Mateus 13

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِفّغْ يَاسُوع زِي ثَادَّارْثْ، إِرُوحْ إِقِّيمْ خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.

¹ No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;

² إِمُونْ-د خَاسْ إِجّْ ن ؤُهِيمُورْ ن ڒْغَاشِي، أَڒَامِي ينْيَا ذِي ؤُغَارَّابُو، إِقِّيمْ ذَايسْ ؤُشَا ڒْغَاشِي مَارَّا بدّنْ خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ.

² e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.

³ إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ س إِمذْيَا، إِنَّا: ”خْزَارْ، أَفدْجَاحْ إِفّغْ، حِيمَا أَذْ إِزَارْعْ.

³ E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.

⁴ أَمْ ثُوغَا إِزَارّعْ، ثوْضَا شَا ن زَّارِيعثْ خْ ثْمَا ن وبْرِيذْ، خشّنْ-د إِجْضَاضْ، نقْبنْ ت.

⁴ e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.

⁵ ثوْضَا شَا نّغْنِي خْ وژْرُو مَانِي ثُوغَا وَارْ إِدْجِي ؤُشَاڒْ أَطَّاسْ. ذغْيَا ثغْمِي-د س مِينْزِي ثَامُّورْثْ وَارْ ثُودْجِيغْ.

⁵ E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;

⁶ ؤُمِي د-ثنْقَارْ ثْفُوشْثْ، إِشْمضْ ؤُغمُّويْ، ؤُشَا إِسْڒَاوْ مِينْزِي وَارْ غَارسْ ثُوغِي بُو وژْوَارْ.

⁶ mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.

⁷ شَا نّغْنِي ثوْضَا خْ إِسنَّاننْ. مْغَارنْ إِسنَّاننْ، جِييّْفنْ ت.

⁷ E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.

⁸ شَا نّغْنِي ثوْضَا خْ ثمُّورْثْ ثَاصبْحَانْثْ، ثِيوِي-د ڒْغِيدْجثْ، شَا مْيَا، شَا نّغْنِي ستِّينْ، شَا نّغْنِي ثْڒَاثِينْ ن ثْسقَّارْ.

⁸ Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.

⁹ ونِّي غَارْ إِدْجَا إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

⁹ Quem tem ouvidos, ouça.

¹⁰ خَاسْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”مَايمِّي أَكِيذْسنْ ثسَّاوَاڒذْ س إِمذْيَا؟“

¹⁰ E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?

¹¹ نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”مِينْزِي إِمّوْشْ أَومْ أَذْ ثسّْنمْ سِّيرّْ ن ثْڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ، نِيثْنِي مَاشَا وَارْ ذ أَسنْ ث إِمّوْشْ شَا.

¹¹ Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;

¹² مِينْزِي ونِّي غَارْ إِدْجَا أَذْ أَسْ إِمّوْشْ ؤُشَا أَذْ غَارسْ يِيڒِي س وَاطَّاسْ، مَاشَا ونِّي وَارْ غَارْ إِدْجِي شَا أَذْ زَّايسْ إِتّْوَاكّسْ ؤُڒَا ذ مِينْ غَارسْ.

¹² pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.

¹³ س ؤُينِّي سَّاوَاڒغْ أَكِيذْسنْ س إِمذْيَا، أَڒَامِي نِيثْنِي تّْوَاڒَانْ أَمْ وَارْ تّْوِيڒِينْ ؤُ تّسْڒَانْ أَمْ وَارْ تّسْڒِينْ، وَارْ فهّْمنْ.

¹³ Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.

¹⁴ ذَايْسنْ إِ غَا إِكمّڒْ وَاوَاڒْ إِ إِنبَّا إِشَاعْيَا، إِنَّا: ’س ؤُسدْجِي أَذْ ثسْڒمْ، مَاشَا وَارْ ثْفهّْمنْ، س ثْمُوغْڒِي أَذْ ثْژَارمْ، مَاشَا وَارْ ثْفتّْنمْ،

¹⁴ E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.

¹⁵ مَاغَارْ ؤُڒْ ن ڒْڭنْسْ-أَ أَقَا إِقْبُوبّزْ، إِمزُّوغنْ نْسنْ ضقْڒنْ ذڭْ ؤُسدْجِي ؤُ نِيثْنِي أَقَا قّْننْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، مَاحنْذْ وَارْ تّْوِيڒِينْ س ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، أَذْ سْڒنْ س إِمزُّوغنْ نْسنْ، أَذْ فهْمنْ س وُوڒْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ ثُوبنْ ؤُشَا نشّْ أَذْ ثنْ سّْڭنْفِيغْ.‘

¹⁵ Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.

¹⁶ مَاشَا سّعْذْ ن ثِيطَّاوِينْ نْومْ ؤُمِي تّْوَاڒَانْثْ، سّعْذْ ن إِمزُّوغنْ نْومْ ؤُمِي تّسْڒَانْ!

¹⁶ Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.

¹⁷ س ثِيذتّْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَطَّاسْ ن إِنَابِييّنْ ذ إِمْسڭَّاذنْ ثُوغَا خْسنْ أَذْ ژَترنْ مِينْ ثژْرِيمْ، مَاشَا وَارْ ث ژْرِينْ، خْسنْ أَذْ سْڒنْ مِينْ ثسْڒِيمْ، وَارْ ث سْڒِينْ.“

¹⁷ Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.

¹⁸ ”خنِّي كنِّيوْ، سْڒمْ إِ ؤُمذْيَا ن ونِّي إِزَارّْعنْ.

¹⁸ Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.

¹⁹ كُوڒْ إِجّنْ ونِّي إِتّسْڒَانْ إِ وَاوَاڒْ ن ثْڭلْذِيثْ ؤُشَا وَارْ ث إِفْهِيمْ، أَذْ غَارسْ د-يَاسْ ؤُمْعفَّانْ، أَذْ إِخْضفْ مِينْ إِتّْوَازَارْعنْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ. أَقَا ذ مَانْ أَيَا مِينْ إِتّْوَازَارْعنْ خْ ثْمَا ن وبْرِيذْ.

¹⁹ A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.

²⁰ مِينْ إِتّْوَازَارْعنْ خْ وژْرُو، أَقَا وَا ذ ونِّي إِ غَا إِسدْجنْ أَوَاڒْ، أَذْ ث إِقْبڒْ ذغْيَا س ڒفْرَاحثْ،

²⁰ E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;

²¹ مَاشَا وَارْ ذ أَسْ إِوْثِي شَا وژْوَارْ ذڭْ إِخفْ نّسْ، أَذْ إِقِّيمْ ذْرُوسْ وَاهَا. خْمِي د غَا ثَاسْ ڒْمحْنثْ نِيغْ أَمَارّثْ ذِي طّْوعْ ن وَاوَاڒْ أَذْ إِنّذْرفْ ذغْيَا.

²¹ mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.

²² مِينْ إِتّْوَازَارْعنْ جَارْ إِسنَّاننْ أَقَا وَا ذ ونِّي إِتّسْڒَانْ أَوَاڒْ، مَاشَا أَمْنُوسْ ن ڒْوقْثْ-أَ ذ ؤُغكّْوِي ن وَاڭْڒَا أَذْ جِييّْفنْ أَوَاڒْ ؤُشَا نتَّا وَارْ د-إِتِّيوِي شَا ڒْغِيدْجثْ.

²² E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.

²³ مِينْ إِتّْوَازَارْعنْ ذِي ثمُّورْثْ ثَاصبْحَانْثْ أَقَا وَا ذ ونِّي إِتّسْڒَانْ أَوَاڒْ ؤُشَا أَذْ ث إِفْهمْ، أَذْ يَارْبُو ؤُ أَذْ د-يَاوِي خنِّي ڒْغِيدْجثْ: إِجّنْ أَذْ يَاڒُو مْيَا ن ثْسقَّارْ، ونّغْنِي ستِّينْ ؤُشَا ونّغْنِي ثْڒَاثِينْ.“

²³ Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.

²⁴ إِوْشَا أَسنْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا نّغْنِي، إِنَّا: ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ثُوغَا إِزَارّعْ زَّارِيعثْ ثَاصبْحَانْثْ ذڭْ إِيَّارْ نّسْ.

²⁴ Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;

²⁵ أَڒَامِي ثُوغَا إِوْذَانْ طّْصنْ، يُوسَا-د ڒعْذُو نّسْ، إِزَارْعْ ڒْحَايَّارْ ذِي ڒْوسْطْ ن يِيرْذنْ ؤُشَا يُويُورْ.

²⁵ mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.

²⁶ أَڒَامِي د-إِمْغَارْ ؤُغمُّويْ ؤُشَا يِيوِي-د ڒْغِيدْجثْ، ڒخْذنِّي إِضْهَارْ-د ڒْحَايَّارْ عَاوذْ.

²⁶ Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.

²⁷ خنِّي ؤُسِينْ-د إِمْسخَّارنْ ن بَابْ ن ثَادَّارْثْ، نَّانْ أَسْ: ’أَ سِيذِيثْنغْ، مَا وَارْ ثْزَارْعذْ شَا زَّارِيعثْ ثَاصبْحَانْثْ ذڭْ إِيَّارْ نّشْ؟ مَانِيسْ إِ د-يُوسَا خنِّي ڒْحَايَّارْ-أَ إِ ذَايسْ إِدْجَانْ؟‘

²⁷ Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?

²⁸ إِنَّا أَسنْ: ’أَقَا ڒعْذُو إِڭَّا مَانْ أَيَا‘. نَّانْ أَسْ إِمْسخَّارنْ: ’مَا ثخْسذْ أَذْ نْرَاحْ، أَذْ ث نيْرُو؟‘

²⁸ Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?

²⁹ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ’لَّ، حِيمَا خْمِي غَا ثْيَارّْومْ ڒْحَايَّارْ وَارْ كِيسْ ثْقدْجْعمْ ؤُڒَا ذ إِرْذنْ.

²⁹ Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.

³⁰ أجّْ إِ-ثنْ أَذْ مْغَارنْ س ثْنَاينْ أَڒْ ثَاميْرَا. ذِي ڒْوقْثْ ن ثْميْرَا أَذْ إِنِيغْ إِ يِينِّي إِمجَّارنْ: ’يَارْومْ أَمزْوَارْ ڒْحَايَّارْ، شدّمْ ث ذِي ثْقبِّيطِينْ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاسّشْمضْ، مَاشَا إِرْذنْ، يَارْومْ ث ذِي ڒْمَارْسِي إِنُو.‘ “

³⁰ Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.

³¹ إِوْشَا أَسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا نّغْنِي، إِنَّا: ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ يِيشْثْ ن ثْحبُّوشْثْ ن زَّارِيعثْ ن ؤُخرْذلْ، يِيوْيِي ت-إِ-د إِجّْ ن ورْيَازْ، إِزَارْعْ إِ-ت ذڭْ إِيَّارْ نّسْ.

³¹ Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;

³² وَاخَّا نتَّاثْ ذ ثَامژْيَانْثْ قَاعْ زِي مَارَّا زَّارِيعثْ نّغْنِي، خْمِي ثْمقَّارْ، ثدّكّْوَاڒْ ذ ثَامقّْرَانْثْ زِي مَارَّا ثِيبِّي ؤُشَا ثْذكّْوَاڒْ ذ ثَاشجَّارْثْ مَاحنْذْ أَذْ غَارسْ د-أَسنْ يِيجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ؤُشَا أَذْ ڭّنْ ڒعْوَاشّْ نْسنْ خْ ڒفْرُوعْ نّسْ.“

³² o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.

³³ إِوْشَا أَسنْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمذْيَا نّغْنِي، إِنَّا: ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ ونْثُونْ، ثِيوْيِي ث-إِ-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ؤُشَا ثسّْنُوفَّارْ إِ-ث ذِي ثْڒَاثَا ن ڒمْذُوذْ ن وَارنْ، أَڒَامِي إِسّْممّْ وَارشْثِي قَاعْ.“

³³ Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.

³⁴ مَارَّا مَانْ أَيَا إِسِّيوڒْ زَّايسْ يَاسُوع إِ ڒْغَاشِي س إِمتِّيڒنْ ؤُشَا بْڒَا أَمذْيَا وَارْ كِيسنْ إِسِّيوڒْ شَا،

³⁴ Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;

³⁵ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ مِينْ خفْ إِسِّيوڒْ ؤُنَابِي إِ إِنَّانْ: ”أَذْ أَرزْمغْ أَقمُّومْ إِنُو س إِمذْيَا، أَذْ بَارّْحغْ س مِينْ إِنُّوفَارنْ زڭْ وَامِي إِتّْوَاڭّْ ذْسَاسْ ن دُّونشْثْ.“

³⁵ para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.

³⁶ ڒَامِي إِسْمحْ يَاسُوع ذِي ڒْغَاشِي أَذْ ؤُيُورنْ، إِرُوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ. ؤُسِينْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، قَّارنْ: ”إِنِي أَنغْ مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ؤُمذْيَا ن ڒْحَايَّارْ ذ إِيَّارْ!“

³⁶ Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.

³⁷ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”ونِّي إِزَارّْعنْ زَّارِيعثْ ثَاصبْحَانْثْ نتَّا ذ مِّيسْ ن بْنَاذمْ.

³⁷ E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;

³⁸ إِيَّارْ ذ دُّونشْثْ ؤُشَا زَّارِيعثْ ثَاصبْحَانْثْ نتَّاثْ ذ ثَارْوَا ن ثْڭلْذِيثْ ؤُشَا ڒْحَايَّارْ نتَّا ذ ثَارْوَا ن ؤُمْعفَّانْ.

³⁸ o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;

³⁹ ڒعْذُو ونِّي ث إِزَارْعنْ، أَقَا نتَّا ذ شِّيطَانْ، ؤُشَا صَّابثْ، أَقَا نتَّاثْ ذ قطُّو ن دُّونشْثْ ؤُ إِنِّي إِمجَّارنْ، نِيثْنِي ذ لْمَالَاكَاثْ.

³⁹ o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.

⁴⁰ أَمْ مَامّشْ سّْمُوننْ ڒْحَايَّارْ ؤُشَا سّْشمْضنْ ث س ثْمسِّي، أَمُّو إِ غَا يِيڒِي غَارْ قطُّو ن دُّونشْثْ-أَ.

⁴⁰ Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.

⁴¹ مِّيسْ ن بْنَاذمْ أَذْ د-إِسّكّْ لْمَالَاكَاثْ نّسْ، أَذْ سّْحيّْذنْثْ زِي ثْڭلْذِيثْ نّسْ قَاعْ ثِيعنْكْڒِيفِينْ ذ مَارَّا إِعفَّاننْ.

⁴¹ Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,

⁴² أَذْ ثنْ نْضَارنْ ذِي ڒْكُوشّثْ ن ثْمسِّي مَانِي غَا يِيڒِينْ إِمطَّاونْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ.

⁴² e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.

⁴³ خنِّي إِمْسڭَّاذنْ أَذْ أَرْغنْ أَمْ ثْفُوشْثْ ذِي ثْڭلْذِيثْ ن بَابَاثْسنْ. ونِّي غَارْ إِدْجَا إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي أَذْ إِسڒْ.“

⁴³ Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.

⁴⁴ ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ عَاوذْ أَمْ يِيجّْ ن ڒْكنْزْ إِتّْوَاسّْنُوفَّارنْ ذڭْ إِيَّارْ، يُوفَا إِ-ث إِجّْ ن ورْيَازْ، إِسّْنُوفَّارْ إِ-ث ؤُشَا ذِي ڒفْرَاحثْ نّسْ يُويُورْ، إِزّنْزْ قَاعْ مِينْ إِدْجَانْ غَارسْ ؤُشَا إِسْغَا إِيَّارْ نِّي.“

⁴⁴ O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.

⁴⁵ ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ عَاوذْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُسبَّابْ إِ يَارزُّونْ ثِييَاقُوثِينْ ثِيصبْحَانِينْ.

⁴⁵ Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;

⁴⁶ ڒَامِي يُوفَا إِشْثْ ن ثْيَاقُوثْ ثِيغْڒَا أَطَّاسْ، يُويُورْ، إِزّنْزْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا غَارسْ، خنِّي إِسْغَا إِ-ت.“

⁴⁶ e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.

⁴⁷ ”ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ عَاوذْ أَمْ ثْرَاشَّا مّنْضَارنْ ت ذِي ڒبْحَارْ، ثيْرُو عْڒَامْ كُوڒْ أَسْڒمْ.

⁴⁷ Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.

⁴⁸ خْمِي ثشُّورْ، سُّوفّْغنْ ت-إِ-د إِبحْرِييّنْ غَارْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ، قِّيمنْ ؤُشَا فَارْزنْ زَّايسْ مِينْ إِصبْحنْ ذِي ڒقْشُوعْ نْسنْ، مَاشَا مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ نْضَارنْ ث.

⁴⁸ E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.

⁴⁹ أَمُّو إِ غَا ثِيڒِي ذِي قطُّو ن دُّونشْثْ. أَذْ د-فّْغنْثْ لْمَالَاكَاثْ، أَذْ فَارْننْثْ إِعفَّاننْ زِي ڒْوسْطْ ن إِمْسڭَّاذنْ.

⁴⁹ Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,

⁵⁰ أَذْ ثنْ نْضَارنْثْ ذِي ڒْكُوشّثْ ن ثْمسِّي مَانِي غَا يِيڒِينْ إِمطَّاونْ ذ ؤُغزِّي ن ثغْمَاسْ.“

⁵⁰ e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.

⁵¹ إِنَّا أَسنْ يَاسُوع: ”مَا ثْفهْممْ إِ مَارَّا مَانْ أَيَا؟“ نَّانْ أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِيثْنغْ!“

⁵¹ Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.

⁵² خنِّي إِنَّا أَسنْ: ”س ؤُيَا كُوڒْ أَمْسڒْمَاذْ ن إِذْلِيسنْ ونِّي إِذْوڒْ ذ أَمحْضَارْ ن ثْڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ، أَقَا إِڭَّا أَمْ يِيجّْ ن بَابْ ن ثَادَّارْثْ إِسُّوفُّوغْ زِي ڒْكنْزْ نّسْ مِينْ إِدْجَانْ ذ جْذِيذْ ؤُ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَقْذِيمْ.“

⁵² E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.

⁵³ أَوَارْنِي ڒَامِي إِكمّڒْ يَاسُوع إِمذْيَا-يَا، يُويُورْ سّنِّي.

⁵³ E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.

⁵⁴ ڒَامِي د-يُوسَا غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ، إِكَّارْ إِسّڒْمَاذْ إِ-ثنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ نْسنْ أَڒَامِي قِّيمنْ ثْبهْثنْ، نَّانْ: ”مَانِيسْ ذ أَسْ د-ثكَّا ثِيغِيثْ-أَ ذ ڒعْجَايبْ-أَ؟

⁵⁴ E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?

⁵⁵ مَا وَارْ إِدْجِي وَا ذ مِّيسْ ن ؤُنجَّارْ؟ مَا وَارْ قَّارنْ إِ يمَّاسْ مَارْيَامْ، ذ أَيْثْمَاسْ مَا وَارْ ذ أَسنْ قَّارنْ يَاعْقُوبْ ذ يَاسِي ذ شِيمْعُونْ ذ يَاهُوذَا؟

⁵⁵ Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?

⁵⁶ مَا وَارْ دْجِينْثْ سُويثْمَاسْ قَاعْ غَارْنغْ؟ مَانِيسْ ذ أَسْ د-إِكَّا مَانْ أَيَا مَارَّا؟“

⁵⁶ E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?

⁵⁷ ؤُشَا نْذرْفنْ زَّايسْ. مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”أَنَابِيعمَّارْصْ وَارْ إِدْجِي بْڒَا شَّانْ، مْغِيرْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ ؤُ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.“

⁵⁷ E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.

⁵⁸ ؤُشَا وَارْ إِڭِّي ذِيهَا ڒعْجَايبْ أَطَّاسْ زِي سِّيبّثْ ن بْڒَا لْ-إِيمَانْ نْسنْ.

⁵⁸ E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →