Marcos 6

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ إِفّغْ سّنِّي، يُوسَا-د غَارْ ثنْذِينْثْ نّسْ، ؤُشَا ضْفَارنْ ث-إِ-د إِمحْضَارنْ نّسْ.

¹ Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.

² ڒَامِي د-ثِيوضْ سّبْثْ، إِبْذَا إِسّڒْمَاذْ ذِي ثمْزِيذَا. أَطَّاسْ ن يِينِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ، ثْبهْثنْ، نَّانْ: ”زِي مَانِيسْ د-ؤُسِينْثْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ غَارْ وَانِيثَا؟ مَانَا ثِيغِيثْ-أَ إِ ذ أَسْ إِمّوْشنْ أَڒَامِي مْسَارنْثْ خْ إِفَاسّنْ نّسْ ڒعْجَايبْ أَمْ ثِينَا؟

² No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?

³ مَا وَارْ إِدْجِي وَا ذ أَنجَّارْ، مِّيسْ ن مَارْيَامْ، ذ ؤُمَاسْ ن يَاعْقُوبْ ذ يُوسِيسْ ذ يَاهُوذَا ذ شِيمْعُونْ؟ مَا وَارْ دْجِينْثْ سُويثْمَاسْ ذَا أَكِيذْنغْ؟“ ؤُ نِيثْنِي نْذرْفنْ ذَايسْ.

³ Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.

⁴ مَاشَا يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”أَنَابِيعمَّارْصْ وَارْ إِدْجِي بْڒَا شَّانْ مْغِيرْ ذِي ثنْذِينْثْ نّسْ، جَارْ ڒَادْجْ نّسْ ؤُ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.“

⁴ Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.

⁵ ؤُشَا نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ذِينْ إِڭّْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒعْجبْ، إِلَّا إِسَّارْسْ أَفُوسْ نّسْ خْ ذْرُوسْ ن إِمهْڒَاشْ وَاهَا ؤُشَا إِسّْڭنْفَا إِ-ثنْ.

⁵ Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.

⁶ ثُوغَا إِتّبْهثْ زِي ثِيكّسْثْ ن لْ-إِيمَانْ نْسنْ. خنِّي إِرُوحْ، إِتّْسَارَا ذْشُورَاثْ يُوذْسنْ، إِسّڒْمَاذْ.

⁶ E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.

⁷ إِڒَاغَا-د إِ ثنْعَاشْ ن رُّوسُولْ، إِبْذَا إِسّكّْ إِ-ثنْ ثْيُويَا ثْيُويَا ؤُشَا إِوْشَا أَسنْ صُّولْطَا خْ ڒَارْيَاحْ إِمنْڭَاسْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ سُّوفّْغنْ.

⁷ Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.

⁸ يُومُورْ إِ-ثنْ حِيمَا وَارْ كسِّينْ وَالُو ذڭْ وبْرِيذْ مْغِيرْ ثَاغَّارْشْثْ وَاهَا، لَّا تّسْطِيمْ، لَّا أَغْرُومْ، لَّا ثِيبْيِيسِينْ ن نّْحَاسْ ذِي ثشْيَارِينْ نْسنْ،

⁸ Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.

⁹ مَاشَا إِوْشْ أَسنْ تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ قّْننْ سَانْذَالِييَاثْ، مَاشَا وَارْ يَارّْضنْ ثْيُويَا ن ثْشَامِيرَاثْ.

⁹ Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.

¹⁰ إِنَّا أَسنْ: ”مَانِي مَا ثُوذْفمْ غَارْ شَا ن ثَادَّارْثْ، قِّيممْ ذَايسْ، أَڒْ سّنِّي إِ غَا ثفّْغمْ.

¹⁰ Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.

¹¹ غَارْ مَارَّا إِنِّي وَارْ كنِّيوْ إِقْبِيڒنْ ؤُ وَارْ غَارْومْ تّسْڒِينْ، زّرْزمْ ثَاعجَّاجْثْ زڭْ إِضَارنْ نْومْ ذ شّْهَاذثْ إِ نِيثْنِي. س ثِيذتّْ، نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَذْ يِيڒِي ڒْْحَاڒْ إِهْونْ إِ ثمُّورْثْ ن سَاذُومْ ذ عَامُورَّا ذڭْ وَاسّْ ن لْحِيسَابْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي.“

¹¹ Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.

¹² ؤُشَا رُوحنْ، بَارّْحنْ حِيمَا أَذْ ثُوبنْ.

¹² Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.

¹³ سُّوفّْغنْ أَطَّاسْ ن شّْوَاطنْ، ذهْننْ إِمهْڒَاشْ أَطَّاسْ س زّشْثْ ؤُشَا سّْڭنْفَانْ ثنْ.

¹³ Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.

¹⁴ إِسْڒَا خَاسْ ؤُجدْجِيذْ هِيرُوذُوسْ، مِينْزِي إِسمْ نّسْ إِذْوڒْ إِشْنعْ، إِنَّا: ”أَقَا يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ إِتّْوَاسّْنكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، س ؤُينِّي تّْوَاڭّنْثْ زَّايسْ ڒعْجَايبْ نِّي.“

¹⁴ Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.

¹⁵ إِنّغْنِي نَّانْ: ”أَقَا-ث ذ إِلِييَا!“، ؤُ إِنّغْنِي نَّانْ عَاوذْ: ”أَقَا-ث ذ نَّابِي أَمْ يِيجّنْ زڭْ إِنَابِييّنْ!“

¹⁵ Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.

¹⁶ ڒَامِي إِسْڒَا هِيرُوذُوسْ مَانْ أَيَا، إِنَّا: ”وَا ذ يُوحَانَّا ونِّي ؤُمِي قسّغْ أَزدْجِيفْ، أَقَا نتَّا إِتّْوَاسّْنكَّارْ-د زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ.“

¹⁶ Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.

¹⁷ مِينْزِي هِيرُوذُوسْ سِيمَانْثْ نّسْ، ثُوغَا إِسّكّْ-د غَارسْ ؤُشَا إِحبّسْ يُوحَانَّا، إِشَارْفْ إِ-ث ذِي ڒحْبسْ خْ سِّيبّثْ ن هِيرُوذِييَّا، ثَامْغَارْثْ ن ؤُمَاسْ فِيلِيبُّوسْ، ثنِّي إِ-كْ-ذ إِمْڒشْ هِيرُوذُوسْ.

¹⁷ O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.

¹⁸ مِينْزِي يُوحَانَّا ثُوغَا إِقَّارْ إِ هِيرُوذُوسْ: ”وَارْ ذ أَشْ إِحدْجڒْ أَذْ غَاركْ ثِيڒِي ثمْغَارْثْ ن ؤُمَاشْ.“

¹⁸ João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.

¹⁹ س ؤُينِّي ثُوغَا هِيرُوذِييَّا ثنْضَارْ ذَايسْ ثِيطَّاوِينْ ؤُشَا ثَارزُّو أَذْ ث ثْنغْ، مَاشَا وَارْ ثْزمَّارْ،

¹⁹ Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,

²⁰ مِينْزِي هِيرُوذُوسْ ثُوغَا إِتّڭّْوذْ زِي يُوحَانَّا، إِسّنْ بلِّي نتَّا ذ أَرْيَازْ ذ أَمْسڭَّاذْ ذ أَمْقدَّاسْ ؤُ إِحطَّا خَاسْ. إِسْڒَا زَّايسْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، خْ مِينْ ثُوغَا إِتّڭّْ، ؤُشَا إِفَارْحْ أَذْ أَسْ إِسڒْ.

²⁰ pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.

²¹ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ إِتّْوَاسّْننْ إِڭَّا هِيرُوذُوسْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ ذڭْ وَاسّْ ن ثْڒَاڒِيثْ نّسْ إِ ڒْحُوكَّامْ نّسْ إِ غَارْسنْ ڒمْغَارثْ أَطَّاسْ، إِ أَرُّويَاسْ خْ وَاڒفْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُ إِ إِمقّْرَاننْ ن لْجَالِيلْ.

²¹ Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.

²² ؤُشَا ثُوذفْ-د يدْجِيسْ ن هِيرُوذِييَّا، ثشْضحْ، ثعْجبْ أَسْ إِ هِيرُوذُوسْ ذ يِينِّي إِقِّيمنْ أَكِيذسْ. خنِّي إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ إِ ثْحنْجِيرْثْ: ”تَّارْ زَّايِي مَارَّا مِينْ ثخْسذْ، أَذْ أَمْ ث وْشغْ!“

²² Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.

²³ إِجُّودْجْ أَسْ: ”مشْحَاڒْ مَا زَّايِي إِ غَا ثتَّارذْ، أَذْ أَمْ ث وْشغْ، وَاخَّا أَڒْ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ إِنُو!“

²³ E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.

²⁴ ثفّغْ-د نتَّاثْ، ثنَّا إِ يمَّاسْ: ”مِينْ ذ أَسْ إِ غَا تَّارغْ؟“ ثنَّا أَسْ ثَانِيثَا: ”أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا أَمْسغْضَاصْ.“

²⁴ Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.

²⁵ ثُوذفْ ذغْيَا س ثَازْڒَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ، ثنَّا أَسْ: ”خْسغْ أَذْ أَيِي د-ثسَّارْسذْ ذِي ثْسَاعّثْ-أَ أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا خْ إِجّْ ن طّبْصِي.“

²⁵ A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.

²⁶ إِشْضنْ ؤُجدْجِيذْ أَطَّاسْ، مَاشَا خْ سِّيبّثْ ن ثْجَادْجِيثْ ؤُ خْ سِّيبّثْ ن إِنوْجِيونْ إِ إِقِّيمنْ غَارْ طَّابْڒَا، وَارْ إِخْسْ أَذْ ت إِقمّعْ،

²⁶ O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.

²⁷ ؤُ ڒخْذنِّي إِسّكّْ ؤُجدْجِيذْ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ غَارْ ڒحْبسْ س سِّيفْ، يُومُورْ حِيمَا أَذْ د-يَاوِي أَزدْجِيفْ ن يُوحَانَّا. وَانِيثَا إِرُوحْ، إِقسّْ أَسْ أَزدْجِيفْ إِ يُوحَانَّا ذِي ڒحْبسْ.

²⁷ Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,

²⁸ خَاسْ ؤُشَا يِيوِي-د أَزدْجِيفْ نّسْ خْ طّبْصِي، إِوْشَا أَسْ ث إِ ثْحنْجِيرْثْ ؤُ ثَاحنْجِيرْثْ ثوْشْ أَسْ ث إِ يمَّاسْ.

²⁸ trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.

²⁹ ڒَامِي سْڒِينْ إِمحْضَارنْ نّسْ مَانْ أَيَا، ؤُسِينْ-د، كْسِينْ ڒْخشْبثْ نّسْ، سَّارْسنْ ت ذڭْ ونْضڒْ.

²⁹ Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.

³⁰ مُوننْ رُّوسُولْ عَاوذْ غَارْ يَاسُوع، خبَّارنْ ث خْ كُوڒْشِي، خْ مِينْ ڭِّينْ ذ خْ مِينْ ثُوغَا سّڒْمَاذنْ.

³⁰ Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.

³¹ إِنَّا أَسنْ: ”أَسمْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ وحّذْنغْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ، حِيمَا أَذْ ثَاريّْحمْ شْوَايْثْ!“ مِينْزِي ثُوغَا ذِينْ أَطَّاسْ ن يِينِّي د-يُوسِينْ ذ ن يِينِّي إِرُوحنْ، أَڒَامِي وَارْ إِوِيضنْ أَذْ شّنْ.

³¹ Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.

³² خنِّي رُوحنْ وحّذْسنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِخْڒَانْ.

³² Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.

³³ مَاشَا ڒْغَاشِي إِژْرَا إِ-ثنْ فّْغنْ-د ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا أَطَّاسْ إِ-ثعقْڒنْ. ؤُشَا إِزْوَارنْ أَسْ أَمْ تَّازّْڒنْ خْ إِضَارنْ غَارْ ذِينِّي زِي مَارَّا ثِيندَّامْ.

³³ Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.

³⁴ ؤُمِي د-إِضْرَا يَاسُوع، إِژْرَا أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي، زِّيدْجْزنْ أَسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ وُودْجِي بْڒَا أَمكْسَاوْ. خنِّي إِبْذَا أَذْ ثنْ إِسّڒْمذْ أَطَّاسْ.

³⁴ Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.

³⁵ رَامِي إِرُوحْ وَاسّْ أَذْ إِقْضَا، قَارّْبنْ-د غَارسْ إِمحْضَارنْ نّسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَمْشَانْ-أَ إِخْڒَا ؤُ ڒْوقْثْ ثعْذُو.

³⁵ Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.

³⁶ سكّْ إِ-ثنْ حِيمَا أَذْ رَاحنْ غَارْ ڒعْرَاصِييَّاثْ ؤُ غَارْ ذْشُورَاثْ يُوذْسنْ، حِيمَا أَذْ سْغنْ أَغْرُومْ إِ يِيخفْ نْسنْ، مِينْزِي وَارْ غَارْسنْ مِينْ غَا شّنْ.“

³⁶ Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.

³⁷ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”وْشمْ أَسنْ كنِّيوْ مِينْ غَا شّنْ!“ نَّانْ أَسْ: ”مَا أَذْ نْرَاحْ مَاحنْذْ أَذْ أَسنْ نْسغْ أَغْرُومْ س مِيثَاينْ ذِينَارْ ؤُشَا أَذْ أَسنْ نوْشْ مِينْ غَا شّنْ؟“

³⁷ Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro

³⁸ إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، خْزَارمْ مشْحَاڒْ ن ثشْنِيفِينْ إِ غَارْومْ ذَانِيثَا!“ ؤُمِي أَرْڭْبنْ، نَّانْ أَسْ: ”خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ن وغْرُومْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ.“

³⁸ “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.

³⁹ يُومُورْ إِ-ثنْ أَذْ ثنْ سّْغِيمنْ مَارَّا ذِي ثْعُورِّيشِينْ خْ أَرْبِيعْ أَزِيزَا.

³⁹ Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.

⁴⁰ ؤُشَا قِّيمنْ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن مْيَا ؤُ ذِي ثْعُورِّيشِينْ ن خمْسِينْ.

⁴⁰ Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.

⁴¹ ؤُمِي إِكْسِي يشُّو خمْسَا ن ثشْنِيفِينْ ذ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ نِّي، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، إِبَاركْ ؤُشَا يَارْژَا ثِيشْنِيفِينْ، إِوْشَا إِ-ثنْثْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ، حِيمَا أَذْ ثنْثْ سَّارْسنْ زَّاثْسنْ. أَمُّو إِ فَارْقنْ نِيثْنِي عَاوذْ ثْنَاينْ ن إِسڒْمَانْ إِ مَارَّا.

⁴¹ Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.

⁴² شِّينْ مَارَّا، جِّيوْننْ.

⁴² Todos comeram à vontade,

⁴³ خنِّي ڒقْضنْ إِڒقّْوَازْ إِشطّنْ، شُّورنْ ثنْعَاشْ ن ثْسُودْجَاثِينْ، ؤُڒَا ذ إِسڒْمَانْ إِشطّنْ.

⁴³ e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.

⁴⁴ إِنِّي إِشِّينْ زِي ثشْنِيفِينْ ثُوغَا أَثنْ ذِي خمْسَا-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ.

⁴⁴ Os que comeram foram cinco mil homens.

⁴⁵ ڒخْذنِّي إِزِييَّارْ خْ إِمحْضَارنْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ أَذْفنْ غَارْ ثْغَارَّابُوثْ، أَذْ أَسْ إِزْوَارنْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، غَارْ بَايْثْ-صَايْذَا أَمْ إِسْقَاذْ نتَّا ڒْغَاشِي.

⁴⁵ Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.

⁴⁶ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ثنْ إِسْقَاذْ، إِرُوحْ غَارْ وذْرَارْ حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ.

⁴⁶ Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.

⁴⁷ ڒَامِي د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ ثُوغَا ثَاغَارَّابُوثْ ذِي ڒْبُوغَازْ ؤُشَا نتَّا ثُوغَا وحّْذسْ خْ ڒْبَارّْ.

⁴⁷ Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.

⁴⁸ إِژْرَا بلِّي نِيثْنِي تّمْقثْمَارنْ س ؤُقدّفْ ن ثْغَارَّابُوثْ، مِينْزِي أَسمِّيضْ يُوسَا أَسنْ-د ذڭْ ؤُغمْبُوبْ. غَارْ حطُّو وِيسّْ أَربْعَا ن دْجِيڒثْ يُوسَا-د غَارْسنْ يَاسُوع، إِڭُّورْ خْ وَاوَانْ ن ڒبْحَارْ، ؤُشَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ثنْ إِعْذُو.

⁴⁸ Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,

⁴⁹ ؤُمِي ث ژْرِينْ إِڭُّورْ ذِي ڒبْحَارْ، إِتّْغِيڒْ أَسنْ ذ ڒخْيَاڒْ أَغدَّارْ ؤُشَا سْغُوينْ،

⁴⁹ mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.

⁵⁰ مِينْزِي مَارَّا ژْرِينْ ث ؤُشَا نّْخڒْعنْ. ڒخْذنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”ڭّمْ ؤُڒْ! أَقَا ذ نشّْ، وَارْ ثڭّْوذمْ شَا!“

⁵⁰ Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.

⁵¹ إِنْيِي-د غَارْسنْ ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا يَارْسَا ؤُسمِّيضْ. ثُوغَا نِيثْنِي تّْبهْثنْ، أَروّْعنْ أَطَّاسْ ذڭْ يِيخفْ نْسنْ،

⁵¹ Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,

⁵² مِينْزِي وَارْ فْهِيمنْ وَالُو إِ لْمُوعْجِيزَا ن ثشْنِيفِينْ، مِينْزِي ؤُڒْ نْسنْ ثُوغَا إِقْسحْ.

⁵² pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.

⁵³ أَوَارْنِي ڒَامِي ژْوَانْ غَارْ ؤُجمَّاضْ، ؤُسِينْ-د غَارْ ثمُّورْثْ ن جِينِّيسَارثْ.

⁵³ Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem

⁵⁴ ؤُمِي د-فّْغنْ زِي ثْغَارَّابُوثْ،عقْڒنْ ث إِوْذَانْ ذغْيَا.

⁵⁴ e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.

⁵⁵ ؤُزّْڒنْ غَارْ مَارَّا جّْوَايهْ نِّي ؤُشَا بْذَانْ أَذْ د-أَوْينْ إِنِّي ثُوغَا إِهڒْشنْ أَطَّاسْ ذِي ثَاسُّوثْ غَارْ ومْشَانْ مَانِي سْڒِينْ أَقَا-ث نتَّا.

⁵⁵ Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.

⁵⁶ مَانِي مَا د-يُوسَا، ذِي ثنْذِينْثْ نِيغْ ذِي ڒذْشُورْ نِيغْ ذِي ڒعْرَاصِييَّاثْ، سّْرُوسَانْ أَسْ-د إِمهْڒَاشْ ذڭْ إِبْرِيذنْ ؤُشَا تّْزَاوَاڭنْ ث أَذْ أَسنْ إِسْمحْ أَذْ حَاذَانْ مْغِيرْ أَبحْڒُوڒْ ن ؤُجدْجَابْ نّسْ، ؤُ مَارَّا إِنِّي ث إِحَاذَانْ، ڭّنْفَانْ.

⁵⁶ Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →