Mateus 15

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ ذ إِفَارِيسِييّنْ زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ يَاسُوع، نَّانْ:

¹ Então chegaram ao pé de Jesus uns escribas e fariseus de Jerusalém, dizendo:

² ”مَايمِّي تّْعدَّانْ إِمحْضَارنْ نّشْ خْ ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ نّغْ. نِيثْنِي وَارْ سِّيرِيذنْ شَا إِفَاسّنْ نْسنْ قْبڒْ إِ غَا شّنْ أَغْرُومْ!“

² Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos quando comem pão.

³ يَارَّا-د يَاسُوع، إِنَّا أَسنْ: ”مَايمِّي كنِّيوْ عَاوذْ ثتّْعدَّامْ خْ ثوْصيّثْ ن أَربِّي زِي سِّيبّثْ ن ثُوبَّارْثْ نْومْ؟

³ Ele, porém, respondendo, disse-lhes: Por que transgredis vós, também, o mandamento de Deus pela vossa tradição?

⁴ مِينْزِي أَربِّي ثُوغَا إِنَّا: ’وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!‘ ؤُ: ’ونِّي إِ غَا إِخْزَانْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِمّثْ!‘

⁴ Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.

⁵ مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَارَّا وِي غَا يِينِينْ إِ بَابَاسْ نِيغْ إِ يمَّاسْ: مَارَّا مِينْ ثْزمَّارمْ أَذْ زَّايِي ثْنفْعمْ، أَقَا ڭِّيغْ ث ذ ثَاوْهِيبْثْ إِ أَربِّي! أَمُّو نتَّا وَارْ إِحْذِيجْ عَاذْ أَذْ إِوقَّارْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ س مَارَّا مَانْ أَيَا!‘

⁵ Mas vós dizeis: Qualquer que disser ao pai ou à mãe: É oferta ao Senhor o que poderias aproveitar de mim; esse não precisa honrar nem a seu pai nem a sua mãe,

⁶ أَمُّو ثْبطّْڒمْ أَوَاڒْ ن أَربِّي ذِي طّْوعْ ن ثُوبَّارْثْ نْومْ.

⁶ E assim invalidastes, pela vossa tradição, o mandamento de Deus.

⁷ كنِّيوْ، أَ إِمْنَافْقنْ! إِشَاعْيَا ثُوغَا إِتّْنَابَّا خَاومْ س صّحْ، إِنَّا:

⁷ Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:

⁸ ’ڒْْڭنْسْ-أَ إِتّْشنّعْ أَيِي س إِينْشِيشنْ نْسنْ، مَاشَا ؤُڒْ نْسنْ إِڭّْوجْ خَافِي.

⁸ Este povo se aproxima de mim com a sua boca e me honra com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.

⁹ أَقَا نِيثْنِي شنّْعنْ أَيِي بَاطڒْ، مِينْزِي نِيثْنِي سّڒْمَاذنْ ثِيغُورِيوِينْ نِّي إِدْجَانْ ذ ثِيوصَّا ن إِوْذَانْ.‘ “

⁹ Mas, em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos dos homens.

¹⁰ ڒَامِي ذ إِڒَاغَا-د خْ ڒْغَاشِي غَارسْ، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ مْلِيحْ، فهْممْ!

¹⁰ E, chamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:

¹¹ وَارْ إِدْجِي مِينْ إِتَّاذْفنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ إِسّخْمجْ بْنَاذمْ، مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ ذ مَانْ أَيَا إِ إِسّخْمَاجنْ بْنَاذمْ.“

¹¹ O que contamina o homem não é o que entra na boca, mas o que sai da boca, isso é o que contamina o homem.

¹² ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسّْنذْ بلِّي إِفَارِيسِييّنْ نْذرْفنْ ذِي مَانْ أَيَا، ڒَامِي ث سْڒِينْ؟“

¹² Então, acercando-se dele os seus discípulos, disseram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?

¹³ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”كُوڒْ أَغدُّو، وَارْ ث إِژُّو بَابَا، ونِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ، أَذْ إِتّْوَاقْڒعْ.

¹³ Ele, porém, respondendo, disse: Toda a planta, que meu Pai celestial não plantou, será arrancada.

¹⁴ أجّْ إِ-ثنْ! نِيثْنِي ذ إِذَارْغَاڒنْ ندّْهنْ إِذَارْغَاڒنْ. مَاڒَا أَذَارْغَاڒْ إِندّهْ أَذَارْغَاڒْ، أَذْ وْضَانْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ ذڭْ وحْفُورْ.“

¹⁴ Deixai-os; são cegos condutores de cegos. Ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão na cova.

¹⁵ يَارَّا-د شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، فسَّارْ أَنغْ أَمذْيَا-يَا!“

¹⁵ E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.

¹⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”مَا كنِّيوْ عَاذْ بْڒَا ڒفْهَامثْ أَڒْ ڒخُّو؟

¹⁶ Jesus, porém, disse: Até vós mesmos estais ainda sem entender?

¹⁷ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي مَارَّا مِينْ غَا يَاذْفنْ ذڭْ ؤُقمُّومْ، أَذْ إِرَاحْ غَارْ ؤُعذِّيسْ ؤُشَا سّنِّي أَذْ إِتّْوَاسُّوفّغْ بَارَّا إِ ؤُسِيزْذڭْ؟

¹⁷ Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre, e é lançado fora?

¹⁸ مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ إِتَّاسْ-د زڭْ وُوڒْ، أَقَا ذ مَانْ أَيَا إِ إِسّْخمَّاجنْ بْنَاذمْ.

¹⁸ Mas, o que sai da boca, procede do coração, e isso contamina o homem.

¹⁹ مِينْزِي زڭْ وُوڒْ ن إِوْذَانْ إِ د-تّفّْغنْ إِخَارِّيصنْ إِعفَّاننْ، زِّينَا، أَنْغَايْ، فَارْقْ-شّْغڒْ، ثُوشفّْرَا، شّْهَاذَاثْ س ژُورْ ذ ؤُشقّفْ.

¹⁹ Porque do coração procedem os maus pensamentos, mortes, adultérios, fornicação, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.

²⁰ أَقَا ذ مَانْ أَيَا مِينْ إِسّْخمَّاجنْ بْنَاذمْ، مَاشَا مَاشَّا س إِفَاسّنْ وَارْ إِسِّيرْذنْ وَارْ ثسّْخمِّيجْ شَا بْنَاذمْ.“

²⁰ São estas coisas que contaminam o homem; mas comer sem lavar as mãos, isso não contamina o homem.

²¹ ڒخْذنِّي إِفّغْ-د يَاسُوع سّنِّي، إِرُوحْ غَارْ جّْوَايهْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ.

²¹ E, partindo Jesus dali, foi para as partes de Tiro e de Sidom.

²² ؤُ خْزَارْ، إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ زڭْ أَيْثْ ن كنْعَانْ زِي جّْوَايهْ نِّي ثسْغُويْ، ثنَّا: ”أَ سِيذِي، أَ مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَيِي! يدْجِي أَقَا ذَايسْ شِّيطَانْ إِسّْنخْڒَاعنْ.“

²² E eis que uma mulher cananéia, que saíra daquelas cercanias, clamou, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de mim, que minha filha está miseravelmente endemoninhada.

²³ مَاشَا نتَّا وَارْ خَاسْ د-يَارِّي شَا، ؤُڒَا س يِيجّْ ن وَاوَاڒْ. ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، تَّارنْ زَّايسْ، نَّانْ: ”أَژّڒْ خَاسْ، مِينْزِي نتَّاثْ ثضْفَارْ أَنغْ-د س إِغُويَّانْ.“

²³ Mas ele não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, chegando ao pé dele, rogaram-lhe, dizendo: Despede-a, que vem gritando atrás de nós.

²⁴ نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ تّْوَاسّكّغْ-د غَارْ وُودْجِي إِودَّارنْ ن ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل وَاهَا.“

²⁴ E ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.

²⁵ مَاشَا نتَّاثْ ثُوسَا-د، ثسْجذْ أَسْ، ثنَّا: ”أَ سِيذِي، عَاونْ أَيِي!“

²⁵ Então chegou ela, e adorou-o, dizendo: Senhor, socorre-me!

²⁶ مَاشَا نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ”وَارْ إِعدّڒْ أَذْ إِمّكْسِي وغْرُومْ ن إِحنْجِيرنْ، مَاحنْذْ أَذْ إِمّنْضَارْ إِ يِيطَانْ.“

²⁶ Ele, porém, respondendo, disse: Não é bom pegar no pão dos filhos e deitá-lo aos cachorrinhos.

²⁷ مَاشَا نتَّاثْ ثنَّا: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ إِطَانْ تّتّنْ إِڒقّْوَازْ إِ د-إِوطَّانْ زِي طَّابْڒَا ن سِيذِيثْسنْ ؤُشَا تّْغِيمَانْ دَّارنْ.“

²⁷ E ela disse: Sim, Senhor, mas também os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.

²⁸ ڒخْذنِّي إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَ ثَامْغَارْثْ، لْ-إِيمَانْ نّمْ إِمْغَارْ! أَذْ يِيڒِي أَمْ مَامّشْ ڒْخَاضَارْ نّمْ.“ ؤُشَا يدْجِيسْ ثڭّنْفَا ذِي ثْسَاعّثْ نِّي.

²⁸ Então respondeu Jesus, e disse-lhe: Ó mulher, grande é a tua fé! Seja isso feito para contigo como tu desejas. E desde aquela hora a sua filha ficou sã.

²⁹ ؤُشَا يُويُورْ يَاسُوع سّنِّي، يِيوضْ-د غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ، إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ، إِقِّيمْ ذِينِّي.

²⁹ Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia, e, subindo a um monte, assentou-se lá.

³⁰ يُوسَا-د غَارسْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو أَمقّْرَانْ ن ڒْغَاشِي، إِوْينْ-د أَكِيذْسنْ إِنعْضَابنْ ذ إِذَارْغَاڒنْ ذ إِڭْنَاونْ ذ إِقجْذَاحنْ ذ إِنّغْنِي أَطَّاسْ، سَّارْسنْ ثنْ غَارْ إِضَارنْ ن يَاسُوع ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ثنْ،

³⁰ E veio ter com ele grandes multidões, que traziam coxos, cegos, mudos, aleijados, e outros muitos, e os puseram aos pés de Jesus, e ele os sarou,

³¹ أَڒَامِي إِثبْهثْ ڒْغَاشِي، أَقَا ژْرِينْ إِڭْنَاونْ سَّاوَاڒنْ، إِقجْذَاحنْ ڭّنْفَانْ، إِنعْضَابنْ ڭُّورنْ، إِذَارْغَاڒنْ تّْوَاڒَانْ، ؤُشَا سّْعُودْجنْ أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

³¹ De tal sorte, que a multidão se maravilhou vendo os mudos a falar, os aleijados sãos, os coxos a andar, e os cegos a ver; e glorificava o Deus de Israel.

³² يَاسُوع إِڒَاغَا-د خْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”حِينّغْ خْ ڒْغَاشِي مِينْزِي قِّيمنْ أَكِيذِي ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، وَارْ غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ. وَارْ خْسغْ شَا أَذْ ثنْ سّْقبّْضغْ تّْژُومَانْ، حِيمَا وَارْ تّضْعِيفنْ شَا ذڭْ وبْرِيذْ.“

³² E Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Tenho compaixão da multidão, porque já está comigo há três dias, e não tem o que comer; e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.

³³ نَّانْ أَسْ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”مَانِيسْ ذ غَا نَاوِي أَغْرُومْ ذِي ڒخْڒَا-يَا إِ زِي غَا نسّشّْ إِجّْ ن ڒْغَاشِي ذ أَمقّْرَانْ أَمْ وَانِيثَا؟“

³³ E os seus discípulos disseram-lhe: De onde nos viriam, num deserto, tantos pães, para saciar tal multidão?

³⁴ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مشْحَاڒْ غَارْومْ ذ أَغْرُومْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”سبْعَا ن ثشْنِيفِينْ ذ شَا ن إِسڒْمَانْ إِمژْيَاننْ.“

³⁴ E Jesus disse-lhes: Quantos pães tendes? E eles disseram: Sete, e uns poucos de peixinhos.

³⁵ خنِّي يُومُورْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ قِّيمنْ ذِي ثمُّورْثْ.

³⁵ Então mandou à multidão que se assentasse no chão,

³⁶ إِكْسِي سبْعَا ن ثشْنِيفِينْ ذ إِسڒْمَانْ نِّي، إِقَاذَا، يَارْژَا إِ-ثنْثْ ؤُشَا إِوْشَا إِ-ثنْثْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِمحْضَارنْ وْشِينْ ثنْثْ إِ إِوْذَانْ.

³⁶ E, tomando os sete pães e os peixes, e dando graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.

³⁷ مَارَّا شِّينْ، جِّيوْننْ. خنِّي يَارْونْ-د إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ: ثُوغَا ذِينْ سبْعَا ن ثْسُودْجَاثِينْعمَّارنْثْ.

³⁷ E todos comeram e se saciaram; e levantaram, do que sobejou, sete cestos cheios de pedaços.

³⁸ إِنِّي ثُوغَا إِشّنْ أَقَا أَثنْ ذِي أَربْعَا أَڒَافْ ن يرْيَازنْ بْڒَا ثِيمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ.

³⁸ Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.

³⁹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسّْقبّضْ ڒْغَاشِي، إِنْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو ؤُشَا يِيوضْ غَارْ ويْمِيرْ ن جّْوَايهْ ن مَاڭْذُو.

³⁹ E, tendo despedido a multidão, entrou no barco, e dirigiu-se ao território de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →