Marcos 6

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ إِفّغْ سّنِّي، يُوسَا-د غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ، ؤُشَا ضْفَارنْ ث-إِ-د إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹ Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.

² ڒَامِي د-ثِيوضْ سّبْثْ، إِبْذَا إِسّڒْمَاذْ ذِي ثمْزِيذَا. أَطَّاسْ ن يِينِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ، ثْبهْثنْ، نَّانْ: ”زِي مَانِيسْ د-ؤُسِينْثْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ غَارْ وَانِيثَا؟ مَانَا ثِيغِيثْ-أَ إِ ذ أَسْ إِمّوْشنْ أَڒَامِي مْسَارنْثْ خْ إِفَاسّنْ نّسْ ڒعْجَايبْ أَمْ ثِينَا؟

² Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?

³ مَا وَارْ إِدْجِي وَا ذ أَنجَّارْ، مِّيسْ ن مَارْيَامْ، ذ ؤُمَاسْ ن يَاعْقُوبْ ذ يُوسِيسْ ذ يَاهُوذَا ذ شِيمْعُونْ؟ مَا وَارْ دْجِينْثْ سُويثْمَاسْ ذَا أَكِيذْنغْ؟“ ؤُ نِيثْنِي نْذرْفنْ ذَايسْ.

³ Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.

⁴ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”أَنَابِيعمَّارْصْ وَارْ إِدْجِي بْڒَا شَّانْ مْغِيرْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، جَارْ ڒَادْجْ نّسْ ؤُ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.“

⁴ Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.

⁵ ؤُشَا نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ذِينْ إِڭّْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒعْجبْ، إِلَّا إِسَّارْسْ أَفُوسْ نّسْ خْ ذْرُوسْ ن إِمهْڒَاشْ وَاهَا ؤُشَا إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ.

⁵ Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.

⁶ ثُوغَا إِتّبْهثْ زِي ثِيكّسْثْ ن لْ-إِيمَانْ نْسنْ. خنِّي إِرُوحْ، إِتّْسَارَا ذْشُورَاثْ يُوذْسنْ، إِسّڒْمَاذْ.

⁶ Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.

⁷ إِڒَاغَا-د إِ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ، إِبْذَا إِسّكّْ إِ-ثنْ ثْيُويَا ثْيُويَا ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ صُّولْطَا خْ ڒَارْيَاحْ إِمنْڭَاسْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ سُّوفّْغنْ.

⁷ Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.

⁸ يُومُورْ إِ-ثنْ حِيمَا وَارْ كسِّينْ وَالُو ذڭْ وبْرِيذْ مْغِيرْ ثَاغَّارْشْثْ وَاهَا، لَّا تّسْطِيمْ، لَّا أَغْرُومْ، لَّا ثِيبْيِيسِينْ ن نّْحَاسْ ذِي ثشْيَارِينْ نْسنْ،

⁸ Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;

⁹ مَاشَا إِوْشْ أَسنْ تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ قّْننْ سَانْذَالِييَاثْ، مَاشَا وَارْ يَارّْضنْ ثْيُويَا ن ثْشَامِيرَاثْ.

⁹ que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.

¹⁰ إِنَّا أَسنْ: ”مَانِي مَا ثُوذْفمْ غَارْ شَا ن ثَادَّارْثْ، قِّيممْ ذَايسْ، أَڒْ سّنِّي إِ غَا ثفّْغمْ.

¹⁰ E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.

¹¹ غَارْ مَارَّا إِنِّي وَارْ كنِّيوْ إِقْبِيڒنْ ؤُ وَارْ غَارْومْ تّسْڒِينْ، زّرْزمْ ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْومْ ذ شّْهَاذثْ إِ نِيثْنِي. س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَذْ يِيڒِي ڒْْحَاڒْ إِهْونْ إِ ثمُّورْثْ ن سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي.“

¹¹ Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.

¹² ؤُشَا رُوحنْ، بَارّْحنْ حِيمَا أَذْ ثُوبنْ.

¹² Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;

¹³ سُّوفّْغنْ أَطَّاسْ ن شّْوَاطنْ، ذهْننْ إِمهْڒَاشْ أَطَّاسْ س زّشْثْ ؤُشَا سّْڭنْفَانْ ثنْ.

¹³ expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.

¹⁴ إِسْڒَا خَاسْ ؤُجدْجِيذْ هِيرُوذُوسْ، مِينْزِي إِسمْ نّسْ إِذْوڒْ إِشْنعْ، إِنَّا: ”أَقَا يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ إِتّْوَاسّْنكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، س ؤُينِّي تّْوَاڭّنْثْ زَّايسْ ڒعْجَايبْ نِّي.“

¹⁴ Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.

¹⁵ إِنّغْنِي نَّانْ: ”أَقَا-ث ذ إِلِييَا!“، ؤُ إِنّغْنِي نَّانْ عَاوذْ: ”أَقَا-ث ذ نَّابِي أَمْ يِيجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ!“

¹⁵ Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.

¹⁶ ڒَامِي إِسْڒَا هِيرُوذُوسْ مَانْ أَيَا، إِنَّا: ”وَا ذ يُوحَانَّا ونِّي ؤُمِي قسّغْ أَزدْجِيفْ، أَقَا نتَّا إِتّْوَاسّْنكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.“

¹⁶ Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.

¹⁷ مِينْزِي هِيرُوذُوسْ سِيمَانْثْ نّسْ، ثُوغَا إِسّكّْ-د غَارسْ ؤُشَا إِحبّسْ يُوحَانَّا، إِشَارْفْ إِ-ث ذِي ڒحْبسْ خْ سِّيبّثْ ن هِيرُوذِييَّا، ثَامْغَارْثْ ن ؤُمَاسْ فِيلِيبُّوسْ، ثنِّي إِ-كْ-ذ إِمْڒشْ هِيرُوذُوسْ.

¹⁷ Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.

¹⁸ مِينْزِي يُوحَانَّا ثُوغَا إِقَّارْ إِ هِيرُوذُوسْ: ”وَارْ ذ أَشْ إِحدْجڒْ أَذْ غَاركْ ثِيڒِي ثمْغَارْثْ ن ؤُمَاشْ.“

¹⁸ Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.

¹⁹ س ؤُينِّي ثُوغَا هِيرُوذِييَّا ثنْضَارْ ذَايسْ ثِيطَّاوِينْ ؤُشَا ثَارزُّو أَذْ ث ثْنغْ، مَاشَا وَارْ ثْزمَّارْ،

¹⁹ E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.

²⁰ مِينْزِي هِيرُوذُوسْ ثُوغَا إِتّڭّْوذْ زِي يُوحَانَّا، إِسّنْ بلِّي نتَّا ذ أَرْيَازْ ذ أَمْسڭَّاذْ ذ أَمْقدَّاسْ ؤُ إِحطَّا خَاسْ. إِسْڒَا زَّايسْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، خْ مِينْ ثُوغَا إِتّڭّْ، ؤُشَا إِفَارْحْ أَذْ أَسْ إِسڒْ.

²⁰ Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.

²¹ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ إِتّْوَاسّْننْ إِڭَّا هِيرُوذُوسْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ ذڭْ وَاسّْ ن ثْڒَاڒِيثْ نّسْ إِ ڒْحُوكَّامْ نّسْ إِ غَارْسنْ ڒمْغَارثْ أَطَّاسْ، إِ أَرُّويَاسْ خْ وَاڒفْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُ إِ إِمقّْرَاننْ ن لْجَالِيلْ.

²¹ E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,

²² ؤُشَا ثُوذفْ-د يدْجِيسْ ن هِيرُوذِييَّا، ثشْضحْ، ثعْجبْ أَسْ إِ هِيرُوذُوسْ ذ يِينِّي إِقِّيمنْ أَكِيذسْ. خنِّي إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ إِ ثْحنْجِيرْثْ: ”تَّارْ زَّايِي مَارَّا مِينْ ثخْسذْ، أَذْ أَمْ ث وْشغْ!“

²² entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.

²³ إِجُّودْجْ أَسْ: ”مشْحَاڒْ مَا زَّايِي إِ غَا ثتَّارذْ، أَذْ أَمْ ث وْشغْ، وَاخَّا أَڒْ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ إِنُو!“

²³ E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.

²⁴ ثفّغْ-د نتَّاثْ، ثنَّا إِ يمَّاسْ: ”مِينْ ذ أَسْ إِ غَا تَّارغْ؟“ ثنَّا أَسْ ثَانِيثَا: ”أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ.“

²⁴ Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.

²⁵ ثُوذفْ ذغْيَا س ثَازْڒَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، ثنَّا أَسْ: ”خْسغْ أَذْ أَيِي د-ثسَّارْسذْ ذِي ثْسَاعّثْ-أَ أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا خْ إِجّْ ن طّبْصِي.“

²⁵ No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.

²⁶ إِشْضنْ ؤُجدْجِيذْ أَطَّاسْ، مَاشَا خْ سِّيبّثْ ن ثْجَادْجِيثْ ؤُ خْ سِّيبّثْ ن إِنوْجِيونْ إِ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا، وَارْ إِخْسْ أَذْ ت إِقمّعْ،

²⁶ Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.

²⁷ ؤُ ڒخْذنِّي إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ غَارْ ڒحْبسْ س سِّيفْ، يُومُورْ حِيمَا أَذْ د-يَاوِي أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا. وَانِيثَا إِرُوحْ، إِقسّْ أَسْ أَزدْجِيفْ إِ يُوحَانَّا ذِي ڒحْبسْ.

²⁷ E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,

²⁸ خَاسْ ؤُشَا يِيوِي-د أَزدْجِيفْ نّسْ خْ طّبْصِي، إِوْشَا أَسْ ث إِ ثْحنْجِيرْثْ ؤُ ثَاحنْجِيرْثْ ثوْشْ أَسْ ث إِ يمَّاسْ.

²⁸ e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.

²⁹ ڒَامِي سْڒِينْ إِمحْضَارنْ نّسْ مَانْ أَيَا، ؤُسِينْ-د، كْسِينْ ڒْخشْبثْ نّسْ، سَّارْسنْ ت ذڭْ ونْضڒْ.

²⁹ Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.

³⁰ مُوننْ رُّوسُولْ عَاوذْ غَارْ يَاسُوع، خبَّارنْ ث خْ كُوڒْشِي، خْ مِينْ ڭِّينْ ذ خْ مِينْ ثُوغَا سّڒْمَاذنْ.

³⁰ Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.

³¹ إِنَّا أَسنْ: ”أَسمْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ وحّذْنغْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ، حِيمَا أَذْ ثَاريّْحمْ شْوَايْثْ!“ مِينْزِي ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ ن يِينِّي د-يُوسِينْ ذ ن يِينِّي إِرُوحنْ، أَڒَامِي وَارْ إِوِيضنْ أَذْ شّنْ.

³¹ E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.

³² خنِّي رُوحنْ وحّذْسنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ.

³² Então, foram sós no barco para um lugar solitário.

³³ مَاشَا ڒْغَاشِي إِژْرَا إِ-ثنْ فّْغنْ-د ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا أَطَّاسْ إِ-ثعقْڒنْ. ؤُشَا إِزْوَارنْ أَسْ أَمْ تَّازّْڒنْ خْ إِضَارنْ غَارْ ذِينِّي زِي مَارَّا ثِيندَّامْ.

³³ Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.

³⁴ ؤُمِي د-إِضْرَا يَاسُوع، إِژْرَا أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي، زِّيدْجْزنْ أَسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ وُودْجِي بْڒَا أَمكْسَاوْ. خنِّي إِبْذَا أَذْ ثنْ إِسّڒْمذْ أَطَّاسْ.

³⁴ Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.

³⁵ رَامِي إِرُوحْ وَاسّْ أَذْ إِقْضَا، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَمْشَانْ-أَ إِخْڒَا ؤُ ڒْوقْثْ ثعْذُو.

³⁵ Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;

³⁶ سكّْ إِ-ثنْ حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ڒعْرَاصِييَّاثْ ؤُ غَارْ ذْشُورَاثْ يُوذْسنْ، حِيمَا أَذْ سْغنْ أَغْرُومْ إِ يِيخفْ نْسنْ، مِينْزِي وَارْ غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ.“

³⁶ despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.

³⁷ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ أَسنْ كنِّيوْ مِينْ غَا شّنْ!“ نَّانْ أَسْ: ”مَا أَذْ نْرَاحْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ نْسغْ أَغْرُومْ س مِيثَاينْ ذِينَارْ ؤُشَا أَذْ أَسنْ نوْشْ مِينْ غَا شّنْ؟“

³⁷ Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?

³⁸ إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، خْزَارمْ مشْحَاڒْ ن ثشْنِيفِينْ إِ غَارْومْ ذَانِيثَا!“ ؤُمِي أَرْڭْبنْ، نَّانْ أَسْ: ”خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ.“

³⁸ E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.

³⁹ يُومُورْ إِ-ثنْ أَذْ ثنْ سّْغِيمنْ مَارَّا ذِي ثْعُورِّيشِينْ خْ أَرْبِيعْ أَزِيزَا.

³⁹ Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.

⁴⁰ ؤُشَا قِّيمنْ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن مْيَا ؤُ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن خمْسِينْ.

⁴⁰ E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.

⁴¹ ؤُمِي إِكْسِي يشُّو خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ نِّي، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، إِبَاركْ ؤُشَا يَارْژَا ثِيشْنِيفِينْ، إِوْشَا إِ-ثنْثْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ ثنْثْ سَّارْسنْ زَّاثْسنْ. أَمُّو إِ فَارْقنْ نِيثْنِي عَاوذْ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ إِ مَارَّا.

⁴¹ Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.

⁴² شِّينْ مَارَّا، جِّيوْننْ.

⁴² Todos comeram e se fartaram;

⁴³ خنِّي ڒقْضنْ إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ، شُّورنْ ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ، ؤُڒَا ذ إِسڒْمَانْ إِشطّنْ.

⁴³ e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.

⁴⁴ إِنِّي إِشِّينْ زِي ثشْنِيفِينْ ثُوغَا أَثنْ ذِي خمْسَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ.

⁴⁴ Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.

⁴⁵ ڒخْذنِّي إِزِييَّارْ خْ إِمحْضَارنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ أَذْفنْ غَارْ ثْغَارَّابُوثْ، أَذْ أَسْ إِزْوَارنْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، غَارْ بَايْثْ-صَايْذَا أَمْ إِسْقَاذْ نتَّا ڒْغَاشِي.

⁴⁵ Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.

⁴⁶ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ثنْ إِسْقَاذْ، إِرُوحْ غَارْ وذْرَارْ حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

⁴⁶ E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.

⁴⁷ ڒَامِي د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ ثُوغَا ثَاغَارَّابُوثْ ذِي ڒْبُوغَازْ ؤُشَا نتَّا ثُوغَا وحّْذسْ خْ ڒْبَارّْ.

⁴⁷ Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.

⁴⁸ إِژْرَا بلِّي نِيثْنِي تّمْقثْمَارنْ س ؤُقدّفْ ن ثْغَارَّابُوثْ، مِينْزِي أَسمِّيضْ يُوسَا أَسنْ-د ذڭْ ؤُغمْبُوبْ. غَارْ حطُّو وِيسّْ أَربْعَا ن دْجِيڒثْ يُوسَا-د غَارْسنْ يَاسُوع، إِڭُّورْ خْ وَاوَانْ ن ڒبْحَارْ، ؤُشَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ثنْ إِعْذُو.

⁴⁸ E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.

⁴⁹ ؤُمِي ث ژْرِينْ إِڭُّورْ ذِي ڒبْحَارْ، إِتّْغِيڒْ أَسنْ ذ ڒخْيَاڒْ أَغدَّارْ ؤُشَا سْغُوينْ،

⁴⁹ Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.

⁵⁰ مِينْزِي مَارَّا ژْرِينْ ث ؤُشَا نّْخڒْعنْ. ڒخْذنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”ڭّمْ ؤُڒْ! أَقَا ذ نشّْ، وَارْ ثڭّْوذمْ شَا!“

⁵⁰ Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!

⁵¹ إِنْيِي-د غَارْسنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا يَارْسَا ؤُسمِّيضْ. ثُوغَا نِيثْنِي تّْبهْثنْ، أَروّْعنْ أَطَّاسْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ،

⁵¹ E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,

⁵² مِينْزِي وَارْ فْهِيمنْ وَالُو إِ لْمُوعْجِيزَا ن ثشْنِيفِينْ، مِينْزِي ؤُڒْ نْسنْ ثُوغَا إِقْسحْ.

⁵² porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.

⁵³ أَوَارْنِي ڒَامِي ژْوَانْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن جِينِّيسَارثْ.

⁵³ Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.

⁵⁴ ؤُمِي د-فّْغنْ زِي ثْغَارَّابُوثْ،عقْڒنْ ث إِوْذَانْ ذغْيَا.

⁵⁴ Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;

⁵⁵ ؤُزّْڒنْ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ نِّي ؤُشَا بْذَانْ أَذْ د-أَوْينْ إِنِّي ثُوغَا إِهڒْشنْ أَطَّاسْ ذِي ثَاسُّوثْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي سْڒِينْ أَقَا-ث نتَّا.

⁵⁵ e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.

⁵⁶ مَانِي مَا د-يُوسَا، ذِي ثنْذِينْثْ نِيغْ ذِي ڒذْشُورْ نِيغْ ذِي ڒعْرَاصِييَّاثْ، سّْرُوسَانْ أَسْ-د إِمهْڒَاشْ ذڭْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا تّْزَاوَاڭنْ ث أَذْ أَسنْ إِسْمحْ أَذْ حَاذَانْ مْغِيرْ أَبحْڒُوڒْ ن ؤُجدْجَابْ نّسْ، ؤُ مَارَّا إِنِّي ث إِحَاذَانْ، ڭّنْفَانْ.

⁵⁶ Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →