Mateus 15

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْ:

¹ Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:

² ”مَايمِّي تّْعدَّانْ إِمحْضَارنْ نّشْ خْ ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ نّغْ. نِيثْنِي وَارْ سِّيرِيذنْ شَا إِفَاسّنْ نْسنْ قْبڒْ إِ غَا شّنْ أَغْرُومْ!“

² Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.

³ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي كنِّيوْ عَاوذْ ثتّْعدَّامْ خْ ثوْصيّثْ ن أَربِّي زِي سِّيبّثْ ن ثُوبَّارْثْ نْومْ؟

³ Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?

⁴ مِينْزِي أَربِّي ثُوغَا إِنَّا: ’وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!‘ ؤُ: ’ونِّي إِ غَا إِخْزَانْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِمّثْ!‘

⁴ Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.

⁵ مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَارَّا وِي غَا يِينِينْ إِ بَابَاسْ نِيغْ إِ يمَّاسْ: مَارَّا مِينْ ثْزمَّارمْ أَذْ زَّايِي ثْنفْعمْ، أَقَا ڭِّيغْ ث ذ ثَاوْهِيبْثْ إِ أَربِّي! أَمُّو نتَّا وَارْ إِحْذِيجْ عَاذْ أَذْ إِوقَّارْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ س مَارَّا مَانْ أَيَا!‘

⁵ Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,

⁶ أَمُّو ثْبطّْڒمْ أَوَاڒْ ن أَربِّي ذِي طّْوعْ ن ثُوبَّارْثْ نْومْ.

⁶ esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.

⁷ كنِّيوْ، أَ إِمْنَافْقنْ! إِشَاعْيَا ثُوغَا إِتّْنَابَّا خَاومْ س صّحْ، إِنَّا:

⁷ Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:

⁸ ’ڒْْڭنْسْ-أَ إِتّْشنّعْ أَيِي س إِينْشِيشنْ نْسنْ، مَاشَا ؤُڒْ نْسنْ إِڭّْوجْ خَافِي.

⁸ Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.

⁹ أَقَا نِيثْنِي شنّْعنْ أَيِي بَاطڒْ، مِينْزِي نِيثْنِي سّڒْمَاذنْ ثِيغُورِيوِينْ نِّي إِدْجَانْ ذ ثِيوصَّا ن إِوْذَانْ.‘ “

⁹ Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.

¹⁰ ڒَامِي ذ إِڒَاغَا-د خْ ڒْغَاشِي غَارسْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ مْلِيحْ، فهْممْ!

¹⁰ Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:

¹¹ وَارْ إِدْجِي مِينْ إِتَّاذْفنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ إِسّخْمجْ بْنَاذمْ، مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ ذ مَانْ أَيَا إِ إِسّخْمَاجنْ بْنَاذمْ.“

¹¹ Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.

¹² ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسّْنذْ بلِّي إِفَارِيسِييّنْ نْذرْفنْ ذِي مَانْ أَيَا، ڒَامِي ث سْڒِينْ؟“

¹² Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?

¹³ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”كُوڒْ أَغدُّو، وَارْ ث إِژُّو بَابَا، ونِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ، أَذْ إِتّْوَاقْڒعْ.

¹³ Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.

¹⁴ أجّْ إِ-ثنْ! نِيثْنِي ذ إِذَارْغَاڒنْ ندّْهنْ إِذَارْغَاڒنْ. مَاڒَا أَذَارْغَاڒْ إِندّهْ أَذَارْغَاڒْ، أَذْ وْضَانْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ ذڭْ وحْفُورْ.“

¹⁴ Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.

¹⁵ يَارَّا-د شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، فسَّارْ أَنغْ أَمذْيَا-يَا!“

¹⁵ Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.

¹⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا كنِّيوْ عَاذْ بْڒَا ڒفْهَامثْ أَڒْ ڒخُّو؟

¹⁶ Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?

¹⁷ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي مَارَّا مِينْ غَا يَاذْفنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ، أَذْ إِرَاحْ غَارْ ؤُعذِّيسْ ؤُشَا سّنِّي أَذْ إِتّْوَاسُّوفّغْ بَارَّا إِ ؤُسِيزْذڭْ؟

¹⁷ Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?

¹⁸ مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ إِتَّاسْ-د زڭْ وُوڒْ، أَقَا ذ مَانْ أَيَا إِ إِسّْخمَّاجنْ بْنَاذمْ.

¹⁸ Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.

¹⁹ مِينْزِي زڭْ وُوڒْ ن إِوْذَانْ إِ د-تّفّْغنْ إِخَارِّيصنْ إِعفَّاننْ، زِّينَا، أَنْغَايْ، فَارْقْ-شّْغڒْ، ثُوشفّْرَا، شّْهَاذَاثْ س ژُورْ ذ ؤُشقّفْ.

¹⁹ Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.

²⁰ أَقَا ذ مَانْ أَيَا مِينْ إِسّْخمَّاجنْ بْنَاذمْ، مَاشَا مَاشَّا س إِفَاسّنْ وَارْ إِسِّيرْذنْ وَارْ ثسّْخمِّيجْ شَا بْنَاذمْ.“

²⁰ Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.

²¹ ڒخْذنِّي إِفّغْ-د يَاسُوع سّنِّي، إِرُوحْ غَارْ جّْوَايهْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ.

²¹ Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.

²² ؤُ خْزَارْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زڭْ أَيْثْ ن كنْعَانْ زِي جّْوَايهْ نِّي ثسْغُويْ، ثنَّا: ”أَ سِيذِي، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي! يدْجِي أَقَا ذَايسْ شِّيطَانْ إِسّْنخْڒَاعنْ.“

²² E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.

²³ مَاشَا نتَّا وَارْ خَاسْ د-يَارِّي شَا، ؤُڒَا س يِيجّْ ن وَاوَاڒْ. ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، تَّارنْ زَّايسْ، نَّانْ: ”أَژّڒْ خَاسْ، مِينْزِي نتَّاثْ ثضْفَارْ أَنغْ-د س إِغُويَّانْ.“

²³ Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.

²⁴ نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ تّْوَاسّكّغْ-د غَارْ وُودْجِي إِودَّارنْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل وَاهَا.“

²⁴ Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.

²⁵ مَاشَا نتَّاثْ ثُوسَا-د، ثسْجذْ أَسْ، ثنَّا: ”أَ سِيذِي، عَاونْ أَيِي!“

²⁵ Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!

²⁶ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ”وَارْ إِعدّڒْ أَذْ إِمّكْسِي وغْرُومْ ن إِحنْجِيرنْ، مَاحنْذْ أَذْ إِمّنْضَارْ إِ يِيطَانْ.“

²⁶ Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _

²⁷ مَاشَا نتَّاثْ ثنَّا: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ إِطَانْ تّتّنْ إِڒقّْوَازْ إِ د-إِوطَّانْ زِي طَّابْڒَا ن سِيذِيثْسنْ ؤُشَا تّْغِيمَانْ دَّارنْ.“

²⁷ Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...

²⁸ ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَ ثَامْغَارْثْ، لْ-إِيمَانْ نّمْ إِمْغَارْ! أَذْ يِيڒِي أَمْ مَامّشْ ڒْخَاضَارْ نّمْ.“ ؤُشَا يدْجِيسْ ثڭّنْفَا ذِي ثْسَاعّثْ نِّي.

²⁸ Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.

²⁹ ؤُشَا يُويُورْ يَاسُوع سّنِّي، يِيوضْ-د غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ، إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ، إِقِّيمْ ذِينِّي.

²⁹ Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.

³⁰ يُوسَا-د غَارسْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو أَمقّْرَانْ ن ڒْغَاشِي، إِوْينْ-د أَكِيذْسنْ إِنعْضَابنْ ذ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِڭْنَاونْ ذ إِقجْذَاحنْ ذ إِنّغْنِي أَطَّاسْ، سَّارْسنْ ثنْ غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ثنْ،

³⁰ Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,

³¹ أَڒَامِي إِثبْهثْ ڒْغَاشِي، أَقَا ژْرِينْ إِڭْنَاونْ سَّاوَاڒنْ، إِقجْذَاحنْ ڭّنْفَانْ، إِنعْضَابنْ ڭُّورنْ، إِذَارْغَاڒنْ تّْوَاڒَانْ، ؤُشَا سّْعُودْجنْ أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

³¹ de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.

³² يَاسُوع إِڒَاغَا-د خْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”حِينّغْ خْ ڒْغَاشِي مِينْزِي قِّيمنْ أَكِيذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، وَارْ غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ. وَارْ خْسغْ شَا أَذْ ثنْ سّْقبّْضغْ تّْژُومَانْ، حِيمَا وَارْ تّضْعِيفنْ شَا ذڭْ وبْرِيذْ.“

³² Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.

³³ نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَانِيسْ ذ غَا نَاوِي أَغْرُومْ ذِي ڒخْڒَا-يَا إِ زِي غَا نسّشّْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ أَمْ وَانِيثَا؟“

³³ Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?

³⁴ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مشْحَاڒْ غَارْومْ ذ أَغْرُومْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”سبْعَا ن ثشْنِيفِينْ ذ شَا ن إِسڒْمَانْ إِمژْيَاننْ.“

³⁴ Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.

³⁵ خنِّي يُومُورْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ قِّيمنْ ذِي ثمُّورْثْ.

³⁵ Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,

³⁶ إِكْسِي سبْعَا ن ثشْنِيفِينْ ذ إِسڒْمَانْ نِّي، إِقَاذَا، يَارْژَا إِ-ثنْثْ ؤُشَا إِوْشَا إِ-ثنْثْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِمحْضَارنْ وْشِينْ ثنْثْ إِ إِوْذَانْ.

³⁶ tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.

³⁷ مَارَّا شِّينْ، جِّيوْننْ. خنِّي يَارْونْ-د إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ: ثُوغَا ذِينْ سبْعَا ن ثْسُودْجَاثِينْعمَّارنْثْ.

³⁷ Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.

³⁸ إِنِّي ثُوغَا إِشّنْ أَقَا أَثنْ ذِي أَربْعَا أَڒَافْ ن يرْيَازنْ بْڒَا ثِيمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ.

³⁸ Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.

³⁹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسّْقبّضْ ڒْغَاشِي، إِنْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو ؤُشَا يِيوضْ غَارْ ويْمِيرْ ن جّْوَايهْ ن مَاڭْذُو.

³⁹ Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →