Marcos 7

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ مُوننْ غَارسْ إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ إِ د-يُوسِينْ زِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Ora, reuniram-se a Jesus os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém.

² ؤُمِي ژْرِينْ بلِّي شَا ن إِمحْضَارنْ نّسْ شِّينْ أَغْرُومْ بْڒَا ڭِّينْ أَذْ سِّيرْذنْ إِفَاسّنْ نْسنْ ذ أَمزْوَارُو،عيّْبنْ خَاسنْ.

² E, vendo que alguns dos discípulos dele comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar

³ مِينْزِي مَارَّا إِفَارِيسِييّنْ ذ وُوذَاينْ وَارْ تّتّنْ مْغِيرْ أَوَارْنِي ڒَامِي سِّيرْذنْ إِفَاسّنْ س يِيجّْ ن ڒُوضُو مْلِيحْ، مِينْزِي تّطّْفنْ ذِي ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ.

³ (pois os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;

⁴ ؤُ ڒَامِي د-ؤُسِينْ زِي سُّوقْ، وَارْ تّتّنْ مَاڒَا وَارْ سّْغضْصنْ إِفَاسّنْ نْسنْ ذِي ثْبَانْيُوثْ ذ أَمزْوَارُو، ؤُ أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي قبْڒنْ ثنْثْ، مَاحنْذْ أَذْ زَّايْسنْثْ طّْفنْ عْلَاحْسَابْ ثُوبَّارْثْ نْسنْ، أَمْ ؤُسغْضَاسْ ن ڒْكِيسَانْ ذ ثيْذُورِينْ ذ ثبْرِيقِينْ ن نّْحَاسْ ذ دُّورِي ن ڒشْثَاوَاثْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْبَانْيُوثْ.

⁴ quando voltam da praça, não comem sem se aspergirem; e há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal [e camas]),

⁵ خنِّي سّقْسَانْ ث إِفَارِيسِييّنْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ: ”مَايمِّي وَارْ ضْفَارنْ إِمحْضَارنْ نّشْ ثُوبَّارْثْ ن إِمْغَارنْ، مَاشَا تّتّنْ أَغْرُومْ أَمْ وَارْ سِّيرِيذنْ إِفَاسّنْ؟“

⁵ interpelaram-no os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos de conformidade com a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos por lavar?

⁶ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”نِيشَانْ إِنبَّا إِشَاعْيَا خَاومْ، أَ إِمْنَافْقنْ، أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

⁶ Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías a respeito de vós, hipócritas, como está escrito:

⁷ مَاشَا نِيثْنِي شنّْعنْ أَيِي بَاطڒْ،

⁷ E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.

⁸ مِينْزِي ثجِّيمْ ثَاوْصيّثْ ن أَربِّي، ثطّْفمْ ذِي ثُوبَّارْثْ ن إِوْذَانْ، أَمْ ؤُسغْضَاسْ ن ڒْكِيسَانْ ذ ثيْذُورِينْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْبَانْيُوثْ ؤُ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي أَمْ ثِينَا.“

⁸ Negligenciando o mandamento de Deus, guardais a tradição dos homens.

⁹ إِنَّا أَسنْ: ”نِيشَانْ أَقَا ثْنطَّاڒمْ ثَاوْصيّثْ ن أَربِّي، حِيمَا أَذْ ثقِّيممْ ثتّطّْفمْ ذِي ثُوبَّارْثْ نْومْ.

⁹ E disse-lhes ainda: Jeitosamente rejeitais o preceito de Deus para guardardes a vossa própria tradição.

¹⁰ مِينْزِي مُوسَا إِنَّا: ’وقَّارْ بَابَاشْ ذ يمَّاشْ!‘، ؤُ: ’ونِّي إِ غَا إِخْزَانْ بَابَاسْ نِيغْ يمَّاسْ، إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِمّثْ.‘

¹⁰ Pois Moisés disse:

¹¹ مَاشَا كنِّيوْ ثقَّارمْ: ’مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ إِنَّا إِ بَابَاسْ نِيغْ إِ يمَّاسْ: مِينْ مَا ثْزمَّارمْ أَذْ زَّايِي ثسْثنْفْعمْ، أَقَا ڭِّيغْ ث ذ صّذْقثْ!‘،

¹¹ Vós, porém, dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta para o Senhor,

¹² أَمُّو وَارْ ث ثتّجِّيمْ قَاعْ أَذْ إِڭّْ شَا إِ بَابَاسْ ذ يمَّاسْ.

¹² então, o dispensais de fazer qualquer coisa em favor de seu pai ou de sua mãe,

¹³ أَمُّو إِ ثسّحْقَارَامْ أَوَاڒْ ن أَربِّي س ثُوبَّارْثْ نْومْ إِ ثتّْسلَّاممْ، ؤُ ثتّڭّمْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ أَمْ ثِينَا.“

¹³ invalidando a palavra de Deus pela vossa própria tradição, que vós mesmos transmitistes; e fazeis muitas outras coisas semelhantes.

¹⁴ إِڒَاغَا-د يَاسُوع غَارسْ مَارَّا ڒْغَاشِي، إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ-د غَارِي مَارَّا ؤُشَا فهْممْ مَانْ أَيَا مْلِيحْ:

¹⁴ Convocando ele, de novo, a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, todos, e entendei.

¹⁵ وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ د-إِتَّاذْفنْ غَارْ بْنَاذمْ زِي بَارَّا ثْزمَّارْ أَذْ ث ثسّخْمجْ. مَاشَا مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زِي بْنَاذمْ، أَقَا مَانْ أَيَا إِسّخْمَاجْ بْنَاذمْ.

¹⁵ Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai do homem é o que o contamina.

¹⁶ ونِّي غَارْ دْجَانْ إِمزُّوغنْ إِ ؤُسدْجِي، أجّْ إِ-ث أَذْ إِسڒْ.“

¹⁶ [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]

¹⁷ ؤُمِي د-يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِڭّْوجْ خْ ڒْغَاشِي، سّقْسَانْ ث إِمحْضَارنْ نّسْ خْ ؤُمذْيَا نِّي.

¹⁷ Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.

¹⁸ إِنَّا أَسنْ: ”مَا كنِّيوْ عَاذْ بْڒَا ڒفْهَامثْ؟ مَا وَارْ ثفْهِيممْ شَا بلِّي مَارَّا مِينْ غَا يَاذْفنْ بْنَاذمْ زِي بَارَّا، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِسّخْمجْ،

¹⁸ Então, lhes disse: Assim vós também não entendeis? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,

¹⁹ مِينْزِي مَانْ أَيَا وَارْ د-إِتِّيذفْ شَا غَارْ وُوڒْ نّسْ، مَاشَا غَارْ ؤُعذِّيسْ، خنِّي أَذْ إِفّغْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ، أَڒْ إِتّْوَاسِّيزْذڭْ مَارَّا مَاشَّا.“

¹⁹ porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e sai para lugar escuso? E, assim, considerou ele puros todos os alimentos.

²⁰ خنِّي إِنَّا: ”مِينْ إِ د-إِتّفّْغنْ زِي بْنَاذمْ ذ مَانْ أَيَا إِسّْخمَّاجْ بْنَاذمْ.

²⁰ E dizia: O que sai do homem, isso é o que o contamina.

²¹ مِينْزِي زِي ذَاخڒْ، زڭْ وُوڒَاونْ ن إِوْذَانْ إِ د-إِتّفّْغنْ إِنْوَاينْ إِعفَّاننْ: زِّينَا، فَارْقْ-شّْغڒْ، ثُوكَّارْضَا، أَنْغَايْ،

²¹ Porque de dentro, do coração dos homens, é que procedem os maus desígnios, a prostituição, os furtos, os homicídios, os adultérios,

²² طّْمعْ، ڒْغَارْ، ثَاحْرَايْمشْثْ، أَفُوشّحْ، ثِيطّْ ثَاعفَّانْثْ، أَشقّفْ، ثُوفّثْ ذ ثُوبُّوهڒْيَا.

²² a avareza, as malícias, o dolo, a lascívia, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.

²³ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ ثِيعفَّانِينْ تّفّْغنْثْ-إِ-د زِي ذَاخڒْ ؤُشَا سّْخمَّاجنْثْ بْنَاذمْ.“

²³ Ora, todos estes males vêm de dentro e contaminam o homem.

²⁴ إِكَّارْ سّنِّي ؤُشَا إِرُوحْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ويْمِيرْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ. ڒَامِي د-يُوذفْ غَارْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، وَارْ إِخْسْ أَذْ ث إِسّنْ حذْ، وَاخَّا أَمنِّي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِنُّوفَّارْ.

²⁴ Levantando-se, partiu dali para as terras de Tiro [e Sidom]. Tendo entrado numa casa, queria que ninguém o soubesse; no entanto, não pôde ocultar-se,

²⁵ مِينْزِي إِشْثْ ن ثْمطُّوثْ، غَارسْ يدْجِيسْ ذَايسْ إِجّْ ن ڒَارْيَاحْ ذ أَمنْڭُوسْ، ثسْڒَا خَاسْ ذغْيَا. نتَّاثْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثوْضَا أَسْ غَارْ إِضَارنْ نّسْ.

²⁵ porque uma mulher, cuja filhinha estava possessa de espírito imundo, tendo ouvido a respeito dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés.

²⁶ ثُوغَا ثَامْغَارْثْ-أَ ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثَاكَافْرِيوْثْ زِي ثمُّورْثْ ن فِينِيقِييَا نِّي ثُوغَا ذ ثَاسْغَارْثْ ن سُورِييَا. نتَّاثْ ثْزَاوْڭْ إِ-ث مَاحنْذْ أَذْ إِسُّوفّغْ شِّيطَانْ زڭْ يدْجِيسْ.

²⁶ Esta mulher era grega, de origem siro-fenícia, e rogava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.

²⁷ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”أجّْ إِحنْجِيرنْ أَمزْوَارْ أَذْ جِّيوْننْ، مِينْزِي وَارْ إِتّْڒِيقْ أَذْ إِتّْوَاكّسْ وغْرُومْ ن إِحنْجِيرنْ حِيمَا أَذْ إِمّنْضَارْ إِ يِيطَانْ.“

²⁷ Mas Jesus lhe disse: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.

²⁸ مَاشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د، ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، أَ سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِطَانْ تّتّنْ إِڒقّْوَازْ ن إِحنْجِيرنْ سَاذُو طَّابْڒَا.“

²⁸ Ela, porém, lhe respondeu: Sim, Senhor; mas os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.

²⁹ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”ؤُيُورْ، مِينْزِي خْ سِّيبّثْ ن وَاوَاڒْ-أَ إِ ثنِّيذْ، أَقَا إِفّغْ شِّيطَانْ زڭْ يدْجِيمْ.“

²⁹ Então, lhe disse: Por causa desta palavra, podes ir; o demônio já saiu de tua filha.

³⁰ ڒَامِي د-ثُوسَا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، ثُوفَا يدْجِيسْ ثزّڒْ ذِي قَامَا ؤُ شِّيطَانْ إِتّْوَاسُّوفّغْ زَّايسْ.

³⁰ Voltando ela para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio a deixara.

³¹ إِفّغْ-د يَاسُوع عَاوذْ زِي ثمُّورْثْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ، يِيوضْ غَارْ ڒبْحَارْ ن لْجَالِيلْ غَارْ طَّارْفْ ن ثمُّورْثْ ن ذِيكاپُولِيسْ.

³¹ De novo, se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até ao mar da Galileia, através do território de Decápolis.

³² إِوْينْ-د غَارسْ إِجّْ ن ؤُذهْشُورْ، إِثوْثَاوْ، ؤُشَا تَّارنْ زَّايسْ أَذْ خَاسْ إِسَّارْسْ أَفُوسْ نّسْ.

³² Então, lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.

³³ إِسِّيڭّْوجْ إِ-ث زِي ڒْغَاشِي غَارْ ؤُغزْذِيسْ ؤُشَا إِڭَّا أَسْ إِضوْضَانْ ذڭْ إِمزُّوغنْ نّسْ، إِسُّوسفْ ؤُشَا إِحَاذَا إِڒسْ نّسْ.

³³ Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e lhe tocou a língua com saliva;

³⁴ خنِّي إِخْزَارْ غَارْ ؤُجنَّا، إِزهَّارْ، إِنَّا أَسْ: ”نُورْزمْ!“

³⁴ depois, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá!, que quer dizer: Abre-te!

³⁵ ڒخْذنِّي نُّورْزْمنْ إِمزُّوغنْ نّسْ ؤُشَا ثفْسِي ثسْغُونْثْ ن يِيڒسْ نّسْ، إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ نِيشَانْ.

³⁵ Abriram-se-lhe os ouvidos, e logo se lhe soltou o empecilho da língua, e falava desembaraçadamente.

³⁶ إِعْڒمْ أَسنْ وَارْ ث قَّارنْ إِ حذْ، مَاشَا مشْحَاڒْ مَا ثنْ يُومُورْ، وَاخَّا أَمنِّي ثُوغَا سُّوفُّوغنْ خَاسْ ڒخْبَارْ مَاهُو.

³⁶ Mas lhes ordenou que a ninguém o dissessem; contudo, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.

³⁷ ؤُشَا ثْبهْثنْ س ؤُنخْڒِيعْ أَڒَامِي نَّانْ: ”مَارَّا إِڭَّا إِ-ث مْلِيحْ! يَارَّا إِذهْشَارْ تّسْڒَانْ ذ إِڭْنَاونْ سَّاوَاڒنْ.“

³⁷ Maravilhavam-se sobremaneira, dizendo: Tudo ele tem feito esplendidamente bem; não somente faz ouvir os surdos, como falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →