Mateus 15

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْ:

¹ Então escribas e fariseus vindos de Jerusalém chegaram a Jesus e lhe perguntaram:

² ”مَايمِّي تّْعدَّانْ إِمحْضَارنْ نّشْ خْ ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ نّغْ. نِيثْنِي وَارْ سِّيرِيذنْ شَا إِفَاسّنْ نْسنْ قْبڒْ إِ غَا شّنْ أَغْرُومْ!“

² Por que os teus discípulos transgridem a tradição dos anciãos? Pois eles não lavam as mãos quando comem pão.

³ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي كنِّيوْ عَاوذْ ثتّْعدَّامْ خْ ثوْصيّثْ ن أَربِّي زِي سِّيبّثْ ن ثُوبَّارْثْ نْومْ؟

³ Mas ele, respondendo, disse-lhes: Por que também vós transgredis o mandamento de Deus pela vossa tradição?

⁴ مِينْزِي أَربِّي ثُوغَا إِنَّا: ’وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!‘ ؤُ: ’ونِّي إِ غَا إِخْزَانْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِمّثْ!‘

⁴ Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem amaldiçoar o pai ou a mãe, deixe ele morrer de morte.

⁵ مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَارَّا وِي غَا يِينِينْ إِ بَابَاسْ نِيغْ إِ يمَّاسْ: مَارَّا مِينْ ثْزمَّارمْ أَذْ زَّايِي ثْنفْعمْ، أَقَا ڭِّيغْ ث ذ ثَاوْهِيبْثْ إِ أَربِّي! أَمُّو نتَّا وَارْ إِحْذِيجْ عَاذْ أَذْ إِوقَّارْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ س مَارَّا مَانْ أَيَا!‘

⁵ Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: Isto é uma oferta, tudo quanto puder ser aproveitado de mim;

⁶ أَمُّو ثْبطّْڒمْ أَوَاڒْ ن أَربِّي ذِي طّْوعْ ن ثُوبَّارْثْ نْومْ.

⁶ e não honrar a seu pai nem a sua mãe, esse estará livre. Assim invalidastes o mandamento de Deus pela vossa tradição.

⁷ كنِّيوْ، أَ إِمْنَافْقنْ! إِشَاعْيَا ثُوغَا إِتّْنَابَّا خَاومْ س صّحْ، إِنَّا:

⁷ Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:

⁸ ’ڒْْڭنْسْ-أَ إِتّْشنّعْ أَيِي س إِينْشِيشنْ نْسنْ، مَاشَا ؤُڒْ نْسنْ إِڭّْوجْ خَافِي.

⁸ Este povo se aproxima de mim com a sua boca, e me honra com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.

⁹ أَقَا نِيثْنِي شنّْعنْ أَيِي بَاطڒْ، مِينْزِي نِيثْنِي سّڒْمَاذنْ ثِيغُورِيوِينْ نِّي إِدْجَانْ ذ ثِيوصَّا ن إِوْذَانْ.‘ “

⁹ Mas, em vão eles me adoram, ensinando como doutrinas os mandamentos dos homens.

¹⁰ ڒَامِي ذ إِڒَاغَا-د خْ ڒْغَاشِي غَارسْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ مْلِيحْ، فهْممْ!

¹⁰ E, ele chamando a multidão, disse-lhes: Ouvi, e compreendei:

¹¹ وَارْ إِدْجِي مِينْ إِتَّاذْفنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ إِسّخْمجْ بْنَاذمْ، مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ ذ مَانْ أَيَا إِ إِسّخْمَاجنْ بْنَاذمْ.“

¹¹ Não é o que entra pela boca que contamina o homem, mas o que procede da boca, isso é o que contamina o homem.

¹² ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسّْنذْ بلِّي إِفَارِيسِييّنْ نْذرْفنْ ذِي مَانْ أَيَا، ڒَامِي ث سْڒِينْ؟“

¹² Então, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram-lhe: Tu sabes que os fariseus se ofenderam ouvindo esse provérbio?

¹³ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”كُوڒْ أَغدُّو، وَارْ ث إِژُّو بَابَا، ونِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ، أَذْ إِتّْوَاقْڒعْ.

¹³ Mas ele, respondendo, disse: Toda a planta que meu Pai celeste não plantou, será arrancada.

¹⁴ أجّْ إِ-ثنْ! نِيثْنِي ذ إِذَارْغَاڒنْ ندّْهنْ إِذَارْغَاڒنْ. مَاڒَا أَذَارْغَاڒْ إِندّهْ أَذَارْغَاڒْ، أَذْ وْضَانْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ ذڭْ وحْفُورْ.“

¹⁴ Deixai-os sozinhos; eles são cegos condutores de cegos. E se um cego conduzir outro cego, ambos cairão na cova.

¹⁵ يَارَّا-د شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، فسَّارْ أَنغْ أَمذْيَا-يَا!“

¹⁵ Então Pedro respondeu, e disse-lhe: Declara-nos esta parábola.

¹⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا كنِّيوْ عَاذْ بْڒَا ڒفْهَامثْ أَڒْ ڒخُّو؟

¹⁶ E Jesus disse: Estais vós também ainda sem compreender?

¹⁷ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي مَارَّا مِينْ غَا يَاذْفنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ، أَذْ إِرَاحْ غَارْ ؤُعذِّيسْ ؤُشَا سّنِّي أَذْ إِتّْوَاسُّوفّغْ بَارَّا إِ ؤُسِيزْذڭْ؟

¹⁷ Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai para o ventre, e é lançado fora?

¹⁸ مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ إِتَّاسْ-د زڭْ وُوڒْ، أَقَا ذ مَانْ أَيَا إِ إِسّْخمَّاجنْ بْنَاذمْ.

¹⁸ Mas, estas coisas que saem da boca vêm do coração, e elas contaminam o homem.

¹⁹ مِينْزِي زڭْ وُوڒْ ن إِوْذَانْ إِ د-تّفّْغنْ إِخَارِّيصنْ إِعفَّاننْ، زِّينَا، أَنْغَايْ، فَارْقْ-شّْغڒْ، ثُوشفّْرَا، شّْهَاذَاثْ س ژُورْ ذ ؤُشقّفْ.

¹⁹ Porque do coração procedem os maus pensamentos, assassinatos, adultérios, fornicação, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.

²⁰ أَقَا ذ مَانْ أَيَا مِينْ إِسّْخمَّاجنْ بْنَاذمْ، مَاشَا مَاشَّا س إِفَاسّنْ وَارْ إِسِّيرْذنْ وَارْ ثسّْخمِّيجْ شَا بْنَاذمْ.“

²⁰ São essas coisas que contaminam o homem; mas comer sem lavar as mãos não contamina o homem.

²¹ ڒخْذنِّي إِفّغْ-د يَاسُوع سّنِّي، إِرُوحْ غَارْ جّْوَايهْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ.

²¹ E, partindo Jesus dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom.

²² ؤُ خْزَارْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زڭْ أَيْثْ ن كنْعَانْ زِي جّْوَايهْ نِّي ثسْغُويْ، ثنَّا: ”أَ سِيذِي، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي! يدْجِي أَقَا ذَايسْ شِّيطَانْ إِسّْنخْڒَاعنْ.“

²² E, eis que uma mulher cananeia, vindo daquelas regiões, gritou para ele, dizendo: Tenha misericórdia de mim, ó Senhor, Filho de Davi; minha filha está severamente atormentada por um demônio.

²³ مَاشَا نتَّا وَارْ خَاسْ د-يَارِّي شَا، ؤُڒَا س يِيجّْ ن وَاوَاڒْ. ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، تَّارنْ زَّايسْ، نَّانْ: ”أَژّڒْ خَاسْ، مِينْزِي نتَّاثْ ثضْفَارْ أَنغْ-د س إِغُويَّانْ.“

²³ Mas ele não lhe respondeu uma palavra. E, vindo a ele os seus discípulos, pediram-lhe, dizendo: Manda-a embora, porque está gritando atrás de nós.

²⁴ نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ تّْوَاسّكّغْ-د غَارْ وُودْجِي إِودَّارنْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل وَاهَا.“

²⁴ Mas ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.

²⁵ مَاشَا نتَّاثْ ثُوسَا-د، ثسْجذْ أَسْ، ثنَّا: ”أَ سِيذِي، عَاونْ أَيِي!“

²⁵ Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me!

²⁶ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ”وَارْ إِعدّڒْ أَذْ إِمّكْسِي وغْرُومْ ن إِحنْجِيرنْ، مَاحنْذْ أَذْ إِمّنْضَارْ إِ يِيطَانْ.“

²⁶ Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.

²⁷ مَاشَا نتَّاثْ ثنَّا: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ إِطَانْ تّتّنْ إِڒقّْوَازْ إِ د-إِوطَّانْ زِي طَّابْڒَا ن سِيذِيثْسنْ ؤُشَا تّْغِيمَانْ دَّارنْ.“

²⁷ E ela disse: Verdade, Senhor; ainda assim, os cães comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.

²⁸ ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَ ثَامْغَارْثْ، لْ-إِيمَانْ نّمْ إِمْغَارْ! أَذْ يِيڒِي أَمْ مَامّشْ ڒْخَاضَارْ نّمْ.“ ؤُشَا يدْجِيسْ ثڭّنْفَا ذِي ثْسَاعّثْ نِّي.

²⁸ Então, respondendo Jesus, disse-lhe: Ó mulher, grande é a tua fé! Seja isto assim como tu desejas. E sua filha ficou sã naquela mesma hora.

²⁹ ؤُشَا يُويُورْ يَاسُوع سّنِّي، يِيوضْ-د غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ، إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ، إِقِّيمْ ذِينِّي.

²⁹ Partindo Jesus dali, aproximou-se do mar da Galileia, e, subindo a um monte, sentou-se ali.

³⁰ يُوسَا-د غَارسْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو أَمقّْرَانْ ن ڒْغَاشِي، إِوْينْ-د أَكِيذْسنْ إِنعْضَابنْ ذ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِڭْنَاونْ ذ إِقجْذَاحنْ ذ إِنّغْنِي أَطَّاسْ، سَّارْسنْ ثنْ غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ثنْ،

³⁰ E grandes multidões vieram a ele, trazendo aqueles que eram coxos, cegos, mudos, aleijados, e muitos outros, e os puseram aos pés de Jesus, e ele os curou.

³¹ أَڒَامِي إِثبْهثْ ڒْغَاشِي، أَقَا ژْرِينْ إِڭْنَاونْ سَّاوَاڒنْ، إِقجْذَاحنْ ڭّنْفَانْ، إِنعْضَابنْ ڭُّورنْ، إِذَارْغَاڒنْ تّْوَاڒَانْ، ؤُشَا سّْعُودْجنْ أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

³¹ De modo que a multidão se maravilhou ao ver os mudos falando, os aleijados curados, os coxos andando, e os cegos vendo; e glorificaram ao Deus de Israel.

³² يَاسُوع إِڒَاغَا-د خْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”حِينّغْ خْ ڒْغَاشِي مِينْزِي قِّيمنْ أَكِيذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، وَارْ غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ. وَارْ خْسغْ شَا أَذْ ثنْ سّْقبّْضغْ تّْژُومَانْ، حِيمَا وَارْ تّضْعِيفنْ شَا ذڭْ وبْرِيذْ.“

³² Então Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Eu tenho compaixão da multidão, porque eles continuam comigo há três dias, e não tem o que comer; e eu não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.

³³ نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَانِيسْ ذ غَا نَاوِي أَغْرُومْ ذِي ڒخْڒَا-يَا إِ زِي غَا نسّشّْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ أَمْ وَانِيثَا؟“

³³ E os seus discípulos disseram-lhe: De onde encontraremos, aqui no deserto, tantos pães para saciar tão grande multidão?

³⁴ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مشْحَاڒْ غَارْومْ ذ أَغْرُومْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”سبْعَا ن ثشْنِيفِينْ ذ شَا ن إِسڒْمَانْ إِمژْيَاننْ.“

³⁴ E Jesus disse-lhes: Quantos pães vocês têm? E eles disseram: Sete, e alguns pequenos peixes.

³⁵ خنِّي يُومُورْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ قِّيمنْ ذِي ثمُّورْثْ.

³⁵ Então ele ordenou à multidão para que se assentasse no chão.

³⁶ إِكْسِي سبْعَا ن ثشْنِيفِينْ ذ إِسڒْمَانْ نِّي، إِقَاذَا، يَارْژَا إِ-ثنْثْ ؤُشَا إِوْشَا إِ-ثنْثْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِمحْضَارنْ وْشِينْ ثنْثْ إِ إِوْذَانْ.

³⁶ E ele, tomando os sete pães e os peixes, e dando graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.

³⁷ مَارَّا شِّينْ، جِّيوْننْ. خنِّي يَارْونْ-د إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ: ثُوغَا ذِينْ سبْعَا ن ثْسُودْجَاثِينْعمَّارنْثْ.

³⁷ E todos eles comeram e se satisfizeram; e juntaram as sobras de pedaços, e encheram sete cestos.

³⁸ إِنِّي ثُوغَا إِشّنْ أَقَا أَثنْ ذِي أَربْعَا أَڒَافْ ن يرْيَازنْ بْڒَا ثِيمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ.

³⁸ Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além das mulheres e crianças.

³⁹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسّْقبّضْ ڒْغَاشِي، إِنْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو ؤُشَا يِيوضْ غَارْ ويْمِيرْ ن جّْوَايهْ ن مَاڭْذُو.

³⁹ E, despedindo a multidão, tomou o barco, e foi para a região de Magdala.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →