Mateus 15

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْ:

¹ Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:

² ”مَايمِّي تّْعدَّانْ إِمحْضَارنْ نّشْ خْ ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ نّغْ. نِيثْنِي وَارْ سِّيرِيذنْ شَا إِفَاسّنْ نْسنْ قْبڒْ إِ غَا شّنْ أَغْرُومْ!“

² Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.

³ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي كنِّيوْ عَاوذْ ثتّْعدَّامْ خْ ثوْصيّثْ ن أَربِّي زِي سِّيبّثْ ن ثُوبَّارْثْ نْومْ؟

³ Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?

⁴ مِينْزِي أَربِّي ثُوغَا إِنَّا: ’وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!‘ ؤُ: ’ونِّي إِ غَا إِخْزَانْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِمّثْ!‘

⁴ Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.

⁵ مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَارَّا وِي غَا يِينِينْ إِ بَابَاسْ نِيغْ إِ يمَّاسْ: مَارَّا مِينْ ثْزمَّارمْ أَذْ زَّايِي ثْنفْعمْ، أَقَا ڭِّيغْ ث ذ ثَاوْهِيبْثْ إِ أَربِّي! أَمُّو نتَّا وَارْ إِحْذِيجْ عَاذْ أَذْ إِوقَّارْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ س مَارَّا مَانْ أَيَا!‘

⁵ Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.

⁶ أَمُّو ثْبطّْڒمْ أَوَاڒْ ن أَربِّي ذِي طّْوعْ ن ثُوبَّارْثْ نْومْ.

⁶ E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.

⁷ كنِّيوْ، أَ إِمْنَافْقنْ! إِشَاعْيَا ثُوغَا إِتّْنَابَّا خَاومْ س صّحْ، إِنَّا:

⁷ Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:

⁸ ’ڒْْڭنْسْ-أَ إِتّْشنّعْ أَيِي س إِينْشِيشنْ نْسنْ، مَاشَا ؤُڒْ نْسنْ إِڭّْوجْ خَافِي.

⁸ Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.

⁹ أَقَا نِيثْنِي شنّْعنْ أَيِي بَاطڒْ، مِينْزِي نِيثْنِي سّڒْمَاذنْ ثِيغُورِيوِينْ نِّي إِدْجَانْ ذ ثِيوصَّا ن إِوْذَانْ.‘ “

⁹ Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.

¹⁰ ڒَامِي ذ إِڒَاغَا-د خْ ڒْغَاشِي غَارسْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ مْلِيحْ، فهْممْ!

¹⁰ E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:

¹¹ وَارْ إِدْجِي مِينْ إِتَّاذْفنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ إِسّخْمجْ بْنَاذمْ، مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ ذ مَانْ أَيَا إِ إِسّخْمَاجنْ بْنَاذمْ.“

¹¹ Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.

¹² ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسّْنذْ بلِّي إِفَارِيسِييّنْ نْذرْفنْ ذِي مَانْ أَيَا، ڒَامِي ث سْڒِينْ؟“

¹² Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?

¹³ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”كُوڒْ أَغدُّو، وَارْ ث إِژُّو بَابَا، ونِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ، أَذْ إِتّْوَاقْڒعْ.

¹³ Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.

¹⁴ أجّْ إِ-ثنْ! نِيثْنِي ذ إِذَارْغَاڒنْ ندّْهنْ إِذَارْغَاڒنْ. مَاڒَا أَذَارْغَاڒْ إِندّهْ أَذَارْغَاڒْ، أَذْ وْضَانْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ ذڭْ وحْفُورْ.“

¹⁴ Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.

¹⁵ يَارَّا-د شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، فسَّارْ أَنغْ أَمذْيَا-يَا!“

¹⁵ E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.

¹⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا كنِّيوْ عَاذْ بْڒَا ڒفْهَامثْ أَڒْ ڒخُّو؟

¹⁶ Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?

¹⁷ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي مَارَّا مِينْ غَا يَاذْفنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ، أَذْ إِرَاحْ غَارْ ؤُعذِّيسْ ؤُشَا سّنِّي أَذْ إِتّْوَاسُّوفّغْ بَارَّا إِ ؤُسِيزْذڭْ؟

¹⁷ Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?

¹⁸ مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ إِتَّاسْ-د زڭْ وُوڒْ، أَقَا ذ مَانْ أَيَا إِ إِسّْخمَّاجنْ بْنَاذمْ.

¹⁸ Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.

¹⁹ مِينْزِي زڭْ وُوڒْ ن إِوْذَانْ إِ د-تّفّْغنْ إِخَارِّيصنْ إِعفَّاننْ، زِّينَا، أَنْغَايْ، فَارْقْ-شّْغڒْ، ثُوشفّْرَا، شّْهَاذَاثْ س ژُورْ ذ ؤُشقّفْ.

¹⁹ Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.

²⁰ أَقَا ذ مَانْ أَيَا مِينْ إِسّْخمَّاجنْ بْنَاذمْ، مَاشَا مَاشَّا س إِفَاسّنْ وَارْ إِسِّيرْذنْ وَارْ ثسّْخمِّيجْ شَا بْنَاذمْ.“

²⁰ São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.

²¹ ڒخْذنِّي إِفّغْ-د يَاسُوع سّنِّي، إِرُوحْ غَارْ جّْوَايهْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ.

²¹ Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.

²² ؤُ خْزَارْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زڭْ أَيْثْ ن كنْعَانْ زِي جّْوَايهْ نِّي ثسْغُويْ، ثنَّا: ”أَ سِيذِي، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي! يدْجِي أَقَا ذَايسْ شِّيطَانْ إِسّْنخْڒَاعنْ.“

²² E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.

²³ مَاشَا نتَّا وَارْ خَاسْ د-يَارِّي شَا، ؤُڒَا س يِيجّْ ن وَاوَاڒْ. ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، تَّارنْ زَّايسْ، نَّانْ: ”أَژّڒْ خَاسْ، مِينْزِي نتَّاثْ ثضْفَارْ أَنغْ-د س إِغُويَّانْ.“

²³ Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.

²⁴ نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ تّْوَاسّكّغْ-د غَارْ وُودْجِي إِودَّارنْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل وَاهَا.“

²⁴ Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.

²⁵ مَاشَا نتَّاثْ ثُوسَا-د، ثسْجذْ أَسْ، ثنَّا: ”أَ سِيذِي، عَاونْ أَيِي!“

²⁵ Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.

²⁶ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ”وَارْ إِعدّڒْ أَذْ إِمّكْسِي وغْرُومْ ن إِحنْجِيرنْ، مَاحنْذْ أَذْ إِمّنْضَارْ إِ يِيطَانْ.“

²⁶ Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.

²⁷ مَاشَا نتَّاثْ ثنَّا: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ إِطَانْ تّتّنْ إِڒقّْوَازْ إِ د-إِوطَّانْ زِي طَّابْڒَا ن سِيذِيثْسنْ ؤُشَا تّْغِيمَانْ دَّارنْ.“

²⁷ Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.

²⁸ ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَ ثَامْغَارْثْ، لْ-إِيمَانْ نّمْ إِمْغَارْ! أَذْ يِيڒِي أَمْ مَامّشْ ڒْخَاضَارْ نّمْ.“ ؤُشَا يدْجِيسْ ثڭّنْفَا ذِي ثْسَاعّثْ نِّي.

²⁸ Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.

²⁹ ؤُشَا يُويُورْ يَاسُوع سّنِّي، يِيوضْ-د غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ، إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ، إِقِّيمْ ذِينِّي.

²⁹ Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.

³⁰ يُوسَا-د غَارسْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو أَمقّْرَانْ ن ڒْغَاشِي، إِوْينْ-د أَكِيذْسنْ إِنعْضَابنْ ذ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِڭْنَاونْ ذ إِقجْذَاحنْ ذ إِنّغْنِي أَطَّاسْ، سَّارْسنْ ثنْ غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ثنْ،

³⁰ E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;

³¹ أَڒَامِي إِثبْهثْ ڒْغَاشِي، أَقَا ژْرِينْ إِڭْنَاونْ سَّاوَاڒنْ، إِقجْذَاحنْ ڭّنْفَانْ، إِنعْضَابنْ ڭُّورنْ، إِذَارْغَاڒنْ تّْوَاڒَانْ، ؤُشَا سّْعُودْجنْ أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

³¹ de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.

³² يَاسُوع إِڒَاغَا-د خْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”حِينّغْ خْ ڒْغَاشِي مِينْزِي قِّيمنْ أَكِيذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، وَارْ غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ. وَارْ خْسغْ شَا أَذْ ثنْ سّْقبّْضغْ تّْژُومَانْ، حِيمَا وَارْ تّضْعِيفنْ شَا ذڭْ وبْرِيذْ.“

³² Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.

³³ نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَانِيسْ ذ غَا نَاوِي أَغْرُومْ ذِي ڒخْڒَا-يَا إِ زِي غَا نسّشّْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ أَمْ وَانِيثَا؟“

³³ Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?

³⁴ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مشْحَاڒْ غَارْومْ ذ أَغْرُومْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”سبْعَا ن ثشْنِيفِينْ ذ شَا ن إِسڒْمَانْ إِمژْيَاننْ.“

³⁴ Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.

³⁵ خنِّي يُومُورْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ قِّيمنْ ذِي ثمُّورْثْ.

³⁵ E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,

³⁶ إِكْسِي سبْعَا ن ثشْنِيفِينْ ذ إِسڒْمَانْ نِّي، إِقَاذَا، يَارْژَا إِ-ثنْثْ ؤُشَا إِوْشَا إِ-ثنْثْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِمحْضَارنْ وْشِينْ ثنْثْ إِ إِوْذَانْ.

³⁶ tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.

³⁷ مَارَّا شِّينْ، جِّيوْننْ. خنِّي يَارْونْ-د إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ: ثُوغَا ذِينْ سبْعَا ن ثْسُودْجَاثِينْعمَّارنْثْ.

³⁷ Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.

³⁸ إِنِّي ثُوغَا إِشّنْ أَقَا أَثنْ ذِي أَربْعَا أَڒَافْ ن يرْيَازنْ بْڒَا ثِيمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ.

³⁸ Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.

³⁹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسّْقبّضْ ڒْغَاشِي، إِنْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو ؤُشَا يِيوضْ غَارْ ويْمِيرْ ن جّْوَايهْ ن مَاڭْذُو.

³⁹ E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →