Mateus 13

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِفّغْ يَاسُوع زِي ثَادَّارْثْ، إِرُوحْ إِقِّيمْ خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.

¹ Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.

² إِمُونْ-د خَاسْ إِجّْ ن ؤُهِيمُورْ ن ڒْغَاشِي، أَڒَامِي ينْيَا ذِي ؤُغَارَّابُو، إِقِّيمْ ذَايسْ ؤُشَا ڒْغَاشِي مَارَّا بدّنْ خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.

² A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.

³ إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ س إِمذْيَا، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَفدْجَاحْ إِفّغْ، حِيمَا أَذْ إِزَارْعْ.

³ Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:

⁴ أَمْ ثُوغَا إِزَارّعْ، ثوْضَا شَا ن زَّارِيعثْ خْ ثْمَا ن وبْرِيذْ، خشّنْ-د إِجْضَاضْ، نقْبنْ ت.

⁴ Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.

⁵ ثوْضَا شَا نّغْنِي خْ وژْرُو مَانِي ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ؤُشَاڒْ أَطَّاسْ. ذغْيَا ثغْمِي-د س مِينْزِي ثَامُّورْثْ وَارْ ثُودْجِيغْ.

⁵ Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.

⁶ ؤُمِي د-ثنْقَارْ ثْفُوشْثْ، إِشْمضْ ؤُغمُّويْ، ؤُشَا إِسْڒَاوْ مِينْزِي وَارْ غَارسْ ثُوغِي بُو وژْوَارْ.

⁶ Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.

⁷ شَا نّغْنِي ثوْضَا خْ إِسنَّاننْ. مْغَارنْ إِسنَّاننْ، جِييّْفنْ ت.

⁷ Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.

⁸ شَا نّغْنِي ثوْضَا خْ ثمُّورْثْ ثَاصبْحَانْثْ، ثِيوِي-د ڒْغِيدْجثْ، شَا مْيَا، شَا نّغْنِي ستِّينْ، شَا نّغْنِي ثْڒَاثِينْ ن ثْسقَّارْ.

⁸ Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.

⁹ ونِّي غَارْ إِدْجَا إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

⁹ E Jesus terminou, dizendo:

¹⁰ خَاسْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي أَكِيذْسنْ ثسَّاوَاڒذْ س إِمذْيَا؟“

¹⁰ Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa

¹¹ نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”مِينْزِي إِمّوْشْ أَومْ أَذْ ثسّْنمْ سِّيرّْ ن ثْڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ، نِيثْنِي مَاشَا وَارْ ذ أَسنْ ث إِمّوْشْ شَا.

¹¹ Jesus respondeu:

¹² مِينْزِي ونِّي غَارْ إِدْجَا أَذْ أَسْ إِمّوْشْ ؤُشَا أَذْ غَارسْ يِيڒِي س وَاطَّاسْ، مَاشَا ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي شَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاكّسْ ؤُڒَا ذ مِينْ غَارسْ.

¹² Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.

¹³ س ؤُينِّي سَّاوَاڒغْ أَكِيذْسنْ س إِمذْيَا، أَڒَامِي نِيثْنِي تّْوَاڒَانْ أَمْ وَارْ تّْوِيڒِينْ ؤُ تّسْڒَانْ أَمْ وَارْ تّسْڒِينْ، وَارْ فهّْمنْ.

¹³ É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.

¹⁴ ذَايْسنْ إِ غَا إِكمّڒْ وَاوَاڒْ إِ إِنبَّا إِشَاعْيَا، إِنَّا: ’س ؤُسدْجِي أَذْ ثسْڒمْ، مَاشَا وَارْ ثْفهّْمنْ، س ثْمُوغْڒِي أَذْ ثْژَارمْ، مَاشَا وَارْ ثْفتّْنمْ،

¹⁴ E assim acontece com essas pessoas o que disse o

¹⁵ مَاغَارْ ؤُڒْ ن ڒْڭنْسْ-أَ أَقَا إِقْبُوبّزْ، إِمزُّوغنْ نْسنْ ضقْڒنْ ذڭْ ؤُسدْجِي ؤُ نِيثْنِي أَقَا قّْننْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، مَاحنْذْ وَارْ تّْوِيڒِينْ س ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، أَذْ سْڒنْ س إِمزُّوغنْ نْسنْ، أَذْ فهْمنْ س وُوڒْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ ثُوبنْ ؤُشَا نشّْ أَذْ ثنْ سّْڭنْفِيغْ.‘

¹⁵ Pois a mente deste povo está fechada:

¹⁶ مَاشَا سّعْذْ ن ثِيطَّاوِينْ نْومْ ؤُمِي تّْوَاڒَانْثْ، سّعْذْ ن إِمزُّوغنْ نْومْ ؤُمِي تّسْڒَانْ!

¹⁶ Jesus continuou, dizendo:

¹⁷ س ثِيذتّْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَطَّاسْ ن إِنَابِييّنْ ذ إِمْسڭَّاذنْ ثُوغَا خْسنْ أَذْ ژَترنْ مِينْ ثژْرِيمْ، مَاشَا وَارْ ث ژْرِينْ، خْسنْ أَذْ سْڒنْ مِينْ ثسْڒِيمْ، وَارْ ث سْڒِينْ.“

¹⁷ Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.

¹⁸ ”خنِّي كنِّيوْ، سْڒمْ إِ ؤُمذْيَا ن ونِّي إِزَارّْعنْ.

¹⁸ — Então escutem e aprendam o que a

¹⁹ كُوڒْ إِجّنْ ونِّي إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒْ ن ثْڭلْذِيثْ ؤُشَا وَارْ ث إِفْهِيمْ، أَذْ غَارسْ د-يَاسْ ؤُمْعفَّانْ، أَذْ إِخْضفْ مِينْ إِتّْوَازَارْعنْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ. أَقَا ذ مَانْ أَيَا مِينْ إِتّْوَازَارْعنْ خْ ثْمَا ن وبْرِيذْ.

¹⁹ As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.

²⁰ مِينْ إِتّْوَازَارْعنْ خْ وژْرُو، أَقَا وَا ذ ونِّي إِ غَا إِسدْجنْ أَوَاڒْ، أَذْ ث إِقْبڒْ ذغْيَا س ڒفْرَاحثْ،

²⁰ As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,

²¹ مَاشَا وَارْ ذ أَسْ إِوْثِي شَا وژْوَارْ ذڭْ إِخفْ نّسْ، أَذْ إِقِّيمْ ذْرُوسْ وَاهَا. خْمِي د غَا ثَاسْ ڒْمحْنثْ نِيغْ أَمَارّثْ ذِي طّْوعْ ن وَاوَاڒْ أَذْ إِنّذْرفْ ذغْيَا.

²¹ mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.

²² مِينْ إِتّْوَازَارْعنْ جَارْ إِسنَّاننْ أَقَا وَا ذ ونِّي إِتّسْڒَانْ أَوَاڒْ، مَاشَا أَمْنُوسْ ن ڒْوقْثْ-أَ ذ ؤُغكّْوِي ن وَاڭْڒَا أَذْ جِييّْفنْ أَوَاڒْ ؤُشَا نتَّا وَارْ د-إِتِّيوِي شَا ڒْغِيدْجثْ.

²² Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.

²³ مِينْ إِتّْوَازَارْعنْ ذِي ثمُّورْثْ ثَاصبْحَانْثْ أَقَا وَا ذ ونِّي إِتّسْڒَانْ أَوَاڒْ ؤُشَا أَذْ ث إِفْهمْ، أَذْ يَارْبُو ؤُ أَذْ د-يَاوِي خنِّي ڒْغِيدْجثْ: إِجّنْ أَذْ يَاڒُو مْيَا ن ثْسقَّارْ، ونّغْنِي ستِّينْ ؤُشَا ونّغْنِي ثْڒَاثِينْ.“

²³ E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.

²⁴ إِوْشَا أَسنْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا نّغْنِي، إِنَّا: ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ثُوغَا إِزَارّعْ زَّارِيعثْ ثَاصبْحَانْثْ ذڭْ إِيَّارْ نّسْ.

²⁴ Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:

²⁵ أَڒَامِي ثُوغَا إِوْذَانْ طّْصنْ، يُوسَا-د ڒعْذُو نّسْ، إِزَارْعْ ڒْحَايَّارْ ذِي ڒْوسْطْ ن يِيرْذنْ ؤُشَا يُويُورْ.

²⁵ Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.

²⁶ أَڒَامِي د-إِمْغَارْ ؤُغمُّويْ ؤُشَا يِيوِي-د ڒْغِيدْجثْ، ڒخْذنِّي إِضْهَارْ-د ڒْحَايَّارْ عَاوذْ.

²⁶ Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.

²⁷ خنِّي ؤُسِينْ-د إِمْسخَّارنْ ن بَابْ ن ثَادَّارْثْ، نَّانْ أَسْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، مَا وَارْ ثْزَارْعذْ شَا زَّارِيعثْ ثَاصبْحَانْثْ ذڭْ إِيَّارْ نّشْ؟ مَانِيسْ إِ د-يُوسَا خنِّي ڒْحَايَّارْ-أَ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ؟‘

²⁷ Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”

²⁸ إِنَّا أَسنْ: ’أَقَا ڒعْذُو إِڭَّا مَانْ أَيَا‘. نَّانْ أَسْ إِمْسخَّارنْ: ’مَا ثخْسذْ أَذْ نْرَاحْ، أَذْ ث نيْرُو؟‘

²⁸ — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.

²⁹ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ’لَّ، حِيمَا خْمِي غَا ثْيَارّْومْ ڒْحَايَّارْ وَارْ كِيسْ ثْقدْجْعمْ ؤُڒَا ذ إِرْذنْ.

²⁹ — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.

³⁰ أجّْ إِ-ثنْ أَذْ مْغَارنْ س ثْنَاينْ أَڒْ ثَاميْرَا. ذِي ڒْوقْثْ ن ثْميْرَا أَذْ إِنِيغْ إِ يِينِّي إِمجَّارنْ: ’يَارْومْ أَمزْوَارْ ڒْحَايَّارْ، شدّمْ ث ذِي ثْقبِّيطِينْ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاسّشْمضْ، مَاشَا إِرْذنْ، يَارْومْ ث ذِي ڒْمَارْسِي إِنُو.‘ “

³⁰ Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”

³¹ إِوْشَا أَسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا نّغْنِي، إِنَّا: ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ يِيشْثْ ن ثْحبُّوشْثْ ن زَّارِيعثْ ن ؤُخرْذلْ، يِيوْيِي ت-إِ-د إِجّْ ن ورْيَازْ، إِزَارْعْ إِ-ت ذڭْ إِيَّارْ نّسْ.

³¹ Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:

³² وَاخَّا نتَّاثْ ذ ثَامژْيَانْثْ قَاعْ زِي مَارَّا زَّارِيعثْ نّغْنِي، خْمِي ثْمقَّارْ، ثدّكّْوَاڒْ ذ ثَامقّْرَانْثْ زِي مَارَّا ثِيبِّي ؤُشَا ثْذكّْوَاڒْ ذ ثَاشجَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ غَارسْ د-أَسنْ يِيجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ؤُشَا أَذْ ڭّنْ ڒعْوَاشّْ نْسنْ خْ ڒفْرُوعْ نّسْ.“

³² Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.

³³ إِوْشَا أَسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا نّغْنِي، إِنَّا: ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ ونْثُونْ، ثِيوْيِي ث-إِ-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ؤُشَا ثسّْنُوفَّارْ إِ-ث ذِي ثْڒَاثَا ن ڒمْذُوذْ ن وَارنْ، أَڒَامِي إِسّْممّْ وَارشْثِي قَاعْ.“

³³ Jesus contou mais esta parábola para o povo:

³⁴ مَارَّا مَانْ أَيَا إِسِّيوڒْ زَّايسْ يَاسُوع إِ ڒْغَاشِي س إِمتِّيڒنْ ؤُشَا بْڒَا أَمذْيَا وَارْ كِيسنْ إِسِّيوڒْ شَا،

³⁴ Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.

³⁵ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مِينْ خفْ إِسِّيوڒْ ؤُنَابِي إِ إِنَّانْ: ”أَذْ أَرزْمغْ أَقمُّومْ إِنُو س إِمذْيَا، أَذْ بَارّْحغْ س مِينْ إِنُّوفَارنْ زڭْ وَامِي إِتّْوَاڭّْ ذْسَاسْ ن دُّونشْثْ.“

³⁵ Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”

³⁶ ڒَامِي إِسْمحْ يَاسُوع ذِي ڒْغَاشِي أَذْ ؤُيُورنْ، إِرُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ. ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، قَّارنْ: ”إِنِي أَنغْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ؤُمذْيَا ن ڒْحَايَّارْ ذ إِيَّارْ!“

³⁶ Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a

³⁷ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”ونِّي إِزَارّْعنْ زَّارِيعثْ ثَاصبْحَانْثْ نتَّا ذ مِّيسْ ن بْنَاذمْ.

³⁷ Jesus respondeu:

³⁸ إِيَّارْ ذ دُّونشْثْ ؤُشَا زَّارِيعثْ ثَاصبْحَانْثْ نتَّاثْ ذ ثَارْوَا ن ثْڭلْذِيثْ ؤُشَا ڒْحَايَّارْ نتَّا ذ ثَارْوَا ن ؤُمْعفَّانْ.

³⁸ O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .

³⁹ ڒعْذُو ونِّي ث إِزَارْعنْ، أَقَا نتَّا ذ شِّيطَانْ، ؤُشَا صَّابثْ، أَقَا نتَّاثْ ذ قطُّو ن دُّونشْثْ ؤُ إِنِّي إِمجَّارنْ، نِيثْنِي ذ لْمَالَاكَاثْ.

³⁹ O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.

⁴⁰ أَمْ مَامّشْ سّْمُوننْ ڒْحَايَّارْ ؤُشَا سّْشمْضنْ ث س ثْمسِّي، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي غَارْ قطُّو ن دُّونشْثْ-أَ.

⁴⁰ Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.

⁴¹ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ د-إِسّكّْ لْمَالَاكَاثْ نّسْ، أَذْ سّْحيّْذنْثْ زِي ثْڭلْذِيثْ نّسْ قَاعْ ثِيعنْكْڒِيفِينْ ذ مَارَّا إِعفَّاننْ.

⁴¹ O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.

⁴² أَذْ ثنْ نْضَارنْ ذِي ڒْكُوشّثْ ن ثْمسِّي مَانِي غَا يِيڒِينْ إِمطَّاونْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ.

⁴² Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.

⁴³ خنِّي إِمْسڭَّاذنْ أَذْ أَرْغنْ أَمْ ثْفُوشْثْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن بَابَاثْسنْ. ونِّي غَارْ إِدْجَا إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي أَذْ إِسڒْ.“

⁴³ Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.

⁴⁴ ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ عَاوذْ أَمْ يِيجّْ ن ڒْكنْزْ إِتّْوَاسّْنُوفَّارنْ ذڭْ إِيَّارْ، يُوفَا إِ-ث إِجّْ ن ورْيَازْ، إِسّْنُوفَّارْ إِ-ث ؤُشَا ذِي ڒفْرَاحثْ نّسْ يُويُورْ، إِزّنْزْ قَاعْ مِينْ إِدْجَانْ غَارسْ ؤُشَا إِسْغَا إِيَّارْ نِّي.“

⁴⁴ — O

⁴⁵ ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ عَاوذْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُسبَّابْ إِ يَارزُّونْ ثِييَاقُوثِينْ ثِيصبْحَانِينْ.

⁴⁵ — O

⁴⁶ ڒَامِي يُوفَا إِشْثْ ن ثْيَاقُوثْ ثِيغْڒَا أَطَّاسْ، يُويُورْ، إِزّنْزْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا غَارسْ، خنِّي إِسْغَا إِ-ت.“

⁴⁶ Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.

⁴⁷ ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ عَاوذْ أَمْ ثْرَاشَّا مّنْضَارنْ ت ذِي ڒبْحَارْ، ثيْرُو عْڒَامْ كُوڒْ أَسْڒمْ.

⁴⁷ — O

⁴⁸ خْمِي ثشُّورْ، سُّوفّْغنْ ت-إِ-د إِبحْرِييّنْ غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ، قِّيمنْ ؤُشَا فَارْزنْ زَّايسْ مِينْ إِصبْحنْ ذِي ڒقْشُوعْ نْسنْ، مَاشَا مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ نْضَارنْ ث.

⁴⁸ E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.

⁴⁹ أَمُّو إِ غَا ثِيڒِي ذِي قطُّو ن دُّونشْثْ. أَذْ د-فّْغنْثْ لْمَالَاكَاثْ، أَذْ فَارْننْثْ إِعفَّاننْ زِي ڒْوسْطْ ن إِمْسڭَّاذنْ.

⁴⁹ No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,

⁵⁰ أَذْ ثنْ نْضَارنْثْ ذِي ڒْكُوشّثْ ن ثْمسِّي مَانِي غَا يِيڒِينْ إِمطَّاونْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ.“

⁵⁰ e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.

⁵¹ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا ثْفهْممْ إِ مَارَّا مَانْ أَيَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِيثْنغْ!“

⁵¹ Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.

⁵² خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”س ؤُيَا كُوڒْ أَمْسڒْمَاذْ ن إِذْلِيسنْ ونِّي إِذْوڒْ ذ أَمحْضَارْ ن ثْڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ، أَقَا إِڭَّا أَمْ يِيجّْ ن بَابْ ن ثَادَّارْثْ إِسُّوفُّوغْ زِي ڒْكنْزْ نّسْ مِينْ إِدْجَانْ ذ جْذِيذْ ؤُ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَقْذِيمْ.“

⁵² Jesus disse:

⁵³ أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ يَاسُوع إِمذْيَا-يَا، يُويُورْ سّنِّي.

⁵³ Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali

⁵⁴ ڒَامِي د-يُوسَا غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ، إِكَّارْ إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ نْسنْ أَڒَامِي قِّيمنْ ثْبهْثنْ، نَّانْ: ”مَانِيسْ ذ أَسْ د-ثكَّا ثِيغِيثْ-أَ ذ ڒعْجَايبْ-أَ؟

⁵⁴ e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?

⁵⁵ مَا وَارْ إِدْجِي وَا ذ مِّيسْ ن ؤُنجَّارْ؟ مَا وَارْ قَّارنْ إِ يمَّاسْ مَارْيَامْ، ذ أَيْثْمَاسْ مَا وَارْ ذ أَسنْ قَّارنْ يَاعْقُوبْ ذ يَاسِي ذ شِيمْعُونْ ذ يَاهُوذَا؟

⁵⁵ Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?

⁵⁶ مَا وَارْ دْجِينْثْ سُويثْمَاسْ قَاعْ غَارْنغْ؟ مَانِيسْ ذ أَسْ د-إِكَّا مَانْ أَيَا مَارَّا؟“

⁵⁶ Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?

⁵⁷ ؤُشَا نْذرْفنْ زَّايسْ. مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”أَنَابِيعمَّارْصْ وَارْ إِدْجِي بْڒَا شَّانْ، مْغِيرْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ ؤُ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.“

⁵⁷ Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:

⁵⁸ ؤُشَا وَارْ إِڭِّي ذِيهَا ڒعْجَايبْ أَطَّاسْ زِي سِّيبّثْ ن بْڒَا لْ-إِيمَانْ نْسنْ.

⁵⁸ Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →