Marcos 6

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ إِفّغْ سّنِّي، يُوسَا-د غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ، ؤُشَا ضْفَارنْ ث-إِ-د إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹ E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.

² ڒَامِي د-ثِيوضْ سّبْثْ، إِبْذَا إِسّڒْمَاذْ ذِي ثمْزِيذَا. أَطَّاسْ ن يِينِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ، ثْبهْثنْ، نَّانْ: ”زِي مَانِيسْ د-ؤُسِينْثْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ غَارْ وَانِيثَا؟ مَانَا ثِيغِيثْ-أَ إِ ذ أَسْ إِمّوْشنْ أَڒَامِي مْسَارنْثْ خْ إِفَاسّنْ نّسْ ڒعْجَايبْ أَمْ ثِينَا؟

² E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?

³ مَا وَارْ إِدْجِي وَا ذ أَنجَّارْ، مِّيسْ ن مَارْيَامْ، ذ ؤُمَاسْ ن يَاعْقُوبْ ذ يُوسِيسْ ذ يَاهُوذَا ذ شِيمْعُونْ؟ مَا وَارْ دْجِينْثْ سُويثْمَاسْ ذَا أَكِيذْنغْ؟“ ؤُ نِيثْنِي نْذرْفنْ ذَايسْ.

³ Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.

⁴ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”أَنَابِيعمَّارْصْ وَارْ إِدْجِي بْڒَا شَّانْ مْغِيرْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، جَارْ ڒَادْجْ نّسْ ؤُ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.“

⁴ E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.

⁵ ؤُشَا نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ذِينْ إِڭّْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒعْجبْ، إِلَّا إِسَّارْسْ أَفُوسْ نّسْ خْ ذْرُوسْ ن إِمهْڒَاشْ وَاهَا ؤُشَا إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ.

⁵ E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.

⁶ ثُوغَا إِتّبْهثْ زِي ثِيكّسْثْ ن لْ-إِيمَانْ نْسنْ. خنِّي إِرُوحْ، إِتّْسَارَا ذْشُورَاثْ يُوذْسنْ، إِسّڒْمَاذْ.

⁶ E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.

⁷ إِڒَاغَا-د إِ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ، إِبْذَا إِسّكّْ إِ-ثنْ ثْيُويَا ثْيُويَا ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ صُّولْطَا خْ ڒَارْيَاحْ إِمنْڭَاسْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ سُّوفّْغنْ.

⁷ Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,

⁸ يُومُورْ إِ-ثنْ حِيمَا وَارْ كسِّينْ وَالُو ذڭْ وبْرِيذْ مْغِيرْ ثَاغَّارْشْثْ وَاهَا، لَّا تّسْطِيمْ، لَّا أَغْرُومْ، لَّا ثِيبْيِيسِينْ ن نّْحَاسْ ذِي ثشْيَارِينْ نْسنْ،

⁸ e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;

⁹ مَاشَا إِوْشْ أَسنْ تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ قّْننْ سَانْذَالِييَاثْ، مَاشَا وَارْ يَارّْضنْ ثْيُويَا ن ثْشَامِيرَاثْ.

⁹ mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.

¹⁰ إِنَّا أَسنْ: ”مَانِي مَا ثُوذْفمْ غَارْ شَا ن ثَادَّارْثْ، قِّيممْ ذَايسْ، أَڒْ سّنِّي إِ غَا ثفّْغمْ.

¹⁰ E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.

¹¹ غَارْ مَارَّا إِنِّي وَارْ كنِّيوْ إِقْبِيڒنْ ؤُ وَارْ غَارْومْ تّسْڒِينْ، زّرْزمْ ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْومْ ذ شّْهَاذثْ إِ نِيثْنِي. س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَذْ يِيڒِي ڒْْحَاڒْ إِهْونْ إِ ثمُّورْثْ ن سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي.“

¹¹ E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.

¹² ؤُشَا رُوحنْ، بَارّْحنْ حِيمَا أَذْ ثُوبنْ.

¹² E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.

¹³ سُّوفّْغنْ أَطَّاسْ ن شّْوَاطنْ، ذهْننْ إِمهْڒَاشْ أَطَّاسْ س زّشْثْ ؤُشَا سّْڭنْفَانْ ثنْ.

¹³ E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.

¹⁴ إِسْڒَا خَاسْ ؤُجدْجِيذْ هِيرُوذُوسْ، مِينْزِي إِسمْ نّسْ إِذْوڒْ إِشْنعْ، إِنَّا: ”أَقَا يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ إِتّْوَاسّْنكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، س ؤُينِّي تّْوَاڭّنْثْ زَّايسْ ڒعْجَايبْ نِّي.“

¹⁴ E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.

¹⁵ إِنّغْنِي نَّانْ: ”أَقَا-ث ذ إِلِييَا!“، ؤُ إِنّغْنِي نَّانْ عَاوذْ: ”أَقَا-ث ذ نَّابِي أَمْ يِيجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ!“

¹⁵ Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.

¹⁶ ڒَامِي إِسْڒَا هِيرُوذُوسْ مَانْ أَيَا، إِنَّا: ”وَا ذ يُوحَانَّا ونِّي ؤُمِي قسّغْ أَزدْجِيفْ، أَقَا نتَّا إِتّْوَاسّْنكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.“

¹⁶ Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.

¹⁷ مِينْزِي هِيرُوذُوسْ سِيمَانْثْ نّسْ، ثُوغَا إِسّكّْ-د غَارسْ ؤُشَا إِحبّسْ يُوحَانَّا، إِشَارْفْ إِ-ث ذِي ڒحْبسْ خْ سِّيبّثْ ن هِيرُوذِييَّا، ثَامْغَارْثْ ن ؤُمَاسْ فِيلِيبُّوسْ، ثنِّي إِ-كْ-ذ إِمْڒشْ هِيرُوذُوسْ.

¹⁷ Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.

¹⁸ مِينْزِي يُوحَانَّا ثُوغَا إِقَّارْ إِ هِيرُوذُوسْ: ”وَارْ ذ أَشْ إِحدْجڒْ أَذْ غَاركْ ثِيڒِي ثمْغَارْثْ ن ؤُمَاشْ.“

¹⁸ Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.

¹⁹ س ؤُينِّي ثُوغَا هِيرُوذِييَّا ثنْضَارْ ذَايسْ ثِيطَّاوِينْ ؤُشَا ثَارزُّو أَذْ ث ثْنغْ، مَاشَا وَارْ ثْزمَّارْ،

¹⁹ E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;

²⁰ مِينْزِي هِيرُوذُوسْ ثُوغَا إِتّڭّْوذْ زِي يُوحَانَّا، إِسّنْ بلِّي نتَّا ذ أَرْيَازْ ذ أَمْسڭَّاذْ ذ أَمْقدَّاسْ ؤُ إِحطَّا خَاسْ. إِسْڒَا زَّايسْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، خْ مِينْ ثُوغَا إِتّڭّْ، ؤُشَا إِفَارْحْ أَذْ أَسْ إِسڒْ.

²⁰ porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.

²¹ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ إِتّْوَاسّْننْ إِڭَّا هِيرُوذُوسْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ ذڭْ وَاسّْ ن ثْڒَاڒِيثْ نّسْ إِ ڒْحُوكَّامْ نّسْ إِ غَارْسنْ ڒمْغَارثْ أَطَّاسْ، إِ أَرُّويَاسْ خْ وَاڒفْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُ إِ إِمقّْرَاننْ ن لْجَالِيلْ.

²¹ E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,

²² ؤُشَا ثُوذفْ-د يدْجِيسْ ن هِيرُوذِييَّا، ثشْضحْ، ثعْجبْ أَسْ إِ هِيرُوذُوسْ ذ يِينِّي إِقِّيمنْ أَكِيذسْ. خنِّي إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ إِ ثْحنْجِيرْثْ: ”تَّارْ زَّايِي مَارَّا مِينْ ثخْسذْ، أَذْ أَمْ ث وْشغْ!“

²² entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.

²³ إِجُّودْجْ أَسْ: ”مشْحَاڒْ مَا زَّايِي إِ غَا ثتَّارذْ، أَذْ أَمْ ث وْشغْ، وَاخَّا أَڒْ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ إِنُو!“

²³ E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.

²⁴ ثفّغْ-د نتَّاثْ، ثنَّا إِ يمَّاسْ: ”مِينْ ذ أَسْ إِ غَا تَّارغْ؟“ ثنَّا أَسْ ثَانِيثَا: ”أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ.“

²⁴ E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.

²⁵ ثُوذفْ ذغْيَا س ثَازْڒَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، ثنَّا أَسْ: ”خْسغْ أَذْ أَيِي د-ثسَّارْسذْ ذِي ثْسَاعّثْ-أَ أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا خْ إِجّْ ن طّبْصِي.“

²⁵ E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.

²⁶ إِشْضنْ ؤُجدْجِيذْ أَطَّاسْ، مَاشَا خْ سِّيبّثْ ن ثْجَادْجِيثْ ؤُ خْ سِّيبّثْ ن إِنوْجِيونْ إِ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا، وَارْ إِخْسْ أَذْ ت إِقمّعْ،

²⁶ E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.

²⁷ ؤُ ڒخْذنِّي إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ غَارْ ڒحْبسْ س سِّيفْ، يُومُورْ حِيمَا أَذْ د-يَاوِي أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا. وَانِيثَا إِرُوحْ، إِقسّْ أَسْ أَزدْجِيفْ إِ يُوحَانَّا ذِي ڒحْبسْ.

²⁷ E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.

²⁸ خَاسْ ؤُشَا يِيوِي-د أَزدْجِيفْ نّسْ خْ طّبْصِي، إِوْشَا أَسْ ث إِ ثْحنْجِيرْثْ ؤُ ثَاحنْجِيرْثْ ثوْشْ أَسْ ث إِ يمَّاسْ.

²⁸ E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.

²⁹ ڒَامِي سْڒِينْ إِمحْضَارنْ نّسْ مَانْ أَيَا، ؤُسِينْ-د، كْسِينْ ڒْخشْبثْ نّسْ، سَّارْسنْ ت ذڭْ ونْضڒْ.

²⁹ E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.

³⁰ مُوننْ رُّوسُولْ عَاوذْ غَارْ يَاسُوع، خبَّارنْ ث خْ كُوڒْشِي، خْ مِينْ ڭِّينْ ذ خْ مِينْ ثُوغَا سّڒْمَاذنْ.

³⁰ E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.

³¹ إِنَّا أَسنْ: ”أَسمْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ وحّذْنغْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ، حِيمَا أَذْ ثَاريّْحمْ شْوَايْثْ!“ مِينْزِي ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ ن يِينِّي د-يُوسِينْ ذ ن يِينِّي إِرُوحنْ، أَڒَامِي وَارْ إِوِيضنْ أَذْ شّنْ.

³¹ E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.

³² خنِّي رُوحنْ وحّذْسنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ.

³² E foram sós num barco para um lugar deserto.

³³ مَاشَا ڒْغَاشِي إِژْرَا إِ-ثنْ فّْغنْ-د ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا أَطَّاسْ إِ-ثعقْڒنْ. ؤُشَا إِزْوَارنْ أَسْ أَمْ تَّازّْڒنْ خْ إِضَارنْ غَارْ ذِينِّي زِي مَارَّا ثِيندَّامْ.

³³ E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.

³⁴ ؤُمِي د-إِضْرَا يَاسُوع، إِژْرَا أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي، زِّيدْجْزنْ أَسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ وُودْجِي بْڒَا أَمكْسَاوْ. خنِّي إِبْذَا أَذْ ثنْ إِسّڒْمذْ أَطَّاسْ.

³⁴ E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.

³⁵ رَامِي إِرُوحْ وَاسّْ أَذْ إِقْضَا، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَمْشَانْ-أَ إِخْڒَا ؤُ ڒْوقْثْ ثعْذُو.

³⁵ E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;

³⁶ سكّْ إِ-ثنْ حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ڒعْرَاصِييَّاثْ ؤُ غَارْ ذْشُورَاثْ يُوذْسنْ، حِيمَا أَذْ سْغنْ أَغْرُومْ إِ يِيخفْ نْسنْ، مِينْزِي وَارْ غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ.“

³⁶ despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.

³⁷ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ أَسنْ كنِّيوْ مِينْ غَا شّنْ!“ نَّانْ أَسْ: ”مَا أَذْ نْرَاحْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ نْسغْ أَغْرُومْ س مِيثَاينْ ذِينَارْ ؤُشَا أَذْ أَسنْ نوْشْ مِينْ غَا شّنْ؟“

³⁷ Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?

³⁸ إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، خْزَارمْ مشْحَاڒْ ن ثشْنِيفِينْ إِ غَارْومْ ذَانِيثَا!“ ؤُمِي أَرْڭْبنْ، نَّانْ أَسْ: ”خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ.“

³⁸ E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.

³⁹ يُومُورْ إِ-ثنْ أَذْ ثنْ سّْغِيمنْ مَارَّا ذِي ثْعُورِّيشِينْ خْ أَرْبِيعْ أَزِيزَا.

³⁹ E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.

⁴⁰ ؤُشَا قِّيمنْ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن مْيَا ؤُ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن خمْسِينْ.

⁴⁰ E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.

⁴¹ ؤُمِي إِكْسِي يشُّو خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ نِّي، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، إِبَاركْ ؤُشَا يَارْژَا ثِيشْنِيفِينْ، إِوْشَا إِ-ثنْثْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ ثنْثْ سَّارْسنْ زَّاثْسنْ. أَمُّو إِ فَارْقنْ نِيثْنِي عَاوذْ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ إِ مَارَّا.

⁴¹ E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.

⁴² شِّينْ مَارَّا، جِّيوْننْ.

⁴² E todos comeram e ficaram fartos,

⁴³ خنِّي ڒقْضنْ إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ، شُّورنْ ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ، ؤُڒَا ذ إِسڒْمَانْ إِشطّنْ.

⁴³ e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.

⁴⁴ إِنِّي إِشِّينْ زِي ثشْنِيفِينْ ثُوغَا أَثنْ ذِي خمْسَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ.

⁴⁴ E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.

⁴⁵ ڒخْذنِّي إِزِييَّارْ خْ إِمحْضَارنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ أَذْفنْ غَارْ ثْغَارَّابُوثْ، أَذْ أَسْ إِزْوَارنْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، غَارْ بَايْثْ-صَايْذَا أَمْ إِسْقَاذْ نتَّا ڒْغَاشِي.

⁴⁵ E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.

⁴⁶ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ثنْ إِسْقَاذْ، إِرُوحْ غَارْ وذْرَارْ حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

⁴⁶ E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.

⁴⁷ ڒَامِي د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ ثُوغَا ثَاغَارَّابُوثْ ذِي ڒْبُوغَازْ ؤُشَا نتَّا ثُوغَا وحّْذسْ خْ ڒْبَارّْ.

⁴⁷ E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.

⁴⁸ إِژْرَا بلِّي نِيثْنِي تّمْقثْمَارنْ س ؤُقدّفْ ن ثْغَارَّابُوثْ، مِينْزِي أَسمِّيضْ يُوسَا أَسنْ-د ذڭْ ؤُغمْبُوبْ. غَارْ حطُّو وِيسّْ أَربْعَا ن دْجِيڒثْ يُوسَا-د غَارْسنْ يَاسُوع، إِڭُّورْ خْ وَاوَانْ ن ڒبْحَارْ، ؤُشَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ثنْ إِعْذُو.

⁴⁸ E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,

⁴⁹ ؤُمِي ث ژْرِينْ إِڭُّورْ ذِي ڒبْحَارْ، إِتّْغِيڒْ أَسنْ ذ ڒخْيَاڒْ أَغدَّارْ ؤُشَا سْغُوينْ،

⁴⁹ mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.

⁵⁰ مِينْزِي مَارَّا ژْرِينْ ث ؤُشَا نّْخڒْعنْ. ڒخْذنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”ڭّمْ ؤُڒْ! أَقَا ذ نشّْ، وَارْ ثڭّْوذمْ شَا!“

⁵⁰ Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.

⁵¹ إِنْيِي-د غَارْسنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا يَارْسَا ؤُسمِّيضْ. ثُوغَا نِيثْنِي تّْبهْثنْ، أَروّْعنْ أَطَّاسْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ،

⁵¹ E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,

⁵² مِينْزِي وَارْ فْهِيمنْ وَالُو إِ لْمُوعْجِيزَا ن ثشْنِيفِينْ، مِينْزِي ؤُڒْ نْسنْ ثُوغَا إِقْسحْ.

⁵² pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.

⁵³ أَوَارْنِي ڒَامِي ژْوَانْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن جِينِّيسَارثْ.

⁵³ E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.

⁵⁴ ؤُمِي د-فّْغنْ زِي ثْغَارَّابُوثْ،عقْڒنْ ث إِوْذَانْ ذغْيَا.

⁵⁴ E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;

⁵⁵ ؤُزّْڒنْ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ نِّي ؤُشَا بْذَانْ أَذْ د-أَوْينْ إِنِّي ثُوغَا إِهڒْشنْ أَطَّاسْ ذِي ثَاسُّوثْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي سْڒِينْ أَقَا-ث نتَّا.

⁵⁵ e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.

⁵⁶ مَانِي مَا د-يُوسَا، ذِي ثنْذِينْثْ نِيغْ ذِي ڒذْشُورْ نِيغْ ذِي ڒعْرَاصِييَّاثْ، سّْرُوسَانْ أَسْ-د إِمهْڒَاشْ ذڭْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا تّْزَاوَاڭنْ ث أَذْ أَسنْ إِسْمحْ أَذْ حَاذَانْ مْغِيرْ أَبحْڒُوڒْ ن ؤُجدْجَابْ نّسْ، ؤُ مَارَّا إِنِّي ث إِحَاذَانْ، ڭّنْفَانْ.

⁵⁶ E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →