Marcos 7

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ مُوننْ غَارسْ إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِ د-يُوسِينْ زِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.

² ؤُمِي ژْرِينْ بلِّي شَا ن إِمحْضَارنْ نّسْ شِّينْ أَغْرُومْ بْڒَا ڭِّينْ أَذْ سِّيرْذنْ إِفَاسّنْ نْسنْ ذ أَمزْوَارُو،عيّْبنْ خَاسنْ.

² E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.

³ مِينْزِي مَارَّا إِفَارِيسِييّنْ ذ وُوذَاينْ وَارْ تّتّنْ مْغِيرْ أَوَارْنِي ڒَامِي سِّيرْذنْ إِفَاسّنْ س يِيجّْ ن ڒُوضُو مْلِيحْ، مِينْزِي تّطّْفنْ ذِي ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ.

³ Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.

⁴ ؤُ ڒَامِي د-ؤُسِينْ زِي سُّوقْ، وَارْ تّتّنْ مَاڒَا وَارْ سّْغضْصنْ إِفَاسّنْ نْسنْ ذِي ثْبَانْيُوثْ ذ أَمزْوَارُو، ؤُ أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي قبْڒنْ ثنْثْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايْسنْثْ طّْفنْ عْلَاحْسَابْ ثُوبَّارْثْ نْسنْ، أَمْ ؤُسغْضَاسْ ن ڒْكِيسَانْ ذ ثيْذُورِينْ ذ ثبْرِيقِينْ ن نّْحَاسْ ذ دُّورِي ن ڒشْثَاوَاثْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْبَانْيُوثْ.

⁴ E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.

⁵ خنِّي سّقْسَانْ ث إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ: ”مَايمِّي وَارْ ضْفَارنْ إِمحْضَارنْ نّشْ ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ، مَاشَا تّتّنْ أَغْرُومْ أَمْ وَارْ سِّيرِيذنْ إِفَاسّنْ؟“

⁵ Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?

⁶ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”نِيشَانْ إِنبَّا إِشَاعْيَا خَاومْ، أَ إِمْنَافْقنْ، أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

⁶ E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.

⁷ مَاشَا نِيثْنِي شنّْعنْ أَيِي بَاطڒْ،

⁷ mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.

⁸ مِينْزِي ثجِّيمْ ثَاوْصيّثْ ن أَربِّي، ثطّْفمْ ذِي ثُوبَّارْثْ ن إِوْذَانْ، أَمْ ؤُسغْضَاسْ ن ڒْكِيسَانْ ذ ثيْذُورِينْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْبَانْيُوثْ ؤُ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي أَمْ ثِينَا.“

⁸ Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.

⁹ إِنَّا أَسنْ: ”نِيشَانْ أَقَا ثْنطَّاڒمْ ثَاوْصيّثْ ن أَربِّي، حِيمَا أَذْ ثقِّيممْ ثتّطّْفمْ ذِي ثُوبَّارْثْ نْومْ.

⁹ E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.

¹⁰ مِينْزِي مُوسَا إِنَّا: ’وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!‘، ؤُ: ’ونِّي إِ غَا إِخْزَانْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِمّثْ.‘

¹⁰ Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.

¹¹ مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِنَّا إِ بَابَاسْ نِيغْ إِ يمَّاسْ: مِينْ مَا ثْزمَّارمْ أَذْ زَّايِي ثسْثنْفْعمْ، أَقَا ڭِّيغْ ث ذ صّذْقثْ!‘،

¹¹ Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.

¹² أَمُّو وَارْ ث ثتّجِّيمْ قَاعْ أَذْ إِڭّْ شَا إِ بَابَاسْ ذ يمَّاسْ.

¹² E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,

¹³ أَمُّو إِ ثسّحْقَارَامْ أَوَاڒْ ن أَربِّي س ثُوبَّارْثْ نْومْ إِ ثتّْسلَّاممْ، ؤُ ثتّڭّمْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ أَمْ ثِينَا.“

¹³ fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.

¹⁴ إِڒَاغَا-د يَاسُوع غَارسْ مَارَّا ڒْغَاشِي، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ-د غَارِي مَارَّا ؤُشَا فهْممْ مَانْ أَيَا مْلِيحْ:

¹⁴ E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;

¹⁵ وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ د-إِتَّاذْفنْ غَارْ بْنَاذمْ زِي بَارَّا ثْزمَّارْ أَذْ ث ثسّخْمجْ. مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زِي بْنَاذمْ، أَقَا مَانْ أَيَا إِسّخْمَاجْ بْنَاذمْ.

¹⁵ não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.

¹⁶ ونِّي غَارْ دْجَانْ إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

¹⁶ Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.

¹⁷ ؤُمِي د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِڭّْوجْ خْ ڒْغَاشِي، سّقْسَانْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ خْ ؤُمذْيَا نِّي.

¹⁷ E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.

¹⁸ إِنَّا أَسنْ: ”مَا كنِّيوْ عَاذْ بْڒَا ڒفْهَامثْ؟ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي مَارَّا مِينْ غَا يَاذْفنْ بْنَاذمْ زِي بَارَّا، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِسّخْمجْ،

¹⁸ E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,

¹⁹ مِينْزِي مَانْ أَيَا وَارْ د-إِتِّيذفْ شَا غَارْ وُوڒْ نّسْ، مَاشَا غَارْ ؤُعذِّيسْ، خنِّي أَذْ إِفّغْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ، أَڒْ إِتّْوَاسِّيزْذڭْ مَارَّا مَاشَّا.“

¹⁹ porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?

²⁰ خنِّي إِنَّا: ”مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زِي بْنَاذمْ ذ مَانْ أَيَا إِسّْخمَّاجْ بْنَاذمْ.

²⁰ E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.

²¹ مِينْزِي زِي ذَاخڒْ، زڭْ وُوڒَاونْ ن إِوْذَانْ إِ د-إِتّفّْغنْ إِنْوَاينْ إِعفَّاننْ: زِّينَا، فَارْقْ-شّْغڒْ، ثُوكَّارْضَا، أَنْغَايْ،

²¹ Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,

²² طّْمعْ، ڒْغَارْ، ثَاحْرَايْمشْثْ، أَفُوشّحْ، ثِيطّْ ثَاعفَّانْثْ، أَشقّفْ، ثُوفّثْ ذ ثُوبُّوهڒْيَا.

²² roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;

²³ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ ثِيعفَّانِينْ تّفّْغنْثْ-إِ-د زِي ذَاخڒْ ؤُشَا سّْخمَّاجنْثْ بْنَاذمْ.“

²³ todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.

²⁴ إِكَّارْ سّنِّي ؤُشَا إِرُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ويْمِيرْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ. ڒَامِي د-يُوذفْ غَارْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، وَارْ إِخْسْ أَذْ ث إِسّنْ حذْ، وَاخَّا أَمنِّي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِنُّوفَّارْ.

²⁴ E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.

²⁵ مِينْزِي إِشْثْ ن ثْمطُّوثْ، غَارسْ يدْجِيسْ ذَايسْ إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ ذ أَمنْڭُوسْ، ثسْڒَا خَاسْ ذغْيَا. نتَّاثْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ.

²⁵ Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;

²⁶ ثُوغَا ثَامْغَارْثْ-أَ ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثَاكَافْرِيوْثْ زِي ثمُّورْثْ ن فِينِيقِييَا نِّي ثُوغَا ذ ثَاسْغَارْثْ ن سُورِييَا. نتَّاثْ ثْزَاوْڭْ إِ-ث مَاحنْذْ أَذْ إِسُّوفّغْ شِّيطَانْ زڭْ يدْجِيسْ.

²⁶ a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.

²⁷ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أجّْ إِحنْجِيرنْ أَمزْوَارْ أَذْ جِّيوْننْ، مِينْزِي وَارْ إِتّْڒِيقْ أَذْ إِتّْوَاكّسْ وغْرُومْ ن إِحنْجِيرنْ حِيمَا أَذْ إِمّنْضَارْ إِ يِيطَانْ.“

²⁷ Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.

²⁸ مَاشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د، ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِطَانْ تّتّنْ إِڒقّْوَازْ ن إِحنْجِيرنْ سَاذُو طَّابْڒَا.“

²⁸ E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.

²⁹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ؤُيُورْ، مِينْزِي خْ سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ-أَ إِ ثنِّيذْ، أَقَا إِفّغْ شِّيطَانْ زڭْ يدْجِيمْ.“

²⁹ Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.

³⁰ ڒَامِي د-ثُوسَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، ثُوفَا يدْجِيسْ ثزّڒْ ذِي قَامَا ؤُ شِّيطَانْ إِتّْوَاسُّوفّغْ زَّايسْ.

³⁰ E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.

³¹ إِفّغْ-د يَاسُوع عَاوذْ زِي ثمُّورْثْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ، يِيوضْ غَارْ ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ غَارْ طَّارْفْ ن ثمُّورْثْ ن ذِيكاپُولِيسْ.

³¹ E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.

³² إِوْينْ-د غَارسْ إِجّْ ن ؤُذهْشُورْ، إِثوْثَاوْ، ؤُشَا تَّارنْ زَّايسْ أَذْ خَاسْ إِسَّارْسْ أَفُوسْ نّسْ.

³² E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.

³³ إِسِّيڭّْوجْ إِ-ث زِي ڒْغَاشِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ إِضوْضَانْ ذڭْ إِمزُّوغنْ نّسْ، إِسُّوسفْ ؤُشَا إِحَاذَا إِڒسْ نّسْ.

³³ E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;

³⁴ خنِّي إِخْزَارْ غَارْ ؤُجنَّا، إِزهَّارْ، إِنَّا أَسْ: ”نُورْزمْ!“

³⁴ e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.

³⁵ ڒخْذنِّي نُّورْزْمنْ إِمزُّوغنْ نّسْ ؤُشَا ثفْسِي ثسْغُونْثْ ن يِيڒسْ نّسْ، إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ نِيشَانْ.

³⁵ E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.

³⁶ إِعْڒمْ أَسنْ وَارْ ث قَّارنْ إِ حذْ، مَاشَا مشْحَاڒْ مَا ثنْ يُومُورْ، وَاخَّا أَمنِّي ثُوغَا سُّوفُّوغنْ خَاسْ ڒخْبَارْ مَاهُو.

³⁶ E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.

³⁷ ؤُشَا ثْبهْثنْ س ؤُنخْڒِيعْ أَڒَامِي نَّانْ: ”مَارَّا إِڭَّا إِ-ث مْلِيحْ! يَارَّا إِذهْشَارْ تّسْڒَانْ ذ إِڭْنَاونْ سَّاوَاڒنْ.“

³⁷ E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →