Malaquias 1

rifa (RIFA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ڒْحُوكْمْ إِسَّاڭّْوَاذنْ. أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ إِسْرَائِيل س ؤُفُوسْ ن مَالَاخِي.
1 Oráculo. Palavra do Senhor dirigida a Israel por seu Mensageiro.
2 ”نشّْ ثُوغَا تّخْسغْ شكْ، إِقَّارْ سِيذِي، مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَانِي ذ أَنغْ ثخْسذْ؟‘ مَا وَارْ إِدْجِي عِيسُو ذ ؤُمَاسْ ن يَاعْقُوبْ، إِقَّارْ سِيذِي، ؤُ نشّْ تّخْسغْ يَاعْقُوبْ،
2 Eu vos amei, diz o Senhor. E vós dizeis: em que nos amastes? Esaú não era, porventura, irmão de Jacó? - oráculo do Senhor. Contudo, amei Jacó
3 مَاشَا شَارْهغْ عِيسُو. نشّْ أَرِّيغْ إِذُورَارْ نّسْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِتّْوَاردّْدْجنْ ؤُڒَا ذ ثَاسْغَارْثْ نّسْ إِ وُوشَّاننْ ن ڒخْڒَا.
3 e aborreci Esaú, transformei suas montanhas em desertos solitários e entreguei sua herança aos chacais do deserto.
4 وَاخَّا إِذُومْ إِقَّارْ: ’نشِّينْ نتّْوَاردّدْجْ، مَاشَا أَذْ نبْنَا ڒْخِيرْبَاثْ عَاوذْ!‘، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: نِيثْنِي أَذْ بْنَانْ عَاوذْ، مَاشَا نشّْ أَذْ هذْمغْ ؤُ أَذْ أَسنْ ڒَاغَانْ ’ثَامُّورْثْ ن ؤُعفَّانْ‘، ؤُ عَاوذْ: ’ڒْڭنْسْ ونِّي خْ إِسخّضْ سِيذِي إِ ڒبْذَا!‘
4 Ainda que dissessem os edomitas: fomos destruídos, mas levantar-nos-emos de nossa ruína, eis o que diz o Senhor dos exércitos: que eles construam e eu destruirei; sua terra será chamada terra da impiedade, povo contra o qual irou-se o Senhor para sempre.
5 ثِيطَّاوِينْ نْومْ أَذْ ث ژَترنْ ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثِينِيمْ: ’ذ أَمقّْرَانْ سِيذِي ثِيوَا إِ ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل!‘ “
5 Vereis isto com os vossos olhos e direis: o Senhor é grande, mesmo para além do território de Israel!
6 ”مِّيسْ إِتّْوقَّارْ بَابَاسْ ذ ؤُمْسخَّارْ بَابْ نّسْ. مَاڒَا نشّْ أَقَا ذ بَابَا، مَانِي إِقِّيمْ خنِّي ڒوْقَارْ إِ نشّْ؟ مَاڒَا نشّْ أَقَا ذ سِيذِي، مَانِي ثقِّيمْ ثِيڭّْوُوذِي نِّي زَّايِي؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، إِ كنِّيوْ، أَ إِكهَّاننْ، إِنِّي إِسّحْقَارنْ إِسمْ إِنُو. مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مِينْ زِي نسّحْقَارْ نشِّينْ إِسمْ نّشْ؟‘
6 O filho respeita seu pai e o servo, seu senhor. Ora, se eu sou Pai, onde estão as honras que me são devidas? E se eu sou o Senhor, onde está o temor que se me deve? - diz o Senhor dos exércitos a vós, sacerdotes, que desprezais o seu nome e dizeis: que desprezo temos tido por teu nome?
7 كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ-د أَغْرُومْ إِخمْجنْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِنُو، ثقَّارمْ: ’مِينْ زِي إِ شكْ نسّْخمّجْ؟‘ مِينْ زِي أَقَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’ثَازوْضَا ن سِيذِي ذ ثَامحْقُورْثْ.‘
7 Ofereceis sobre o meu altar alimentos impuros! E ousais dizer: Em que desprezamos o teu nome? E julgais que a mesa do Senhor seja de pouca importância.
8 مَاغَارْ ؤُمِي كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَضَارْغَاڒْ إِ ثَاغَارْصْثْ، مَا وَارْ إِدْجِي أَيَا ذ ڒْغَارْ؟ ؤُ خْمِي غَا ثَاوْيمْ كنِّيوْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَقجْذَاحْ نِيغْ مِينْ إِهڒْشنْ، مَا وَارْ إِدْجِي أَيَا ذ ڒْغَارْ! سِيوضْ أَيَا إِشْثْ ن ثْوَاڒَا غَارْ لْوَالِي. مَا شكْ أَذْ أَسْ د-ثَاسذْ خْ ڒْخَاضَارْ نِيغْ نتَّا أَذْ يِيڒِي مْلِيحْ أَكِيذكْ؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
8 Se ofereceis em sacrifício um animal cego, não haverá mal algum nisto? E se trazeis um animal coxo e doente, não vedes mal algum nisto? Vai, pois, oferecê-lo ao teu governador; crês que lhe agradarias, que ele receberia bem? - diz o Senhor dos exércitos.
9 ”خنِّي ڒخُّو، أَرْزُومْ ؤُذمْ ن أَربِّي، حِيمَا نتَّا أَذْ خَانغْ إِحِينّْ. مَاشَا مَانْ أَيَا إِتّْوَاڭّْ زَّايْومْ! مَا أَذْ يِيڒِي س نّيّثْ ثشْنَا إِ يِيجّْ زَّايْومْ؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
9 Ide agora rogar a Deus que nos perdoe! Tendo feito tudo isto com vossas próprias mãos, ouvir-vos-á ele favoravelmente? - diz o Senhor dos exércitos.
10 مَانْ ونْ زَّايْومْ إِ غَا إِبلّْعنْ خنِّي ثِيوُّورَا، أَڒَامِي نِيثْنِي وَارْ تّسْرِيقِّينْ عَاذْ أَعَالْطَارْ إِنُو بَاطڒْ. نشّْ وَارْ ذَايْومْ تِّيفغْ أَرْضَا، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ؤُ ؤُڒَا ذ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ زڭْ ؤُفُوسْ نْومْ وَارْ د-ثتِّيسْ خْ ڒْخَاضَارْ إِنُو.
10 Vá, antes, um de vós e feche as portas. Não acendereis mais inutilmente o fogo no meu altar. Não tenho nenhuma complacência convosco - diz o Senhor dos exércitos - e nenhuma oferta de vossas mãos me é agradável.
11 مَاغَارْ زِي مَانِي د ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ أَڒْ مَانِي ثْغدْجِي، أَذْ يِيڒِي يِيسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ أَذْ أَوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒبْخُورْ إِ يِيسمْ إِنُو ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ، مَاغَارْ إِسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
11 Porque, do nascente ao poente, meu nome é grande entre as nações e em todo lugar se oferecem ao meu nome o incenso, sacrifícios e oblações puras. Sim, grande é o meu nome entre as nações - diz o Senhor dos exércitos.
12 مَاشَا كنِّيوْ ثسّْعِيدْجِيثمْ إِسمْ نِّي أَمْ ثقَّارمْ: ’ثَازوْضَا ن سِيذِي إِنُو ثخْمجْ ؤُ ڒْغِيدْجثْ نّسْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي مَاشَّا نّسْ، ذ ثَامحْقُورْثْ!‘
12 Vós, porém, o profanais quando dizeis: A mesa do Senhor está manchada; o que nela se oferece é um alimento comum.
13 كنِّيوْ ثقَّارمْ عَاوذْ: ’خْزَارْ، مَانْأَ أَمْنُوسْ- أَ!‘، مَاشَا كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ثْسُوضْممْ خَاسْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ-د مِينْ إِتّْوَاشَارنْ، ؤُ مِينْ إِتّْقجْذْحنْ ذ مِينْ إِهڒْشنْ ثتّْوَايمْ-د أَمْ ثوْهِيبْثْ. مَا أَذْ أَيِي إِعْجبْ مَانْ أَيَا زڭْ ؤُفُوسْ نْومْ؟، إِقَّارْ سِيذِي.
13 E dizeis ainda: Ai, que cansaço! E mostrais desprezo pelo altar. Trazeis o animal roubado, o coxo, o doente. Julgais que vou aceitá-lo de vossas mãos? - diz o Senhor.
14 إِتّْوَانْعڒْ ؤُغشَّاشْ، ونِّي غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن ڒْمَاڒْ ذ أَوْثمْ ذِي ثْحِيمَارْثْ نّسْ ؤُشَا إِوَاعْذْ إِ-ث ؤُ خنِّي إِغَارْصْ إِ يِيجّْ ن ڒْمَاڒْ ذ أَنعْضُوبْ إِ سِيذِي! مَاغَارْ نشّْ ذ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ أَمقّْرَانْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ؤُ إِسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ.“
14 Maldito seja o homem fraudulento que consagra e sacrifica ao Senhor um animal defeituoso, tendo no rebanho animais sadios! Sou um grande Rei - diz o Senhor - e o meu nome é temível entre as nações.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Malaquias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.