Mateus 14

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ذِي ڒْوقْثْ نِّي إِسْڒَا هِيرُوذُوسْ، ڒْحَاكمْ خْ إِجّْ ن أَرْبَاعْ ن ثمُّورْثْ، ڒخْبَارْ خْ يَاسُوع.

¹ Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus

² إِنَّا إِ يِيمْسخَّارنْ نّسْ: ”وَانِيثَا ذ يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ. أَقَا إِتّْوَاسّْنكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، س ؤُينِّي تّْوَاڭّنْثْ زَّايسْ ڒعْجَايبْ نِّي.“

² e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.

³ مِينْزِي هِيرُوذُوسْ ثُوغَا إِطّفْ يُوحَانَّا، إِشَارْفْ إِ-ث، إِڭَّا إِ-ث ذِي ڒحْبسْ زِي سِّيبّثْ ن هِيرُوذِييَّا، ثنِّي ذ ثَامْغَارْثْ ن فِيلِيبُّوسْ، ونِّي ذ ؤُمَاسْ ن هِيرُوذُوسْ،

³ Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.

⁴ مِينْزِي يُوحَانَّا ثُوغَا إِقَّارْ أَسْ: ”وَارْ غَاركْ بُو تّسْرِيحْ أَقَا ثِيوْيذْ ت ذ ثَامْغَارْثْ نّشْ.“

⁴ Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”

⁵ س ؤُيَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِنغْ، مَاشَا ثُوغَا إِڭّْوذْ زِي ڒْغَاشِي، مِينْزِي نِيثْنِي حسْبنْ ث ذ أَنَابِي.

⁵ Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.

⁶ مَاشَا ڒَامِي د-يِيوضْ وَاسّْ ن وخْڒَاقْ ن هِيرُوذُوسْ، ثشْضحْ يدْجِيسْ ن هِيرُوذِييَّا زَّاثْ إِ إِنوْجِيونْ إِ ذِينِّي إِقِّيمنْ، ؤُشَا ثعْجبْ أَسْ إِ هِيرُوذُوسْ.

⁶ Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.

⁷ س ؤُينِّي إِنَّا أَسْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ أَذْ أَسْ إِوْشْ مَارَّا مِينْ إِ غَا ثتَّارْ زَّايسْ.

⁷ Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.

⁸ ؤُشَا نتَّاثْ، أَمْ ت ثُوغَا ثتّْوَاعَارّنْ زڭْ يمَّاسْ، ثنَّا: ”أوْشْ أَيِي ذَا خْ طّبْصِي أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ!“

⁸ Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.

⁹ إِشْضنْ ؤُجدْجِيذْ، مَاشَا ؤُمِي ثُوغَا إِجُّودْجْ ؤُ خْ سِّيبّثْ ن يِينِّي أَكِيذسْ إِقِّيمنْ، يُومُورْ أَذْ أَسْ إِمّوْشْ ؤُزدْجِيفْ.

⁹ O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.

¹⁰ إِسّكّْ حذْ غَارسْ، حِيمَا أَذْ إِقسّْ أَزدْجِيفْ إِ يُوحَانَّا ذِي ڒحْبسْ.

¹⁰ Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.

¹¹ إِوْينْ-د أَزدْجِيفْ نّسْ ذِي طّبْصِي، إِمّوْشْ أَسْ إِ ثْحنْجِيرْثْ ؤُشَا نتَّاثْ ثِيوْيِي-ث إِ يمَّاسْ.

¹¹ A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.

¹² ؤُسِينْ-د إِمحْضَارنْ نّسْ، كْسِينْ ڒْخشْبثْ، نضْڒنْ ت. ڒخْذنِّي رُوحنْ، خبَّارنْ يَاسُوع.

¹² Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.

¹³ ڒَامِي إِسْڒَا يَاسُوع مَانْ أَيَا، إِفّغْ سّنِّي ذڭْ ؤُغَارَّابُو غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ، ثُوغَا-ث ذِينْ وحّْذسْ. إِسْڒَا ڒْغَاشِي خْ مَانْ أَيَا، ؤُشَا ضْفَارنْ ث خْ ثمُّورْثْ زِي ثْندَّامْ.

¹³ Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.

¹⁴ ؤُمِي د-إِفّغْ يَاسُوع زِي ثْغَارَّابُوثْ، إِژْرَا أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي ؤُشَا إِحِينّْ خَاسنْ، إِسّْڭنْفَا إِمهْڒَاشْ نْسنْ.

¹⁴ Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.

¹⁵ ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ، ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ: ”أَقَا أَمْشَانْ-أَ إِخْڒَا ؤُ ڒْوقْثْ ثعْذُو. زعْمَا سْقبّضْ ڒْغَاشِي، حِيمَا أَذْ ؤُيُورنْ غَارْ ڒذْشُورْ، أَذْ سْغنْ مِينْ غَا شّنْ إِ يِيخفْ نْسنْ.“

¹⁵ Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.

¹⁶ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”نْهْڒَا مَا رُوحنْ، وْشمْ أَسنْ كنِّيوْ مِينْ غَا شّنْ.“

¹⁶ Jesus, porém, lhes disse:

¹⁷ نَّانْ أَسْ: ”وَارْ ذَا وَالُو مْغِيرْ خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ.“

¹⁷ Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.

¹⁸ إِنَّا: ”أَوْيمْ ثنْ-د ذَا غَارِي.“

¹⁸ Então Jesus disse:

¹⁹ خنِّي يُومُورْ ڒْغَاشِي أَذْ قِّيمنْ خْ أَرْبِيعْ. خنِّي إِطّفْ خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ نِّي ن إِسڒْمَانْ، إِخْزَارْ غَارْ ؤُجنَّا، إِبَاركْ، يَارْژَا إِ-ثنْثْ ؤُشَا إِوْشَا ثِيشْنِيفِينْ نِّي إِ إِمحْضَارنْ ؤُ إِمحْضَارنْ وْشِينْ ثنْثْ إِ ڒْغَاشِي.

¹⁹ E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.

²⁰ مَارَّا شِّينْ، جِّيوْننْ. ڒخْذنِّي كْسِينْ إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ: ثُوغَا ذِينْ ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْعمَّارنْثْ.

²⁰ Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.

²¹ إِنِّي شِّينْ ثُوغَا أَثنْ ذِي خمْسَا أَڒفْ ن يرْيَازنْ، بْڒَا ثِيمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ.

²¹ E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.

²² ذغْيَا إِزِييَّارْ يَاسُوع إِمحْضَارنْ نّسْ أَذْ نْينْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا أَذْ أَسْ إِزْوَارنْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، أَمْ إِسّْقبّضْ نتَّا ڒْغَاشِي.

²² Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.

²³ أَوَارْنِي ڒَامِي إِسّْقبّضْ ڒْغَاشِي، إِڭعّذْ غَارْ وذْرَارْ وحّْذسْ، حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ. ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ، ثُوغَا إِقِّيمْ ذِينْ وحّْذسْ.

²³ E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.

²⁴ أَغَارَّابُو ثُوغَا ثِيڭّْوجْ خْ ثمُّورْثْ ’إِسْثَاذِييّنْ‘ أَطَّاسْ، ؤُشَا ثتّْوَاعَارْنْ زِي سَّا غَارْ ذِيهَا س ڒمْوَاجْ، مِينْزِي أَسمِّيضْ يُوسَا أَسنْ-د ذڭْ وُوذمْ.

²⁴ Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.

²⁵ مَاشَا ذڭْ حطُّو وِيسّْ أَربْعَا ن دْجِيڒثْ، يُوسَا-د غَارْسنْ يَاسُوع أَمْ إِڭُّورْ خْ وَامَانْ ن ڒبْحَارْ.

²⁵ De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.

²⁶ ؤُمِي ث ژْرِينْ إِمحْضَارنْ إِڭُّورْ خْ وَامَانْ ن ڒبْحَارْ، نّْخڒْعنْ، نَّانْ: ”وَا ذ ڒوْحِييْ أَغدَّارْ!“، ؤُشَا سْغُوينْ زِي ثِيڭّْوُوذِي.

²⁶ Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.

²⁷ ذغْيَا إِسِّيوڒْ-د غَارْسنْ يَاسُوع، إِنَّا: ”ڭّمْ ؤُڒْ، أَقَا ذ نشّْ، وَارْ تّڭّْوذمْ شَا!“

²⁷ Mas Jesus imediatamente lhes disse:

²⁸ بُوطْرُوسْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، مَاڒَا ذ شكْ، وصَّا أَيِي أَذْ غَاركْ د-أَسغْ خْ وَامَانْ.“

²⁸ Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.

²⁹ إِنَّا أَسْ: ”أَسْ-د!“ ؤُشَا إِهْوَا-د بُوطْرُوسْ زڭْ ؤُغَارَّابُو، يُويُورْ خْ وَامَانْ، حِيمَا أَذْ د-يَاوضْ غَارْ يَاسُوع.

²⁹ Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.

³⁰ مَاشَا ؤُمِي إِژْرَا أَسمِّيضْ إِجْهذْ، ثڒْقفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي ؤُشَا، أَمْ إِبْذَا إِغَارّقْ، إِڒَاغَا، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، سنْجمْ أَيِي!“

³⁰ Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!

³¹ ذغْيَا إِسّْوِيژّضْ سِيذِيثْنغْ أَفُوسْ نّسْ، إِطّفْ ذَايسْ، إِنَّا أَسْ: ”أَ شكْ ونِّي ذِي إِدْجَا ذْرُوسْ ن لْ-إِيمَانْ، مَايمِّي ذَايكْ يُوذفْ شّكْ؟“

³¹ E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:

³² أَوَارْنِي ڒَامِي نْيِينْ ذڭْ ؤُغَارَّابُو، يَارْسَا ؤُسمِّيضْ.

³² Subindo ambos para o barco, o vento cessou.

³³ إِنِّي إِدْجَانْ ذڭْ ؤُغَارَّابُو، ؤُسِينْ-د غَارسْ، سجْذنْ أَسْ، نَّانْ: ”س ثِيذتّْ، شكْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي!“

³³ E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!

³⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي ژْوَانْ ڒبْحَارْ، إِوْضنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن جِينِّيسَارثْ.

³⁴ Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.

³⁵ ڒَْامِي ثعقْڒنْ يرْيَازنْ ن ثمُّورْثْ نِّي، سُّوفّْغنْ ڒخْبَارْ ذِي مَارَّا ذْشُورَاثْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ، إِوْينْ-د غَارسْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِهڒْشنْ أَطَّاسْ،

³⁵ Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.

³⁶ تَّارنْ زَّايسْ أَذْ ثنْ يجّْ أَذْ حَاذَانْ مْغِيرْ أَبحْڒُوڒْ ن ؤُجدْجَابْ نّسْ، ؤُ مَارَّا إِنِّي ث إِحَاذَانْ، ذوْڒنْ ڭّنْفَانْ.

³⁶ E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →