crendo,

²³ ڒَامِي يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ أَمْ ثُوغَا إِسّڒْمَاذْ، نَّانْ: ”س مَانْ صُّولْطَا إِ ثڭِّيذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ؟ وِي ذ أَشْ إِوْشِينْ صُّولْطَا-يَا؟“

²³ E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isso? E quem te deu tal autoridade?

²⁴ يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ كنِّيوْ سّقْسِيغْ إِجّْ ن ؤُسقْسِي ؤُ مَاڒَا ثَارِّيمْ-د خَافِي ؤُڒَا ذ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ س مَانْ صُّولْطَا إِ تّڭّغْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ.

²⁴ E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isso.

²⁵ أَسغْضَاصْ ن يُوحَانَّا، مَانِيسْ نتَّا؟ زڭْ ؤُجنَّا نِيغْ زڭْ إِوْذَانْ؟“ مْشَاوَارنْ نِيثْنِي جَارْ أَسنْ، نَّانْ: ”مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ ؤُجنَّا!‘، أَذْ أَنغْ إِنِي: ’مَايمِّي وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ؟‘،

²⁵ O batismo de João donde era? Do céu ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não o crestes?

²⁶ ؤُ مَاڒَا ننَّا: ’زڭْ إِوْذَانْ!‘، خنِّي ذَايْنغْ ثِيڭّْوُوذِي زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي مَارَّا حسّْبنْ يُوحَانَّا ذ أَنَابِي.“

²⁶ E, se dissermos: dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.

²⁷ أَرِّينْ-د، نَّانْ: ”وَارْ نسِّينْ.“ إِنَّا أَسنْ نتَّا: ”خنِّي ؤُڒَا ذ نشّْ وَارْ ذ أَومْ قَّارغْ س مَانْ صُّولْطَا إِ تّڭّغْ مَانْ أَيَا.“

²⁷ E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isso.

²⁸ ”مِينْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ كنِّيوْ؟ إِجّْ ن ورْيَازْ ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ. إِڒَاغَا خْ ؤُمزْوَارُو، إِنَّا: ’أَ مِّي، ؤُيُورْ، أَسّْ-أَ أَذْ ثْخذْمذْ ذڭْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ!‘

²⁸ Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.

²⁹ نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ’نشّْ وَارْ خْسغْ شَا!‘، مَاشَا أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِنْذمْ ؤُشَا إِرُوحْ ذِينْ.

²⁹ Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas, depois, arrependendo-se, foi.

³⁰ ؤُشَا يُوسَا-د نتَّا غَارْ ونِّي وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا أَسْ أَمنِّي بعْذَا. وَانِيثَا يَارَّا-د خَاسْ: ’وَاهْ، أَ سِيذِي!‘، مَاشَا وَارْ إِرُوحْ شَا!

³⁰ E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu

³¹ مَانْ ونْ زَّايْسنْ إِ إِڭِّينْ ڒْخَاضَارْ إِ بَابَاسْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”ونِّي ذ أَمزْوَارُو.“ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ ثمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ أَذْ أَومْ إِزْوَارنْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

³¹ Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no Reino de Deus.

³² مِينْزِي يُوحَانَّا يُوسَا-د غَارْومْ ذڭْ وبْرِيذْ ن ثْسڭْذَا، كنِّيوْ وَارْ زَّايسْ ثُومِينمْ، مَاشَا أَيْثْ ن ضَّارِيبَا ذ ثمْغَارِينْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ أَقَا نِيثْنِي ؤُمْننْ زَّايسْ. ڒَامِي ثژْرِيمْ مَانْ أَيَا، وَارْ ثثُوبمْ شَا غَارْ ؤُنڭَّارُو، مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ ثَامْنمْ.“

³² Porque João veio a vós no caminho de justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo

³³ ”سْڒمْ عَاوذْ إِ يِيجّْ ن ؤُمذْيَا نّغْنِي. ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ، بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِڭَّا إِجّْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، إِژُّو ذَايسْ ثِيزَايَارِينْ. نتَّا إِقُووَّارْ أَسْ-د س يِيجّْ ن وفْرَايْ، إِغْزَا ذَايسْ ثَاسِيرْثْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا إِبْنَا ذَايسْ إِشْثْ ن صُّومْعثْ. خنِّي يَارْهنْ أَمَارْجعْ نِّي ن ؤُضِيڒْ إِ شَا ن إِخمَّاسنْ ؤُشَا إِسَافَارْ.

³³ Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela

³⁴ ؤُمِي د-ثِيوضْ ڒْوقْثْ ن صَّابثْ ن ڒْغِيدْجثْ، إِسّكّْ إِمْسخَّارنْ نّسْ غَارْ إِخمَّاسنْ نِّي حِيمَا أَذْ د-أَوْينْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ.

³⁴ E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.

³⁵ إِخمَّاسنْ طّْفنْ إِمْسخَّارنْ نّسْ، وْثِينْ إِجّنْ، نْغِينْ نّغْنِي ؤُشَا أَرجْمنْ عَاوذْ إِجّنْ نّغْنِي.

³⁵ E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram outro.

³⁶ عَاوذْ إِسّكّْ إِمْسخَّارنْ نّغْنِي، كْثَارْ زڭْ ؤُمزْوَارُو، ؤُشَا ڭِّينْ ذَايْسنْ عَاوذْ أَمنِّي.

³⁶ Depois, enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.

³⁷ غَارْ ؤُنڭَّارْ إِسّكّْ أَسنْ-د مِّيسْ، إِنَّا: ’نِيشَانْ أَذْ وقَّارنْ مِّي‘.

³⁷ E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.

³⁸ مَاشَا ڒَامِي ژْرِينْ إِخمَّاسنْ مِّيسْ، نَّانْ جَارْ أَسنْ: ’أَقَا ذ أَوْرِيثْ، زِيذمْ، أَذْ ث ننغْ، أَذْ أَسْ نكّسْ ڒْوَارْثْ إِ نشِّينْ.‘

³⁸ Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.

³⁹ طّْفنْ ث، نْضَارنْ ث بَارَّا إِ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ ؤُشَا نْغِينْ ث.

³⁹ E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha e

⁴⁰ مَاڒَا يُوسَا-د بَابْ ن ؤُمَارْجعْ نِّي، مِينْ غَا يڭّْ ذڭْ إِخمَّاسنْ نِّي؟“

⁴⁰ Quando, pois, vier o Senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?

⁴¹ نَّانْ أَسْ: ”أَذْ يَاردّدْجْ إِعفَّاننْ نِّي قَاعْ، ؤُشَا أَذْ إِوْشْ أَمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ إِخمَّاسنْ نّغْنِي إِنِّي ذ أَسْ إِ غَا إِوْشنْ ڒْغِيدْجثْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ.“

⁴¹ Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus e arrendará a vinha a outros lavradores, que, a seu tempo, lhe deem os frutos.

⁴² يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ثغْرِيمْعمَّارْصْ ذڭْ إِذْلِيسنْ:

⁴² Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta por cabeça do ângulo; pelo Senhor foi feito isso e é maravilhoso aos nossos olhos?

⁴³ س ؤُينِّي أَذْ أَومْ إِنِيغْ، بلِّي ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي أَذْ أَومْ ثتّْوَاكّسْ ؤُشَا أَذْ ثمّوْشْ إِ يِيجّْ ن ڒْڭنْسْ إِ غَا إِوْشنْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ.

⁴³ Portanto, eu vos digo que o Reino de Deus vos será tirado e será dado a uma nação que dê os seus frutos.

⁴⁴ وِي غَا إِوْضَانْ خْ وژْرُو-يَا، أَذْ إِتّْوَاڒْبزْ، ؤُ وِي خفْ إِ غَا إِوْضَا، أَذْ ث إِڒْبزْ.“

⁴⁴ E quem cair sobre esta pedra despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.

⁴⁵ ڒَامِي سْڒِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِفَارِيسِييّنْ إِمذْيَا نّسْ، فهْمنْ بلِّي إِسَّاوَاڒْ خَاسنْ.

⁴⁵ E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas palavras, entenderam que falava deles;

⁴⁶ أَرزُّونْ أَذْ ث طّْفنْ، مَاشَا ڭّْوذنْ زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي ڒْغَاشِي ثُوغَا إِحسّبْ إِ-ث ذ إِجّْ ن ؤُنَابِي.

⁴⁶ e, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →