Mateus 15

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْ:

¹ Então alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus e lhe perguntaram:

² ”مَايمِّي تّْعدَّانْ إِمحْضَارنْ نّشْ خْ ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ نّغْ. نِيثْنِي وَارْ سِّيرِيذنْ شَا إِفَاسّنْ نْسنْ قْبڒْ إِ غَا شّنْ أَغْرُومْ!“

² “Por que seus discípulos desobedecem à tradição dos líderes religiosos? Eles não respeitam a cerimônia de lavar as mãos antes de comer!”.

³ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي كنِّيوْ عَاوذْ ثتّْعدَّامْ خْ ثوْصيّثْ ن أَربِّي زِي سِّيبّثْ ن ثُوبَّارْثْ نْومْ؟

³ Jesus respondeu: “E por que vocês, com suas tradições, desobedecem ao mandamento de Deus?

⁴ مِينْزِي أَربِّي ثُوغَا إِنَّا: ’وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!‘ ؤُ: ’ونِّي إِ غَا إِخْزَانْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِمّثْ!‘

⁴ Pois Deus ordenou: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.

⁵ مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَارَّا وِي غَا يِينِينْ إِ بَابَاسْ نِيغْ إِ يمَّاسْ: مَارَّا مِينْ ثْزمَّارمْ أَذْ زَّايِي ثْنفْعمْ، أَقَا ڭِّيغْ ث ذ ثَاوْهِيبْثْ إِ أَربِّي! أَمُّو نتَّا وَارْ إِحْذِيجْ عَاذْ أَذْ إِوقَّارْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ س مَارَّا مَانْ أَيَا!‘

⁵ Em vez disso, vocês ensinam que, se alguém disser a seus pais: ‘Sinto muito, mas não posso ajudá-los; jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’,

⁶ أَمُّو ثْبطّْڒمْ أَوَاڒْ ن أَربِّي ذِي طّْوعْ ن ثُوبَّارْثْ نْومْ.

⁶ não precisará mais honrar seus pais. Com isso, vocês anulam a palavra de Deus em favor de sua própria tradição.

⁷ كنِّيوْ، أَ إِمْنَافْقنْ! إِشَاعْيَا ثُوغَا إِتّْنَابَّا خَاومْ س صّحْ، إِنَّا:

⁷ Hipócritas! Isaías tinha razão quando assim profetizou a seu respeito:

⁸ ’ڒْْڭنْسْ-أَ إِتّْشنّعْ أَيِي س إِينْشِيشنْ نْسنْ، مَاشَا ؤُڒْ نْسنْ إِڭّْوجْ خَافِي.

⁸ ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.

⁹ أَقَا نِيثْنِي شنّْعنْ أَيِي بَاطڒْ، مِينْزِي نِيثْنِي سّڒْمَاذنْ ثِيغُورِيوِينْ نِّي إِدْجَانْ ذ ثِيوصَّا ن إِوْذَانْ.‘ “

⁹ Sua adoração é uma farsa, pois ensinam ideias humanas como se fossem mandamentos divinos’”.

¹⁰ ڒَامِي ذ إِڒَاغَا-د خْ ڒْغَاشِي غَارسْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ مْلِيحْ، فهْممْ!

¹⁰ Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam e procurem entender.

¹¹ وَارْ إِدْجِي مِينْ إِتَّاذْفنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ إِسّخْمجْ بْنَاذمْ، مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ ذ مَانْ أَيَا إِ إِسّخْمَاجنْ بْنَاذمْ.“

¹¹ Não é o que entra pela boca que os contamina; vocês se contaminam com as palavras que saem dela”.

¹² ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسّْنذْ بلِّي إِفَارِيسِييّنْ نْذرْفنْ ذِي مَانْ أَيَا، ڒَامِي ث سْڒِينْ؟“

¹² Então os discípulos vieram e perguntaram: “O senhor sabe que ofendeu os fariseus com isso que acabou de dizer?”.

¹³ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”كُوڒْ أَغدُّو، وَارْ ث إِژُّو بَابَا، ونِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ، أَذْ إِتّْوَاقْڒعْ.

¹³ Jesus respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pela raiz.

¹⁴ أجّْ إِ-ثنْ! نِيثْنِي ذ إِذَارْغَاڒنْ ندّْهنْ إِذَارْغَاڒنْ. مَاڒَا أَذَارْغَاڒْ إِندّهْ أَذَارْغَاڒْ، أَذْ وْضَانْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ ذڭْ وحْفُورْ.“

¹⁴ Portanto, não façam caso deles. São guias cegos conduzindo cegos e, se um cego conduzir outro, ambos cairão numa vala”.

¹⁵ يَارَّا-د شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، فسَّارْ أَنغْ أَمذْيَا-يَا!“

¹⁵ Então Pedro disse: “Explique-nos a parábola de que as pessoas não são contaminadas pelo que comem”.

¹⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا كنِّيوْ عَاذْ بْڒَا ڒفْهَامثْ أَڒْ ڒخُّو؟

¹⁶ “Ainda não entendem?”, perguntou Jesus.

¹⁷ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي مَارَّا مِينْ غَا يَاذْفنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ، أَذْ إِرَاحْ غَارْ ؤُعذِّيسْ ؤُشَا سّنِّي أَذْ إِتّْوَاسُّوفّغْ بَارَّا إِ ؤُسِيزْذڭْ؟

¹⁷ “Tudo que comem passa pelo estômago e vai para o esgoto,

¹⁸ مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ إِتَّاسْ-د زڭْ وُوڒْ، أَقَا ذ مَانْ أَيَا إِ إِسّْخمَّاجنْ بْنَاذمْ.

¹⁸ mas as palavras vêm do coração, e é isso que os contamina.

¹⁹ مِينْزِي زڭْ وُوڒْ ن إِوْذَانْ إِ د-تّفّْغنْ إِخَارِّيصنْ إِعفَّاننْ، زِّينَا، أَنْغَايْ، فَارْقْ-شّْغڒْ، ثُوشفّْرَا، شّْهَاذَاثْ س ژُورْ ذ ؤُشقّفْ.

¹⁹ Pois do coração vêm maus pensamentos, homicídio, adultério, imoralidade sexual, roubo, mentiras e calúnias.

²⁰ أَقَا ذ مَانْ أَيَا مِينْ إِسّْخمَّاجنْ بْنَاذمْ، مَاشَا مَاشَّا س إِفَاسّنْ وَارْ إِسِّيرْذنْ وَارْ ثسّْخمِّيجْ شَا بْنَاذمْ.“

²⁰ São essas coisas que os contaminam. Comer sem lavar as mãos não os contaminará.”

²¹ ڒخْذنِّي إِفّغْ-د يَاسُوع سّنِّي، إِرُوحْ غَارْ جّْوَايهْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ.

²¹ Então Jesus deixou a Galileia, rumo ao norte, para a região de Tiro e Sidom.

²² ؤُ خْزَارْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زڭْ أَيْثْ ن كنْعَانْ زِي جّْوَايهْ نِّي ثسْغُويْ، ثنَّا: ”أَ سِيذِي، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي! يدْجِي أَقَا ذَايسْ شِّيطَانْ إِسّْنخْڒَاعنْ.“

²² Uma mulher cananeia que ali morava veio a ele, suplicando: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim! Minha filha está possuída por um demônio que a atormenta terrivelmente”.

²³ مَاشَا نتَّا وَارْ خَاسْ د-يَارِّي شَا، ؤُڒَا س يِيجّْ ن وَاوَاڒْ. ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، تَّارنْ زَّايسْ، نَّانْ: ”أَژّڒْ خَاسْ، مِينْزِي نتَّاثْ ثضْفَارْ أَنغْ-د س إِغُويَّانْ.“

²³ Jesus não disse uma só palavra em resposta. Então os discípulos insistiram com ele: “Mande-a embora; ela não para de gritar atrás de nós”.

²⁴ نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ تّْوَاسّكّغْ-د غَارْ وُودْجِي إِودَّارنْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل وَاهَا.“

²⁴ Jesus disse à mulher: “Fui enviado para ajudar apenas as ovelhas perdidas do povo de Israel”.

²⁵ مَاشَا نتَّاثْ ثُوسَا-د، ثسْجذْ أَسْ، ثنَّا: ”أَ سِيذِي، عَاونْ أَيِي!“

²⁵ A mulher, porém, aproximou-se, ajoelhou-se diante dele e implorou mais uma vez: “Senhor, ajude-me!”.

²⁶ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ”وَارْ إِعدّڒْ أَذْ إِمّكْسِي وغْرُومْ ن إِحنْجِيرنْ، مَاحنْذْ أَذْ إِمّنْضَارْ إِ يِيطَانْ.“

²⁶ Jesus respondeu: “Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.

²⁷ مَاشَا نتَّاثْ ثنَّا: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ إِطَانْ تّتّنْ إِڒقّْوَازْ إِ د-إِوطَّانْ زِي طَّابْڒَا ن سِيذِيثْسنْ ؤُشَا تّْغِيمَانْ دَّارنْ.“

²⁷ “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros comem as migalhas que caem da mesa de seus donos.”

²⁸ ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَ ثَامْغَارْثْ، لْ-إِيمَانْ نّمْ إِمْغَارْ! أَذْ يِيڒِي أَمْ مَامّشْ ڒْخَاضَارْ نّمْ.“ ؤُشَا يدْجِيسْ ثڭّنْفَا ذِي ثْسَاعّثْ نِّي.

²⁸ “Mulher, sua fé é grande”, disse-lhe Jesus. “Seu pedido será atendido.” E, no mesmo instante, a filha dela foi curada.

²⁹ ؤُشَا يُويُورْ يَاسُوع سّنِّي، يِيوضْ-د غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ، إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ، إِقِّيمْ ذِينِّي.

²⁹ Deixando aquele lugar, Jesus voltou ao mar da Galileia e subiu a um monte, onde se sentou.

³⁰ يُوسَا-د غَارسْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو أَمقّْرَانْ ن ڒْغَاشِي، إِوْينْ-د أَكِيذْسنْ إِنعْضَابنْ ذ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِڭْنَاونْ ذ إِقجْذَاحنْ ذ إِنّغْنِي أَطَّاسْ، سَّارْسنْ ثنْ غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ثنْ،

³⁰ Uma grande multidão veio e colocou diante dele aleijados, cegos, paralíticos, mudos e muitos outros, e ele curou a todos.

³¹ أَڒَامِي إِثبْهثْ ڒْغَاشِي، أَقَا ژْرِينْ إِڭْنَاونْ سَّاوَاڒنْ، إِقجْذَاحنْ ڭّنْفَانْ، إِنعْضَابنْ ڭُّورنْ، إِذَارْغَاڒنْ تّْوَاڒَانْ، ؤُشَا سّْعُودْجنْ أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

³¹ As pessoas ficavam admiradas e louvavam o Deus de Israel, pois os que eram mudos agora falavam, os paralíticos estavam curados, os aleijados andavam e os cegos podiam ver.

³² يَاسُوع إِڒَاغَا-د خْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”حِينّغْ خْ ڒْغَاشِي مِينْزِي قِّيمنْ أَكِيذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، وَارْ غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ. وَارْ خْسغْ شَا أَذْ ثنْ سّْقبّْضغْ تّْژُومَانْ، حِيمَا وَارْ تّضْعِيفنْ شَا ذڭْ وبْرِيذْ.“

³² Então Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer. Se eu os mandar embora com fome, podem desmaiar no caminho”.

³³ نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَانِيسْ ذ غَا نَاوِي أَغْرُومْ ذِي ڒخْڒَا-يَا إِ زِي غَا نسّشّْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ أَمْ وَانِيثَا؟“

³³ Os discípulos disseram: “Onde conseguiríamos comida suficiente para tamanha multidão neste lugar deserto?”.

³⁴ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مشْحَاڒْ غَارْومْ ذ أَغْرُومْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”سبْعَا ن ثشْنِيفِينْ ذ شَا ن إِسڒْمَانْ إِمژْيَاننْ.“

³⁴ Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete, e alguns peixinhos”, responderam eles.

³⁵ خنِّي يُومُورْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ قِّيمنْ ذِي ثمُّورْثْ.

³⁵ Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão.

³⁶ إِكْسِي سبْعَا ن ثشْنِيفِينْ ذ إِسڒْمَانْ نِّي، إِقَاذَا، يَارْژَا إِ-ثنْثْ ؤُشَا إِوْشَا إِ-ثنْثْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِمحْضَارنْ وْشِينْ ثنْثْ إِ إِوْذَانْ.

³⁶ Tomou os sete pães e os peixes, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.

³⁷ مَارَّا شِّينْ، جِّيوْننْ. خنِّي يَارْونْ-د إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ: ثُوغَا ذِينْ سبْعَا ن ثْسُودْجَاثِينْعمَّارنْثْ.

³⁷ Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram, ainda, sete cestos grandes com as sobras.

³⁸ إِنِّي ثُوغَا إِشّنْ أَقَا أَثنْ ذِي أَربْعَا أَڒَافْ ن يرْيَازنْ بْڒَا ثِيمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ.

³⁸ Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.

³⁹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسّْقبّضْ ڒْغَاشِي، إِنْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو ؤُشَا يِيوضْ غَارْ ويْمِيرْ ن جّْوَايهْ ن مَاڭْذُو.

³⁹ Então Jesus os mandou para casa, entrou num barco e atravessou para a região de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →