Marcos 6

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ إِفّغْ سّنِّي، يُوسَا-د غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ، ؤُشَا ضْفَارنْ ث-إِ-د إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹ Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.

² ڒَامِي د-ثِيوضْ سّبْثْ، إِبْذَا إِسّڒْمَاذْ ذِي ثمْزِيذَا. أَطَّاسْ ن يِينِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ، ثْبهْثنْ، نَّانْ: ”زِي مَانِيسْ د-ؤُسِينْثْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ غَارْ وَانِيثَا؟ مَانَا ثِيغِيثْ-أَ إِ ذ أَسْ إِمّوْشنْ أَڒَامِي مْسَارنْثْ خْ إِفَاسّنْ نّسْ ڒعْجَايبْ أَمْ ثِينَا؟

² No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?

³ مَا وَارْ إِدْجِي وَا ذ أَنجَّارْ، مِّيسْ ن مَارْيَامْ، ذ ؤُمَاسْ ن يَاعْقُوبْ ذ يُوسِيسْ ذ يَاهُوذَا ذ شِيمْعُونْ؟ مَا وَارْ دْجِينْثْ سُويثْمَاسْ ذَا أَكِيذْنغْ؟“ ؤُ نِيثْنِي نْذرْفنْ ذَايسْ.

³ Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.

⁴ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”أَنَابِيعمَّارْصْ وَارْ إِدْجِي بْڒَا شَّانْ مْغِيرْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، جَارْ ڒَادْجْ نّسْ ؤُ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.“

⁴ Mas Jesus disse:

⁵ ؤُشَا نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ذِينْ إِڭّْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒعْجبْ، إِلَّا إِسَّارْسْ أَفُوسْ نّسْ خْ ذْرُوسْ ن إِمهْڒَاشْ وَاهَا ؤُشَا إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ.

⁵ Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.

⁶ ثُوغَا إِتّبْهثْ زِي ثِيكّسْثْ ن لْ-إِيمَانْ نْسنْ. خنِّي إِرُوحْ، إِتّْسَارَا ذْشُورَاثْ يُوذْسنْ، إِسّڒْمَاذْ.

⁶ E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.

⁷ إِڒَاغَا-د إِ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ، إِبْذَا إِسّكّْ إِ-ثنْ ثْيُويَا ثْيُويَا ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ صُّولْطَا خْ ڒَارْيَاحْ إِمنْڭَاسْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ سُّوفّْغنْ.

⁷ Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.

⁸ يُومُورْ إِ-ثنْ حِيمَا وَارْ كسِّينْ وَالُو ذڭْ وبْرِيذْ مْغِيرْ ثَاغَّارْشْثْ وَاهَا، لَّا تّسْطِيمْ، لَّا أَغْرُومْ، لَّا ثِيبْيِيسِينْ ن نّْحَاسْ ذِي ثشْيَارِينْ نْسنْ،

⁸ Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.

⁹ مَاشَا إِوْشْ أَسنْ تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ قّْننْ سَانْذَالِييَاثْ، مَاشَا وَارْ يَارّْضنْ ثْيُويَا ن ثْشَامِيرَاثْ.

⁹ Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.

¹⁰ إِنَّا أَسنْ: ”مَانِي مَا ثُوذْفمْ غَارْ شَا ن ثَادَّارْثْ، قِّيممْ ذَايسْ، أَڒْ سّنِّي إِ غَا ثفّْغمْ.

¹⁰ Disse ainda:

¹¹ غَارْ مَارَّا إِنِّي وَارْ كنِّيوْ إِقْبِيڒنْ ؤُ وَارْ غَارْومْ تّسْڒِينْ، زّرْزمْ ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْومْ ذ شّْهَاذثْ إِ نِيثْنِي. س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَذْ يِيڒِي ڒْْحَاڒْ إِهْونْ إِ ثمُّورْثْ ن سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي.“

¹¹ Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.

¹² ؤُشَا رُوحنْ، بَارّْحنْ حِيمَا أَذْ ثُوبنْ.

¹² Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.

¹³ سُّوفّْغنْ أَطَّاسْ ن شّْوَاطنْ، ذهْننْ إِمهْڒَاشْ أَطَّاسْ س زّشْثْ ؤُشَا سّْڭنْفَانْ ثنْ.

¹³ Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.

¹⁴ إِسْڒَا خَاسْ ؤُجدْجِيذْ هِيرُوذُوسْ، مِينْزِي إِسمْ نّسْ إِذْوڒْ إِشْنعْ، إِنَّا: ”أَقَا يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ إِتّْوَاسّْنكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، س ؤُينِّي تّْوَاڭّنْثْ زَّايسْ ڒعْجَايبْ نِّي.“

¹⁴ O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.

¹⁵ إِنّغْنِي نَّانْ: ”أَقَا-ث ذ إِلِييَا!“، ؤُ إِنّغْنِي نَّانْ عَاوذْ: ”أَقَا-ث ذ نَّابِي أَمْ يِيجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ!“

¹⁵ Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é

¹⁶ ڒَامِي إِسْڒَا هِيرُوذُوسْ مَانْ أَيَا، إِنَّا: ”وَا ذ يُوحَانَّا ونِّي ؤُمِي قسّغْ أَزدْجِيفْ، أَقَا نتَّا إِتّْوَاسّْنكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.“

¹⁶ Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!

¹⁷ مِينْزِي هِيرُوذُوسْ سِيمَانْثْ نّسْ، ثُوغَا إِسّكّْ-د غَارسْ ؤُشَا إِحبّسْ يُوحَانَّا، إِشَارْفْ إِ-ث ذِي ڒحْبسْ خْ سِّيبّثْ ن هِيرُوذِييَّا، ثَامْغَارْثْ ن ؤُمَاسْ فِيلِيبُّوسْ، ثنِّي إِ-كْ-ذ إِمْڒشْ هِيرُوذُوسْ.

¹⁷ Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.

¹⁸ مِينْزِي يُوحَانَّا ثُوغَا إِقَّارْ إِ هِيرُوذُوسْ: ”وَارْ ذ أَشْ إِحدْجڒْ أَذْ غَاركْ ثِيڒِي ثمْغَارْثْ ن ؤُمَاشْ.“

¹⁸ Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”

¹⁹ س ؤُينِّي ثُوغَا هِيرُوذِييَّا ثنْضَارْ ذَايسْ ثِيطَّاوِينْ ؤُشَا ثَارزُّو أَذْ ث ثْنغْ، مَاشَا وَارْ ثْزمَّارْ،

¹⁹ Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia

²⁰ مِينْزِي هِيرُوذُوسْ ثُوغَا إِتّڭّْوذْ زِي يُوحَانَّا، إِسّنْ بلِّي نتَّا ذ أَرْيَازْ ذ أَمْسڭَّاذْ ذ أَمْقدَّاسْ ؤُ إِحطَّا خَاسْ. إِسْڒَا زَّايسْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، خْ مِينْ ثُوغَا إِتّڭّْ، ؤُشَا إِفَارْحْ أَذْ أَسْ إِسڒْ.

²⁰ porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.

²¹ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ إِتّْوَاسّْننْ إِڭَّا هِيرُوذُوسْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ ذڭْ وَاسّْ ن ثْڒَاڒِيثْ نّسْ إِ ڒْحُوكَّامْ نّسْ إِ غَارْسنْ ڒمْغَارثْ أَطَّاسْ، إِ أَرُّويَاسْ خْ وَاڒفْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُ إِ إِمقّْرَاننْ ن لْجَالِيلْ.

²¹ Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.

²² ؤُشَا ثُوذفْ-د يدْجِيسْ ن هِيرُوذِييَّا، ثشْضحْ، ثعْجبْ أَسْ إِ هِيرُوذُوسْ ذ يِينِّي إِقِّيمنْ أَكِيذسْ. خنِّي إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ إِ ثْحنْجِيرْثْ: ”تَّارْ زَّايِي مَارَّا مِينْ ثخْسذْ، أَذْ أَمْ ث وْشغْ!“

²² Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.

²³ إِجُّودْجْ أَسْ: ”مشْحَاڒْ مَا زَّايِي إِ غَا ثتَّارذْ، أَذْ أَمْ ث وْشغْ، وَاخَّا أَڒْ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ إِنُو!“

²³ E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!

²⁴ ثفّغْ-د نتَّاثْ، ثنَّا إِ يمَّاسْ: ”مِينْ ذ أَسْ إِ غَا تَّارغْ؟“ ثنَّا أَسْ ثَانِيثَا: ”أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ.“

²⁴ Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.

²⁵ ثُوذفْ ذغْيَا س ثَازْڒَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، ثنَّا أَسْ: ”خْسغْ أَذْ أَيِي د-ثسَّارْسذْ ذِي ثْسَاعّثْ-أَ أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا خْ إِجّْ ن طّبْصِي.“

²⁵ No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!

²⁶ إِشْضنْ ؤُجدْجِيذْ أَطَّاسْ، مَاشَا خْ سِّيبّثْ ن ثْجَادْجِيثْ ؤُ خْ سِّيبّثْ ن إِنوْجِيونْ إِ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا، وَارْ إِخْسْ أَذْ ت إِقمّعْ،

²⁶ Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.

²⁷ ؤُ ڒخْذنِّي إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ غَارْ ڒحْبسْ س سِّيفْ، يُومُورْ حِيمَا أَذْ د-يَاوِي أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا. وَانِيثَا إِرُوحْ، إِقسّْ أَسْ أَزدْجِيفْ إِ يُوحَانَّا ذِي ڒحْبسْ.

²⁷ Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,

²⁸ خَاسْ ؤُشَا يِيوِي-د أَزدْجِيفْ نّسْ خْ طّبْصِي، إِوْشَا أَسْ ث إِ ثْحنْجِيرْثْ ؤُ ثَاحنْجِيرْثْ ثوْشْ أَسْ ث إِ يمَّاسْ.

²⁸ pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.

²⁹ ڒَامِي سْڒِينْ إِمحْضَارنْ نّسْ مَانْ أَيَا، ؤُسِينْ-د، كْسِينْ ڒْخشْبثْ نّسْ، سَّارْسنْ ت ذڭْ ونْضڒْ.

²⁹ Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.

³⁰ مُوننْ رُّوسُولْ عَاوذْ غَارْ يَاسُوع، خبَّارنْ ث خْ كُوڒْشِي، خْ مِينْ ڭِّينْ ذ خْ مِينْ ثُوغَا سّڒْمَاذنْ.

³⁰ Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.

³¹ إِنَّا أَسنْ: ”أَسمْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ وحّذْنغْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ، حِيمَا أَذْ ثَاريّْحمْ شْوَايْثْ!“ مِينْزِي ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ ن يِينِّي د-يُوسِينْ ذ ن يِينِّي إِرُوحنْ، أَڒَامِي وَارْ إِوِيضنْ أَذْ شّنْ.

³¹ Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:

³² خنِّي رُوحنْ وحّذْسنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ.

³² Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.

³³ مَاشَا ڒْغَاشِي إِژْرَا إِ-ثنْ فّْغنْ-د ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا أَطَّاسْ إِ-ثعقْڒنْ. ؤُشَا إِزْوَارنْ أَسْ أَمْ تَّازّْڒنْ خْ إِضَارنْ غَارْ ذِينِّي زِي مَارَّا ثِيندَّامْ.

³³ Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.

³⁴ ؤُمِي د-إِضْرَا يَاسُوع، إِژْرَا أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي، زِّيدْجْزنْ أَسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ وُودْجِي بْڒَا أَمكْسَاوْ. خنِّي إِبْذَا أَذْ ثنْ إِسّڒْمذْ أَطَّاسْ.

³⁴ Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.

³⁵ رَامِي إِرُوحْ وَاسّْ أَذْ إِقْضَا، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَمْشَانْ-أَ إِخْڒَا ؤُ ڒْوقْثْ ثعْذُو.

³⁵ De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.

³⁶ سكّْ إِ-ثنْ حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ڒعْرَاصِييَّاثْ ؤُ غَارْ ذْشُورَاثْ يُوذْسنْ، حِيمَا أَذْ سْغنْ أَغْرُومْ إِ يِيخفْ نْسنْ، مِينْزِي وَارْ غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ.“

³⁶ Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.

³⁷ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ أَسنْ كنِّيوْ مِينْ غَا شّنْ!“ نَّانْ أَسْ: ”مَا أَذْ نْرَاحْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ نْسغْ أَغْرُومْ س مِيثَاينْ ذِينَارْ ؤُشَا أَذْ أَسنْ نوْشْ مِينْ غَا شّنْ؟“

³⁷ Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .

³⁸ إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، خْزَارمْ مشْحَاڒْ ن ثشْنِيفِينْ إِ غَارْومْ ذَانِيثَا!“ ؤُمِي أَرْڭْبنْ، نَّانْ أَسْ: ”خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ.“

³⁸ Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.

³⁹ يُومُورْ إِ-ثنْ أَذْ ثنْ سّْغِيمنْ مَارَّا ذِي ثْعُورِّيشِينْ خْ أَرْبِيعْ أَزِيزَا.

³⁹ Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.

⁴⁰ ؤُشَا قِّيمنْ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن مْيَا ؤُ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن خمْسِينْ.

⁴⁰ Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.

⁴¹ ؤُمِي إِكْسِي يشُّو خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ نِّي، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، إِبَاركْ ؤُشَا يَارْژَا ثِيشْنِيفِينْ، إِوْشَا إِ-ثنْثْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ ثنْثْ سَّارْسنْ زَّاثْسنْ. أَمُّو إِ فَارْقنْ نِيثْنِي عَاوذْ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ إِ مَارَّا.

⁴¹ Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.

⁴² شِّينْ مَارَّا، جِّيوْننْ.

⁴² Todos comeram e ficaram satisfeitos.

⁴³ خنِّي ڒقْضنْ إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ، شُّورنْ ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ، ؤُڒَا ذ إِسڒْمَانْ إِشطّنْ.

⁴³ E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.

⁴⁴ إِنِّي إِشِّينْ زِي ثشْنِيفِينْ ثُوغَا أَثنْ ذِي خمْسَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ.

⁴⁴ Foram cinco mil os homens que comeram os pães.

⁴⁵ ڒخْذنِّي إِزِييَّارْ خْ إِمحْضَارنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ أَذْفنْ غَارْ ثْغَارَّابُوثْ، أَذْ أَسْ إِزْوَارنْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، غَارْ بَايْثْ-صَايْذَا أَمْ إِسْقَاذْ نتَّا ڒْغَاشِي.

⁴⁵ Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.

⁴⁶ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ثنْ إِسْقَاذْ، إِرُوحْ غَارْ وذْرَارْ حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

⁴⁶ Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.

⁴⁷ ڒَامِي د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ ثُوغَا ثَاغَارَّابُوثْ ذِي ڒْبُوغَازْ ؤُشَا نتَّا ثُوغَا وحّْذسْ خْ ڒْبَارّْ.

⁴⁷ Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.

⁴⁸ إِژْرَا بلِّي نِيثْنِي تّمْقثْمَارنْ س ؤُقدّفْ ن ثْغَارَّابُوثْ، مِينْزِي أَسمِّيضْ يُوسَا أَسنْ-د ذڭْ ؤُغمْبُوبْ. غَارْ حطُّو وِيسّْ أَربْعَا ن دْجِيڒثْ يُوسَا-د غَارْسنْ يَاسُوع، إِڭُّورْ خْ وَاوَانْ ن ڒبْحَارْ، ؤُشَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ثنْ إِعْذُو.

⁴⁸ Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.

⁴⁹ ؤُمِي ث ژْرِينْ إِڭُّورْ ذِي ڒبْحَارْ، إِتّْغِيڒْ أَسنْ ذ ڒخْيَاڒْ أَغدَّارْ ؤُشَا سْغُوينْ،

⁴⁹ Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.

⁵⁰ مِينْزِي مَارَّا ژْرِينْ ث ؤُشَا نّْخڒْعنْ. ڒخْذنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”ڭّمْ ؤُڒْ! أَقَا ذ نشّْ، وَارْ ثڭّْوذمْ شَا!“

⁵⁰ Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:

⁵¹ إِنْيِي-د غَارْسنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا يَارْسَا ؤُسمِّيضْ. ثُوغَا نِيثْنِي تّْبهْثنْ، أَروّْعنْ أَطَّاسْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ،

⁵¹ Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.

⁵² مِينْزِي وَارْ فْهِيمنْ وَالُو إِ لْمُوعْجِيزَا ن ثشْنِيفِينْ، مِينْزِي ؤُڒْ نْسنْ ثُوغَا إِقْسحْ.

⁵² É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.

⁵³ أَوَارْنِي ڒَامِي ژْوَانْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن جِينِّيسَارثْ.

⁵³ Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.

⁵⁴ ؤُمِي د-فّْغنْ زِي ثْغَارَّابُوثْ،عقْڒنْ ث إِوْذَانْ ذغْيَا.

⁵⁴ Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.

⁵⁵ ؤُزّْڒنْ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ نِّي ؤُشَا بْذَانْ أَذْ د-أَوْينْ إِنِّي ثُوغَا إِهڒْشنْ أَطَّاسْ ذِي ثَاسُّوثْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي سْڒِينْ أَقَا-ث نتَّا.

⁵⁵ Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.

⁵⁶ مَانِي مَا د-يُوسَا، ذِي ثنْذِينْثْ نِيغْ ذِي ڒذْشُورْ نِيغْ ذِي ڒعْرَاصِييَّاثْ، سّْرُوسَانْ أَسْ-د إِمهْڒَاشْ ذڭْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا تّْزَاوَاڭنْ ث أَذْ أَسنْ إِسْمحْ أَذْ حَاذَانْ مْغِيرْ أَبحْڒُوڒْ ن ؤُجدْجَابْ نّسْ، ؤُ مَارَّا إِنِّي ث إِحَاذَانْ، ڭّنْفَانْ.

⁵⁶ Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →