Marcos 7

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ مُوننْ غَارسْ إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِ د-يُوسِينْ زِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.

² ؤُمِي ژْرِينْ بلِّي شَا ن إِمحْضَارنْ نّسْ شِّينْ أَغْرُومْ بْڒَا ڭِّينْ أَذْ سِّيرْذنْ إِفَاسّنْ نْسنْ ذ أَمزْوَارُو،عيّْبنْ خَاسنْ.

² Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.

³ مِينْزِي مَارَّا إِفَارِيسِييّنْ ذ وُوذَاينْ وَارْ تّتّنْ مْغِيرْ أَوَارْنِي ڒَامِي سِّيرْذنْ إِفَاسّنْ س يِيجّْ ن ڒُوضُو مْلِيحْ، مِينْزِي تّطّْفنْ ذِي ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ.

³ (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.

⁴ ؤُ ڒَامِي د-ؤُسِينْ زِي سُّوقْ، وَارْ تّتّنْ مَاڒَا وَارْ سّْغضْصنْ إِفَاسّنْ نْسنْ ذِي ثْبَانْيُوثْ ذ أَمزْوَارُو، ؤُ أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي قبْڒنْ ثنْثْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايْسنْثْ طّْفنْ عْلَاحْسَابْ ثُوبَّارْثْ نْسنْ، أَمْ ؤُسغْضَاسْ ن ڒْكِيسَانْ ذ ثيْذُورِينْ ذ ثبْرِيقِينْ ن نّْحَاسْ ذ دُّورِي ن ڒشْثَاوَاثْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْبَانْيُوثْ.

⁴ Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )

⁵ خنِّي سّقْسَانْ ث إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ: ”مَايمِّي وَارْ ضْفَارنْ إِمحْضَارنْ نّشْ ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ، مَاشَا تّتّنْ أَغْرُومْ أَمْ وَارْ سِّيرِيذنْ إِفَاسّنْ؟“

⁵ Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.

⁶ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”نِيشَانْ إِنبَّا إِشَاعْيَا خَاومْ، أَ إِمْنَافْقنْ، أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

⁶ Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.

⁷ مَاشَا نِيثْنِي شنّْعنْ أَيِي بَاطڒْ،

⁷ Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.

⁸ مِينْزِي ثجِّيمْ ثَاوْصيّثْ ن أَربِّي، ثطّْفمْ ذِي ثُوبَّارْثْ ن إِوْذَانْ، أَمْ ؤُسغْضَاسْ ن ڒْكِيسَانْ ذ ثيْذُورِينْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْبَانْيُوثْ ؤُ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي أَمْ ثِينَا.“

⁸ Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.

⁹ إِنَّا أَسنْ: ”نِيشَانْ أَقَا ثْنطَّاڒمْ ثَاوْصيّثْ ن أَربِّي، حِيمَا أَذْ ثقِّيممْ ثتّطّْفمْ ذِي ثُوبَّارْثْ نْومْ.

⁹ Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.

¹⁰ مِينْزِي مُوسَا إِنَّا: ’وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!‘، ؤُ: ’ونِّي إِ غَا إِخْزَانْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِمّثْ.‘

¹⁰ Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.

¹¹ مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِنَّا إِ بَابَاسْ نِيغْ إِ يمَّاسْ: مِينْ مَا ثْزمَّارمْ أَذْ زَّايِي ثسْثنْفْعمْ، أَقَا ڭِّيغْ ث ذ صّذْقثْ!‘،

¹¹ Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.

¹² أَمُّو وَارْ ث ثتّجِّيمْ قَاعْ أَذْ إِڭّْ شَا إِ بَابَاسْ ذ يمَّاسْ.

¹² Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,

¹³ أَمُّو إِ ثسّحْقَارَامْ أَوَاڒْ ن أَربِّي س ثُوبَّارْثْ نْومْ إِ ثتّْسلَّاممْ، ؤُ ثتّڭّمْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ أَمْ ثِينَا.“

¹³ anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.

¹⁴ إِڒَاغَا-د يَاسُوع غَارسْ مَارَّا ڒْغَاشِي، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ-د غَارِي مَارَّا ؤُشَا فهْممْ مَانْ أَيَا مْلِيحْ:

¹⁴ Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.

¹⁵ وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ د-إِتَّاذْفنْ غَارْ بْنَاذمْ زِي بَارَّا ثْزمَّارْ أَذْ ث ثسّخْمجْ. مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زِي بْنَاذمْ، أَقَا مَانْ أَيَا إِسّخْمَاجْ بْنَاذمْ.

¹⁵ Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.

¹⁶ ونِّي غَارْ دْجَانْ إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

¹⁶ Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.

¹⁷ ؤُمِي د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِڭّْوجْ خْ ڒْغَاشِي، سّقْسَانْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ خْ ؤُمذْيَا نِّي.

¹⁷ Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.

¹⁸ إِنَّا أَسنْ: ”مَا كنِّيوْ عَاذْ بْڒَا ڒفْهَامثْ؟ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي مَارَّا مِينْ غَا يَاذْفنْ بْنَاذمْ زِي بَارَّا، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِسّخْمجْ،

¹⁸ “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?

¹⁹ مِينْزِي مَانْ أَيَا وَارْ د-إِتِّيذفْ شَا غَارْ وُوڒْ نّسْ، مَاشَا غَارْ ؤُعذِّيسْ، خنِّي أَذْ إِفّغْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ، أَڒْ إِتّْوَاسِّيزْذڭْ مَارَّا مَاشَّا.“

¹⁹ O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)

²⁰ خنِّي إِنَّا: ”مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زِي بْنَاذمْ ذ مَانْ أَيَا إِسّْخمَّاجْ بْنَاذمْ.

²⁰ Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.

²¹ مِينْزِي زِي ذَاخڒْ، زڭْ وُوڒَاونْ ن إِوْذَانْ إِ د-إِتّفّْغنْ إِنْوَاينْ إِعفَّاننْ: زِّينَا، فَارْقْ-شّْغڒْ، ثُوكَّارْضَا، أَنْغَايْ،

²¹ Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,

²² طّْمعْ، ڒْغَارْ، ثَاحْرَايْمشْثْ، أَفُوشّحْ، ثِيطّْ ثَاعفَّانْثْ، أَشقّفْ، ثُوفّثْ ذ ثُوبُّوهڒْيَا.

²² adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.

²³ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ ثِيعفَّانِينْ تّفّْغنْثْ-إِ-د زِي ذَاخڒْ ؤُشَا سّْخمَّاجنْثْ بْنَاذمْ.“

²³ Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.

²⁴ إِكَّارْ سّنِّي ؤُشَا إِرُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ويْمِيرْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ. ڒَامِي د-يُوذفْ غَارْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، وَارْ إِخْسْ أَذْ ث إِسّنْ حذْ، وَاخَّا أَمنِّي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِنُّوفَّارْ.

²⁴ Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.

²⁵ مِينْزِي إِشْثْ ن ثْمطُّوثْ، غَارسْ يدْجِيسْ ذَايسْ إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ ذ أَمنْڭُوسْ، ثسْڒَا خَاسْ ذغْيَا. نتَّاثْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ.

²⁵ De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,

²⁶ ثُوغَا ثَامْغَارْثْ-أَ ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثَاكَافْرِيوْثْ زِي ثمُّورْثْ ن فِينِيقِييَا نِّي ثُوغَا ذ ثَاسْغَارْثْ ن سُورِييَا. نتَّاثْ ثْزَاوْڭْ إِ-ث مَاحنْذْ أَذْ إِسُّوفّغْ شِّيطَانْ زڭْ يدْجِيسْ.

²⁶ e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,

²⁷ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أجّْ إِحنْجِيرنْ أَمزْوَارْ أَذْ جِّيوْننْ، مِينْزِي وَارْ إِتّْڒِيقْ أَذْ إِتّْوَاكّسْ وغْرُومْ ن إِحنْجِيرنْ حِيمَا أَذْ إِمّنْضَارْ إِ يِيطَانْ.“

²⁷ Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.

²⁸ مَاشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د، ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِطَانْ تّتّنْ إِڒقّْوَازْ ن إِحنْجِيرنْ سَاذُو طَّابْڒَا.“

²⁸ “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”

²⁹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ؤُيُورْ، مِينْزِي خْ سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ-أَ إِ ثنِّيذْ، أَقَا إِفّغْ شِّيطَانْ زڭْ يدْجِيمْ.“

²⁹ “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”

³⁰ ڒَامِي د-ثُوسَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، ثُوفَا يدْجِيسْ ثزّڒْ ذِي قَامَا ؤُ شِّيطَانْ إِتّْوَاسُّوفّغْ زَّايسْ.

³⁰ E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.

³¹ إِفّغْ-د يَاسُوع عَاوذْ زِي ثمُّورْثْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ، يِيوضْ غَارْ ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ غَارْ طَّارْفْ ن ثمُّورْثْ ن ذِيكاپُولِيسْ.

³¹ Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.

³² إِوْينْ-د غَارسْ إِجّْ ن ؤُذهْشُورْ، إِثوْثَاوْ، ؤُشَا تَّارنْ زَّايسْ أَذْ خَاسْ إِسَّارْسْ أَفُوسْ نّسْ.

³² Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.

³³ إِسِّيڭّْوجْ إِ-ث زِي ڒْغَاشِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ إِضوْضَانْ ذڭْ إِمزُّوغنْ نّسْ، إِسُّوسفْ ؤُشَا إِحَاذَا إِڒسْ نّسْ.

³³ Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.

³⁴ خنِّي إِخْزَارْ غَارْ ؤُجنَّا، إِزهَّارْ، إِنَّا أَسْ: ”نُورْزمْ!“

³⁴ Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.

³⁵ ڒخْذنِّي نُّورْزْمنْ إِمزُّوغنْ نّسْ ؤُشَا ثفْسِي ثسْغُونْثْ ن يِيڒسْ نّسْ، إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ نِيشَانْ.

³⁵ No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.

³⁶ إِعْڒمْ أَسنْ وَارْ ث قَّارنْ إِ حذْ، مَاشَا مشْحَاڒْ مَا ثنْ يُومُورْ، وَاخَّا أَمنِّي ثُوغَا سُّوفُّوغنْ خَاسْ ڒخْبَارْ مَاهُو.

³⁶ Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.

³⁷ ؤُشَا ثْبهْثنْ س ؤُنخْڒِيعْ أَڒَامِي نَّانْ: ”مَارَّا إِڭَّا إِ-ث مْلِيحْ! يَارَّا إِذهْشَارْ تّسْڒَانْ ذ إِڭْنَاونْ سَّاوَاڒنْ.“

³⁷ Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →