Malaquias 1

rifa (RIFA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 ڒْحُوكْمْ إِسَّاڭّْوَاذنْ. أَوَاڒْ ن سِيذِي إِ إِسْرَائِيل س ؤُفُوسْ ن مَالَاخِي.
1 Peso da palavra do SENHOR contra Israel, por intermédio de Malaquias.
2 ”نشّْ ثُوغَا تّخْسغْ شكْ، إِقَّارْ سِيذِي، مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَانِي ذ أَنغْ ثخْسذْ؟‘ مَا وَارْ إِدْجِي عِيسُو ذ ؤُمَاسْ ن يَاعْقُوبْ، إِقَّارْ سِيذِي، ؤُ نشّْ تّخْسغْ يَاعْقُوبْ،
2 Eu vos tenho amado, diz o Senhor. Mas vós dizeis: Em que nos tens amado? Não era Esaú irmão de Jacó? disse o Senhor; todavia amei a Jacó,
3 مَاشَا شَارْهغْ عِيسُو. نشّْ أَرِّيغْ إِذُورَارْ نّسْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِتّْوَاردّْدْجنْ ؤُڒَا ذ ثَاسْغَارْثْ نّسْ إِ وُوشَّاننْ ن ڒخْڒَا.
3 E odiei a Esaú; e fiz dos seus montes uma desolação, e dei a sua herança aos chacais do deserto.
4 وَاخَّا إِذُومْ إِقَّارْ: ’نشِّينْ نتّْوَاردّدْجْ، مَاشَا أَذْ نبْنَا ڒْخِيرْبَاثْ عَاوذْ!‘، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: نِيثْنِي أَذْ بْنَانْ عَاوذْ، مَاشَا نشّْ أَذْ هذْمغْ ؤُ أَذْ أَسنْ ڒَاغَانْ ’ثَامُّورْثْ ن ؤُعفَّانْ‘، ؤُ عَاوذْ: ’ڒْڭنْسْ ونِّي خْ إِسخّضْ سِيذِي إِ ڒبْذَا!‘
4 Ainda que Edom diga: Empobrecidos estamos, porém tornaremos a edificar os lugares desolados; assim diz o Senhor dos Exércitos: Eles edificarão, e eu destruirei; e lhes chamarão: Termo de impiedade, e povo contra quem o Senhor está irado para sempre.
5 ثِيطَّاوِينْ نْومْ أَذْ ث ژَترنْ ؤُ كنِّيوْ أَذْ ثِينِيمْ: ’ذ أَمقّْرَانْ سِيذِي ثِيوَا إِ ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل!‘ “
5 E os vossos olhos o verão, e direis: O Senhor seja engrandecido além dos termos de Israel.
6 ”مِّيسْ إِتّْوقَّارْ بَابَاسْ ذ ؤُمْسخَّارْ بَابْ نّسْ. مَاڒَا نشّْ أَقَا ذ بَابَا، مَانِي إِقِّيمْ خنِّي ڒوْقَارْ إِ نشّْ؟ مَاڒَا نشّْ أَقَا ذ سِيذِي، مَانِي ثقِّيمْ ثِيڭّْوُوذِي نِّي زَّايِي؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، إِ كنِّيوْ، أَ إِكهَّاننْ، إِنِّي إِسّحْقَارنْ إِسمْ إِنُو. مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مِينْ زِي نسّحْقَارْ نشِّينْ إِسمْ نّشْ؟‘
6 O filho honra o pai, e o servo o seu senhor; se eu sou pai, onde está a minha honra? E, se eu sou senhor, onde está o meu temor? diz o SENHOR dos Exércitos a vós, ó sacerdotes, que desprezais o meu nome. E vós dizeis: Em que nós temos desprezado o teu nome?
7 كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ-د أَغْرُومْ إِخمْجنْ خْ ؤُعَالْطَارْ إِنُو، ثقَّارمْ: ’مِينْ زِي إِ شكْ نسّْخمّجْ؟‘ مِينْ زِي أَقَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’ثَازوْضَا ن سِيذِي ذ ثَامحْقُورْثْ.‘
7 Ofereceis sobre o meu altar pão imundo, e dizeis: Em que te havemos profanado? Nisto que dizeis: A mesa do Senhor é desprezível.
8 مَاغَارْ ؤُمِي كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَضَارْغَاڒْ إِ ثَاغَارْصْثْ، مَا وَارْ إِدْجِي أَيَا ذ ڒْغَارْ؟ ؤُ خْمِي غَا ثَاوْيمْ كنِّيوْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَقجْذَاحْ نِيغْ مِينْ إِهڒْشنْ، مَا وَارْ إِدْجِي أَيَا ذ ڒْغَارْ! سِيوضْ أَيَا إِشْثْ ن ثْوَاڒَا غَارْ لْوَالِي. مَا شكْ أَذْ أَسْ د-ثَاسذْ خْ ڒْخَاضَارْ نِيغْ نتَّا أَذْ يِيڒِي مْلِيحْ أَكِيذكْ؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.“
8 Porque, quando ofereceis animal cego para o sacrifício, isso não é mau? E quando ofereceis o coxo ou enfermo, isso não é mau? Ora apresenta-o ao teu governador; porventura terá ele agrado em ti? ou aceitará ele a tua pessoa? diz o Senhor dos Exércitos.
9 ”خنِّي ڒخُّو، أَرْزُومْ ؤُذمْ ن أَربِّي، حِيمَا نتَّا أَذْ خَانغْ إِحِينّْ. مَاشَا مَانْ أَيَا إِتّْوَاڭّْ زَّايْومْ! مَا أَذْ يِيڒِي س نّيّثْ ثشْنَا إِ يِيجّْ زَّايْومْ؟، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
9 Agora, pois, eu suplico, pedi a Deus, que ele seja misericordioso conosco; isto veio das vossas mãos; aceitará ele a vossa pessoa? diz o Senhor dos Exércitos.
10 مَانْ ونْ زَّايْومْ إِ غَا إِبلّْعنْ خنِّي ثِيوُّورَا، أَڒَامِي نِيثْنِي وَارْ تّسْرِيقِّينْ عَاذْ أَعَالْطَارْ إِنُو بَاطڒْ. نشّْ وَارْ ذَايْومْ تِّيفغْ أَرْضَا، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ؤُ ؤُڒَا ذ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ زڭْ ؤُفُوسْ نْومْ وَارْ د-ثتِّيسْ خْ ڒْخَاضَارْ إِنُو.
10 Quem há também entre vós que feche as portas por nada, e não acenda debalde o fogo do meu altar? Eu não tenho prazer em vós, diz o Senhor dos Exércitos, nem aceitarei oferta da vossa mão.
11 مَاغَارْ زِي مَانِي د ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ أَڒْ مَانِي ثْغدْجِي، أَذْ يِيڒِي يِيسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ أَذْ أَوْينْ ثَاوْهِيبْثْ ن ڒبْخُورْ إِ يِيسمْ إِنُو ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ، مَاغَارْ إِسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ.
11 Mas desde o nascente do sol até ao poente é grande entre os gentios o meu nome; e em todo o lugar se oferecerá ao meu nome incenso, e uma oferta pura; porque o meu nome é grande entre os gentios, diz o Senhor dos Exércitos.
12 مَاشَا كنِّيوْ ثسّْعِيدْجِيثمْ إِسمْ نِّي أَمْ ثقَّارمْ: ’ثَازوْضَا ن سِيذِي إِنُو ثخْمجْ ؤُ ڒْغِيدْجثْ نّسْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي مَاشَّا نّسْ، ذ ثَامحْقُورْثْ!‘
12 Mas vós o profanais, quando dizeis: A mesa do Senhor é impura, e o seu produto, isto é, a sua comida é desprezível.
13 كنِّيوْ ثقَّارمْ عَاوذْ: ’خْزَارْ، مَانْأَ أَمْنُوسْ- أَ!‘، مَاشَا كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ ثْسُوضْممْ خَاسْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. كنِّيوْ ثتَّاوْيمْ-د مِينْ إِتّْوَاشَارنْ، ؤُ مِينْ إِتّْقجْذْحنْ ذ مِينْ إِهڒْشنْ ثتّْوَايمْ-د أَمْ ثوْهِيبْثْ. مَا أَذْ أَيِي إِعْجبْ مَانْ أَيَا زڭْ ؤُفُوسْ نْومْ؟، إِقَّارْ سِيذِي.
13 E dizeis ainda: Eis aqui, que canseira! E o lançastes ao desprezo, diz o Senhor dos Exércitos; vós ofereceis o que foi roubado, e o coxo e o enfermo; assim trazeis a oferta. Aceitaria eu isso de vossa mão? diz o Senhor.
14 إِتّْوَانْعڒْ ؤُغشَّاشْ، ونِّي غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن ڒْمَاڒْ ذ أَوْثمْ ذِي ثْحِيمَارْثْ نّسْ ؤُشَا إِوَاعْذْ إِ-ث ؤُ خنِّي إِغَارْصْ إِ يِيجّْ ن ڒْمَاڒْ ذ أَنعْضُوبْ إِ سِيذِي! مَاغَارْ نشّْ ذ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ أَمقّْرَانْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ؤُ إِسمْ إِنُو ذ أَمقّْرَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ.“
14 Pois seja maldito o enganador que, tendo macho no seu rebanho, promete e oferece ao Senhor o que tem mácula; porque eu sou grande Rei, diz o Senhor dos Exércitos, o meu nome é temível entre os gentios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Malaquias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.