Malaquias 1
rifa (RIFA) vs BKJ
1 ڒْحُوكْمْ إِسَّاڭّْوَاذنْ. أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ إِسْرَائِيل س ؤُفُوسْ ن مَالَاخِي.
1 O peso da palavra do SENHOR para Israel, por Malaquias.
2 ”نشّْ ثُوغَا تّخْسغْ شكْ، إِقَّارْ سِيذِي، مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَانِي ذ أَنغْ ثخْسذْ؟‘ مَا وَارْ إِدْجِي عِيسُو ذ ؤُمَاسْ ن يَاعْقُوبْ، إِقَّارْ سِيذِي، ؤُ نشّْ تّخْسغْ يَاعْقُوبْ،
2 Eu vos tenho amado, diz o SENHOR. Mas vós dizeis: Em que tens nos amado? Não era Esaú irmão de Jacó? Diz o SENHOR; todavia eu amei Jacó,
3 مَاشَا شَارْهغْ عِيسُو. نشّْ أَرِّيغْ إِذُورَارْ نّسْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِتّْوَاردّْدْجنْ ؤُڒَا ذ ثَاسْغَارْثْ نّسْ إِ وُوشَّاننْ ن ڒخْڒَا.
3 e eu odiei Esaú; e fiz dos seus montes e de sua herança dejetos para os dragões do deserto.
4 وَاخَّا إِذُومْ إِقَّارْ: ’نشِّينْ نتّْوَاردّدْجْ، مَاشَا أَذْ نبْنَا ڒْخِيرْبَاثْ عَاوذْ!‘، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: نِيثْنِي أَذْ بْنَانْ عَاوذْ، مَاشَا نشّْ أَذْ هذْمغْ ؤُ أَذْ أَسنْ ڒَاغَانْ ’ثَامُّورْثْ ن ؤُعفَّانْ‘، ؤُ عَاوذْ: ’ڒْڭنْسْ ونِّي خْ إِسخّضْ سِيذِي إِ ڒبْذَا!‘
4 Enquanto Edom diz: Estamos empobrecidos, mas retornaremos e edificaremos os lugares desolados; assim diz o SENHOR dos Exércitos: Eles edificarão, mas eu derrubarei; e eles os chamarão: A fronteira da maldade, e, o povo contra quem o SENHOR tem indignação para sempre.
5 ثِيطَّاوِينْ نْومْ أَذْ ث ژَترنْ ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثِينِيمْ: ’ذ أَمقّْرَانْ سِيذِي ثِيوَا إِ ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل!‘ “
5 E os vossos olhos verão, e vós direis: O SENHOR será magnificado desde a fronteira de Israel.
6 ”مِّيسْ إِتّْوقَّارْ بَابَاسْ ذ ؤُمْسخَّارْ بَابْ نّسْ. مَاڒَا نشّْ أَقَا ذ بَابَا، مَانِي إِقِّيمْ خنِّي ڒوْقَارْ إِ نشّْ؟ مَاڒَا نشّْ أَقَا ذ سِيذِي، مَانِي ثقِّيمْ ثِيڭّْوُوذِي نِّي زَّايِي؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، إِ كنِّيوْ، أَ إِكهَّاننْ، إِنِّي إِسّحْقَارنْ إِسمْ إِنُو. مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مِينْ زِي نسّحْقَارْ نشِّينْ إِسمْ نّشْ؟‘
6 O filho honra seu pai, e o servo o seu mestre; se então eu sou um pai, onde está a minha honra? E, se eu sou o mestre, onde está o meu temor? Diz o SENHOR dos Exércitos a vós, ó sacerdotes, que desprezais o meu nome. E vós dizeis: Em que temos desprezado o teu nome?
7 كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ-د أَغْرُومْ إِخمْجنْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِنُو، ثقَّارمْ: ’مِينْ زِي إِ شكْ نسّْخمّجْ؟‘ مِينْ زِي أَقَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’ثَازوْضَا ن سِيذِي ذ ثَامحْقُورْثْ.‘
7 Ofereceis pão profano sobre o meu altar, e dizeis: Em que te havemos profanado? Nisto dizeis: A mesa do SENHOR é desprezível.
8 مَاغَارْ ؤُمِي كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَضَارْغَاڒْ إِ ثَاغَارْصْثْ، مَا وَارْ إِدْجِي أَيَا ذ ڒْغَارْ؟ ؤُ خْمِي غَا ثَاوْيمْ كنِّيوْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَقجْذَاحْ نِيغْ مِينْ إِهڒْشنْ، مَا وَارْ إِدْجِي أَيَا ذ ڒْغَارْ! سِيوضْ أَيَا إِشْثْ ن ثْوَاڒَا غَارْ لْوَالِي. مَا شكْ أَذْ أَسْ د-ثَاسذْ خْ ڒْخَاضَارْ نِيغْ نتَّا أَذْ يِيڒِي مْلِيحْ أَكِيذكْ؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
8 E se ofereceis o cego para o sacrifício, isso não é mal? E se ofereceis o coxo ou enfermo, isso não é mal? Agora, ofereça-o ao teu governador; ele se agradará contigo, ou aceitará ele a tua pessoa? Diz o SENHOR dos Exércitos.
9 ”خنِّي ڒخُّو، أَرْزُومْ ؤُذمْ ن أَربِّي، حِيمَا نتَّا أَذْ خَانغْ إِحِينّْ. مَاشَا مَانْ أَيَا إِتّْوَاڭّْ زَّايْومْ! مَا أَذْ يِيڒِي س نّيّثْ ثشْنَا إِ يِيجّْ زَّايْومْ؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
9 E agora, eu suplico, pedi a Deus que ele seja gracioso conosco; isto tem sido por vosso meio; considerará ele a vossa pessoa? Diz o SENHOR dos Exércitos.
10 مَانْ ونْ زَّايْومْ إِ غَا إِبلّْعنْ خنِّي ثِيوُّورَا، أَڒَامِي نِيثْنِي وَارْ تّسْرِيقِّينْ عَاذْ أَعَالْطَارْ إِنُو بَاطڒْ. نشّْ وَارْ ذَايْومْ تِّيفغْ أَرْضَا، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ؤُ ؤُڒَا ذ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ زڭْ ؤُفُوسْ نْومْ وَارْ د-ثتِّيسْ خْ ڒْخَاضَارْ إِنُو.
10 Quem há também entre vós que feche as portas por nada, e nem faz acender o fogo do meu altar por nada? Eu não tenho prazer em vós, diz o SENHOR dos Exércitos, nem aceitarei oferta da vossa mão.
11 مَاغَارْ زِي مَانِي د ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ أَڒْ مَانِي ثْغدْجِي، أَذْ يِيڒِي يِيسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ أَذْ أَوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒبْخُورْ إِ يِيسمْ إِنُو ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ، مَاغَارْ إِسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
11 Mas desde o nascente do sol até onde se põe, meu nome será grande entre os gentios; e em todo lugar incenso será oferecido ao meu nome, e uma oferta pura; porque o meu nome será grande entre os pagãos, diz o SENHOR dos Exércitos.
12 مَاشَا كنِّيوْ ثسّْعِيدْجِيثمْ إِسمْ نِّي أَمْ ثقَّارمْ: ’ثَازوْضَا ن سِيذِي إِنُو ثخْمجْ ؤُ ڒْغِيدْجثْ نّسْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي مَاشَّا نّسْ، ذ ثَامحْقُورْثْ!‘
12 Mas vós o profanais quando dizeis: A mesa do SENHOR está profanada, e o seu fruto, até mesmo seu alimento, é desprezível.
13 كنِّيوْ ثقَّارمْ عَاوذْ: ’خْزَارْ، مَانْأَ أَمْنُوسْ- أَ!‘، مَاشَا كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ثْسُوضْممْ خَاسْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ-د مِينْ إِتّْوَاشَارنْ، ؤُ مِينْ إِتّْقجْذْحنْ ذ مِينْ إِهڒْشنْ ثتّْوَايمْ-د أَمْ ثوْهِيبْثْ. مَا أَذْ أَيِي إِعْجبْ مَانْ أَيَا زڭْ ؤُفُوسْ نْومْ؟، إِقَّارْ سِيذِي.
13 E dizeis também: Eis que canseira é isto! E o depreciastes, diz o SENHOR dos Exércitos; vós trazeis o que foi rasgado, e o coxo, e o enfermo; assim trouxestes uma oferta. Devo eu aceitar isso de vossa mão? Diz o SENHOR.
14 إِتّْوَانْعڒْ ؤُغشَّاشْ، ونِّي غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن ڒْمَاڒْ ذ أَوْثمْ ذِي ثْحِيمَارْثْ نّسْ ؤُشَا إِوَاعْذْ إِ-ث ؤُ خنِّي إِغَارْصْ إِ يِيجّْ ن ڒْمَاڒْ ذ أَنعْضُوبْ إِ سِيذِي! مَاغَارْ نشّْ ذ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ أَمقّْرَانْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ؤُ إِسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ.“
14 Mas, maldito seja o enganador que, tendo macho no seu rebanho, promete e sacrifica ao Senhor uma coisa corrupta; pois eu sou um grande Rei, diz o SENHOR dos Exércitos, e o meu nome é temível entre os pagãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Malaquias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.