Marcos 6

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ إِفّغْ سّنِّي، يُوسَا-د غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ، ؤُشَا ضْفَارنْ ث-إِ-د إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹ Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.

² ڒَامِي د-ثِيوضْ سّبْثْ، إِبْذَا إِسّڒْمَاذْ ذِي ثمْزِيذَا. أَطَّاسْ ن يِينِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ، ثْبهْثنْ، نَّانْ: ”زِي مَانِيسْ د-ؤُسِينْثْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ غَارْ وَانِيثَا؟ مَانَا ثِيغِيثْ-أَ إِ ذ أَسْ إِمّوْشنْ أَڒَامِي مْسَارنْثْ خْ إِفَاسّنْ نّسْ ڒعْجَايبْ أَمْ ثِينَا؟

² Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?

³ مَا وَارْ إِدْجِي وَا ذ أَنجَّارْ، مِّيسْ ن مَارْيَامْ، ذ ؤُمَاسْ ن يَاعْقُوبْ ذ يُوسِيسْ ذ يَاهُوذَا ذ شِيمْعُونْ؟ مَا وَارْ دْجِينْثْ سُويثْمَاسْ ذَا أَكِيذْنغْ؟“ ؤُ نِيثْنِي نْذرْفنْ ذَايسْ.

³ Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.

⁴ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”أَنَابِيعمَّارْصْ وَارْ إِدْجِي بْڒَا شَّانْ مْغِيرْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، جَارْ ڒَادْجْ نّسْ ؤُ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.“

⁴ Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.

⁵ ؤُشَا نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ذِينْ إِڭّْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒعْجبْ، إِلَّا إِسَّارْسْ أَفُوسْ نّسْ خْ ذْرُوسْ ن إِمهْڒَاشْ وَاهَا ؤُشَا إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ.

⁵ Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.

⁶ ثُوغَا إِتّبْهثْ زِي ثِيكّسْثْ ن لْ-إِيمَانْ نْسنْ. خنِّي إِرُوحْ، إِتّْسَارَا ذْشُورَاثْ يُوذْسنْ، إِسّڒْمَاذْ.

⁶ Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.

⁷ إِڒَاغَا-د إِ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ، إِبْذَا إِسّكّْ إِ-ثنْ ثْيُويَا ثْيُويَا ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ صُّولْطَا خْ ڒَارْيَاحْ إِمنْڭَاسْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ سُّوفّْغنْ.

⁷ Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.

⁸ يُومُورْ إِ-ثنْ حِيمَا وَارْ كسِّينْ وَالُو ذڭْ وبْرِيذْ مْغِيرْ ثَاغَّارْشْثْ وَاهَا، لَّا تّسْطِيمْ، لَّا أَغْرُومْ، لَّا ثِيبْيِيسِينْ ن نّْحَاسْ ذِي ثشْيَارِينْ نْسنْ،

⁸ Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;

⁹ مَاشَا إِوْشْ أَسنْ تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ قّْننْ سَانْذَالِييَاثْ، مَاشَا وَارْ يَارّْضنْ ثْيُويَا ن ثْشَامِيرَاثْ.

⁹ como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.

¹⁰ إِنَّا أَسنْ: ”مَانِي مَا ثُوذْفمْ غَارْ شَا ن ثَادَّارْثْ، قِّيممْ ذَايسْ، أَڒْ سّنِّي إِ غَا ثفّْغمْ.

¹⁰ E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.

¹¹ غَارْ مَارَّا إِنِّي وَارْ كنِّيوْ إِقْبِيڒنْ ؤُ وَارْ غَارْومْ تّسْڒِينْ، زّرْزمْ ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْومْ ذ شّْهَاذثْ إِ نِيثْنِي. س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَذْ يِيڒِي ڒْْحَاڒْ إِهْونْ إِ ثمُّورْثْ ن سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي.“

¹¹ Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.

¹² ؤُشَا رُوحنْ، بَارّْحنْ حِيمَا أَذْ ثُوبنْ.

¹² Eles partiram e pregaram a penitência.

¹³ سُّوفّْغنْ أَطَّاسْ ن شّْوَاطنْ، ذهْننْ إِمهْڒَاشْ أَطَّاسْ س زّشْثْ ؤُشَا سّْڭنْفَانْ ثنْ.

¹³ Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.

¹⁴ إِسْڒَا خَاسْ ؤُجدْجِيذْ هِيرُوذُوسْ، مِينْزِي إِسمْ نّسْ إِذْوڒْ إِشْنعْ، إِنَّا: ”أَقَا يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ إِتّْوَاسّْنكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، س ؤُينِّي تّْوَاڭّنْثْ زَّايسْ ڒعْجَايبْ نِّي.“

¹⁴ O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.

¹⁵ إِنّغْنِي نَّانْ: ”أَقَا-ث ذ إِلِييَا!“، ؤُ إِنّغْنِي نَّانْ عَاوذْ: ”أَقَا-ث ذ نَّابِي أَمْ يِيجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ!“

¹⁵ Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.

¹⁶ ڒَامِي إِسْڒَا هِيرُوذُوسْ مَانْ أَيَا، إِنَّا: ”وَا ذ يُوحَانَّا ونِّي ؤُمِي قسّغْ أَزدْجِيفْ، أَقَا نتَّا إِتّْوَاسّْنكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.“

¹⁶ Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!

¹⁷ مِينْزِي هِيرُوذُوسْ سِيمَانْثْ نّسْ، ثُوغَا إِسّكّْ-د غَارسْ ؤُشَا إِحبّسْ يُوحَانَّا، إِشَارْفْ إِ-ث ذِي ڒحْبسْ خْ سِّيبّثْ ن هِيرُوذِييَّا، ثَامْغَارْثْ ن ؤُمَاسْ فِيلِيبُّوسْ، ثنِّي إِ-كْ-ذ إِمْڒشْ هِيرُوذُوسْ.

¹⁷ Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.

¹⁸ مِينْزِي يُوحَانَّا ثُوغَا إِقَّارْ إِ هِيرُوذُوسْ: ”وَارْ ذ أَشْ إِحدْجڒْ أَذْ غَاركْ ثِيڒِي ثمْغَارْثْ ن ؤُمَاشْ.“

¹⁸ João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.

¹⁹ س ؤُينِّي ثُوغَا هِيرُوذِييَّا ثنْضَارْ ذَايسْ ثِيطَّاوِينْ ؤُشَا ثَارزُّو أَذْ ث ثْنغْ، مَاشَا وَارْ ثْزمَّارْ،

¹⁹ Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.

²⁰ مِينْزِي هِيرُوذُوسْ ثُوغَا إِتّڭّْوذْ زِي يُوحَانَّا، إِسّنْ بلِّي نتَّا ذ أَرْيَازْ ذ أَمْسڭَّاذْ ذ أَمْقدَّاسْ ؤُ إِحطَّا خَاسْ. إِسْڒَا زَّايسْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، خْ مِينْ ثُوغَا إِتّڭّْ، ؤُشَا إِفَارْحْ أَذْ أَسْ إِسڒْ.

²⁰ Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.

²¹ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ إِتّْوَاسّْننْ إِڭَّا هِيرُوذُوسْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ ذڭْ وَاسّْ ن ثْڒَاڒِيثْ نّسْ إِ ڒْحُوكَّامْ نّسْ إِ غَارْسنْ ڒمْغَارثْ أَطَّاسْ، إِ أَرُّويَاسْ خْ وَاڒفْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُ إِ إِمقّْرَاننْ ن لْجَالِيلْ.

²¹ Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.

²² ؤُشَا ثُوذفْ-د يدْجِيسْ ن هِيرُوذِييَّا، ثشْضحْ، ثعْجبْ أَسْ إِ هِيرُوذُوسْ ذ يِينِّي إِقِّيمنْ أَكِيذسْ. خنِّي إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ إِ ثْحنْجِيرْثْ: ”تَّارْ زَّايِي مَارَّا مِينْ ثخْسذْ، أَذْ أَمْ ث وْشغْ!“

²² A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.

²³ إِجُّودْجْ أَسْ: ”مشْحَاڒْ مَا زَّايِي إِ غَا ثتَّارذْ، أَذْ أَمْ ث وْشغْ، وَاخَّا أَڒْ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ إِنُو!“

²³ E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.

²⁴ ثفّغْ-د نتَّاثْ، ثنَّا إِ يمَّاسْ: ”مِينْ ذ أَسْ إِ غَا تَّارغْ؟“ ثنَّا أَسْ ثَانِيثَا: ”أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ.“

²⁴ Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.

²⁵ ثُوذفْ ذغْيَا س ثَازْڒَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، ثنَّا أَسْ: ”خْسغْ أَذْ أَيِي د-ثسَّارْسذْ ذِي ثْسَاعّثْ-أَ أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا خْ إِجّْ ن طّبْصِي.“

²⁵ Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.

²⁶ إِشْضنْ ؤُجدْجِيذْ أَطَّاسْ، مَاشَا خْ سِّيبّثْ ن ثْجَادْجِيثْ ؤُ خْ سِّيبّثْ ن إِنوْجِيونْ إِ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا، وَارْ إِخْسْ أَذْ ت إِقمّعْ،

²⁶ O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.

²⁷ ؤُ ڒخْذنِّي إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ غَارْ ڒحْبسْ س سِّيفْ، يُومُورْ حِيمَا أَذْ د-يَاوِي أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا. وَانِيثَا إِرُوحْ، إِقسّْ أَسْ أَزدْجِيفْ إِ يُوحَانَّا ذِي ڒحْبسْ.

²⁷ Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,

²⁸ خَاسْ ؤُشَا يِيوِي-د أَزدْجِيفْ نّسْ خْ طّبْصِي، إِوْشَا أَسْ ث إِ ثْحنْجِيرْثْ ؤُ ثَاحنْجِيرْثْ ثوْشْ أَسْ ث إِ يمَّاسْ.

²⁸ trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.

²⁹ ڒَامِي سْڒِينْ إِمحْضَارنْ نّسْ مَانْ أَيَا، ؤُسِينْ-د، كْسِينْ ڒْخشْبثْ نّسْ، سَّارْسنْ ت ذڭْ ونْضڒْ.

²⁹ Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.

³⁰ مُوننْ رُّوسُولْ عَاوذْ غَارْ يَاسُوع، خبَّارنْ ث خْ كُوڒْشِي، خْ مِينْ ڭِّينْ ذ خْ مِينْ ثُوغَا سّڒْمَاذنْ.

³⁰ Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.

³¹ إِنَّا أَسنْ: ”أَسمْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ وحّذْنغْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ، حِيمَا أَذْ ثَاريّْحمْ شْوَايْثْ!“ مِينْزِي ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ ن يِينِّي د-يُوسِينْ ذ ن يِينِّي إِرُوحنْ، أَڒَامِي وَارْ إِوِيضنْ أَذْ شّنْ.

³¹ Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.

³² خنِّي رُوحنْ وحّذْسنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ.

³² Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.

³³ مَاشَا ڒْغَاشِي إِژْرَا إِ-ثنْ فّْغنْ-د ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا أَطَّاسْ إِ-ثعقْڒنْ. ؤُشَا إِزْوَارنْ أَسْ أَمْ تَّازّْڒنْ خْ إِضَارنْ غَارْ ذِينِّي زِي مَارَّا ثِيندَّامْ.

³³ Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.

³⁴ ؤُمِي د-إِضْرَا يَاسُوع، إِژْرَا أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي، زِّيدْجْزنْ أَسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ وُودْجِي بْڒَا أَمكْسَاوْ. خنِّي إِبْذَا أَذْ ثنْ إِسّڒْمذْ أَطَّاسْ.

³⁴ Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.

³⁵ رَامِي إِرُوحْ وَاسّْ أَذْ إِقْضَا، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَمْشَانْ-أَ إِخْڒَا ؤُ ڒْوقْثْ ثعْذُو.

³⁵ A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.

³⁶ سكّْ إِ-ثنْ حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ڒعْرَاصِييَّاثْ ؤُ غَارْ ذْشُورَاثْ يُوذْسنْ، حِيمَا أَذْ سْغنْ أَغْرُومْ إِ يِيخفْ نْسنْ، مِينْزِي وَارْ غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ.“

³⁶ Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.

³⁷ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ أَسنْ كنِّيوْ مِينْ غَا شّنْ!“ نَّانْ أَسْ: ”مَا أَذْ نْرَاحْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ نْسغْ أَغْرُومْ س مِيثَاينْ ذِينَارْ ؤُشَا أَذْ أَسنْ نوْشْ مِينْ غَا شّنْ؟“

³⁷ Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?

³⁸ إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، خْزَارمْ مشْحَاڒْ ن ثشْنِيفِينْ إِ غَارْومْ ذَانِيثَا!“ ؤُمِي أَرْڭْبنْ، نَّانْ أَسْ: ”خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ.“

³⁸ Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.

³⁹ يُومُورْ إِ-ثنْ أَذْ ثنْ سّْغِيمنْ مَارَّا ذِي ثْعُورِّيشِينْ خْ أَرْبِيعْ أَزِيزَا.

³⁹ Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.

⁴⁰ ؤُشَا قِّيمنْ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن مْيَا ؤُ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن خمْسِينْ.

⁴⁰ E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.

⁴¹ ؤُمِي إِكْسِي يشُّو خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ نِّي، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، إِبَاركْ ؤُشَا يَارْژَا ثِيشْنِيفِينْ، إِوْشَا إِ-ثنْثْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ ثنْثْ سَّارْسنْ زَّاثْسنْ. أَمُّو إِ فَارْقنْ نِيثْنِي عَاوذْ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ إِ مَارَّا.

⁴¹ Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.

⁴² شِّينْ مَارَّا، جِّيوْننْ.

⁴² Todos comeram e ficaram fartos.

⁴³ خنِّي ڒقْضنْ إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ، شُّورنْ ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ، ؤُڒَا ذ إِسڒْمَانْ إِشطّنْ.

⁴³ Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.

⁴⁴ إِنِّي إِشِّينْ زِي ثشْنِيفِينْ ثُوغَا أَثنْ ذِي خمْسَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ.

⁴⁴ Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.

⁴⁵ ڒخْذنِّي إِزِييَّارْ خْ إِمحْضَارنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ أَذْفنْ غَارْ ثْغَارَّابُوثْ، أَذْ أَسْ إِزْوَارنْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، غَارْ بَايْثْ-صَايْذَا أَمْ إِسْقَاذْ نتَّا ڒْغَاشِي.

⁴⁵ Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.

⁴⁶ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ثنْ إِسْقَاذْ، إِرُوحْ غَارْ وذْرَارْ حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

⁴⁶ E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.

⁴⁷ ڒَامِي د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ ثُوغَا ثَاغَارَّابُوثْ ذِي ڒْبُوغَازْ ؤُشَا نتَّا ثُوغَا وحّْذسْ خْ ڒْبَارّْ.

⁴⁷ À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.

⁴⁸ إِژْرَا بلِّي نِيثْنِي تّمْقثْمَارنْ س ؤُقدّفْ ن ثْغَارَّابُوثْ، مِينْزِي أَسمِّيضْ يُوسَا أَسنْ-د ذڭْ ؤُغمْبُوبْ. غَارْ حطُّو وِيسّْ أَربْعَا ن دْجِيڒثْ يُوسَا-د غَارْسنْ يَاسُوع، إِڭُّورْ خْ وَاوَانْ ن ڒبْحَارْ، ؤُشَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ثنْ إِعْذُو.

⁴⁸ Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.

⁴⁹ ؤُمِي ث ژْرِينْ إِڭُّورْ ذِي ڒبْحَارْ، إِتّْغِيڒْ أَسنْ ذ ڒخْيَاڒْ أَغدَّارْ ؤُشَا سْغُوينْ،

⁴⁹ À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;

⁵⁰ مِينْزِي مَارَّا ژْرِينْ ث ؤُشَا نّْخڒْعنْ. ڒخْذنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”ڭّمْ ؤُڒْ! أَقَا ذ نشّْ، وَارْ ثڭّْوذمْ شَا!“

⁵⁰ pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!

⁵¹ إِنْيِي-د غَارْسنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا يَارْسَا ؤُسمِّيضْ. ثُوغَا نِيثْنِي تّْبهْثنْ، أَروّْعنْ أَطَّاسْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ،

⁵¹ E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,

⁵² مِينْزِي وَارْ فْهِيمنْ وَالُو إِ لْمُوعْجِيزَا ن ثشْنِيفِينْ، مِينْزِي ؤُڒْ نْسنْ ثُوغَا إِقْسحْ.

⁵² pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.

⁵³ أَوَارْنِي ڒَامِي ژْوَانْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن جِينِّيسَارثْ.

⁵³ Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.

⁵⁴ ؤُمِي د-فّْغنْ زِي ثْغَارَّابُوثْ،عقْڒنْ ث إِوْذَانْ ذغْيَا.

⁵⁴ Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.

⁵⁵ ؤُزّْڒنْ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ نِّي ؤُشَا بْذَانْ أَذْ د-أَوْينْ إِنِّي ثُوغَا إِهڒْشنْ أَطَّاسْ ذِي ثَاسُّوثْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي سْڒِينْ أَقَا-ث نتَّا.

⁵⁵ Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.

⁵⁶ مَانِي مَا د-يُوسَا، ذِي ثنْذِينْثْ نِيغْ ذِي ڒذْشُورْ نِيغْ ذِي ڒعْرَاصِييَّاثْ، سّْرُوسَانْ أَسْ-د إِمهْڒَاشْ ذڭْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا تّْزَاوَاڭنْ ث أَذْ أَسنْ إِسْمحْ أَذْ حَاذَانْ مْغِيرْ أَبحْڒُوڒْ ن ؤُجدْجَابْ نّسْ، ؤُ مَارَّا إِنِّي ث إِحَاذَانْ، ڭّنْفَانْ.

⁵⁶ Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →