Malaquias 1
rifa (RIFA) vs ARC
1 ڒْحُوكْمْ إِسَّاڭّْوَاذنْ. أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ إِسْرَائِيل س ؤُفُوسْ ن مَالَاخِي.
1 Peso da palavra do Senhor contra Israel, pelo ministério de Malaquias.
2 ”نشّْ ثُوغَا تّخْسغْ شكْ، إِقَّارْ سِيذِي، مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَانِي ذ أَنغْ ثخْسذْ؟‘ مَا وَارْ إِدْجِي عِيسُو ذ ؤُمَاسْ ن يَاعْقُوبْ، إِقَّارْ سِيذِي، ؤُ نشّْ تّخْسغْ يَاعْقُوبْ،
2 Eu vos amei, diz o Senhor ; mas vós dizeis: Em que nos amaste? Não foi Esaú irmão de Jacó? — disse o Senhor ; todavia amei a Jacó
3 مَاشَا شَارْهغْ عِيسُو. نشّْ أَرِّيغْ إِذُورَارْ نّسْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِتّْوَاردّْدْجنْ ؤُڒَا ذ ثَاسْغَارْثْ نّسْ إِ وُوشَّاننْ ن ڒخْڒَا.
3 e aborreci a Esaú; e fiz dos seus montes uma assolação e dei a sua herança aos dragões do deserto.
4 وَاخَّا إِذُومْ إِقَّارْ: ’نشِّينْ نتّْوَاردّدْجْ، مَاشَا أَذْ نبْنَا ڒْخِيرْبَاثْ عَاوذْ!‘، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: نِيثْنِي أَذْ بْنَانْ عَاوذْ، مَاشَا نشّْ أَذْ هذْمغْ ؤُ أَذْ أَسنْ ڒَاغَانْ ’ثَامُّورْثْ ن ؤُعفَّانْ‘، ؤُ عَاوذْ: ’ڒْڭنْسْ ونِّي خْ إِسخّضْ سِيذِي إِ ڒبْذَا!‘
4 Ainda que Edom diga: Empobrecidos somos, porém tornaremos a edificar os lugares desertos, assim diz o Senhor dos Exércitos: Eles edificarão, e eu destruirei, e lhes chamarão Termo-de-Impiedade e Povo-Contra-Quem-O- Senhor -Está-Irado-Para-Sempre.
5 ثِيطَّاوِينْ نْومْ أَذْ ث ژَترنْ ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثِينِيمْ: ’ذ أَمقّْرَانْ سِيذِي ثِيوَا إِ ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل!‘ “
5 E os vossos olhos o verão, e direis: O Senhor seja engrandecido desde os termos de Israel.
6 ”مِّيسْ إِتّْوقَّارْ بَابَاسْ ذ ؤُمْسخَّارْ بَابْ نّسْ. مَاڒَا نشّْ أَقَا ذ بَابَا، مَانِي إِقِّيمْ خنِّي ڒوْقَارْ إِ نشّْ؟ مَاڒَا نشّْ أَقَا ذ سِيذِي، مَانِي ثقِّيمْ ثِيڭّْوُوذِي نِّي زَّايِي؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، إِ كنِّيوْ، أَ إِكهَّاننْ، إِنِّي إِسّحْقَارنْ إِسمْ إِنُو. مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مِينْ زِي نسّحْقَارْ نشِّينْ إِسمْ نّشْ؟‘
6 O filho honrará o pai, e o servo, ao seu senhor; e, se eu sou Pai, onde está a minha honra? E, se eu sou Senhor, onde está o meu temor? — diz o Senhor dos Exércitos a vós, ó sacerdotes, que desprezais o meu nome e dizeis: Em que desprezamos nós o teu nome?
7 كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ-د أَغْرُومْ إِخمْجنْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِنُو، ثقَّارمْ: ’مِينْ زِي إِ شكْ نسّْخمّجْ؟‘ مِينْ زِي أَقَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’ثَازوْضَا ن سِيذِي ذ ثَامحْقُورْثْ.‘
7 Ofereceis sobre o meu altar pão imundo e dizeis: Em que te havemos profanado? Nisto, que dizeis: A mesa do Senhor é desprezível.
8 مَاغَارْ ؤُمِي كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَضَارْغَاڒْ إِ ثَاغَارْصْثْ، مَا وَارْ إِدْجِي أَيَا ذ ڒْغَارْ؟ ؤُ خْمِي غَا ثَاوْيمْ كنِّيوْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَقجْذَاحْ نِيغْ مِينْ إِهڒْشنْ، مَا وَارْ إِدْجِي أَيَا ذ ڒْغَارْ! سِيوضْ أَيَا إِشْثْ ن ثْوَاڒَا غَارْ لْوَالِي. مَا شكْ أَذْ أَسْ د-ثَاسذْ خْ ڒْخَاضَارْ نِيغْ نتَّا أَذْ يِيڒِي مْلِيحْ أَكِيذكْ؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
8 Porque, quando trazeis animal cego para o sacrificardes, não faz mal! E, quando ofereceis o coxo ou o enfermo, não faz mal! Ora, apresenta-o ao teu príncipe; terá ele agrado em ti? Ou aceitará ele a tua pessoa? — diz o Senhor dos Exércitos.
9 ”خنِّي ڒخُّو، أَرْزُومْ ؤُذمْ ن أَربِّي، حِيمَا نتَّا أَذْ خَانغْ إِحِينّْ. مَاشَا مَانْ أَيَا إِتّْوَاڭّْ زَّايْومْ! مَا أَذْ يِيڒِي س نّيّثْ ثشْنَا إِ يِيجّْ زَّايْومْ؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
9 Agora, pois, suplicai o favor de Deus, e ele terá piedade de nós; isto veio da vossa mão; aceitará ele a vossa pessoa? — diz o Senhor dos Exércitos.
10 مَانْ ونْ زَّايْومْ إِ غَا إِبلّْعنْ خنِّي ثِيوُّورَا، أَڒَامِي نِيثْنِي وَارْ تّسْرِيقِّينْ عَاذْ أَعَالْطَارْ إِنُو بَاطڒْ. نشّْ وَارْ ذَايْومْ تِّيفغْ أَرْضَا، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ؤُ ؤُڒَا ذ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ زڭْ ؤُفُوسْ نْومْ وَارْ د-ثتِّيسْ خْ ڒْخَاضَارْ إِنُو.
10 Quem há também entre vós que feche as portas e não acenda debalde o fogo do meu altar? Eu não tenho prazer em vós, diz o Senhor dos Exércitos, nem aceitarei da vossa mão a oblação.
11 مَاغَارْ زِي مَانِي د ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ أَڒْ مَانِي ثْغدْجِي، أَذْ يِيڒِي يِيسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ أَذْ أَوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒبْخُورْ إِ يِيسمْ إِنُو ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ، مَاغَارْ إِسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
11 Mas, desde o nascente do sol até ao poente, será grande entre as nações o meu nome; e, em todo lugar, se oferecerá ao meu nome incenso e uma oblação pura; porque o meu nome será grande entre as nações, diz o Senhor dos Exércitos.
12 مَاشَا كنِّيوْ ثسّْعِيدْجِيثمْ إِسمْ نِّي أَمْ ثقَّارمْ: ’ثَازوْضَا ن سِيذِي إِنُو ثخْمجْ ؤُ ڒْغِيدْجثْ نّسْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي مَاشَّا نّسْ، ذ ثَامحْقُورْثْ!‘
12 Mas vós o profanais, quando dizeis: A mesa do Senhor é impura, e o seu produto, a sua comida, é desprezível.
13 كنِّيوْ ثقَّارمْ عَاوذْ: ’خْزَارْ، مَانْأَ أَمْنُوسْ- أَ!‘، مَاشَا كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ثْسُوضْممْ خَاسْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ-د مِينْ إِتّْوَاشَارنْ، ؤُ مِينْ إِتّْقجْذْحنْ ذ مِينْ إِهڒْشنْ ثتّْوَايمْ-د أَمْ ثوْهِيبْثْ. مَا أَذْ أَيِي إِعْجبْ مَانْ أَيَا زڭْ ؤُفُوسْ نْومْ؟، إِقَّارْ سِيذِي.
13 E dizeis: Eis aqui, que canseira! E o lançastes ao desprezo, diz o Senhor dos Exércitos: vós ofereceis o roubado, e o coxo, e o enfermo; assim fazeis a oferta; ser-me-á aceito isto de vossa mão? — diz o Senhor .
14 إِتّْوَانْعڒْ ؤُغشَّاشْ، ونِّي غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن ڒْمَاڒْ ذ أَوْثمْ ذِي ثْحِيمَارْثْ نّسْ ؤُشَا إِوَاعْذْ إِ-ث ؤُ خنِّي إِغَارْصْ إِ يِيجّْ ن ڒْمَاڒْ ذ أَنعْضُوبْ إِ سِيذِي! مَاغَارْ نشّْ ذ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ أَمقّْرَانْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ؤُ إِسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ.“
14 Pois maldito seja o enganador, que, tendo animal no seu rebanho, promete e oferece ao Senhor uma coisa vil; porque eu sou grande Rei, diz o Senhor dos Exércitos, o meu nome será tremendo entre as nações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Malaquias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.