Marcos 7

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ مُوننْ غَارسْ إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِ د-يُوسِينْ زِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.

² ؤُمِي ژْرِينْ بلِّي شَا ن إِمحْضَارنْ نّسْ شِّينْ أَغْرُومْ بْڒَا ڭِّينْ أَذْ سِّيرْذنْ إِفَاسّنْ نْسنْ ذ أَمزْوَارُو،عيّْبنْ خَاسنْ.

² Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.

³ مِينْزِي مَارَّا إِفَارِيسِييّنْ ذ وُوذَاينْ وَارْ تّتّنْ مْغِيرْ أَوَارْنِي ڒَامِي سِّيرْذنْ إِفَاسّنْ س يِيجّْ ن ڒُوضُو مْلِيحْ، مِينْزِي تّطّْفنْ ذِي ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ.

³ (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.

⁴ ؤُ ڒَامِي د-ؤُسِينْ زِي سُّوقْ، وَارْ تّتّنْ مَاڒَا وَارْ سّْغضْصنْ إِفَاسّنْ نْسنْ ذِي ثْبَانْيُوثْ ذ أَمزْوَارُو، ؤُ أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي قبْڒنْ ثنْثْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايْسنْثْ طّْفنْ عْلَاحْسَابْ ثُوبَّارْثْ نْسنْ، أَمْ ؤُسغْضَاسْ ن ڒْكِيسَانْ ذ ثيْذُورِينْ ذ ثبْرِيقِينْ ن نّْحَاسْ ذ دُّورِي ن ڒشْثَاوَاثْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْبَانْيُوثْ.

⁴ E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)

⁵ خنِّي سّقْسَانْ ث إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ: ”مَايمِّي وَارْ ضْفَارنْ إِمحْضَارنْ نّشْ ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ، مَاشَا تّتّنْ أَغْرُومْ أَمْ وَارْ سِّيرِيذنْ إِفَاسّنْ؟“

⁵ Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?

⁶ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”نِيشَانْ إِنبَّا إِشَاعْيَا خَاومْ، أَ إِمْنَافْقنْ، أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

⁶ Jesus respondeu:

⁷ مَاشَا نِيثْنِي شنّْعنْ أَيِي بَاطڒْ،

⁷ A adoração deste povo é inútil,

⁸ مِينْزِي ثجِّيمْ ثَاوْصيّثْ ن أَربِّي، ثطّْفمْ ذِي ثُوبَّارْثْ ن إِوْذَانْ، أَمْ ؤُسغْضَاسْ ن ڒْكِيسَانْ ذ ثيْذُورِينْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْبَانْيُوثْ ؤُ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي أَمْ ثِينَا.“

⁸ E continuou:

⁹ إِنَّا أَسنْ: ”نِيشَانْ أَقَا ثْنطَّاڒمْ ثَاوْصيّثْ ن أَربِّي، حِيمَا أَذْ ثقِّيممْ ثتّطّْفمْ ذِي ثُوبَّارْثْ نْومْ.

⁹ E Jesus terminou, dizendo:

¹⁰ مِينْزِي مُوسَا إِنَّا: ’وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!‘، ؤُ: ’ونِّي إِ غَا إِخْزَانْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِمّثْ.‘

¹⁰ Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”

¹¹ مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِنَّا إِ بَابَاسْ نِيغْ إِ يمَّاسْ: مِينْ مَا ثْزمَّارمْ أَذْ زَّايِي ثسْثنْفْعمْ، أَقَا ڭِّيغْ ث ذ صّذْقثْ!‘،

¹¹ Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,

¹² أَمُّو وَارْ ث ثتّجِّيمْ قَاعْ أَذْ إِڭّْ شَا إِ بَابَاسْ ذ يمَّاسْ.

¹² então ele não precisa ajudar os seus pais.

¹³ أَمُّو إِ ثسّحْقَارَامْ أَوَاڒْ ن أَربِّي س ثُوبَّارْثْ نْومْ إِ ثتّْسلَّاممْ، ؤُ ثتّڭّمْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ أَمْ ثِينَا.“

¹³ Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.

¹⁴ إِڒَاغَا-د يَاسُوع غَارسْ مَارَّا ڒْغَاشِي، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ-د غَارِي مَارَّا ؤُشَا فهْممْ مَانْ أَيَا مْلِيحْ:

¹⁴ Jesus chamou outra vez a multidão e disse:

¹⁵ وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ د-إِتَّاذْفنْ غَارْ بْنَاذمْ زِي بَارَّا ثْزمَّارْ أَذْ ث ثسّخْمجْ. مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زِي بْنَاذمْ، أَقَا مَانْ أَيَا إِسّخْمَاجْ بْنَاذمْ.

¹⁵ Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique

¹⁶ ونِّي غَارْ دْجَانْ إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

¹⁶ [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]

¹⁷ ؤُمِي د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِڭّْوجْ خْ ڒْغَاشِي، سّقْسَانْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ خْ ؤُمذْيَا نِّي.

¹⁷ Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.

¹⁸ إِنَّا أَسنْ: ”مَا كنِّيوْ عَاذْ بْڒَا ڒفْهَامثْ؟ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي مَارَّا مِينْ غَا يَاذْفنْ بْنَاذمْ زِي بَارَّا، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِسّخْمجْ،

¹⁸ Então ele disse:

¹⁹ مِينْزِي مَانْ أَيَا وَارْ د-إِتِّيذفْ شَا غَارْ وُوڒْ نّسْ، مَاشَا غَارْ ؤُعذِّيسْ، خنِّي أَذْ إِفّغْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ، أَڒْ إِتّْوَاسِّيزْذڭْ مَارَّا مَاشَّا.“

¹⁹ porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.

²⁰ خنِّي إِنَّا: ”مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زِي بْنَاذمْ ذ مَانْ أَيَا إِسّْخمَّاجْ بْنَاذمْ.

²⁰ Ele continuou:

²¹ مِينْزِي زِي ذَاخڒْ، زڭْ وُوڒَاونْ ن إِوْذَانْ إِ د-إِتّفّْغنْ إِنْوَاينْ إِعفَّاننْ: زِّينَا، فَارْقْ-شّْغڒْ، ثُوكَّارْضَا، أَنْغَايْ،

²¹ Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,

²² طّْمعْ، ڒْغَارْ، ثَاحْرَايْمشْثْ، أَفُوشّحْ، ثِيطّْ ثَاعفَّانْثْ، أَشقّفْ، ثُوفّثْ ذ ثُوبُّوهڒْيَا.

²² os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.

²³ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ ثِيعفَّانِينْ تّفّْغنْثْ-إِ-د زِي ذَاخڒْ ؤُشَا سّْخمَّاجنْثْ بْنَاذمْ.“

²³ Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.

²⁴ إِكَّارْ سّنِّي ؤُشَا إِرُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ويْمِيرْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ. ڒَامِي د-يُوذفْ غَارْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، وَارْ إِخْسْ أَذْ ث إِسّنْ حذْ، وَاخَّا أَمنِّي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِنُّوفَّارْ.

²⁴ Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.

²⁵ مِينْزِي إِشْثْ ن ثْمطُّوثْ، غَارسْ يدْجِيسْ ذَايسْ إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ ذ أَمنْڭُوسْ، ثسْڒَا خَاسْ ذغْيَا. نتَّاثْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ.

²⁵ Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.

²⁶ ثُوغَا ثَامْغَارْثْ-أَ ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثَاكَافْرِيوْثْ زِي ثمُّورْثْ ن فِينِيقِييَا نِّي ثُوغَا ذ ثَاسْغَارْثْ ن سُورِييَا. نتَّاثْ ثْزَاوْڭْ إِ-ث مَاحنْذْ أَذْ إِسُّوفّغْ شِّيطَانْ زڭْ يدْجِيسْ.

²⁶ Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.

²⁷ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أجّْ إِحنْجِيرنْ أَمزْوَارْ أَذْ جِّيوْننْ، مِينْزِي وَارْ إِتّْڒِيقْ أَذْ إِتّْوَاكّسْ وغْرُومْ ن إِحنْجِيرنْ حِيمَا أَذْ إِمّنْضَارْ إِ يِيطَانْ.“

²⁷ Mas Jesus lhe disse:

²⁸ مَاشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د، ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِطَانْ تّتّنْ إِڒقّْوَازْ ن إِحنْجِيرنْ سَاذُو طَّابْڒَا.“

²⁸ — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.

²⁹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ؤُيُورْ، مِينْزِي خْ سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ-أَ إِ ثنِّيذْ، أَقَا إِفّغْ شِّيطَانْ زڭْ يدْجِيمْ.“

²⁹ Jesus disse:

³⁰ ڒَامِي د-ثُوسَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، ثُوفَا يدْجِيسْ ثزّڒْ ذِي قَامَا ؤُ شِّيطَانْ إِتّْوَاسُّوفّغْ زَّايسْ.

³⁰ Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.

³¹ إِفّغْ-د يَاسُوع عَاوذْ زِي ثمُّورْثْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ، يِيوضْ غَارْ ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ غَارْ طَّارْفْ ن ثمُّورْثْ ن ذِيكاپُولِيسْ.

³¹ Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.

³² إِوْينْ-د غَارسْ إِجّْ ن ؤُذهْشُورْ، إِثوْثَاوْ، ؤُشَا تَّارنْ زَّايسْ أَذْ خَاسْ إِسَّارْسْ أَفُوسْ نّسْ.

³² Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.

³³ إِسِّيڭّْوجْ إِ-ث زِي ڒْغَاشِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ إِضوْضَانْ ذڭْ إِمزُّوغنْ نّسْ، إِسُّوسفْ ؤُشَا إِحَاذَا إِڒسْ نّسْ.

³³ Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.

³⁴ خنِّي إِخْزَارْ غَارْ ؤُجنَّا، إِزهَّارْ، إِنَّا أَسْ: ”نُورْزمْ!“

³⁴ Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:

³⁵ ڒخْذنِّي نُّورْزْمنْ إِمزُّوغنْ نّسْ ؤُشَا ثفْسِي ثسْغُونْثْ ن يِيڒسْ نّسْ، إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ نِيشَانْ.

³⁵ E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.

³⁶ إِعْڒمْ أَسنْ وَارْ ث قَّارنْ إِ حذْ، مَاشَا مشْحَاڒْ مَا ثنْ يُومُورْ، وَاخَّا أَمنِّي ثُوغَا سُّوفُّوغنْ خَاسْ ڒخْبَارْ مَاهُو.

³⁶ Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.

³⁷ ؤُشَا ثْبهْثنْ س ؤُنخْڒِيعْ أَڒَامِي نَّانْ: ”مَارَّا إِڭَّا إِ-ث مْلِيحْ! يَارَّا إِذهْشَارْ تّسْڒَانْ ذ إِڭْنَاونْ سَّاوَاڒنْ.“

³⁷ E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →