Marcos 7

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ مُوننْ غَارسْ إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِ د-يُوسِينْ زِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,

² ؤُمِي ژْرِينْ بلِّي شَا ن إِمحْضَارنْ نّسْ شِّينْ أَغْرُومْ بْڒَا ڭِّينْ أَذْ سِّيرْذنْ إِفَاسّنْ نْسنْ ذ أَمزْوَارُو،عيّْبنْ خَاسنْ.

² e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.

³ مِينْزِي مَارَّا إِفَارِيسِييّنْ ذ وُوذَاينْ وَارْ تّتّنْ مْغِيرْ أَوَارْنِي ڒَامِي سِّيرْذنْ إِفَاسّنْ س يِيجّْ ن ڒُوضُو مْلِيحْ، مِينْزِي تّطّْفنْ ذِي ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ.

³ Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;

⁴ ؤُ ڒَامِي د-ؤُسِينْ زِي سُّوقْ، وَارْ تّتّنْ مَاڒَا وَارْ سّْغضْصنْ إِفَاسّنْ نْسنْ ذِي ثْبَانْيُوثْ ذ أَمزْوَارُو، ؤُ أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي قبْڒنْ ثنْثْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايْسنْثْ طّْفنْ عْلَاحْسَابْ ثُوبَّارْثْ نْسنْ، أَمْ ؤُسغْضَاسْ ن ڒْكِيسَانْ ذ ثيْذُورِينْ ذ ثبْرِيقِينْ ن نّْحَاسْ ذ دُّورِي ن ڒشْثَاوَاثْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْبَانْيُوثْ.

⁴ e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.

⁵ خنِّي سّقْسَانْ ث إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ: ”مَايمِّي وَارْ ضْفَارنْ إِمحْضَارنْ نّشْ ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ، مَاشَا تّتّنْ أَغْرُومْ أَمْ وَارْ سِّيرِيذنْ إِفَاسّنْ؟“

⁵ Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?

⁶ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”نِيشَانْ إِنبَّا إِشَاعْيَا خَاومْ، أَ إِمْنَافْقنْ، أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

⁶ Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;

⁷ مَاشَا نِيثْنِي شنّْعنْ أَيِي بَاطڒْ،

⁷ mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.

⁸ مِينْزِي ثجِّيمْ ثَاوْصيّثْ ن أَربِّي، ثطّْفمْ ذِي ثُوبَّارْثْ ن إِوْذَانْ، أَمْ ؤُسغْضَاسْ ن ڒْكِيسَانْ ذ ثيْذُورِينْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْبَانْيُوثْ ؤُ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي أَمْ ثِينَا.“

⁸ Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.

⁹ إِنَّا أَسنْ: ”نِيشَانْ أَقَا ثْنطَّاڒمْ ثَاوْصيّثْ ن أَربِّي، حِيمَا أَذْ ثقِّيممْ ثتّطّْفمْ ذِي ثُوبَّارْثْ نْومْ.

⁹ Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.

¹⁰ مِينْزِي مُوسَا إِنَّا: ’وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!‘، ؤُ: ’ونِّي إِ غَا إِخْزَانْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِمّثْ.‘

¹⁰ Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.

¹¹ مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِنَّا إِ بَابَاسْ نِيغْ إِ يمَّاسْ: مِينْ مَا ثْزمَّارمْ أَذْ زَّايِي ثسْثنْفْعمْ، أَقَا ڭِّيغْ ث ذ صّذْقثْ!‘،

¹¹ Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,

¹² أَمُّو وَارْ ث ثتّجِّيمْ قَاعْ أَذْ إِڭّْ شَا إِ بَابَاسْ ذ يمَّاسْ.

¹² não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,

¹³ أَمُّو إِ ثسّحْقَارَامْ أَوَاڒْ ن أَربِّي س ثُوبَّارْثْ نْومْ إِ ثتّْسلَّاممْ، ؤُ ثتّڭّمْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ أَمْ ثِينَا.“

¹³ invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.

¹⁴ إِڒَاغَا-د يَاسُوع غَارسْ مَارَّا ڒْغَاشِي، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ-د غَارِي مَارَّا ؤُشَا فهْممْ مَانْ أَيَا مْلِيحْ:

¹⁴ E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.

¹⁵ وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ د-إِتَّاذْفنْ غَارْ بْنَاذمْ زِي بَارَّا ثْزمَّارْ أَذْ ث ثسّخْمجْ. مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زِي بْنَاذمْ، أَقَا مَانْ أَيَا إِسّخْمَاجْ بْنَاذمْ.

¹⁵ Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.

¹⁶ ونِّي غَارْ دْجَانْ إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

¹⁶ {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}

¹⁷ ؤُمِي د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِڭّْوجْ خْ ڒْغَاشِي، سّقْسَانْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ خْ ؤُمذْيَا نِّي.

¹⁷ Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.

¹⁸ إِنَّا أَسنْ: ”مَا كنِّيوْ عَاذْ بْڒَا ڒفْهَامثْ؟ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي مَارَّا مِينْ غَا يَاذْفنْ بْنَاذمْ زِي بَارَّا، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِسّخْمجْ،

¹⁸ Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,

¹⁹ مِينْزِي مَانْ أَيَا وَارْ د-إِتِّيذفْ شَا غَارْ وُوڒْ نّسْ، مَاشَا غَارْ ؤُعذِّيسْ، خنِّي أَذْ إِفّغْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ، أَڒْ إِتّْوَاسِّيزْذڭْ مَارَّا مَاشَّا.“

¹⁹ porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.

²⁰ خنِّي إِنَّا: ”مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زِي بْنَاذمْ ذ مَانْ أَيَا إِسّْخمَّاجْ بْنَاذمْ.

²⁰ E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.

²¹ مِينْزِي زِي ذَاخڒْ، زڭْ وُوڒَاونْ ن إِوْذَانْ إِ د-إِتّفّْغنْ إِنْوَاينْ إِعفَّاننْ: زِّينَا، فَارْقْ-شّْغڒْ، ثُوكَّارْضَا، أَنْغَايْ،

²¹ Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,

²² طّْمعْ، ڒْغَارْ، ثَاحْرَايْمشْثْ، أَفُوشّحْ، ثِيطّْ ثَاعفَّانْثْ، أَشقّفْ، ثُوفّثْ ذ ثُوبُّوهڒْيَا.

²² a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;

²³ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ ثِيعفَّانِينْ تّفّْغنْثْ-إِ-د زِي ذَاخڒْ ؤُشَا سّْخمَّاجنْثْ بْنَاذمْ.“

²³ todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.

²⁴ إِكَّارْ سّنِّي ؤُشَا إِرُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ويْمِيرْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ. ڒَامِي د-يُوذفْ غَارْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، وَارْ إِخْسْ أَذْ ث إِسّنْ حذْ، وَاخَّا أَمنِّي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِنُّوفَّارْ.

²⁴ Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;

²⁵ مِينْزِي إِشْثْ ن ثْمطُّوثْ، غَارسْ يدْجِيسْ ذَايسْ إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ ذ أَمنْڭُوسْ، ثسْڒَا خَاسْ ذغْيَا. نتَّاثْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ.

²⁵ porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;

²⁶ ثُوغَا ثَامْغَارْثْ-أَ ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثَاكَافْرِيوْثْ زِي ثمُّورْثْ ن فِينِيقِييَا نِّي ثُوغَا ذ ثَاسْغَارْثْ ن سُورِييَا. نتَّاثْ ثْزَاوْڭْ إِ-ث مَاحنْذْ أَذْ إِسُّوفّغْ شِّيطَانْ زڭْ يدْجِيسْ.

²⁶ {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.

²⁷ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أجّْ إِحنْجِيرنْ أَمزْوَارْ أَذْ جِّيوْننْ، مِينْزِي وَارْ إِتّْڒِيقْ أَذْ إِتّْوَاكّسْ وغْرُومْ ن إِحنْجِيرنْ حِيمَا أَذْ إِمّنْضَارْ إِ يِيطَانْ.“

²⁷ Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.

²⁸ مَاشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د، ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِطَانْ تّتّنْ إِڒقّْوَازْ ن إِحنْجِيرنْ سَاذُو طَّابْڒَا.“

²⁸ Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.

²⁹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ؤُيُورْ، مِينْزِي خْ سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ-أَ إِ ثنِّيذْ، أَقَا إِفّغْ شِّيطَانْ زڭْ يدْجِيمْ.“

²⁹ Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.

³⁰ ڒَامِي د-ثُوسَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، ثُوفَا يدْجِيسْ ثزّڒْ ذِي قَامَا ؤُ شِّيطَانْ إِتّْوَاسُّوفّغْ زَّايسْ.

³⁰ E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.

³¹ إِفّغْ-د يَاسُوع عَاوذْ زِي ثمُّورْثْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ، يِيوضْ غَارْ ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ غَارْ طَّارْفْ ن ثمُّورْثْ ن ذِيكاپُولِيسْ.

³¹ Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.

³² إِوْينْ-د غَارسْ إِجّْ ن ؤُذهْشُورْ، إِثوْثَاوْ، ؤُشَا تَّارنْ زَّايسْ أَذْ خَاسْ إِسَّارْسْ أَفُوسْ نّسْ.

³² E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.

³³ إِسِّيڭّْوجْ إِ-ث زِي ڒْغَاشِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ إِضوْضَانْ ذڭْ إِمزُّوغنْ نّسْ، إِسُّوسفْ ؤُشَا إِحَاذَا إِڒسْ نّسْ.

³³ Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;

³⁴ خنِّي إِخْزَارْ غَارْ ؤُجنَّا، إِزهَّارْ، إِنَّا أَسْ: ”نُورْزمْ!“

³⁴ e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.

³⁵ ڒخْذنِّي نُّورْزْمنْ إِمزُّوغنْ نّسْ ؤُشَا ثفْسِي ثسْغُونْثْ ن يِيڒسْ نّسْ، إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ نِيشَانْ.

³⁵ E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.

³⁶ إِعْڒمْ أَسنْ وَارْ ث قَّارنْ إِ حذْ، مَاشَا مشْحَاڒْ مَا ثنْ يُومُورْ، وَاخَّا أَمنِّي ثُوغَا سُّوفُّوغنْ خَاسْ ڒخْبَارْ مَاهُو.

³⁶ Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.

³⁷ ؤُشَا ثْبهْثنْ س ؤُنخْڒِيعْ أَڒَامِي نَّانْ: ”مَارَّا إِڭَّا إِ-ث مْلِيحْ! يَارَّا إِذهْشَارْ تّسْڒَانْ ذ إِڭْنَاونْ سَّاوَاڒنْ.“

³⁷ E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →